Larry Mullen Jr.

Larry Mullen Jr.
Ilustracja
Imię i nazwisko

Lawrence Joseph Mullen

Data i miejsce urodzenia

31 października 1961
Artane

Instrumenty

perkusja, chórki

Gatunki

rock, post punk, rock alternatywny

Zawód

perkusista, wokalista pomocniczy

Aktywność

od 1976

Zespoły
U2
Odznaczenia
Oficer Orderu Wolności (Portugalia) Członek Europejskiego Order Zasługi
Strona internetowa

Larry Mullen Jr., właśc. Lawrence Joseph Mullen Jr. (ur. 31 października 1961 w Artane, dzielnicy Dublina[1]) – irlandzki perkusista. Członek zespołu U2.

W 2007 został sklasyfikowany na 21. miejscu listy 50 najlepszych perkusistów rockowych według Stylus Magazine[2].

Życiorys

Jest synem Laurence’a i Maureen (zm. 1978) Mullenów[3]. Ma dwie siostry, Cecylię i Mary[4]. Wychował się w rodzinie katolickiej[3]. Dorastal w domu przy Malahide Road w Dublinie[3]. Edukację rozpoczął w szkole nieopodal domu, po czym przeniósł się do Scoil Colmcille w centrum Dublina[4]. Następnie uczył się w Mount Temple Comprehensive School.

Początkowo grał na pianinie, a w 1973 rozpoczął naukę gry na perkusji, którą kupiła mu siostra[4]. Technikę doskonalił pod okiem miejscowego nauczyciela, Joe Bonniego[4]. W marcu 1975, dzięki protekcji ojca, zaczął grać w orkiestrze Związku Zawodowego Pracowników Poczty. Grał także w orkiestrze chłopięcej Artane Boys Band[5], z której został wyrzucony, bo nie chciał ściąć swoich długich włosów[4]. W 1976, za namową ojca, wywiesił na szkolnej tablicy ogłoszeń informację o tym, że szuka ludzi do zespołu[6], w wyniku czego powstała grupa U2.

Brał udział także w sesjach nagraniowych artystów, takich jak B.B. King, Daniel Lanois czy Maria McKee. W 1996 wraz z Adamem Claytonem wydał nową wersję głównego motywu muzycznego do filmu Mission: Impossible.

Życie prywatne

Wraz ze wzrostem popularności zespołu, przyjął do swojego nazwiska Junior, ponieważ nie chciał, aby mylono go ze swoim ojcem[3]. Mieszka w Howth i ma apartament w Nowym Jorku.

Pasjonuje się szybką jazdą motocyklami, zwłaszcza marki Harley-Davidson. Wykupił prawa do drukowania logo firmy Harley-Davidson. Uwielbia muzykę Elvisa Presleya.

Pozostaje w nieformalnym związku z Ann Acheson, z którą ma troje dzieci: Aarona Elvisa (ur. 1995), Avę (ur. 1998) i Ezrę (ur. 2001).

Odznaczenia

Perkusja

Źródło[10].

Yamaha PHX Series w wykończeniu Silver Sparkle
  • 24" bęben basowy
  • 2x 16" floor tom
  • 14" tom tom
  • werbel: Ludwig Black Beauty
Talerze Paiste Signature Series
  • 16" Power Crash
  • 17" Power Crash
  • 18" Power Crash
  • 18" Full Crash
  • 22" Power Ride
  • 14" Heavy Hi-Hats
Yamaha Birch Custom Absolute Noveau
  • 24"x16" bęben basowy
  • 14"x10" tom tom
  • 16"x14" floor tom
  • 16"x16" floor tom
  • 18"x16" floor tom
  • Werbel: Brady Sheoak Block
Hardware
  • Tamburyny, cowbelle i inne instrumenty perkusyjne Latin Percussion
  • Statywy Yamaha
  • Naciągi Remo
  • Pałeczki Pro-Mark 5A Signature

Przypisy

  1. ↑ James P. Byrne, Philip Coleman, Jason King: Ireland and the Americas: culture, politics, and history : a multidisciplinary encyclopedia, Tom 3. ABC-CLIO, 2008, s. 895. ISBN 978-1-85109-614-5.
  2. ↑ Stylus Magazine's 50 Greatest Rock Drummers. www.stylusmagazine.com. [dostęp 2010-06-15]. (ang.).
  3. 1 2 3 4 Mick Wall: Bono. Święty i grzeszny. Piotr Kucharski (tłum.). Poznań: Wydawnictwo In Rock, 2005, s. 48. ISBN 83-60157-01-4.
  4. 1 2 3 4 5 Mick Wall: Bono. Święty i grzeszny. Piotr Kucharski (tłum.). Poznań: Wydawnictwo In Rock, 2005, s. 49. ISBN 83-60157-01-4.
  5. ↑ Bono, Surrender. 40 piosenek, jedna opowieść, Paweł Lipszyc (tłum.), Wydawnictwo Agora, 2022, s. 179, ISBN 978-83-268-4061-6.
  6. ↑ Neil McCormick: U2 o U2. Poznań: In Rock, 2009, s. 27. ISBN 978-83-60157-51-0.
  7. ↑ ENTIDADES ESTRANGEIRAS AGRACIADAS COM ORDENS PORTUGUESAS. ordens.presidencia.pt. [dostęp 2026-03-10]. (port.).
  8. ↑ Post Robery Metsoli. x.com, 10 marca 2026. [dostęp 2026-03-10]. (ang.).
  9. ↑ Decyzja komisji selekcyjnej Europejskiego Orderu Zasługi z 2 marca 2026 r. w sprawie nominacji do Europejskiego Orderu Zasługi (Dz.Urz.UE C/2026/1817)
  10. ↑ Larry Mullen Jr. Gear overview. [dostęp 2010-05-22]. (ang.).