Kuryłowce Murowane

Kuryłowce Murowane
Муровані Курилівці
Ilustracja
Pałac Komarów w Kuryłowcach, wrzesień 2018
Herb
Herb
Państwo

 Ukraina

Obwód

 winnicki

Rejon

mohylowski

Hromada

Kuryłowce Murowane

Powierzchnia

8,27 km²

Populacja (2024)

 

• liczba ludności

5000[1]

• gęstość

604,59 os./km²

Nr kierunkowy

+380 4356

Kod pocztowy

23400

Położenie na mapie obwodu winnickiego
Mapa konturowa obwodu winnickiego, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Kuryłowce Murowane”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Kuryłowce Murowane”
Ziemia48°43′20″N 27°30′54″E/48,722222 27,515000

Kuryłowce Murowane (ukr. Муровані Курилівці, Murowani Kuryliwci) – osiedle na Ukrainie, w obwodzie winnickim, rejonie mohylowskim, nad rzeką Żwan, siedziba hromady Kuryłowce Murowane[2][3], byłe osiedle typu miejskiego i siedziba administracyjna zlikwidowanego w wyniku reformy administracyjno-terytorialnej w 2020 roku rejonu kuryłowieckiego. Leży na Podolu.

Siedziba rzymskokatolickiej parafii Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Kuryłowcach Murowanych.

Historia

Pierwsza wzmianka o miejscowości pochodzi z roku 1453. Osada została założona przez rodzinę Czuryłów stąd pierwotna nazwa miejscowości to Czuryłowce. Miejscowość znajdowała się początkowo na pograniczu województwa podolskiego, a następnie znalazła się w składzie wyodrębnionego z niego województwa bracławskiego. W czasie powstania Kozaków Chmielnickiego pozostała pod kontrolą oddziałów Rzeczypospolitej. Zdewastowana podczas Ruiny i przez Turków podczas okupacji w latach 1672–1699. Ożywienie gospodarcze w XVIII wieku. Od 1775 roku Kuryłowce miały prawo do organizowania dwóch jarmarków co miesiąc. W 1776 roku było tu 166 domów. Po II rozbiorze Polski w 1793 roku miejscowość znalazła się w zaborze rosyjskim. Do 1870 własność rodziny Komarów.

Podczas okupacji hitlerowskiej, w listopadzie 1941 roku Niemcy utworzyli getto dla żydowskich mieszkańców. Przebywało w nim około 2300 osób. 30 października 1942 roku Niemcy zlikwidowali getto, a Żydów zamordowali niedaleko wsi Popow[4].

Zabytki

  • Fragmenty murów bastionów zamkowych nad rzeką Żwan. Pierwszy zamek w Kuryłowcach zbudowano w XVI wieku, a następnie został wzmocniony o umocnienia bastionowe. Od połowy XVII w. własność Kossakowskich. Zamek został zaznaczony w XVII wieku na mapie Guillaume de Beauplana, jako sprzężony z wałami otaczającymi osadę. W 1683 r. za zasługi w bitwie pod Żurawnem król Jan III Sobieski podarował zamek miecznikowi żydaczowskiemu Samuelowi Hołubowiczowi. Na początku XIX wieku w obrębie zrujnowanego zamku zbudowano pałac.
  • Pałac klasycystyczny wybudowany w 1805 roku z ciosanego kamienia zwany był podolskim Luwrem[5]. Od frontu portyk z kolumnadą podtrzymującą trójkątny fronton[6].
  • cerkiew Narodzenia Bogurodzicy o błękitnej fasadzie

Urodzeni

Literatura

  • Kuryłowce, nad Żwanem, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IV: Kęs – Kutno, Warszawa 1883, s. 941.
  • Kuryłowce na stronie Rady Najwyższej Ukrainy
  • Aftanazy Roman, Dzieje Rezydencji T.9, s. 167–178
  • Urbański Antoni, Podzwonne na zgliszczach Litwy i Rusi, Warszawa 1928, s 31-32

Galeria

Przypisy

  1. ↑ УВАГА! З 26.01.2024 селище міського типу (смт) Муровані Курилівці стане селищем (с-ще).
  2. ↑ с. Муровані Курилівці - Довідник КАТОТТГ [online], directory.org.ua [dostęp 2026-03-23].
  3. ↑ Murowanokuryłowećka terytorialna hromada (Мурованокуриловецька територіальна громада – Децентралізація) [online], decentralization.ua [dostęp 2026-03-23] (ukr.).
  4. ↑ Geoffrey P. Megargee (red.), Encyclopedia of camps and ghettos, 1933-1945, t. II, part B, s. 1433.
  5. ↑ Roman Aftanazy, Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, wyd. drugie przejrzane i uzupełnione, t. 9: Województwo podolskie, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1996, s. 167–178, ISBN 83-04-04268-1, ISBN 83-04-03701-7 (całość).
  6. ↑ Antoni Urbański: Podzwonne na zgliszczach Litwy i Rusi (II cz. książki Memento kresowe). Warszawa: 1928, s. 32.