| Miejsce |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Konkurs |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
Strata |
Zwyciężczyni |
3. |
7 lutego |
2026 |
Mediolan-Cortina/Predazzo |
Giuseppe Dal Ben |
K-98 |
HS-107 |
indywid. |
97,0 m |
100,0 m |
261,8 pkt |
5,5 pkt |
Anna Odine Strøm |
3. |
10 lutego |
2026 |
Mediolan-Cortina/Predazzo |
Giuseppe Dal Ben |
K-98 |
HS-107 |
druż. miesz[a]. |
97,0 m |
97,5 m |
1034,0 pkt (241,7 pkt) |
35,2 pkt |
Słowenia |
| 8. |
15 lutego |
2026 |
Mediolan-Cortina/Predazzo |
Giuseppe Dal Ben |
K-128 |
HS-141 |
indywid. |
128,0 m |
125,0 m |
257,0 pkt |
27,8 pkt |
Anna Odine Strøm |
Starty N. Maruyamy na mistrzostwach świata – szczegółowo
| Miejsce |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Konkurs |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
Strata |
Zwyciężczyni |
| 6. |
26 lutego |
2019 |
Seefeld |
Toni-Seelos-Olympiaschanze |
K-99 |
HS-109 |
druż.[b] |
96,0 m |
92,5 m |
806,1 pkt (202,8 pkt) |
92,8 pkt |
Niemcy |
| 17. |
27 lutego |
2019 |
Seefeld |
Toni-Seelos-Olympiaschanze |
K-99 |
HS-109 |
ind. |
95,0 m |
97,0 m |
211,5 pkt |
48,1 pkt |
Maren Lundby |
| 20. |
25 lutego |
2021 |
Oberstdorf |
Schattenbergschanze |
K-95 |
HS-106 |
ind. |
91,0 m |
90,0 m |
217,5 pkt |
62,1 pkt |
Ema Klinec |
| 4. |
26 lutego |
2021 |
Oberstdorf |
Schattenbergschanze |
K-95 |
HS-106 |
druż.[c] |
87,0 m |
88,0 m |
877,5 pkt (200,8 pkt) |
81,8 pkt |
Austria |
| 18. |
3 marca |
2021 |
Oberstdorf |
Schattenbergschanze |
K-120 |
HS-137 |
ind. |
112,0 m |
109,0 m |
208,2 pkt |
88,4 pkt |
Maren Lundby |
| 8. |
23 lutego |
2023 |
Planica |
Srednja skakalnica |
K-95 |
HS-102 |
ind. |
94,0 m |
97,0 m |
227,0 pkt |
22,1 pkt |
Katharina Althaus |
| 5. |
25 lutego |
2023 |
Planica |
Srednja skakalnica |
K-95 |
HS-102 |
druż.[d] |
92,5 m |
98,0 m |
804,2 pkt (210,5 pkt) |
39,6 pkt |
Niemcy |
| 5. |
26 lutego |
2023 |
Planica |
Srednja skakalnica |
K-95 |
HS-102 |
druż. miesz[e]. |
98,5 m |
99,0 m |
944,9 pkt (236,5 pkt) |
72,3 pkt |
Niemcy |
| 4. |
1 marca |
2023 |
Planica |
Bloudkova velikanka |
K-125 |
HS-138 |
ind. |
129,0 m |
125,5 m |
242,7 pkt |
21,5 pkt |
Alexandria Loutitt |
| 17. |
28 lutego |
2025 |
Trondheim |
Granåsen |
K-94 |
HS-102 |
ind. |
92,5 m |
92,5 m |
195,6 pkt |
63,6 pkt |
Nika Prevc |
| 5. |
1 marca |
2025 |
Trondheim |
Granåsen |
K-94 |
HS-102 |
druż.[f] |
80,0 m |
84,0 m |
756,2 pkt (172,9 pkt) |
148,3 pkt |
Norwegia |
| 7. |
7 marca |
2025 |
Trondheim |
Granåsen |
K-124 |
HS-138 |
ind. |
128,0 m |
– |
114,3 pkt |
36,6 pkt |
Nika Prevc |
Starty N. Maruyamy na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo
