Francis Ngannou

Francis Ngannou
Ilustracja
Ngannou (2023)
Pełne imię i nazwisko

Francis Zavier Ngannou

Pseudonim

Predator

Data i miejsce urodzenia

5 września 1986
Batié, Kamerun

Obywatelstwo

Kamerun, Francja

Wzrost

193 cm

Masa ciała

117 kg

Styl walki

boks

Trenowany przez

Eric Nicksick (główny trener)[1]
Dewey Cooper (boks)[2]
Fernando Lopez (były trener)[3]

Debiut

2013

Kategoria wagowa

ciężka

Klub

MMA Factory (2013–2018)
UFC Performance Institute
Xtreme Couture (2018–obecnie)

Bilans walk zawodowych[a]
Liczba walk

22

Zwycięstwa

19

Przez nokauty

14

Przez poddania

4

Przez decyzje

1

Porażki

3

  1. ↑ Bilans walk aktualny na 18 maja 2026.

Francis Zavier Ngannou (ur. 5 września 1986 w Batié[4]) – kameruńsko-francuski zawodnik mieszanych sztuk walki (MMA)[5]. Zwycięzca turnieju francuskiej federacji 100% Fight w wadze ciężkiej z 2014. W latach 2021-2023 mistrz UFC w wadze ciężkiej[6]. Były mistrz "PFL Super Fights" w wadze ciężkiej z 2024[7].

Życiorys

Urodził się i wychował w wiosce Batié, w Kamerunie[8]. W dzieciństwie żył w ubóstwie i nie miał formalnego wykształcenia w okresie dorastania[9]. Jego rodzice rozwiedli się, gdy miał sześć lat, a on sam został wysłany do ciotki, by z nią zamieszkać. W wieku 10 lat zaczął pracować w kamieniołomie, w Batié z powodu braku pieniędzy[10][11]. Jako młody człowiek był namawiany przez kilka gangów w swojej wiosce, by się do nich dołączyć[12]. Zamiast tego postanowił wykorzystać negatywną reputację ojca ulicznego wojownika jako motywację do zrobienia czegoś pozytywnego i rozpoczęcia nauki boksu. W wieku 22 lat rozpoczął treningi bokserskie, mimo początkowej niechęci rodziny[12]. Po roku treningów, przerwał treningi z powodu choroby. Wykonywał różne dorywcze prace, aby związać koniec z końcem, aż w wieku 26 lat zdecydował się wyjechać do Paryża, aby zająć się boksem zawodowo. Jednak po dotarciu do Europy, został uwięziony na dwa miesiące w Hiszpanii za nielegalne przekroczenie granicy[13]. Po tym jak dotarł do Paryża, nie miał pieniędzy, i miejsca do życia. Po bezdomnym życiu na ulicach Paryża, został zapoznany przez przyjaciela z trenerem Fernando Lopezem i jego klubem MMA. Ngannou będąc fanem Mike’a Tysona, początkowo był zainteresowany samym boksem, ale trener Lopez dostrzegł jego potencjał w MMA i przekonał go do spróbowania swoich sił w tej dyscyplinie[14]. Lopez dał Ngannou trochę sprzętu do MMA i pozwolił mu trenować i spać w klubie za darmo, rozpoczynając w ten sposób jego karierę w MMA.

W listopadzie 2017 roku Ngannou pobił rekord Tyrone Sponga (114 000 jednostek) w sile najsilniejszego ciosu na świecie, który wyniósł aż 129 161 jednostek[15]. Siedem lat później rekord Ngannou został pobity przez Alexa Pereirę (191,796 jednostek)[16].

Kariera MMA

Początki kariery

Francis Ngannou rozpoczął zawodową karierę w MMA, w listopadzie 2013 roku. W tym czasie walczył głównie we francuskiej organizacji 100% Fight, a także w innych regionalnych organizacjach w Europie[17]. Przed podpisaniem kontraktu z UFC ustanowił rekord 5-1[18].

UFC

Ngannou zadebiutował w UFC 19 grudnia 2015 roku podczas gali UFC on Fox 17, gdzie zmierzył się z Luisem Henrique[19]. W swoim pierwszym występie w organizacji zwyciężył przez nokaut w drugiej rundzie[20].

W drugiej walce, stoczonej 10 kwietnia 2016 roku na UFC Fight Night: Rothwell vs. dos Santos, jego rywalem był Curtis Blaydes[21]. Pojedynek zakończył się zwycięstwem Ngannou przez techniczny nokaut po przerwaniu walki przez lekarza po drugiej rundzie[22].

23 lipca 2016 roku podczas UFC on Fox 20 Ngannou zmierzył się z Bojanem Mihajlovićem[23]. Kameruńczyk odniósł kolejne zwycięstwo, kończąc walkę przez techniczny nokaut już w pierwszej rundzie[24].

