Bromoheksyna

Bromoheksyna

Nazewnictwo Nomenklatura systematyczna (IUPAC) N-(2-amino-3,5-dibromobenzylo)-N-metylocykloheksanamina Inne nazwy i oznaczenia farm. Bromhexini hydrochloridum[1] inne 2,4-dibromo-6-[[cykloheksylo(metylo)amino]metylo]anilina
Ogólne informacje
Wzór Hilla	C14H20Br2N2
Masa molowa	376,13 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS	3572-43-8 611-75-6 (chlorowodorek)
PubChem	2442
DrugBank	DB09019
SMILES CN(CC1=CC(=CC(=C1N)Br)Br)C2CCCCC2
InChI InChI=1S/C14H20Br2N2/c1-18(12-5-3-2-4-6-12)9-10-7-11(15)8-13(16)14(10)17/h7-8,12H,2-6,9,17H2,1H3 InChIKey OJGDCBLYJGHCIH-UHFFFAOYSA-N
Właściwości Rozpuszczalność w wodzie 4 g/l[2] Temperatura topnienia 237,5–238 °C[3][2]
Niebezpieczeństwa Globalnie zharmonizowany system klasyfikacji i oznakowania chemikaliów[4] Substancja nie jest klasyfikowana jako niebezpieczna według kryteriów GHS. Numer RTECS XS9950000 Dawka śmiertelna LD50 > 6 g/kg (szczur, doustnie)[5]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja medyczna
ATC	R05 CB02
Farmakokinetyka Działanie mukolityczne, wykrztuśne Biodostępność 20-25% Okres półtrwania 13-40 h Wiązanie z białkami osocza i tkanek prawie całkowicie Metabolizm wątrobowy Wydalanie z moczem
Uwagi terapeutyczne Stosowanie w ciąży kategoria B Drogi podawania doustnie

Bromoheksyna, bromheksyna (łac. bromhexinum) – organiczny związek chemiczny, lek mukolityczny o złożonym mechanizmie działania – zwiększa ilość wydzieliny i upłynnia ją (zmniejsza zawartość mukopolisacharydów i albumin w śluzie), a także zwiększa ilość surfaktantu. W wątrobie ulega metabolizmowi do związku czynnego – ambroksolu. Zarówno ambroksol, jak i bromoheksyna są półsyntetycznymi pochodnymi wazycyny, alkaloidu występującego w krzewach Justicia adhatoda^[6].

• astma oskrzelowa,
• choroby oskrzeli z gęstą, nadmiernie lepką wydzieliną, przewlekłe zapalenie oskrzeli,
• mukowiscydoza,
• zapalenie zatok przynosowych, przewlekłe zapalenie krtani.

• nadwrażliwość na bromoheksynę,
• równoczesne stosowanie leków przeciwkaszlowych (kodeina lub jej pochodne),
• czynna choroba wrzodowa,
• ciężkie zaburzenia czynności wątroby lub nerek.

• ułatwia przenikanie antybiotyków do wydzieliny oskrzelowej zwiększając ich skuteczność w leczeniu bakteryjnych zakażeń dróg oddechowych,
• leki przeciwkaszlowe typu kodeiny osłabiają działanie bromheksyny,
• może nasilać działanie drażniące na błonę śluzową żołądka w połączeniu z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi.

Zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu cholinolityków wysuszających śluzówkę.

• nudności, wymioty, biegunka, bóle w nadbrzuszu, napady kaszlu,
• osutki, świąd, obrzęk naczynioruchowy,
• ból i zawroty głowy, senność, obniżenie ciśnienia tętniczego,
• rzadko: zwiększenie aktywności transaminaz w surowicy.

Stosowanie doustne, po posiłku, w równych odstępach czasu:

• dorośli i dzieci powyżej 10. roku życia – 8 mg, 3 razy dziennie;
• dzieci 5-10 lat – 4 mg, 3 razy dziennie;
• dzieci 3-5 lat – 4 mg, 2 razy dziennie;
• dzieci 1-2 lat (krople lub syrop) – 2 mg, 2 razy dziennie;
• niemowlęta 6-12 mies. (krople) – 1 mg, 2-3 razy dziennie;
• niemowlęta 1-6 mies. (krople) – 1 mg, 2 razy dziennie.

Chlorowodorek bromoheksyny: Bisolvon, Bromhexin i Flegamina.

• Jan Kazimierz (-1997) Podlewski, Alicja Chwalibogowska-Podlewska, Robert Adamowicz: Leki współczesnej terapii. Warszawa: Split Trading, 2005, s. 92. ISBN 83-85632-82-4.
• Farmakologia: podstawy farmakoterapii. Podręcznik dla studentów medycyny i lekarzy pod redakcją Wojciecha Kostowskiego i Zbigniewa S. Hermana. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2008, s. 705. ISBN 978-83-200-3725-8. (tom I)