| Miejsce |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Konkurs |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
Strata |
Zwyciężczyni |
| 18. |
5 lutego |
2015 |
Ałmaty |
Gornyj Gigant |
K-95 |
HS-106 |
ind. |
83,5 m |
85,0 m |
181,0 pkt |
46,5 pkt |
Sofja Tichonowa |
3. |
7 lutego |
2015 |
Ałmaty |
Gornyj Gigant |
K-95 |
HS-106 |
druż.[g] |
85,0 m |
88,0 m |
696,9 pkt (173,6 pkt) |
72,2 pkt |
Niemcy |
| 23. |
1 lutego |
2017 |
Park City |
Utah Olympic Park |
K-90 |
HS-100 |
ind. |
73,0 m |
85,0 m |
183,0 pkt |
56,8 pkt |
Manuela Malsiner |
| 5. |
3 lutego |
2017 |
Park City |
Utah Olympic Park |
K-90 |
HS-100 |
druż.[h] |
82,0 m |
79,5 m |
613,5 pkt (156,3 pkt) |
158,6 pkt |
Niemcy |
| 22. |
2 lutego |
2018 |
Kandersteg |
Lötschberg-Schanze |
K-95 |
HS-106 |
ind. |
83,5 m |
80,0 m |
165,3 pkt |
97,3 pkt |
Nika Križnar |
| 6. |
3 lutego |
2018 |
Kandersteg |
Lötschberg-Schanze |
K-95 |
HS-106 |
druż.[i] |
93,0 m |
92,0 m |
512,1 pkt (182,6 pkt) |
221,0 pkt |
Słowenia |
| 7. |
4 lutego |
2018 |
Kandersteg |
Lötschberg-Schanze |
K-95 |
HS-106 |
druż. miesz[j]. |
89,5 m |
83,0 m |
632,2 pkt (163,7 pkt) |
237,1 pkt |
Norwegia |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie
| Źródło[4][5] |
| Lp. |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
| 1. |
22 listopada |
2025 |
Lillehammer |
Lysgårdsbakken |
K-123 |
HS-140 |
133,5 m |
130,5 m |
285,5 pkt |
| 2. |
23 listopada |
2025 |
Lillehammer |
Lysgårdsbakken |
K-123 |
HS-140 |
134,0 m |
133,0 m |
283,6 pkt |
| 3. |
28 listopada |
2025 |
Falun |
Lugnet |
K-90 |
HS-95 |
94,0 m |
91,0 m |
229,6 pkt |
| 4. |
12 grudnia |
2025 |
Klingenthal |
Vogtland Arena |
K-125 |
HS-140 |
130,0 m |
127,0 m |
240,5 pkt |
| 5. |
20 grudnia |
2025 |
Engelberg |
Gross-Titlis-Schanze |
K-125 |
HS-140 |
136,5 m |
134,0 m |
274,9 pkt |
| 6. |
20 stycznia |
2026 |
Zaō |
Yamagata |
K-95 |
HS-102 |
101,0 m |
92,5 m |
222,5 pkt |
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie
| Źródło[4][5] |
| Lp. |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
Lok. |
Strata |
Zwyciężczyni |
| 1. |
5 lutego |
2023 |
Willingen |
Mühlenkopfschanze |
K-130 |
HS-147 |
133,0 m |
136,5 m |
229,0 pkt |
2. |
4,3 pkt |
Yūki Itō |
| 2. |
11 lutego |
2023 |
Hinzenbach |
Aigner-Schanze |
K-85 |
HS-90 |
91,5 m |
90,5 m |
234,8 pkt |
3. |
0,8 pkt |
Chiara Kreuzer |
| 3. |
22 listopada |
2025 |
Lillehammer |
Lysgårdsbakken |
K-123 |
HS-140 |
133,5 m |
130,5 m |
285,5 pkt |
1. |
– |
| 4. |
23 listopada |
2025 |
Lillehammer |
Lysgårdsbakken |
K-123 |
HS-140 |
134,0 m |
133,0 m |
283,6 pkt |
1. |
– |
| 5. |
28 listopada |
2025 |
Falun |
Lugnet |
K-90 |
