Woronczyn

Woronczyn
Ворончин
Państwo

 Ukraina

Obwód

 wołyński

Rejon

łucki

Powierzchnia

3 km²

Populacja

 

• liczba ludności

561

• gęstość

187 os./km²

Nr kierunkowy

+380 3368

Kod pocztowy

45136

Położenie na mapie hromady Dorosinie
Mapa konturowa hromady Dorosinie, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Woronczyn”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Woronczyn”
Położenie na mapie obwodu wołyńskiego
Mapa konturowa obwodu wołyńskiego, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Woronczyn”
Położenie na mapie rejonu łuckiego
Mapa konturowa rejonu łuckiego, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Woronczyn”
Ziemia50°54′10″N 24°52′14″E/50,902778 24,870556

Woronczyn (ukr. Ворончин) – wieś na Ukrainie w rejonie łuckim obwodu wołyńskiego[1].

Opis

Własność książąt Woronieckich. W pierwszej połowie XIX w. siedziba Ludwika Kropińskiego (1767–1844), generała brygady armii Księstwa Warszawskiego, poety, dramato- i powieściopisarza[1], którego żoną była Aniela Błędowska h. Półkozic (1790-1855)[2]. Jej brat, Aleksander Błędowski (1788–1831) do Woronczyna przekazał drzwi z wyrytymi psalmami króla Dawida oraz pozostałości elementów architektonicznych z pałacu w Błudowie, m.in.: obramienia okien z ciosów kamiennych oraz aniołki i karnisze, gdzie stały się zdobieniami kaska­dy[3].

Z Woronczyna pochodzi Zbigniew Burzak (ur. w 1940), autor tomiku poetyckiego "Z Wołynia do Koszalina"[4].

15 lipca 1943 roku (rzeź wołyńska) członkowie UPA oraz wspomagający ich ukraińscy cywile dokonali tutaj mordu na 13 Polakach. 24 sierpnia 1943 doszło do kolejnego napadu upowców na Polaków, którego liczba ofiar nie jest znana[5].

Do 2020 roku znajdowała się w rejonie rożyszczeńskim.

Urodzeni w Woronczynie

Przypisy

  1. 1 2 Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. XIII. Warszawa: 1880-1902, s. 948.
  2. ↑ Tadeusz Błędowski z Błędowa h. Półkozic (ojciec, ur. 1760). [dostęp 2026-01-07].
  3. ↑ Błudów. www.wolhynia.com. [dostęp 2013-12-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-08-15)].
  4. ↑ „Z Wołynia do Koszalina” – zaproszenie do biblioteki [online], SuperPortal24 - Powiat Gryficki, 18 maja 2017 [dostęp 2023-09-09] (pol.).
  5. ↑ Władysław Siemaszko, Ewa Siemaszko, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej Wołynia 1939–1945, t. 1, Warszawa: „von borowiecky”, 2000, s. 172, ISBN 83-87689-34-3, OCLC 749680885.
  6. ↑ Maria Jadwiga Minakowska, Włodzimierz Ludwik Stanisław ks. Światopełk-Czetwertyński na Nowej Czetwertni h. Pogoń Ruska [online], www.sejm-wielki.pl [dostęp 2025-07-25] [zarchiwizowane z adresu 2025-06-20].

Bibliografia

  • Henrietta z Działyńskich Błędowska, Pamiątka przeszło­ści. Wspomnienia z lat 1794-1832, opracowały i wstępem poprzedziły K. Kostenicz i Z. Makowiecka, Warszawa 1960, s. 193-194, 326-327.

Linki zewnętrzne