W swoim czwartym występie w UFC, 9 grudnia 2016 roku na UFC Fight Night 102, pokonał Anthony'ego Hamiltona przez poddanie (dźwignię na rękę) w pierwszej rundzie[25]. Za ten występ otrzymał swój pierwszy bonus za występ wieczoru[26].

Piątą walkę stoczył 28 stycznia 2017 roku na UFC on Fox 23 przeciwko byłemu mistrzowi UFC Andrejowi Arłouskiemu[27]. Ngannou zwyciężył przez techniczny nokaut w pierwszej rundzie, zdobywając drugi bonus za występ wieczoru[28][29].

Serię tych zwycięstw zwieńczył pojedynek z doświadczonym Alistairem Overeemem, który odbył się 2 grudnia 2017 roku na UFC 218[30]. Ngannou wygrał przez ciężki nokaut w pierwszej rundzie, a jego cios został uznany za jeden z najbardziej spektakularnych nokautów w historii organizacji[31][32][33].

20 stycznia 2018 na gali UFC 220 zmierzył się ze Stipe Miocicem o mistrzostwo UFC w wadze ciężkiej[34]. Przegrał walkę jednogłośną decyzją[35].

7 lipca 2018 na UFC 226 zawalczył z Derrickiem Lewisem[36]. Przegrał walkę jednogłośną decyzją sędziów. Pojedynek został ostro skrytykowany przez media i fanów za częsty brak aktywności ze strony obu zawodników[37]. Zawodnicy wyprowadzili w ciągu piętnastu minut walki tylko 31 znaczących ciosów[38].

W walce wieczoru gali UFC Fight Night 141, która odbyła się 24 listopada 2018 w Pekine doszło do jego rewanżu z Curtisem Blaydesem[39]. Ngannou znokautował swojego rywala w 45 sekund[40]. Zwycięstwo zapewniło mu bonus za występ wieczoru[41].

17 lutego następnego na gali UFC on ESPN 1: Ngannou vs. Velasquez brutalnie znokautował powracającego do walki po dłuższej przerwie Caina Velasqueza[42].

Ngannou (2017)

29 czerwca 2019 w walce wieczoru UFC on ESPN 3 skrzyżował rękawice z Juniorem dos Santosem[43]. Zwyciężył przez techniczny nokaut w pierwszej rundzie[44]. Zwycięstwo przyniosło mu bonus w kategorii najlepszy występ wieczoru[45].

28 marca 2020 miał zmierzyć się z Jairzinho Rozenstruikiem, jednak z powodu pandemii Covid-19 wydarzenie zostało przełożone[46][47]. Walka została przełożona na przypadającą 18 kwietnia 2020 galę UFC 249[48]. 9 kwietnia Dana White, prezes UFC, ogłosił, że gala została ponownie przełożona. Do konfrontacji obu zawodników doszło ostatecznie 9 maja 2020. Ngannou wygrał przez nokaut zaledwie 20 sekund po rozpoczęciu pierwszej rundy[49]. To zwycięstwo przyniosło mu nagrodę bonusową za występ wieczoru[50].

Mistrz wagi ciężkiej UFC

Rewanż pomiędzy Stipe Miocicem i Ngannou o mistrzostwo UFC w wadze ciężkiej odbył się 27 marca 2021 na gali UFC 260[51]. Ze starcia zwycięsko wyszedł tym razem Kameruńczyk, który wygrał przez nokaut w drugiej rundzie i zdobył mistrzowski pas[52]. To zwycięstwo przyniosło mu bonus za występ wieczoru[53].

22 stycznia 2022 na gali UFC 270 zmierzył się z tymczasowym mistrzem wagi ciężkiej UFC, Cirylem Gane’m w swojej pierwszej obronie tytułu[54]. Trzy i pół tygodnia przed walką doznał kontuzji więzadeł kolana. Ngannou wygrał walkę jednogłośną decyzją, co było jego pierwszą wygraną w ten sposób[55].

PFL

16 maja 2023 ogłoszono, że Ngannou podpisał kontrakt na wiele walk z Professional Fighters League (PFL)[56]. Zapowiedziano, że będzie brał udział w ich dywizji „super walki” w systemie pay-per-view, zachowując jednocześnie swobodę rywalizacji w innych sportach, takich jak boks[57][58]. Ngannou negocjował także w imieniu swoich przeciwników, gwarantując im zapłatę co najmniej 2 milionów dolarów. Był także członkiem globalnej rady doradczej PFL, której zadaniem jest orędowanie za interesami zawodników, a także właścicielem kapitału i prezesem nadchodzącej ligi PFL Africa[59][60]. Kontrakt Ngannou z PFL został nazwany historycznym momentem dla tego sportu, a Daniel Cormier powiedział, że wyznacza on „nowy standard na rynku wolnych agentów [MMA]”[61].

