Hossein Vafaei

Jego pierwszym turniejem były Mistrzostwa świata U-21 w 2009, gdzie awansował do najlepszej szestnastki, przegrywając 5-3 z Liu Chuangiem^[3].

Uczestniczył w Igrzyskach Azjatyckich w Kantonie gdzie osiągnął najlepszą szestnastkę. W tej rundzie przegrał 1-4 z Dechawatem Poomjaengiem^[4].

W grudniu 2010 uczestniczył w Mistrzostwach świata IBSF. W najlepszej szestnastce przegrał 1-5 z Leo Fernandezem^[5].

W kwietniu 2011 osiągnął finał juniorskich mistrzostw ACBS Asian Under-21 Snooker Championship, w którym przegrał 3-7 z Cao Yupengiem^[6]. Następnie brał udział w seniorkich ACBS Asian Snooker Championship ale nie wyszedł z fazy grupowej odnosząc 1 zwycięstwo i 3 porażki^[7].

We wrześniu 2011 otrzymał dziką kartę do turnieju Shanghai Masters lecz nie zdołał dostać się do pierwszej rundy przegrywając w barażach 1-5 z Fergalem O’Brienem^[8].

W grudniu 2011 wygrał Mistrzostwa świata IBSF pokonując w finale Lee Walkera 10-9^[9][10]. W chwili zdobycia tytułu miał 17 lat i 81 dni co uczyniło go najmłodszym zwycięzcą tego turnieju w historii bijąc rekord Iana Preece'a^[11].

Po zwycięstwie w mistrzostwach amatorów otrzymał prawo gry w sezonach 2012/2013 i 2013/2014^[12] jednak ze względu na problemy z uzyskaniem wizy brytyjskiej mógł uczestniczyć jedynie w Mistrzostwach Świata w Snookerze na Sześciu Czerwonych w Tajlandii, gdzie przegrał z Juddem Trumpem, oraz w Asian Players Tour Championship w Chinach gdzie przegrał z Li Yuanem^[13]. W drugim sezonie sytuacja wyglądała podobnie. Zagrał jedynie w World Games przegrywając 0-3 z Lü Haotianem i w Mistrzostwach Świata w Snookerze na Sześciu Czerwonych.

W maju 2014 wygrał grupę eliminacyjną w Mistrzostwach świata IBSF U-21 przegrywając tylko 1 frame^[14]. W półfinale pokonał 7-3 Mateusza Baranowskiego osiągając pierwszy break maksymalny (147) w historii tego turnieju^[15]. Zwyciężył pokonując w finale Josha Boileau 8-3^[16].

W czerwcu 2014 otrzymał specjalne zezwolenie na grę w Main Tourze w sezonie 2014/2015^[17]. W lutym 2015 jego wiza brytyjska została potwierdzona^[18] co pozwoliło mu na występ w Mistrzostwach Świata gdzie przegrał 3-10 w rundzie kwalifikacyjnej z Anthonym McGillem^[13].

Zakwalifikował się do pierwszego turnieju rankingowego sezonu Australian Goldfields Open 2015, pokonując w kwalifikacjach Charliego Waltersa 5-3, Zaka Surety'ego 5-3, Lee Walkera 5-4 i Dominica Dale'a 5-3. W swoim debiucie w turnieju rankingowym przegrał w pierwszej rundzie 3-5 z Michaelem White'em^[19].

Zagrał również po raz pierwszy w UK Championship (przegrał w pierwszej rundzie z Lucą Brecelem 1-6) i Welsh Open (przegrał w pierwszej rundzie 2-4 z Robinem Hullem)^[13].

W turnieju Northern Ireland Open pokonał Roda Lawlera, Zaka Surety'ego, Sandersona Lama i Scotta Donaldsona docierając do swojego pierwszego ćwierćfinału, w którym uległ 3-5 Markowi Kingowi^[20][21]. W Welsh Open pokonał Lama, Christophera Keogana i Allistera Cartera by ulec w 4 rundzie Juddowi Trumpowi 1-4^[13]. miesiąc później w China Open pokonał Joego Perry 5-2, Bena Woollastona 5-4, Rory'ego McLeoda 5-3, a w swoim drugim ćwierćfinale Judda Trumpa 5-3^[22]. W swoim pierwszym rankingowym półfinale uległ Markowi Williamsowi 6-1^[23].

Po pokonaniu 10-1 Hatima Jasina i 10-6 Matthew Selta był o krok od zakwalifikowania się do Mistrzostw Świata lecz przegrał decydujący pojedynek z Tomem Fordem 8-10^[24]. Sezon zakończył na 59 miejscu i utrzymał swoje miejsce w Main Tourze^[25].

W styczniu 2022 zdobył swój pierwszy rankingowy tytuł wygrywając turniej Shoot Out w Leicester pokonując w finale Marka Williamsa.

Po raz pierwszy przeszedł kwalifikacje do Mistrzostw Świata w Crucible Theatre lecz przegrał w pierwszej rundzie z Juddem Trumpem 4-10.

W UK Championship pokonał niespodziewanie Marka Selby'ego 6-4 by przegrać w drugiej rundzie 2-6 z Jackiem Lisowskim^[26].

W styczniu 2023 wystąpił po raz pierwszy w turnieju Masters pokonując w 1. rundzie Marka Selby'ego 6-2. Odpadł z turnieju po przegranej 4-6 z Jackiem Lisowskim^[27][28].