Chylowa Huta
| kolonia wsi | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Sołectwo |
Kaplica |
| Część miejscowości | |
| Strefa numeracyjna |
58 |
| Kod pocztowy |
83-315[1] |
| Tablice rejestracyjne |
GKA |
| SIMC |
0172497[2] |
Położenie na mapie gminy Somonino ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa pomorskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu kartuskiego ![]() | |
Chylowa Huta (kaszb. Chilowô Hëta[4], niem. Chielshütte[5]) – część wsi Kaplica w Polsce, położona w województwie pomorskim, w powiecie kartuskim, w gminie Somonino[6][2].
Wchodzi w skład sołectwa Kaplica.
W latach 1975–1998 Chylowa Huta administracyjnie należała do województwa gdańskiego.
Osada wzmiankowana w roku 1664 z uwagą: "tego pustkowia nikt dotąd nie osiadł", powstała na miejscu wykarczowanego lasu, zawsze grawitowała do Kaplicy. W roku 1749 przeor kartuski zapisał ją jako Chylowo. Późniejsze zapisy polskie to właśnie Chylowo bądź Chylowa Huta, Niemcy pisali Chielshütte[4]. W czasach hitlerowskich wprowadzono nazwę Kielshütte[7].
Pierwszy człon nazwy miejscowości pochodzi od nazwiska Hildebrandt / Childebrandt, skróconego do Chil. Człon Huta wskazuje, że pierwotnie z wykarczowanych pni smolnych wytwarzano tutaj węgiel drzewny, smołę, popiół i dziegieć[4].
Statystyka ludności kaszubskiej Stefana Ramuta podaje na koniec 1892 r. w miejscowości 115 Niemców i 17 Kaszubów, łącznie 132 mieszkańców[5].
Od 1920 r., na bazie postanowień wersalskich, w granicach Polski (z przerwą na lata II wojny światowej).
Po zakończeniu II wojny światowej w 1945 r. dominująca do tego czasu w miejscowości ludność niemiecka została wysiedlona, a jej miejsce zajęła w głównej mierze ludność kaszubska z okolicznych wsi.
Przypisy
- ↑ Kaplica, [w:] Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 427 [zarchiwizowane 2022-10-26].
- 1 2 GUS. Rejestr TERYT.
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 17040.
- 1 2 3 Breza Edward. Nazwy miejscowości powiatu kartuskiego. Kartuzy 2017. s.159
- 1 2 Stefan Ramułt, Statystyka ludności kaszubskiej, Akademia Umiejȩtności, 1899, s. 79 [dostęp 2025-07-11].
- ↑ Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz. U. z 2013 r. poz. 200 (ISAP)).
- ↑ Germanizacja nazw miejscowości w okręgu Rzeszy Gdańsk-Prusy Zachodnie 1939-1945. Wybór źródeł. Wstęp i opracowanie Mateusz Kubicki. Wydawnictwo IPN. Gdańsk-Warszawa 2012. s.56




