Ożenin

Ożenin
Оженин
Ilustracja
Dwór przed 1911
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Ukraina

Obwód

 rówieński

Rejon

rówieński

Powierzchnia

5,23 km²

Populacja

 

• liczba ludności

4777

• gęstość

913,38 os./km²

Nr kierunkowy

+380 3654

Kod pocztowy

35820

Położenie na mapie obwodu rówieńskiego
Mapa konturowa obwodu rówieńskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Ożenin”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Ożenin”
Ziemia50°26′31″N 26°28′59″E/50,441944 26,483056

Ożenin (ukr. Оженин) – wieś na Ukrainie, w obwodzie rówieńskim, w rejonie rówieńskim[1].

Do 2020 w rejonie ostrogski.

Znajduje tu się stacja kolejowa Ostróg, położona na linii Szepietówka – Zdołbunów. Do lat 30. XX wieku nosiła ona nazwę Ożenin.

W czasie okupacji niemieckiej grupa ukraińskich mieszkańców wsi (rodziny Kondratiuków, Makarewyczów i Jewdokija Kozeł) ukrywała Żydów. Po wojnie Instytut Jad Waszem uhonorował za to tytułami Sprawiedliwych wśród Narodów Świata Łukjana i Fedorę Kondratiuków, ich syna Fedira, ich córkę Ninę Sadownik (z d. Kondratiuk)[2][3][4][5][6], Kuźmę i Mariję Makarewyczów, ich syna Stepana[7][8][9][10] oraz Jewdokiję Kozeł[11].

W grudniu 1943 roku (rzeź wołyńska) członkowie UPA dokonali tutaj mordu na około 10 Polakach[12].

Zabytki

  • dwór – pod koniec XIX w. we wsi istniał stary dwór Jełowickich z pięknym ogrodem i aleją wiekowych lip, świadczących o długiej historii tego obiektu. W XIX w. właścicielem był Jełowiecki, siódmy z kolei dziedzic majątku[1]. W 1927 zmarł w majątku Witold Jełowicki, prawnik i sędzia[13].

Urodzeni, zmarli

Przypisy

  1. 1 2 Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. VII. Warszawa: 1880-1902, s. 794-95.
  2. ↑ Kondratiuk Lukian & Fedora ; Son: Fedor ; Daughter: Nina. collections.yadvashem.org. [dostęp 2024-08-13]. (ang.).
  3. ↑ Кондратюк Лук’ян. righteous.jew.org.ua. [dostęp 2024-08-13]. (ukr.).
  4. ↑ Кондратюк Федора. righteous.jew.org.ua. [dostęp 2024-08-13]. (ukr.).
  5. ↑ Кондратюк Федір. righteous.jew.org.ua. [dostęp 2024-08-13]. (ukr.).
  6. ↑ Садовнік (Кондратюк) Ніна. righteous.jew.org.ua. [dostęp 2024-08-13]. (ukr.).
  7. ↑ Makarevich Kuzma & Maria ; Son: Stepan. collections.yadvashem.org. [dostęp 2024-08-13]. (ang.).
  8. ↑ Макаревич Кузьма. righteous.jew.org.ua. [dostęp 2024-08-13]. (ukr.).
  9. ↑ Макаревич Марія. righteous.jew.org.ua. [dostęp 2024-08-13]. (ukr.).
  10. ↑ Макаревич Степан. righteous.jew.org.ua. [dostęp 2024-08-13]. (ukr.).
  11. ↑ Kozel Yevdokia. collections.yadvashem.org. [dostęp 2024-08-13]. (ang.).
  12. ↑ Władysław Siemaszko, Ewa Siemaszko, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na ludności polskiej Wołynia 1939–1945, t. 1, Warszawa: „von borowiecky”, 2000, s. 974, ISBN 83-87689-34-3, OCLC 749680885.
  13. ↑ Janusz Jamontt. Romuald Jaśkiewicz (wspomnienie pośmiertne). „Gazeta Sądowa Warszawska”, s. 288-289, Nr 21 z 23 maja 1927.

Linki zewnętrzne