Marek Ewangelista

Święty
Marek
Μάρκος
apostoł
ewangelista
biskup
męczennik
Ilustracja
Marek Ewangelista, obraz pędzla Andrei Mantegni (1448–1451)
Data i miejsce śmierci

ok. 63
Aleksandria

Czczony przez

kościoły chrześcijańskie

Wspomnienie

25 kwietnia[a]

Atrybuty

księga, lew ze skrzydłami, drzewo figowe, zwój

Patron

pisarzy, notariuszy, murarzy, Wenecji

Szczególne miejsca kultu

Bazylika św. Marka w Wenecji

Flaga Wenecji ze skrzydlatym lwem symbolizującym Marka Ewangelistę oraz tradycyjną dla tego symbolu inskrypcją w otwartej księdze: PAX TIBI MARCE EVANGELISTA MEVS

Marek Ewangelista (cs. Марк, апостол и евангелист, zm. ok. 63 w Aleksandrii) – wedle tradycji Kościoła autor Ewangelii Marka uważanej za najstarszą i jednocześnie najkrótszą spośród ewangelii, kuzyn Barnaby, towarzysz Pawła z Tarsu, a później Apostoła Piotra, apostoł z grona siedemdziesięciu dwóch. Zgodnie z relacją Papiasza wiernie spisał głoszone przez Piotra nauki. Według tradycji św. Marek zginął około 68 roku. Uznawany przez Kościół koptyjski za pierwszego patriarchę Aleksandrii i świętego; święty Kościołów katolickiego, anglikańskiego, ewangelickiego, prawosławnego i ormiańskiego.

Życiorys

W Nowym Testamencie

Występuje w Dziejach Apostolskich, Liście do Kolosan, 2. Liście do Tymoteusza, Liście do Filemona i 1. Liście Piotra[1].

Występuje pod kilkoma imionami: Marek (Dzieje Apostolskie i listy Pawła) Marek-Jan oraz Jan (Dzieje Apostolskie)[2]. Postacie te należy utożsamić[3]. Był synem Marii (najpewniej wdowy), pochodzącym z rodu Lewiego i najprawdopodobniej to w jego domu miała miejsce ostatnia wieczerza[3]. Ta hipoteza wskazuje, że znał Jezusa[3]. Krewnym Marka był Barnaba, z którym przybył z Jerozolimy do Antiochii[4]. Wraz z nim i Pawłem z Tarsu udał się na Cypr, jednak wkrótce po przybyciu do Perge, Marek wrócił do Jerozolimy, w wyniku sporu z Pawłem[4]. Z czasem konflikt zelżał, gdyż w listach Paweł zaprasza go do Rzymu[4]. Najprawdopodobniej przebywał przy Piotrze w Wiecznym mieście, a słowa apostoła sugerują, że Marek był jego uczniem[5].

Tradycyjnie jest autorem drugiej Ewangelii, co potwierdzali wszyscy pisarze wczesnochrześcijańscy[6].

W źródłach pozabiblijnych

Hieronim ze Strydonu podaje, że Marek został ochrzczony przez Piotra[3]. Papiasz z Hierapolis i Euzebiusz z Cezarei zaprzeczali jakoby miał znać osobiście Chrystusa[3]. Przeciwnego zdania jest autor Kanonu Muratoriego[3]. Synaksarium Jakobitów twierdzi, że jego ojciec miał na imię Arystobulos, a sam Marek był wykształconym poliglotą, z majętnej rodziny[3]. Według świadectwa Klemensa Aleksandryjskiego przebywał w Rzymie z Piotrem, który podyktował mu tekst Ewangelii (potwierdzają to również Euzebiusz i Hieronim)[4]. Tradycja przypisuje Markowi założenie Kościoła w Aleksandrii, co jest wątpliwe, gdyż chrześcijaństwo istniało tam już wcześniej[6]. Prawdopodobnie działał w tym mieście ale jako organizator, gdzie zmarł ok. 63 roku[6]. Według Palladiusza z Galacji miała to być śmierć męczeńska[7].

Według apokryficznych Dziejów Barnaby miał otrzymać chrzest z rąk Pawła, Barnaby i Sylasa w Ikonium[4]. Ponadto opisują jego działalność w Aleksandrii, gdzie miał się udać po śmierci Pawła[6].

Kult

W ikonografii św. Marek ukazywany jest w stroju arcybiskupa, w paliuszu albo jako biskup wschodniego rytu[8].

Święty trzyma w dłoni zamkniętą lub otwartą księgę. Symbolizują go m.in. lew ze skrzydłami, drzewo figowe, zwój[8].

Jest patronem pisarzy, notariuszy i murarzy, patronem Wenecji, gdzie jest szczególnie czczony.

Wspomnienie w Kościołach katolickim, ewangelickim i anglikańskim obchodzone jest 25 kwietnia[9] (w KK ma rangę święta liturgicznego)[8].

Kościoły wschodnie z uwagi na liturgię według kalendarza juliańskiego wspominają św. Marka[9]:

Zobacz też

Uwagi

Przypisy

  1. ↑ Bosak 1991 ↓, s. 281-282.
  2. ↑ Starowieyski 2020 ↓, s. 1091-1092.
  3. 1 2 3 4 5 6 7 Starowieyski 2020 ↓, s. 1092.
  4. 1 2 3 4 5 Starowieyski 2020 ↓, s. 1093.
  5. ↑ Starowieyski 2020 ↓, s. 1092-1093.
  6. 1 2 3 4 Starowieyski 2020 ↓, s. 1094.
  7. ↑ Starowieyski 2020 ↓, s. 1094-1095.
  8. 1 2 3 Święty Marek, Ewangelista. Internetowa Liturgia Godzin. [dostęp 2026-02-11]. (pol.).
  9. 1 2 Markus. Ökumenisches Heiligenlexikon. [dostęp 2026-02-11]. (niem.).
  10. ↑ Jarosław Charkiewicz: Marek (63). cerkiew.pl. [dostęp 2026-02-11]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (pol.).

Bibliografia

  • Marek Starowieyski: Apostołowie. Cz. 2: Bartłomiej, Filip, Jakub Mniejszy, Jakub Większy, Judasz, Maciej, Mateusz, Szymon i Juda Tadeusz, Ewangeliści, uczniowie Pańscy. Kraków: WAM, 2020. ISBN 978-83-277-1823-5. (pol.).
  • Pius Czesław Bosak: Słownik-konkordancja osób Nowego Testamentu. Poznań: W Drodze, 1991. ISBN 83-7033-081-9. (pol.).

Linki zewnętrzne