Fosfokreatyna

Fosfokreatyna

Nazewnictwo Nomenklatura systematyczna (IUPAC) kwas 2-[metylo-[(E)-N'-fosfonokarbamimidoilo]amino]octowy Inne nazwy i oznaczenia fosforan kreatyny, kwas kreatynofosforowy
Ogólne informacje
Wzór Hilla	C4H10N3O5P
Masa molowa	211,11 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS	67-07-2 922-32-7 (sól disodowa)
PubChem	9548602
DrugBank	DB13191
SMILES CN(CC(=O)O)C(=NP(=O)(O)O)N
InChI InChI=1S/C4H10N3O5P/c1-7(2-3(8)9)4(5)6-13(10,11)12/h2H2,1H3,(H,8,9)(H4,5,6,10,11,12) InChIKey DRBBFCLWYRJSJZ-UHFFFAOYSA-N
Niebezpieczeństwa Globalnie zharmonizowany system klasyfikacji i oznakowania chemikaliów[1] sól disodowa Substancja w tej postaci nie jest klasyfikowana jako niebezpieczna według kryteriów GHS.
Klasyfikacja medyczna
ATC	C01EB06

Fosfokreatyna – związek gromadzący energię w wiązaniach wysokoenergetycznych, występujący w tkance mięśniowej. Bierze udział w syntezie ATP, przekształcając się pod wpływem kinazy kreatynowej w kreatynę.

Stosowany jest jako lek w chorobach serca.

Od dawna uważano, że fosfokreatyna stanowi najważniejsze źródło energii w początkowej fazie wysiłku o maksymalnej intensywności. Fosfokreatyna jest głównym i jedynym substratem energetycznym do resyntezy ATP podczas pierwszych 10 sekund wysiłku o maksymalnej intensywności.