Dornier Do 14
![]() | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
|---|---|
| Producent | |
| Typ |
samolot doświadczalny o konstrukcji łodzi latającej |
| Załoga |
4 |
| Historia | |
| Data oblotu |
5 sierpnia 1936 |
| Lata produkcji |
1932-1936 |
| Wycofanie ze służby |
1939 |
| Liczba egz. |
1 |
| Dane techniczne | |
| Napęd |
2 silniki dwunastocylindrowe BMV VI |
| Moc | |
| Wymiary | |
| Rozpiętość |
25,0 m |
| Długość |
18,0 m |
| Wysokość |
7,35 m |
| Powierzchnia nośna |
89 m² |
| Masa | |
| Własna |
6 120 kg |
| Użyteczna |
5 280 kg |
| Startowa |
11 400 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. |
227 km/h |
| Dane operacyjne | |
| Użytkownicy | |
Dornier Do 20 – prototyp niemieckiej łodzi latającej zrealizowany w latach 30. XX w.
Historia

Konstrukcja została opracowana w 1934 r. jako maszyna eksperymentalna, przeznaczona do badań nad napędem[1]. Samolot konstrukcyjnie nie odbiegał od poprzednich projektów Dorniera – zachowano układ górnopłatowej łodzi latającej ze "skrzydłami Dorniera" podpartymi zastrzałami oraz całkowicie metalową konstrukcję[2]. Płat miał eliptyczną krawędź natarcia i prostą krawędź spływu. W skrzydłach umieszczono zbiorniki paliwa, co dawało dodatkowe zabezpieczenie w przypadku pożaru. Rozwiązanie to stało się standardowe w późniejszych konstrukcjach Dorniera tj. Dornier Wal czy Do 18. Nowością była konfiguracja silnika polegająca na umieszczeniu dwóch silników BMW VI we wspólnej gondoli zamontowanej do kadłuba za pomocą dwóch zastrzałów w kształcie litery N. Za pomocą dwustopniowej przekładni napędzały czterołopatowe śmigło. Pozwalało to na regulację jego obrotów poprzez zmianę prędkości obrotowej silników, co było nowością w epoce poprzedzającej wprowadzenie śmigła o zmiennym skoku. W przypadku awarii jednego z silników sprzęgło umożliwiało kontynuowanie lotu. Wprowadzenie śmigieł o zmiennym skoku spowodowało zakończenie prac nad tą konstrukcją[3].
Samolot miał rozpiętość 25 m, długość 18 m, wysokość 7,35 m a jego powierzchnia nośna wynosiła 89 m². Masa własna wynosiła 6 120 kg, masa użyteczna 5 280 kg a startowa 11 400 kg. Samolot osiągał prędkość 227 km/h[3].
Przypisy
- ↑ Ogden 1983 ↓, s. 34.
- ↑ Nowarra, t.1 1993 ↓, s. 175.
- 1 2 Nowarra, t.1 1993 ↓, s. 177.
Bibliografia
- Heinz J. Nowarra: Die deutsche Luftrüstung 1933-1945. T. 1: Flugzeugtypen AEG - Dornier. Koblenz: Bernard & Graefe Verlag, 1993. ISBN 3-7637-5465-2. OCLC 722044393.
- Bob Ogden: Dornier. Stamford: Key Publishing Ltd, 1983. ISBN 0-946219-05-2.

