Kwas akrylowy
| |||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Charakterystyka fizyczna | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| bezbarwna ciecz o nieprzyjemnym, gryzącym zapachu[1] | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Wzór Hilla |
C3H4O2 | ||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Inne wzory |
CH2=CHCOOH | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| Masa molowa |
72,06 g/mol | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Numer CAS | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| PubChem | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| DrugBank | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Podobne związki | |||||||||||||||||||||||||||||||||
| Podobne związki |
alkohol allilowy, kwas krotonowy, kwas cynamonowy, akroleina, akrylamid | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| Pochodne akrylany |
akrylan metylu | ||||||||||||||||||||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | |||||||||||||||||||||||||||||||||
Kwas akrylowy – organiczny związek chemiczny, najprostszy nienasycony kwas karboksylowy. Jego sole i estry to akrylany.
Otrzymywanie
Współcześnie otrzymywany jest głównie przez utlenianie propylenu. W zależności od warunków utlenianie przebiega jednoetapowo[5]:
lub dwuetapowo[5]:
Badane są też możliwości jego produkcji z tańszego propanu[6].
Dawniej stosowano szereg innych metod, np.[5]:
- z acetylenu:
- niskotemperaturowy (40 °C) proces opracowany przez Waltera Reppego:
- wersja wysokotemperaturowa (200 °C, 140 atm, w obecności katalizatora NiBr2–CuBr2):

- hydroliza akrylonitrylu CH2=CH2−C≡N
- piroliza kwasu octowego do ketenu:CH3COOH → CH2=C=O + H2OKeten w reakcji z formaldehydem daje β-propiolakton:Związek ten za pomocą hydrolizy kwasowej przeprowadza się w kwas akrylowy

- z tlenku etylenu i cyjanowodoru: Powstałą cyjanohydrynę etylenu hydrolizuje się w warunkach kwasowych do hydroksykwasu, a następnie poddaje się dehydratacji (eleminacji −OH) otrzymując rzeczony kwas:
HO−CH2−CH2−CN + H2O → NH3 + HO−CH2−CH2−COOH → CH2=CH−COOH + H2O
Metody te są stopniowo wycofywane z użycia[5].
Właściwości chemiczne
Kwas akrylowy ulega reakcjom typowym dla alifatycznych kwasów karboksylowych, jak i związków nienasyconych. Jego reaktywność jest podwyższona z powodu występowania układu wiązań sprzężonych C=C−C=O. Atom węgla β ma silny charakter elektrofilowy, dzięki czemu kwas akrylowy łatwo ulega reakcji addycji nukleofilowej. Bardzo łatwo ulega polimeryzacji, która jest silnie egzotermiczna i ma gwałtowny przebieg[5].
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Acrylic acid, [w:] GESTIS-Stoffdatenbank [online], Institut für Arbeitsschutz der Deutschen Gesetzlichen Unfallversicherung, ZVG: 014360 [dostęp 2026-07-27] (niem. • ang.).
- CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M. Haynes (red.), wyd. 97, Boca Raton: CRC Press, 2016, ISBN 978-1-4987-5429-3, OCLC 961861918 (ang.).
- 1 2 Farmakopea Polska X, Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne, Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2014, s. 4276, ISBN 978-83-63724-47-4, OCLC 903979769.
- ↑ Acrylic acid, stabilized, [w:] CAMEO Chemicals [online], National Oceanic and Atmospheric Administration [dostęp 2026-07-27] (ang.).
- 1 2 3 4 5 Acrylic Acid and Derivatives, Takashi Ohara, Takahisa Sato, Noboru Shimizu, Günter Prescher Helmut Schwind, Otto Weiberg, Klaus Marten, Helmut Greim, [w:] Ullmann’s Encyclopedia of Industrial Chemistry, Weinheim: Wiley‐VCH, 2005, DOI: 10.1002/14356007.a01_161.pub2 (ang.).
- ↑ Michael Hävecker, Sabine Wrabetz, Jutta Kröhnert, Lenard-Istvan Csepei, Raoul Naumann d’Alnoncourt, Surface chemistry of phase-pure M1 MoVTeNb oxide during operation in selective oxidation of propane to acrylic acid, „Journal of Catalysis”, 285 (1), 2012, s. 48–60, DOI: 10.1016/j.jcat.2011.09.012 (ang.).

