Max Holloway

W debiucie dla amerykańskiej organizacji, który odbył 4 lutego 2012 na UFC 143, przegrał z Dustinem Poirierem przez poddanie^[14]. Do końca roku, stoczył trzy pojedynki, wszystkie zwycięskie^[15][16][17].

W 2013, zanotował dwie porażki, najpierw 25 maja z Dennisem Bermudezem niejednogłośnie na punkty^[18], następnie 17 sierpnia z Conorem McGregorem również na punkty^[19].

4 stycznia 2014 na gali UFC Fight Night: Saffiedine vs. Lim znokautował Willa Chope’a w 2. rundzie^[20]. Wygrana nad Chopem zapoczątkowała passę dziesięciu zwycięstw z rzędu m.in. nad Cubem Swansonem^[21], Charlesem Oliveirą^[22] oraz Ricardo Lamasem^[23], która została zwieńczona zdobyciem tymczasowego mistrzostwa UFC wagi piórkowej 10 grudnia 2016 po pokonaniu Anthony’ego Pettisa przez techniczny nokaut w 3. rundzie^[4].

3 czerwca 2017 podczas UFC 212 stoczył unifikacyjny pojedynek z posiadaczem pasa wagi piórkowej Brazylijczykiem José Aldo^[24]. Holloway pokonał Brazylijczyka przez techniczny nokaut w trzeciej rundzie, stając się pełnoprawnym mistrzem^[3].

2 grudnia 2017 na UFC 218 w swojej pierwszej obronie pasa doszło do jego rewanżu z Aldo^[25]. Ponownie zwyciężył w trzeciej rundzie przez TKO^[26].

8 grudnia 2018 na wydarzeniu UFC 231 w Toronto obronił tytuł po raz drugi pokonując przez techniczny nokaut (niedopuszczenie przez lekarza do piątej rundy) Briana Ortegę^[27][28].

Później znacząco awansował w kategorii wagowej. 13 kwietnia 2019 roku na gali UFC 236 doszło do jego rewanżu z Dustinem Poirierem o tymczasowe mistrzostwo wagi lekkiej UFC^[29]. Przegrał walkę jednogłośną decyzją^[30]. Ta walka przyniosła mu nagrodę za najlepszą walkę wieczoru^[31].

W przygotowaniach do dalszych bojów wrócił do wagi piórkowej, a walka z byłym mistrzem wagi lekkiej UFC, Frankiem Edgarem, została zaplanowana po raz trzeci i ostatecznie odbyła się 27 lipca 2019 roku, na UFC 240^[32]. Holloway wygrał walkę jednogłośną decyzją, skutecznie broniąc swojego tytułu wagi piórkowej po raz trzeci^[33].

W swojej czwartej obronie tytułu, zmierzył się z Alexandrem Volkanovskim 14 grudnia 2019 roku na gali UFC 245^[34]. Przegrał walkę przez jednogłośną decyzję, kończąc swoje panowanie w wadze piórkowej^[5].

12 lipca na gali UFC 251 Holloway ponownie stoczył walkę z Alexandrem Volkanovskim w rewanżu o pas wagi piórkowej^[35]. Przegrał walkę przez niejednogłośną decyzję^[36]. Wynik ten wzbudził kontrowersje wśród mediów i osobistości mieszanych sztuk walki, takich jak np. prezydent UFC – Dana White, sędzia John McCarthy oraz wielu zawodników MMA^[37].

16 stycznia 2021 roku skrzyżował rękawice z Calvinem Kattarem w walce wieczoru gali UFC on ABC: Holloway vs. Kattar^[38]. Holloway zdominował Kattara we wszystkich 5 rundach i wygrał jednogłośną decyzją. Dwóch sędziów punktowało 50-43, a jeden sędzia punktował ją 50-42^[39].

13 listopada 2021 roku podczas UFC Fight Night 197 pokonał jednogłośnie na kartach punktowych Yaira Rodrígueza^[40][41].

2 lipca 2022 na gali UFC 276 w trzeciej walce z Alexandrem Volkanovskim o mistrzostwo UFC w wadze piórkowej, ponownie przegrał jednogłośną decyzją sędziów po pełnym dystansie^[42][43].

Podczas kwietniowej gali UFC Fight Night: Holloway vs. Allen zmierzył się z zajmującym 4. miejsce w rankingu kategorii piórkowej Arnoldem Allenem^[44]. Zwyciężył przez jednogłośną decyzję sędziów (49-46, 49-46, 48-47)^[45].

W walce wieczoru gali UFC Fight Night: Holloway vs. The Korean Zombie, która odbyła się 26 sierpnia 2023 w Singapurze skrzyżował rękawice z Jung Chan-sungiem^[46]. Na początku trzeciej rundy znokautował Koreańczyka ciosem prawym sierpowym w kontrze^[47].

13 kwietnia 2024 roku na jubileuszowej gali UFC 300, która odbyła się w Las Vegas stoczył walkę z byłym tymczasowym mistrzem UFC w wadze lekkiej, Justinem Gaethje^[48]. Holloway zdobył pas mistrzowski BMF („Baddest Motherfucker”), pokonując rywala przez nokaut w ostatniej sekundzie piątej rundy. Ustanowił tym samym rekord najpóźniejszego zwycięstwa przez nokaut w historii UFC^[6][49]. Ponieważ organizacja zwiększyła na tym wydarzeniu wypłatę premii bonusowych po walce z 50 000 do 300 000 dolarów, walka ta przyniosła mu bonus za występ wieczoru o wartości 300 000 dolarów i bonus za walkę wieczoru o wartości 300 000 dolarów^[50][51].

26 października 2024 roku na gali UFC 308 w Abu Zabi zawalczył z Ilią Topurią o jego pas mistrzowski wagi piórkowej^[52]. Po raz pierwszy w karierze przegrał walkę przez nokaut^[53].

W walce wieczoru gali UFC 318, która odbyła się 19 lipca 2025 w Nowym Orleanie, zmierzył się po raz trzeci z Dustinem Poirierem, a w stawce tego starcia był posiadany przez Hollowaya pas mistrzowski BMF (Baddest Motherfucker)^[54]. Holloway zwyciężył przez jednogłośną decyzję sędziów, odnosząc wygraną w ostatnim zawodowym występie Poiriera^[55].

7 marca 2026 roku na gali UFC 326 doszło do jego rewanżowego starcia z Charlesem Oliveirą^[56]. Holloway tym razem przegrał walkę jednogłośną decyzją sędziów po pięciu rundach, tracąc tym samym tytuł BMF^[57].

11 lipca 2026 stoczył rewanżowy pojedynek z Conorem McGregorem w limicie kategorii półśredniej, będący walką wieczoru gali UFC 330^[58]. Zwyciężył przez techniczny nokaut po minucie pierwszej rundy wskutek kontuzji nogi Irlandczyka^[59].