22 lutego 2024 ogłoszono, że Ngannou powróci do MMA i zmierzy się ze zwycięzcą walki Renan Ferreira kontra Ryan Bader, która odbyła się na specjalnej gali PFL vs. Bellator 24 lutego 2024[62]. Z racji wygranej Brazylijczyka, został on przyszłym rywalem „Predatora”[63]. Do mistrzowskiej walki Ngannou z Ferreirą doszło 19 października 2024 podczas walki wieńczącej galę PFL Super Fights: Battle of the Giants[64]. Ngannou zwyciężył przez techniczny nokaut w pierwszej rundzie. Od początku kontrolował przebieg starcia i szybko obalił Fereirę, po czym znalazł się za jego plecami i zasypał go gradem ciosów[65]. Ngannou tym samym sięgnął po pas mistrzowski "PFL Super Fights" w wadze ciężkiej[7].

W marcu 2026 roku organizacja PFL ogłosiła, że zwolniła Ngannou z kontraktu[66].

MVP

W marcu 2026 roku ogłoszono kolejną walkę Ngannou, która odbyła się 16 maja 2026 roku podczas gali organizowanej przez Most Valuable Promotions we współpracy z platformą Netflix. Wydarzenie odbyło się w hali Intuit Dome w Inglewood i było pierwszą w historii galą MMA transmitowaną na żywo przez ten serwis streamingowy. Rywalem Ngannou został brazylijski zawodnik Philipe Lins[67]. Pojedynek, który pełnił funkcję jednej z głównych walk wieczoru zwyciężył Kameruńczyk, który znokautował Brazylijczyka w pierwszej rundzie[68].

Kariera bokserska

Ngannou podczas konferencji prasowej w Duali po walce z Furym.

28 października 2023 w Rijadzie zadebiutował w zawodowym boksie, mierząc się z mistrzem federacji WBC wagi ciężkiej, Tysonem Furym. Walka zakontraktowana na 10 rund zakończyła się zwycięstwem Fury’ego na punkty po niejednogłośniej decyzji sędziów, którzy punktowali: 95:94, 94:95 i 96:93 na jego korzyść[69].

8 marca 2024 w tym samym mieście zmierzył się z Anthonym Joshuą[70]. Przegrał walkę przez KO w drugiej rundzie[71].

Życie prywatne

Ngannou posługuje się kilkoma językami, w tym kameruńskim mankon, francuskim i angielskim[72][73]. Po dołączeniu do UFC nauczył się języka angielskiego[74]. Jego fundacja prowadzi pierwszy klub MMA w Kamerunie, którego celem jest zapewnienie młodym ludziom miejsca do treningu[75][76].

W kwietniu 2024 roku poinformował w mediach społecznościowych o śmierci swojego 15-miesięcznego synka Kobe[77][78]. Przyczyną jego śmierci była wada rozwojowa mózgu[79].

W kwietniu 2025 roku Ngannou miał wypadek motocyklowy w Jaunde, w którym zginęła 17-letnia dziewczyna, Ntsama Brigitte Manuella. Do zdarzenia doszło w weekend wielkanocny w dzielnicy Omnisports. Ngannou rzekomo przewiózł dziewczynę do Szpitala Ogólnego w Jaunde i pokrył koszty jej leczenia. Pomimo natychmiastowej operacji, dziewczyna zmarła w wyniku odniesionych obrażeń[80][81].

Osiągnięcia i nagrody

Mieszane sztuki walki

  • 100% Fight
    • 2014: Zwycięzca turnieju 100% Fight w wadze ciężkiej.

