Cody Garbrandt

Od 15 roku życia trenuje boks. Do 2012 uzyskał bilans 31-1 w amatorskim boksie, zdobywając m.in. dwukrotnie mistrzostwo ABA juniorów^[8]. Od 2009 amatorsko startuje w MMA^[9], natomiast zawodowo zadebiutował 29 grudnia 2012 pokonując Charlesa Kessingera przez techniczny nokaut w pierwszej rundzie^[9].

3 stycznia 2015 zadebiutował w Ultimate Fighting Championship na gali UFC 182, wygrywając przed czasem z Marcusem Brimagem^[10]. Do sierpnia 2016, stoczył cztery zwycięskie pojedynki, w tym trzy przed czasem, nokautując m.in. Takeye Mizugakiego^[9], po czym otrzymał szansę walki o mistrzostwo wagi koguciej z Dominicka Cruza, do której doszło 30 grudnia 2016 na gali UFC 207. Garbrandt nieoczekiwanie pokonał obrońcę tytułu, jednogłośnie na punkty i został nowym mistrzem^[11].

Na gali UFC 217 został pokonany przez T.J. Dillashawa przez nokaut w drugiej rundzie, tracąc tym samym pas mistrza wagi koguciej^[12].

6 czerwca 2020 podczas gali UFC 250 spektakularnie znokautował Raphaela Assuncao na sekundę przed zakończeniem drugiej rundy^[13]. Po walce został nagrodzony przez organizację dodatkowym bonusem za występ wieczoru^[14].

9 lipca 2022 na UFC on ESPN 39 miał zmierzyć się z Rani Yahyą^[15], jednak Brazylijczyk wycofał się w połowie czerwca z powodu kontuzji szyi^[16]. Walka została przełożona na przypadającą 1 października 2022 galę UFC Fight Night 211^[17]. W późniejszym czasie Yahya wycofał się ponownie w połowie września z nieznanych przyczyn^[18].

11 grudnia 2021 roku na gali UFC 269 zadebiutował w kategorii muszej, mierząc się z Kai Karą-France^[19]. Pojedynek zakończył się jego porażką przez techniczny nokaut w pierwszej rundzie, po serii ciosów rywala^[20].

Podczas gali UFC 285 w dniu 4 marca 2023 miał zmierzyć się z Julio Arce^[21], jednak rywal wycofał się pod koniec stycznia z powodu kontuzji kolana i został zastąpiony przez Trevina Jonesa^[22]. Garbrandt powrócił na zwycięskie tory po prawie trzech latach, zwyciężając jednogłośną decyzją sędziów^[23].

16 grudnia 2023 na UFC 296 zmierzył się z Brianem Kelleherem^[24]. Wygrał walkę przez nokaut w pierwszej rundzie^[25].

13 kwietnia 2024 roku na jubileuszowej gali UFC 300 w Las Vegas stoczył walkę z byłym mistrzem UFC wagi muszej, Deivesonem Figueiredo^[26]. Przegrał przez poddanie w drugiej rundzie^[27].

Ponad rok później, podczas gali UFC on ESPN: Usman vs. Buckley w Atlancie, zmierzył się z Raonim Barcelosem^[28]. Przegrał jednogłośnie na kartach punktowych^[29].

7 marca 2026 na gali UFC 326 pokonał bardziej doświadczonego Chińczyka Long Xiao przez jednogłośną decyzję sędziów^[30].

11 lipca 2026 podczas wydarzenia UFC 329 przegrał przez techniczny nokaut w pierwszej rundzie z Adrianem Yanezem^[31].

• Ultimate Fighting Championship
  • 2016–2017: mistrz UFC w wadze koguciej^[11][12]
  • Bonus za występ wieczoru (dwa razy) vs. Thomas Almeida (2016)^[32], Raphael Assunção (2020)^[14]
  • Bonus za walkę wieczoru (dwa razy) vs. Dominick Cruz (2016)^[33], Pedro Munhoz (2019)^[34]

• MMA Junkie
  • 2016: Zawodnik Roku^[35]
  • 2020: Nokaut miesiąca czerwiec vs. Raphael Assunção^[36]
• Pundit Arena
  • 2017: Walka Roku vs. T.J. Dillashaw^[37]
• MMADNA.nl
  • 2016: Wschodząca Gwiazda Roku^[38]
• World MMA Awards
  • 2016: Przełomowy Zawodnik Roku^[39]
• Combat Press
  • 2016: Przełomowy Zawodnik Roku^[40]
  • 2023: Powracający Zawodnik Roku^[41]

• Krajowe Stowarzyszenie Trenerów Szkół Średnich
  • 2008: NHSCA Drugie wicemistrzostwo kraju z Ohio

• Ohio High School Athletic Association
  • 2007: Mistrz stanu OHSAA w wadze112 funtów z Claymont High School
  • 2008: Wicemistrz stanu OHSAA w wadze 119 funtów z Claymont High School