Laskowce

Laskowce
Ласківці
Państwo

 Ukraina

Obwód

 tarnopolski

Rejon

rejon tarnopolski

Powierzchnia

7,997 km²

Populacja

 

• liczba ludności

1946

• gęstość

243.34 os./km²

Nr kierunkowy

+380 3551

Kod pocztowy

48153

Położenie na mapie hromady Trembowla
Mapa konturowa hromady Trembowla, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Laskowce”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, po lewej znajduje się punkt z opisem „Laskowce”
Położenie na mapie obwodu tarnopolskiego
Mapa konturowa obwodu tarnopolskiego, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Laskowce”
Położenie na mapie rejonu tarnopolskiego
Mapa konturowa rejonu tarnopolskiego, blisko dolnej krawiędzi znajduje się punkt z opisem „Laskowce”
Ziemia49°10′39″N 25°34′08″E/49,177500 25,568889

Laskowce, Łaskowce (ukr.  Ласківці, Łaskiwci) – wieś na Ukrainie w rejonie tarnopolskim należącym do obwodu tarnopolskiego.

Na północy Laskowce mają eksklawę, którą stanowi przysiółek Kulczyce (dawniej odrębna wieś).

Historia

Początkowo wieś należała do dóbr koronnych wojewody podolskiego, starostwa dźwinogródzkiego. Najpóźniej od połowy XVIII wieś była własnością rodziny szlacheckiej Gromnickich z Omelan herbu Prawdzic. Właścicielami Laskowiec byli kolejno Józef Gromnicki ożeniony z Franciszką z Sasuliczów, Jan Tadeusz Gromnicki ożeniony z Julią hr. Dzieduszycką, a następnie Józef Gromnicki, który zmarł bezpotomnie. Laskowce odziedziczył wówczas Jan Duklan Gromnicki z innej linii rodu. Ostatnim właścicielem wsi, do wybuchu II Wojny Światowej, był Jan Gromnicki ożeniony z Ewą Skałkowską[1][2].

W II Rzeczypospolitej w powiecie trembowelskim województwa tarnopolskiego.

W latach 1941–1945 nacjonaliści ukraińscy z OUN-UPA zamordowali tutaj 29 Polaków, 10 Ukraińców (w tym 1 kleryka greckokatolickiego za odmowę wstąpienia do UPA) i 1 Żyda, grabiąc i paląc polskie zagrody[3].

Do 2020 w rejonie trembowelskim[4].

Dwór

Urodzeni

Przypisy

  1. ↑ Roman Aftanazy, Dzieje Rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej. Województwo ruskie. Ziemia Halicka i Lwowska., Wyd. 2 przejrzane i uzupełnione, Wrocław-Warszawa: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1995, s. 110-111.
  2. ↑ A. Boniecki, Herbarz Polski. Część I. Wiadomości Historyczno-Genealogiczne o Rodach Szlacheckich., 1904, s. 107.
  3. ↑ Henryk Komański, Szczepan Siekierka, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na Polakach w województwie tarnopolskim 1939–1946, wyd. 2, Wrocław: Nortom, 2006, s. 403-404, ISBN 83-89684-61-6, ISBN 978-83-89684-61-5, OCLC 156875487.
  4. ↑ Постанова Верховної Ради України від 17 липня 2020 року № 807-IX "Про утворення та ліквідацію районів" [online], Офіційний вебпортал парламенту України [dostęp 2023-03-12] (ukr.).
  5. ↑ Maurycy Dzieduszycki: Kronika domowa Dzieduszyckich. Lwów : Drukarnia Zakładu narodowego im. Ossolińskich, 1865, s. 430.
  6. ↑ Roman Aftanazy, Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej, wyd. drugie przejrzane i uzupełnione, t. 7: Województwo ruskie, Ziemia Halicka i Lwowska, Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1995, s. 110-111, ISBN 83-04-04229-0, ISBN 83-04-03701-7 (całość).
  7. ↑ Stanisław Krzemicki: Doliński Aleksander (1866–1930). [W:] Polski Słownik Biograficzny. T. V. Kraków, 1939–1946, s. 285–286.

Bibliografia

Linki zewnętrzne