Lista zawodowych walk w MMA

Wynik Bilans Przeciwnik (bilans przed walką) Rozstrzygnięcie Runda Czas Rozgrywki Data Miejsce Uwagi
Wygrana 19-3 Brazylia Philipe Lins (18-5) KO (lewy overhand) 1 4:31 MVP MMA: Rousey vs. Carano 16.05.2026 Stany Zjednoczone Inglewood Bonus za występ wieczoru
Wygrana 18-3 Brazylia Renan Ferreira (13-3. 3NC) KO (ciosy pięściami w parterze) 1 3:32 PFL Super Fights: Battle of the Giants 19.10.2024 Arabia Saudyjska Rijad Debiut w PFL. Zdobył pas mistrzowski PFL Super Fights w wadze ciężkiej. Main Event
Wygrana 17-3 Francja Ciryl Gane (10-0) Decyzja (jednogłośna) 5 5:00 UFC 270 22.01.2022 Stany Zjednoczone Anaheim Obronił i zunifikował pas mistrzowski UFC w wadze ciężkiej. Main Event.
Wygrana 16-3 Stany Zjednoczone Stipe Miocic (20-3) KO (lewy sierpowy) 2 0:52 UFC 260 27.03.2021 Stany Zjednoczone Las Vegas Zdobył pas mistrzowski UFC w wadze ciężkiej. Bonus za występ wieczoru, Main Event.
Wygrana 15-3 Surinam Jairzinho Rozenstruik (10-0) KO (lewy sierpowy) 1 0:20 UFC 249 09.05.2020 Stany Zjednoczone Jacksonville Bonus za występ wieczoru.
Wygrana 14-3 Brazylia Junior dos Santos (21-5) TKO (ciosy pięściami) 1 1:11 UFC on ESPN 3: N'Gannou vs. Dos Santos 29.06.2019 Stany Zjednoczone Minneapolis Bonus za występ wieczoru. Main Event.
Wygrana 13-3 Stany Zjednoczone Cain Velasquez (14-2) KO (ciosy pięściami) 1 0:26 UFC on ESPN 1: Ngannou vs. Velasquez 17.02.2019 Stany Zjednoczone Phoenix Main Event.
Wygrana 12-3 Stany Zjednoczone Curtis Blaydes (10-1) KO (ciosy pięściami) 1 0:45 UFC Fight Night: Blaydes vs. Ngannou 2 24.11.2018 Chiny Pekin Bonus za występ wieczoru. Main Event.
Przegrana 11-3 Stany Zjednoczone Derrick Lewis (19-5) Decyzja (jednogłośna) 3 5:00 UFC 226 07.07.2018 Stany Zjednoczone Las Vegas Co-Main Event.
Przegrana 11-2 Stany Zjednoczone Stipe Miocic (17-2) Decyzja (jednogłośna) 5 5:00 UFC 220 20.01.2018 Stany Zjednoczone Boston Pojedynek o pas mistrza UFC w wadze ciężkiej. Main Event
Wygrana 11-1 Holandia Alistair Overeem (43-15) KO (podbródkowy) 1 1:42 UFC 218 02.12.2017 Stany Zjednoczone Detroit Co-Main Event.
Wygrana 10-1 Białoruś Andrej Arłouski (25-13) KO (prawy sierpowy) 1 1:32 UFC on FOX: Shevchenko vs. Peña 28.01.2017 Stany Zjednoczone Denver Bonus za występ wieczoru.
Wygrana 9-1 Stany Zjednoczone Anthony Hamilton (15-5) Poddanie (kimura) 1 1:57 UFC Fight Night: Lewis vs. Abdurakhimov 09.12.2016 Stany Zjednoczone Albany Bonus za występ wieczoru. Co-Main Event.
Wygrana 8-1 Serbia Bojan Mihajlović (10-3) TKO (ciosy pięściami) 1 1:34 UFC on Fox: Holm vs. Shevchenko 23.06.2016 Stany Zjednoczone Chicago
Wygrana 7-1 Stany Zjednoczone Curtis Blaydes (5-0) TKO (przerwanie przez lekarza) 2 5:00 UFC Fight Night: Rothwell vs. dos Santos 10.04.2016 Chorwacja Zagrzeb
Wygrana 6-1 Brazylia Luis Henrique (8-1) KO (lewy podbródkowy) 2 2:53 UFC on Fox: dos Anjos vs. Cerrone 2 19.12.2015 Stany Zjednoczone Orlando Debiut w UFC.
Wygrana 5-1 Brazylia William Baldutti (6-2) KO (ciosy pięściami) 2 1:22 KHK National MMA Tryouts Final: IMMAF 2015 Qualifiers 28.05.2015 Bahrajn Madinat Isa
Wygrana 4-1 Szwajcaria Luc Ngeleka (1-0) Poddanie (duszenie gilotynowe) 1 0:44 SHC 10: Carvalho vs. Belo 20.09.2014 Szwajcaria Genewa
Wygrana 3-1 Francja Nicolas Specq (1-1) Poddanie (duszenie trójkątne rękoma) 2 2:10 100% Fight 20: Comeback 05.04.2014 Francja Levallois-Perret Finał turnieju 100% Fight w wadze ciężkiej.
Wygrana 2-1 Belgia Bilal Tahtahi (0-1) KO (ciosy pięściami) 1 3:58 Półfinał turnieju 100% Fight w wadze ciężkiej.
Przegrana 1-1 Francja Zoumana Cisse (7-1) Decyzja (jednogłośna) 2 5:00 100% Fight: Contenders 21 14.12.2013 Francja Paryż
Wygrana 1-0 Francja Rachid Benzina (0-0) Poddanie (dźwignia prosta na staw łokciowy) 1 1:44 100% Fight: Contenders 20 30.11.2013 Francja Paryż Debiut w wadze ciężkiej.

