Czarnołoźce

Czarnołoźce
Чорнолізці
Państwo

 Ukraina

Obwód

 iwanofrankiwski

Rejon

iwanofrankiwski

Powierzchnia

21,73 km²

Populacja

 

• liczba ludności

3097

• gęstość

142,52 os./km²

Nr kierunkowy

+ 380 03436

Kod pocztowy

77471

Położenie na mapie hromady Tyśmienica
Mapa konturowa hromady Tyśmienica, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Czarnołoźce”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, po lewej znajduje się punkt z opisem „Czarnołoźce”
Położenie na mapie obwodu iwanofrankiwskiego
Mapa konturowa obwodu iwanofrankiwskiego, blisko centrum na prawo u góry znajduje się punkt z opisem „Czarnołoźce”
Położenie na mapie rejonu iwanofrankiwskiego
Mapa konturowa rejonu iwanofrankiwskiego, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „Czarnołoźce”
Ziemia48°49′56″N 24°54′00″E/48,832222 24,900000

Czarnołoźce (ukr. Чорнолізці, Czornolizci) – wieś na Ukrainie w rejonie iwanofrankiwskim (do 2020 w rejonie tyśmienickim) obwodu iwanofrankiwskiego.

W II Rzeczypospolitej wieś w powiecie tłumackim województwa stanisławowskiego.

W latach 1944–1945 nacjonaliści ukraińscy z OUN-UPA zamordowali tutaj 11 Polaków[1].

Właścicielem miejscowych dóbr był Eustachy Rylski. W Czarnołoźcach urodził się Stanisław Domański.

Dwór

  • Dwór w Czarnołoźcach, mały drewniany, wybudowany w XVIII w.

Przypisy

  1. ↑ Henryk Komański, Szczepan Siekierka, Eugeniusz Różański, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na Polakach w Województwie Stanisławowskim 1939–1946, Wrocław: ALTA 2, 2008, s. 691, ISBN 978-83-85865-13-1, OCLC 261139661.

Bibliografia

  • Roman Aftanazy Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej. Województwo ruskie, Ziemia Halicka i Lwowska, T. 7, wyd. 2 przejrzane i uzupełnione, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław, Warszawa, 1995, ISBN 83-04-03701-7 całość, ISBN 83-04-04229-0 t. 7, ss. 44-45
  • Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski, Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. I, Warszawa, 1880–1902, s. 760.

Linki zewnętrzne