Dornier Do 29
![]() | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo | |
|---|---|
| Producent | |
| Typ |
samolot doświadczalny STOL |
| Konstrukcja |
całkowicie metalowa |
| Załoga |
1–2 |
| Historia | |
| Data oblotu |
1 grudnia 1958 |
| Lata produkcji |
1958–1959 |
| Liczba egz. |
3 |
| Dane techniczne | |
| Napęd |
2 × silnik tłokowy Lycoming GO-480-B1A6 |
| Moc |
2 x 270 KM |
| Wymiary | |
| Rozpiętość |
13,2 m |
| Długość |
9,5 m |
| Wysokość |
2,7 m |
| Powierzchnia nośna |
21,8 m² |
| Masa | |
| Własna |
1820 kg |
| Startowa |
2490 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. |
290 km/h |
| Prędkość przelotowa |
ok. 230–244 km/h |
| Prędkość minimalna |
ok. 70 km/h |
| Zasięg |
ok. 400 km |
| Rzuty | |
![]() | |
Dornier Do 29 – niemiecki eksperymentalny samolot skróconego startu i lądowania, opracowany pod koniec lat 50. XX w. przez wytwórnię Dornier we współpracy z Niemieckim Ośrodkiem Badań Lotniczych (Deutschen Versuchsanstalt für Luftfahrt e.V.) na zlecenie ministerstwa obrony RFN. Konstrukcja służyła jako stanowisko badawcze do analizy problemów związanych z bardzo krótkim rozbiegiem i dobiegem oraz z wektorowaniem ciągu śmigieł.
Historia

Prace nad samolotem Do 29 rozpoczęto w drugiej połowie lat 50. XX w. w odpowiedzi na zainteresowanie Bundeswehry samolotami zdolnymi do operowania z nieprzygotowanych i krótkich pasów startowych[1]. Projekt realizowano w ścisłej współpracy z Niemieckim Ośrodkiem Badań Lotniczych, a jego celem było stworzenie platformy badawczej, na podstawie której możliwe byłoby opracowanie w przyszłości uniwersalnego samolotu STOL do zastosowań wojskowych i cywilnych[2].
Pierwszy lot prototypu odbył się 21 grudnia 1958 r.[3], a za sterami zasiadał główny pilot doświadczalny firmy Dornier, Heinrich Schäfer[2]. Program prób w locie wykazał zarówno zalety, jak i istotne ograniczenia nowej koncepcji, co ostatecznie doprowadziło do zakończenia projektu bez wdrażania konstrukcji do produkcji seryjnej[4].
Łącznie zbudowano trzy egzemplarze Do 29, z czego dwa zostały ukończone i oblatane (V1 i V2), natomiast trzeci pozostał nieukończony[4]. Zachowane samoloty trafiły do zbiorów muzealnych w Niemczech. Próby w locie wykazały, że wcześniej deklarowane osiągi były zbyt optymistyczne: rzeczywista prędkość przelotowa wynosiła około 240 km/h, a minimalna prędkość lotu około 70 km/h. Pomimo tego Do 29 spełnił swoją rolę jako platforma badawcza, dostarczając cennych danych na temat zastosowania wektorowania ciągu w samolotach STOL[2]. Prototyp V1 był przechowywany w zakładzie Dornier. W 1986 r. został przekazany do Wehrtechnische Studiensammlung, następnie w 1992 r. do Niemieckiego Muzeum Sił Powietrznych. Stamtąd w marcu 2009 r. został przekazany do Muzeum Dorniera w Friedrichshafen[5].
Konstrukcja

Dwusilnikowy, całkowicie metalowy górnopłat, w dużej mierze oparty na konstrukcji lekkiego samolotu wielozadaniowego Dornier Do 27, od którego przejął około 70% elementów seryjnych[2]. W porównaniu z protoplastą zastosowano jednak nowy kadłub o długości 9,5 m z całkowicie oszkloną kabiną, wzmocnioną strukturą za skrzydłami oraz fotelami wyrzucanymi Martin-Baker dla załogi[4].
Skrzydło zachowało ogólną koncepcję Do 27, lecz poprzez wstawienie w centropłat sekcji o długości 1,2 m zwiększono jego rozpiętość do 13,2 m[4][6]. Usterzenie poziome i pionowe również wywodziło się z Do 27, przy czym ster kierunku powiększono o około jedną trzecią. Powierzchnia nośna maszyny wynosiła 21,8 m². W samolocie zamontowano stałe, wzmocnione podwozie z kołkiem ogonowym. Odpowiednio dobrana konstrukcja goleni podwozia zapewniała wymagany prześwit zabezpieczający łopaty śmigieł przed kontaktem z ziemią oraz pozwalała na twarde przyziemienia podczas lotów STOL[1].
Samolot wyposażono w dwa silniki Lycoming GO-480-B1A6 o mocy 270 KM każdy, napędzające przeciwbieżne, pchające trójłopatowe śmigła. Zastosowano nowatorski system odchylania tylnej części zespołu napędowego, umożliwiający zmianę kierunku ciągu śmigieł w płaszczyźnie pionowej do 90°, co pozwalało na znaczące zwiększenie siły nośnej przy bardzo małych prędkościach. Silniki połączono trzema poprzecznymi wałami napędowymi, co umożliwiało synchronizację pracy śmigieł. W przypadku awarii jednego silnika drugi mógł, poprzez zmianę kąta nastawienia łopat, utrzymać do około 70% całkowitej mocy układu napędowego[7].
Przypisy
- 1 2 Dornier’s Do-29: A STOLV Ground Breaking Aircraft. Pilotfriend. [dostęp 2026-01-23]. (ang.).
- 1 2 3 4 Экспериментальный самолёт укороченного взлета и посадки Dornier Do 29. topwar.ru. [dostęp 2026-01-23]. (ros.).
- ↑ Ogden 1983 ↓, s. 54.
- 1 2 3 4 Do.29. airwar.ru. [dostęp 2026-01-23]. (ros.).
- ↑ Dornier Do 29. Luftfahrtlexikon von Wolfgang Bredow. [dostęp 2026-01-23]. (niem.).
- ↑ Dornier Do.29. aircraft-catalog.com. [dostęp 2026-01-23]. (ang.).
- ↑ Dornier’s Do-29 Broke Ground in STOL Before It Was Fashionable. flyingmag.com. [dostęp 2026-01-23]. (ang.).
Bibliografia
- Bob Ogden: Dornier. Stamford: Key Publishing Ltd, 1983. ISBN 0-946219-05-2.