[4]

Lista zawodowych walk w boksie

Wynik Bilans Przeciwnik (bilans przed walką) Rozstrzygnięcie Runda Czas Rozgrywki Data Miejsce Uwagi
Przegrana 0-2 Anglia Anthony Joshua (27-3) KO 2 2:38 Knockout Chaos: Joshua vs. Ngannou 08.03.2024 Arabia Saudyjska Rijad Main Event
Przegrana 0-1 Anglia Tyson Fury (34-0-1) Decyzja (niejednogłośna) 10 3:00 Battle of the Baddest: Fury vs. Ngannou 28.10.2023 Arabia Saudyjska Rijad Debiut w wadze ciężkiej. Main Event

[91]

Przypisy

  1. ↑ Bartłomiej Zubkiewicz, Trener Francisa Ngannou zapowiada powrót do MMA. "Jest wyrzeźbiony!" | MMAROCKS [online], MMA Rocks!, 13 stycznia 2026 [dostęp 2026-01-13].
  2. ↑ UNCAGED INTERVIEWS #2: DEWEY COOPER | NGANNOUS COACH RESPONDS TO ALLEGATIONS FROM FORMER COACH. UNCAGED MEDIA 2020-11-17. [dostęp 2026-01-13].
  3. ↑ Były trener Francisa Ngannou twierdzi, że ten nie chciał, by UFC zakontraktowało Ciryla Gane’a. Mistrz odpowiada: „To już nie jest czysta gra” [online], InTheCage.pl, 27 grudnia 2021 [dostęp 2026-04-02].
  4. 1 2 Francis N'Gannou ("The Predator") | MMA Fighter Page [online], Tapology [dostęp 2026-05-18] (ang.).
  5. ↑ Od biedy w Kamerunie, przez Francję, aż do numeru dwa w wadze ciężkiej UFC - Francis Ngannou [online], Przegląd Sportowy Onet [dostęp 2022-12-22] (pol.).
  6. 1 2 Bartłomiej Zubkiewicz, UFC zwolniło z kontraktu Francisa Ngannou. Dana White: "Może zrobić co tylko chce" [online], MMA Rocks, 15 stycznia 2023 [dostęp 2023-02-18] (pol.).
  7. 1 2 3 Krzysztof Kordys, Udany powrót do MMA: Francis Ngannou szybko rozbił Ferreirę i zdobył pas PFL! (WIDEO) [online], MMA Rocks, 20 października 2024 [dostęp 2024-10-20] (pol.).
  8. ↑ Coral Barry, Fighter In Focus: The UFC's hottest heavyweight prospect is Francis Ngannou [online], Metro, 23 stycznia 2017 [dostęp 2021-05-11] (ang.).
  9. ↑ Once homeless on the streets of Paris, Francis Ngannou on the verge of making his dream come true [online], sports.yahoo.com [dostęp 2021-05-11] (ang.).
  10. ↑ Francis Ngannou Details Working in Sand mines at Age 10. [dostęp 2021-05-11].
  11. ↑ Francis Ngannou : l'instinct du combat – L'Equipe Explore [online], L'Equipe.fr [dostęp 2021-05-11] (fr.).
  12. 1 2 UFC Unfiltered: Francis Ngannou and Fortaleza preview | UFC [online], ufc.com [dostęp 2021-05-11] (ang.).
  13. ↑ Francis Ngannou gets inspirational on Throwback Thursday reflecting on immigration hardship [online], MMA Junkie, 12 czerwca 2020 [dostęp 2021-05-11] (ang.).
  14. ↑ 161385360554578, New UFC champ Ngannou slept rough on way to top, loved Mike Tyson and packs a punch [online], talkSPORT, 28 marca 2021 [dostęp 2021-05-11] (ang.).
  15. 1 2 Bartosz Cieśla, Francis Ngannou pobił rekord świata w sile ciosu! [online], MMA PL, 25 listopada 2017 [dostęp 2023-02-18] (pol.).
  16. 1 2 Michał Tkaczuk, Alex Pereira pobił rekord siły ciosu należący do Francisa Ngannou (WIDEO) [online], MMA Rocks, 10 kwietnia 2024 [dostęp 2024-09-20] (pol.).
  17. ↑ Welcome to the UFC, Ngannou & Kasuya [online], Bloody Elbow, 12 sierpnia 2015 [dostęp 2023-09-09] (ang.).
  18. ↑ Sherdog.com, Francis [online], Sherdog [dostęp 2023-09-09] (ang.).
  19. ↑ MMA Junkie Staff | USA TODAY Sports, Debuting heavyweights Luiz Henrique, Francis Ngannou meet at UFC on FOX 17 in Orlando [online], MMA Junkie [dostęp 2026-04-02] (ang.).
  20. ↑ UFC on FOX 17: Dos Anjos vs. Cerrone 2 – wyniki i relacja na żywo – FIGHT24.PL – MMA i K-1, UFC [online], 20 grudnia 2015 [dostęp 2026-04-02].
  21. ↑ MMA Junkie Staff | USA TODAY Sports, Curtis Blaydes in for Bojan Mihajlovic against Francis Ngannou at UFC Fight Night 86 [online], MMA Junkie [dostęp 2026-04-02] (ang.).
