Ianthinit

Ianthinit

okaz z Niemiec
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	U4+(UO2)5O7·10H2O[1]
Twardość w skali Mohsa	2–3[1]
Przełam	muszlowy, nierówny/nieregularny[2]
Łupliwość	doskonała, dobra[2][1]
Pokrój kryształu	pryzmatyczny, grubotabliczkowy, igiełkowy, listewkowy[2][1]
Przezroczystość	przezroczysty, przeświecający[1]
Układ krystalograficzny	rombowy[1]
Klasa krystalograficzna	piramidalna[1]
Właściwości mechaniczne	elastyczny[2]
Gęstość	5,16 g/cm3[1]
Właściwości optyczne
Barwa	fioletowoczarna, ciemnofioletowa[2][1]
Rysa	brązowa, fioletowa[2][1]
Połysk	półmetaliczny, szklisty[2][1]
Współczynnik załamania	1,674–1,92 (dwuosiowy)[1]
Inne	dwójłomność: 0,246[1] pleochroizm: widoczny; X = bezbarwny; Y = fioletowy; Z = ciemnofioletowy[1]
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	4.GA.10[1]

Ianthinit – bardzo rzadki minerał z gromady tlenków^[1].

Krystalizuje w układzie rombowym^[1]. Wykształca kryształy o pokroju pryzmatycznym, igiełkowym i grubotabliczkowym^[2][3][1]. Występuje w skupieniach rozetowych^[3]. Jest minerałem przezroczystym do przeświecającego i elastycznym^[2][3][1]. Posiada półmetaliczny bądź szklisty połysk i brązową lub fioletową rysę^[2][1]. Jest minerałem radioaktywnym^[1].

Jest minerałem wtórnym występującym w nieutlenionych częściach złóż uranu^[2]. Towarzyszą mu zwykle becquerelit, kasolit, parsonsit, dewindtit, szoepit, uraninit, fourmarierit, uranopilit, gips, curit oraz piryt^[2][1].

Występuje w Australii (Tasmania), Brazylii, DRK (Haut-Katanga), Egipcie, we Francji, Niemczech (Badenia–Wirtembergia, Bawaria), Grecji (Attyka), Indiach, we Włoszech, Meksyku (Chihuahua), na Słowacji i Stanach Zjednoczonych (Utah)^[1][2][3].