Jan Mikusiński

Jan Stefan Mikusiński

Data i miejsce urodzenia	3 kwietnia 1913 Stanisławów
Data i miejsce śmierci	27 lipca 1987 Katowice
profesor nauk matematycznych
Alma Mater	Uniwersytet Poznański
Doktorat	25 lipca 1945 Uniwersytet Jagielloński
Habilitacja	28 lutego 1946 UMCS
Profesura	4 lutego 1958
Doktor honoris causa Uniwersytet w Rostocku – 1970
Uczelnia	Uniwersytet Poznański Uniwersytet Wrocławski Uniwersytet Warszawski Instytut Matematyczny Polskiej Akademii Nauk
Odznaczenia

Jan Stefan Mikusiński (ur. 3 kwietnia 1913 w Stanisławowie, zm. 27 lipca 1987 w Katowicach) – polski matematyk, członek Polskiej Akademii Nauk.

Urodził się jako Jan Geniusz-Mikusiński (pierwszy człon nazwiska porzucił w 1953). W 1932 ukończył Gimnazjum im. Gotthilfa Bergera w Poznaniu, w 1937 studia matematyczne na Uniwersytecie Poznańskim, następnie pracował jako starszy asystent na macierzystej uczelni. W czasie II wojny światowej angażował się w tajne nauczanie w Zakopanem i Krakowie. Doktoryzował się na Uniwersytecie Jagiellońskim w 1945 pod kierunkiem Tadeusza Ważewskiego na podstawie rozprawy Sur un probléme d`interpolation pour les inteégrales des équations diférentielles linéaires. Rok później habilitował się na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej. W latach 1948–1955 pracował na Uniwersytecie Wrocławskim (gdzie w latach 1953-1955 kierował Katedrą Analizy Matematycznej), w latach 1955-1959 na Uniwersytecie Warszawskim (w 1958 otrzymał tytuł profesora zwyczajnego), od 1960 w Katowicach, gdzie w latach 1966-1985 był kierownikiem Pracowni Instytutu Matematycznego PAN, następnie Oddziału IM PAN w Katowicach. Kierował Zakładem Funkcji Uogólnionych tamże.

Od 1965 był członkiem korespondentem, od 1971 członkiem rzeczywistym PAN, od 1975 członkiem zagranicznym Serbskiej Akademii Nauk i Sztuk.

Jego imieniem nazwano ulicę w Katowicach.

Zajmował się głównie analizą funkcjonalną, teorią dystrybucji, teorią zbieżności, a szczególnie operatorami. Był twórcą rachunku operatorowego operatora Mikusińskiego - 44A40 (oznaczenie MSC 2000).

• Nagroda im. Stefana Banacha (1950)
• Nagroda Państwowa II stopnia (1953)
• Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955)^[1].
• doktorat honoris causa Uniwersytetu w Rostocku (1970)
• Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
• Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (1983)
• członek honorowy Polskiego Towarzystwa Matematycznego (1983).

• krakowska szkoła matematyczna,
• pierścień Mikusińskiego.

• Roman Duda: Matematycy XIX i XX wieku związani z Polską. Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, 2012, s. 321-324. ISBN 978-83-229-3316-9.
• Kto jest kim w Polsce. Edycja 1, wyd. Interpress, Warszawa 1984
• Krystyna Skórnik, Profesor Jan Mikusiński
• Złamanie szyfru Enigma. Poznański pomnik polskich kryptologów. Pod redakcją Stanisława Jakóbczyka i Janusza Stokłosy, Wydawnictwo Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, Poznań 2007, str. 34. ISBN 978-8-706-5275.

• Prof. dr Jan Mikusiński, [w:] archiwalna baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2011-09-02] .
• Wstęp do artykułu: Jan G. Mikusiński. Hypernumbers. Part I. Algebra. „Studia Mathematica”. 77, s. 3-16, 1983. 
• Mikusiński, Jan: Rachunek operatorów, "Monografie Matematyczne", Tom 30. Dostępne w serwisie Biblioteka Wirtualna Nauki.
• John J. O’Connor; Edmund F. Robertson: Jan Mikusiński w MacTutor History of Mathematics archive (ang.) [dostęp 2021-10-27].