  22. ↑ UFC: Jak wyglądała pierwsza walka Ngannou - Blaydes? [online], www.polsatsport.pl, 22 listopada 2018 [dostęp 2026-04-02].
  23. ↑ Francis Ngannou vs Bojan Mihajlovic na gali UFC Fight Night 85 w Zagrzebiu – FIGHT24.PL – MMA i K-1, UFC [online] [dostęp 2026-04-02].
  24. ↑ Grzegorz Szczepanik, UFC on FOX 20: Holm vs Shevchenko - wyniki [online], MMA PL, 23 lipca 2016 [dostęp 2026-04-02].
  25. ↑ Ben Fowlkes | USA TODAY Sports, UFC Fight Night 102 results: Francis Ngannou powers his way into submission of Anthony Hamilton [online], MMA Junkie [dostęp 2026-04-02] (ang.).
  26. ↑ Sherdog.com, UFC Fight Night 102 Bonuses: Villante, Safarov, Ngannou, Meerschaert All Pocket $50K [online], Sherdog [dostęp 2026-04-02] (ang.).
  27. ↑ Ngannou vs. Arlovski na UFC on FOX 23 [online], InTheCage.pl, 15 grudnia 2016 [dostęp 2026-04-02].
  28. ↑ Bartłomiej Zubkiewicz, UFC on FOX 23: Shevchenko vs. Pena - wyniki na żywo od 22:00 | MMAROCKS [online], MMA Rocks!, 28 stycznia 2017 [dostęp 2026-04-02].
  29. ↑ Sherdog.com, UFC on Fox 23 Bonuses: Shevchenko, Masvidal, Ngannou, Knight Pocket $50K Awards [online], Sherdog [dostęp 2026-04-02] (ang.).
  30. ↑ Alistair Overeem vs. Francis Ngannou oficjalnie na UFC 218 [online], Lowking.pl [dostęp 2026-04-02].
  31. ↑ Bartłomiej Zubkiewicz, WIDEO: Francis N'Gannou potężnym lewym sierpowym demoluje Alistaira Overeema na UFC 218 | MMAROCKS [online], MMA Rocks!, 3 grudnia 2017 [dostęp 2026-04-02].
  32. ↑ Top 10 Greatest Knockouts in the UFC [online], EssentiallySports, 12 października 2020 [dostęp 2026-04-02] (ang.).
  33. ↑ Conor Porter, Alistair Overeem releases statement after loss to Francis Ngannou at UFC 218 [online], GiveMeSport, 3 grudnia 2017 [dostęp 2026-04-02] (ang.).
  34. ↑ Marc Raimondi, Stipe Miocic slated to defend heavyweight title against Francis Ngannou at UFC 220 [online], MMA Fighting, 6 grudnia 2017 [dostęp 2024-10-17] (ang.).
  35. ↑ UFC 220: Koszmarne statystyki Ngannou! W 4. rundzie nie zadał żadnego ciosu - Polsat Sport [online], polsatsport.pl, 21 stycznia 2018 [dostęp 2024-10-17] (pol.).
  36. ↑ Francis Ngannou vs. Derrick Lewis na UFC 226 [online], Lowking.pl [dostęp 2024-10-17] (pol.).
  37. ↑ Jakub Madej, Kibice mieli dość tego pojedynku. Przerażające statystyki walki w wadze ciężkiej z gali UFC 226 [online], sportowefakty.wp.pl, 8 lipca 2018 [dostęp 2024-10-17] (pol.).
  38. ↑ UFC: Lewis i Ngannou nie pobili żałosnego rekordu! - Polsat Sport [online], polsatsport.pl, 10 lipca 2018 [dostęp 2024-10-17] (pol.).
  39. ↑ Curtis Blaydes vs Francis Ngannou 2 oficjalnie na UFC Fight Night 141 w Pekinie – FIGHT24.PL – MMA i K-1, UFC [online] [dostęp 2024-10-17] (pol.).
  40. ↑ Maciej Szumowski, UFC Pekin: błyskawiczny koniec. Francis Ngannou znokautował Curtisa Blaydesa [online], sportowefakty.wp.pl/, 24 listopada 2018 [dostęp 2024-10-17] (pol.).
  41. ↑ Bonusy po gali UFC w Pekinie rozdane [online], Lowking.pl [dostęp 2024-10-17] (pol.).
  42. ↑ Brutalny nokaut w oktagonie [online], sport.interia.pl [dostęp 2024-10-17] (pol.).
  43. ↑ Bartłomiej Zubkiewicz, Junior dos Santos vs. Francis Ngannou nową walką wieczoru gali UFC on ESPN 3 [online], mmarocks.pl, 21 maja 2019 [dostęp 2024-10-17] (pol.).
  44. ↑ UFC: Szybko poszło! Ngannou rozbił dos Santosa w pierwszej rundzie (WIDEO) – Polsat Sport [online], polsatsport.pl, 30 czerwca 2019 [dostęp 2024-10-17] (pol.).
  45. ↑ UFC on ESPN 3: Ngannou vs dos Santos – bonusy i konferencja – FIGHT24.PL – MMA i K-1, UFC [online] [dostęp 2024-10-17] (pol.).
