Nikorandil
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||||||
| Wzór Hilla |
C8H9N3O4 | ||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masa molowa |
211,17 g/mol | ||||||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||||||
| Numer CAS | |||||||||||||||||||
| PubChem | |||||||||||||||||||
| DrugBank | |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | |||||||||||||||||||
Nikorandil – organiczny związek chemiczny, pochodna nikotynamidu, lek stosowany w terapii choroby niedokrwiennej serca.
Otrzymywanie
Związek został po raz pierwszy otrzymany w Japonii w roku 1976[3]. Można go uzyskać w reakcji estru etylowego kwasu nikotynowego z etanoloaminą i następczej estryfikacji powstałego amidu za pomocą dymiącego kwasu azotowego[1][3]:
Inną metodą jest reakcja chlorku kwasu nikotynowego z O-azotanem etanoloaminy[4]:
Zastosowania medyczne
Nikorandil ma odmienny mechanizm działania, niż wcześniej stosowane leki wieńcowe. Aktywuje on zależny od ATP kanał potasowy sarkolemmy i błon komórkowych komórek mięśnia sercowego. Rozszerza tętniczki oporowe wieńcowe i obwodowe, rozszerza żyły obwodowe i tętnice nasierdziowe, działa ochronnie na mięsień sercowy[5].
Lek stosuje się w stabilnej chorobie wieńcowej, celem zapobiegania ostrym incydentom wieńcowym. W przypadku długotrwałego stosowania może rozwinąć się tolerancja (konieczne staje się stosowanie coraz wyższych dawek).
Izomery orto i para wykazują zbliżone działanie do nikorandilu (który ma podstawnik w pozycji meta), ale są od niego mniej aktywne[1].
Przypisy
- 1 2 3 Isabela C. César, Adriana M. Godin, Débora P. Araujo, Francinely C. Oliveira, Raquel R. Menezes, Synthesis, antinociceptive activity and pharmacokinetic profiles of nicorandil and its isomers, „Bioorganic & Medicinal Chemistry”, 22 (9), 2014, s. 2783–2790, DOI: 10.1016/j.bmc.2014.03.011 (ang.).
- 1 2 Nicorandil [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, 18 lutego 2025, numer katalogowy: N3539 [dostęp 2026-07-27].
- 1 2 L.T. Eremenko, D.A. Nesterenko, V.A. Garanin, V.P. Kosilko, Development of improved laboratory technique for nicorandil synthesis, „Russian Journal of Applied Chemistry”, 82 (10), 2009, s. 1776, DOI: 10.1134/S107042720910005X (ang.).
- ↑ Jerzy Gębicki, Andrzej Marcinek, Stefan Chłopicki, Jan Adamus, Małgorzata Urbaniak, ''N''′-Nitroxyalkylnicotinamides for the treatment of cardiovascular diseases, patent WO 2010000673, 1 lipca 2008 [dostęp 2017-03-05].
- ↑ Anna Mikhaylovna Malysheva i inni, Acardioprotective drug nikorandil in coronary heart disease, „Terapevticheskii arkhiv”, 83 (9), 15 września 2011, s. 14–19, ISSN 2309-5342 (ros.).
Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.