  46. ↑ Clyde Aidoo, Francis Ngannou Faces Jairzinho Rozenstruik in Columbus [online], MMA News | UFC News, Results & Interviews, 13 grudnia 2019 [dostęp 2024-01-19] (ang.).
  47. ↑ UFC postpones three events amid growing coronavirus outbreak [online], MMA Junkie, 16 marca 2020 [dostęp 2024-01-19] (ang.).
  48. ↑ Bartosz Cieśla, Francis Ngannou vs. Jairzinho Rozenstruik na UFC 249 [online], MMA PL, 7 kwietnia 2020 [dostęp 2024-01-19] (pol.).
  49. ↑ Krzysztof Kordys, WIDEO: Potworna siła Francisa Ngannou! Błyskawiczny i ciężki nokaut na Rozenstruiku podczas UFC 249! | MMAROCKS [online], MMA Rocks!, 10 maja 2020 [dostęp 2024-01-19] (pol.).
  50. ↑ Maciej Szumowski, MMA. UFC 249. Bonusy po gali. Nowy mistrz Justin Gaethje podwójnie wyróżniony [online], sportowefakty.wp.pl, 10 maja 2020 [dostęp 2024-10-17] (pol.).
  51. ↑ Wirtualna Polska Media, MMA. UFC 260. Rewanż Stipe Miocicia z Francisem Ngannou potwierdzony [online], sportowefakty.wp.pl, 18 stycznia 2021 [dostęp 2024-01-19] (pol.).
  52. 1 2 Bartosz Cieśla, UFC 260: Francis Ngannou brutalnie znokautował Stipe Miocicia. Udany rewanż i pas wagi ciężkiej dla "Predatora"! [online], MMA PL, 28 marca 2021 [dostęp 2024-01-19] (pol.).
  53. ↑ Wirtualna Polska Media, MMA. UFC 249. Bonusy po gali. Nowy mistrz Justin Gaethje podwójnie wyróżniony [online], sportowefakty.wp.pl [dostęp 2024-02-24] (pol.).
  54. ↑ Mateusz Paczkowski, Francis Ngannou i Ciryl Gane zmierzą się na UFC 270! Są pierwsze szczegóły walki! [online], MMA PL, 7 października 2021 [dostęp 2024-02-24] (pol.).
  55. ↑ Grzegorz Nielubiak, UFC 270: Francis Ngannou zdominował zapaśniczo Ciryla Gane i pozostał na tronie wagi ciężkiej [online], InTheCage.pl, 23 stycznia 2022 [dostęp 2024-02-24] (pol.).
  56. ↑ Hubert Zdun, Francis Ngannou związał się z organizacją PFL! [online], MMA Rocks, 16 maja 2023 [dostęp 2023-05-17] (pol.).
  57. ↑ Były mistrz UFC związał się z nową organizacją! Debiut dopiero w połowie 2024 roku [online], polsatsport.pl, 16 maja 2023 [dostęp 2023-09-09] (pol.).
  58. ↑ Glynn A. Hill, Former UFC star Francis Ngannou signs with the PFL, „The Washington Post”, 16 maja 2023, ISSN 0190-8286 [dostęp 2023-09-09] (ang.).
  59. ↑ $2 miliony gwarantowane dla rywala, prawo do własnych sponsorów i inne – ujawniono szczegóły kontraktu Francisa Ngannou z PFL [online], Lowking.pl [dostęp 2023-09-09] (pol.).
  60. ↑ Former UFC heavyweight champion Francis Ngannou signs with PFL to join PPV super fight division [online], CBSSports.com, 16 maja 2023 [dostęp 2023-09-09] (ang.).
  61. ↑ Drake Riggs, Morning Report: Daniel Cormier says Francis Ngannou ‘has set a new standard’ in MMA, makes the sport ‘feel real’ [online], MMA Fighting, 17 maja 2023 [dostęp 2023-09-09] (ang.).
  62. ↑ Bartłomiej Stachura, Organizacja PFL zdradziła, z kim w formule MMA zmierzy się Francis Ngannou [online], lowking.pl, 22 lutego 2024 [dostęp 2024-02-27] (pol.).
  63. ↑ PFL vs Bellator: Renan Ferreira znokautował Ryana Badera w 21 sekundzie! [VIDEO] [online], myMMA.pl - MMA News, UFC, KSW, GROMDA, 25 lutego 2024 [dostęp 2024-02-29] (pol.).
  64. ↑ Bartosz Cieśla, Francis Ngannou wraca do MMA. Wielka walka z udziałem "Predatora" już w październiku [online], MMA PL, 7 sierpnia 2024 [dostęp 2024-08-08] (pol.).
  65. ↑ Adrian Hulbój, Ngannou zdemolował rywala. A potem takie słowa [online], sportowefakty.wp.pl, 20 października 2024 [dostęp 2024-10-20] (pol.).
  66. ↑ Tomasz Nowosielski, Francis Ngannou odchodzi z PFL! Organizacja rezygnuje z usług byłego mistrza UFC! [online], MMA Rocks, 6 marca 2026 [dostęp 2026-03-07] (pol.).
  67. ↑ Jakub Hennig, Francis Ngannou wraca do klatki. Jego walkę zobaczycie na Netflix [online], MMA PL, 9 marca 2026 [dostęp 2026-04-02].
  68. ↑ Wirtualna Polska Media, Ngannou wrócił do klatki i zdemolował Linsa. Brutalny nokaut w pierwszej rundzie [online], sportowefakty.wp.pl [dostęp 2026-05-18].
  69. ↑ Telewizja Polska S.A, Sensacja była blisko! Fury uratowany przez sędziów [online], sport.tvp.pl, 29 października 2023 [dostęp 2023-11-01] (pol.).
  70. ↑ Bartosz Cieśla, Anthony Joshua vs. Francis Ngannou - kolejna hitowa walka już w marcu! [online], MMA PL, 5 stycznia 2024 [dostęp 2024-01-19] (pol.).
  71. ↑ JOSHUA CIĘŻKO ZNOKAUTOWAŁ NGANNOU! [online], Bokser.org [dostęp 2024-03-09].
  72. ↑ UFC Fight Night Beijing: Post-fight Press Conference. [dostęp 2023-09-09].
  73. ↑ Le Vestiaire - "Ce que les gens ignorent, c'est que ce sport n'est pas fait pour les méchants" assure Ngannou, star de l'UFC. [dostęp 2023-09-09].
  74. ↑ Francis Ngannou Talks About Learning English Ahead of Joining the Title Fray [online], vice.com [dostęp 2021-05-11] (ang.).
  75. ↑ Francis Ngannou Foundation: For Cameroon. [dostęp 2023-09-09].
  76. ↑ UFC heavyweight Francis Ngannou opens 'first full MMA' gym in Cameroon [online], MMA Junkie, 14 stycznia 2019 [dostęp 2023-09-09] (ang.).
  77. ↑ Wirtualna Polska Media, "Mój mały chłopiec". Nie żyje 15-miesięczny syn gwiazdy [online], sportowefakty.wp.pl [dostęp 2024-05-02] (pol.).
  78. ↑ Fallece hijo de Francis Ngannou con tan solo un año de edad: "La vida es muy injusta" [online], La Opinión, 29 kwietnia 2024 [dostęp 2024-10-20] (hiszp.).
  79. ↑ Josh Peter and Alicia DelGallo, Emotional Francis Ngannou dedicates KO to late son: 'I hope they remember his name' [online], USA TODAY [dostęp 2024-10-20] (ang.).
  80. ↑ Tragiczny wypadek z udziałem mistrza UFC. Nie żyje młoda kobieta [online], sport.interia.pl, 29 kwietnia 2025 [dostęp 2026-04-02] (pol.).
  81. ↑ Francis Ngannou involved in Cameroon motorcycle accident that killed young girl: Reports [online], Hindustan Times, 29 kwietnia 2025 [dostęp 2026-04-02] (ang.).
  82. ↑ Jonathan Snowden, Bleacher Report 2017 MMA Awards: Best Fighter, Fight, Finishes and Story [online], bleacherreport.com [dostęp 2025-02-22] (ang.).
  83. ↑ ESPN's MMA awards for 2017: The fight, submission and knockout of the year [online], ESPN.com, 2 stycznia 2018 [dostęp 2025-02-22] (ang.).
  84. ↑ Pundit Arena's 2017 UFC Awards - Pundit Arena [online], web.archive.org, 15 lipca 2018 [dostęp 2025-02-22] [zarchiwizowane z adresu 2018-07-15].
  85. ↑ Mike Chiappetta, MMA Fighting’s 2017 Knockout of the Year: Francis Ngannou’s ‘uppercut from hell’ crushes Alistair Overeem [online], MMA Fighting, 3 stycznia 2018 [dostęp 2025-02-22] (ang.).
  86. ↑ Chuck Mindenhall, MMA Fighting’s 2017 Breakthrough Fighter of the Year: Francis Ngannou [online], MMA Fighting, 7 stycznia 2018 [dostęp 2025-02-22] (ang.).
  87. ↑ MMAjunkie's '2017 Knockout of the Year': A head-rattling heavyweight finish [online], MMA Junkie, 7 stycznia 2018 [dostęp 2025-02-22] (ang.).
  88. ↑ MMA Junkie's 'Knockout of the Month' for March: A new champ is crowned [online], MMA Junkie, 31 marca 2021 [dostęp 2025-02-22] (ang.).
  89. ↑ MMA DNA, Marcel Dorff, MMA DNA UFC Awards 2018 : De Uitslagen!!! [online], MMA DNA, 18 stycznia 2019 [dostęp 2025-02-22] (ang.).
  90. ↑ Bryan Tucker, World MMA Awards 2018 Results [online], MMA Fighting, 3 lipca 2018 [dostęp 2025-02-22] (ang.).
  91. ↑ BoxRec: Francis Ngannou [online], BoxRec, 28 października 2023 (ang.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.