HS-95 |
94,0 m |
91,0 m |
229,6 pkt |
1. |
– |
| 6. |
30 listopada |
2025 |
Falun |
Lugnet |
K-120 |
HS-132 |
122,5 m |
129,0 m |
244,4 pkt |
2. |
7,9 pkt |
Nika Prevc |
| 7. |
4 grudnia |
2025 |
Wisła |
im. Adama Małysza |
K-120 |
HS-134 |
121,0 m |
121,0 m |
236,9 pkt |
3. |
9,1 pkt |
Anna Odine Strøm |
| 8. |
12 grudnia |
2025 |
Klingenthal |
Vogtland Arena |
K-125 |
HS-140 |
130,0 m |
127,0 m |
240,5 pkt |
1. |
– |
| 9. |
13 grudnia |
2025 |
Klingenthal |
Vogtland Arena |
K-125 |
HS-140 |
134,0 m |
135,0 m |
290,1 pkt |
2. |
4,0 pkt |
Nika Prevc |
| 10. |
20 grudnia |
2025 |
Engelberg |
Gross-Titlis-Schanze |
K-125 |
HS-140 |
136,5 m |
134,0 m |
274,9 pkt |
1. |
– |
| 11. |
31 grudnia |
2025 |
Garmisch-Partenkirchen |
Große Olympiaschanze |
K-125 |
HS-142 |
127,0 m |
133,5 m |
244,1 pkt |
3. |
27,0 pkt |
Nika Prevc |
| 12. |
16 stycznia |
2026 |
Zhangjiakou |
Snow Ruyi |
K-125 |
HS-140 |
127,5 m |
124,5 m |
221,9 pkt |
2. |
23,7 pkt |
Nika Prevc |
| 13. |
17 stycznia |
2026 |
Zhangjiakou |
Snow Ruyi |
K-125 |
HS-140 |
125,5 m |
– |
94,7 pkt |
3. |
18,9 pkt |
Nika Prevc |
| 14. |
20 stycznia |
2026 |
Zaō |
Yamagata |
K-95 |
HS-102 |
101,0 m |
92,5 m |
222,5 pkt |
1. |
– |
| 15. |
31 stycznia |
2026 |
Willingen |
Mühlenkopfschanze |
K-130 |
HS-147 |
137,0 m |
131,5 m |
217,8 pkt |
3. |
17,9 pkt |
Eirin Maria Kvandal |
| 16. |
1 lutego |
2026 |
Willingen |
Mühlenkopfschanze |
K-130 |
HS-147 |
138,5 m |
138,5 m |
243,9 pkt |
2. |
7,9 pkt |
Eirin Maria Kvandal |
| 17. |
5 marca |
2026 |
Lahti |
Salpausselkä |
K-116 |
HS-130 |
123,5 m |
120,5 m |
270,8 pkt |
3. |
25,9 pkt |
Nika Prevc |
| 18. |
6 marca |
2026 |
Lahti |
Salpausselkä |
K-116 |
HS-130 |
123,0 m |
122,0 m |
252,1 pkt |
3. |
29,9 pkt |
Nika Prevc |
| 19. |
14 marca |
2026 |
Oslo |
Holmenkollbakken |
K-120 |
HS-134 |
124,5 m |
122,5 m |
226,1 pkt |
2. |
2,4 pkt |
Nika Prevc |
| 20. |
15 marca |
2026 |
Oslo |
Holmenkollbakken |
K-120 |
HS-134 |
123,0 m |
125,0 m |
225,1 pkt |
2. |
0,5 pkt |
Yuki Ito |
stan po zakończeniu sezonu 2025/2026
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie
| Źródło[4][5] |
| Lp. |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
Lok. |
Strata |
Zwyciężczyni |
| 1. |
17 lipca |
2021 |
Wisła |
im. Adama Małysza |
K-120 |
HS-134 |
120,0 m |
121,5 m |
212,8 pkt |
3. |
15,1 pkt |
Urša Bogataj |
| 2. |
15 sierpnia |
2021 |
Frenštát |
Areal Horečky |
K-95 |
HS-106 |
96,5 m |
103,0 m |
236,5 pkt |
2. |
15,4 pkt |
Sara Takanashi |
| 3. |
23 września |
2023 |
Râșnov |
Trambulina Valea Cărbunării |
K-90 |
HS-97 |
89,5 m |
88,5 m |
211,6 pkt |
2.[k] |
27,1 pkt |
Nika Križnar |
| 4. |
21 września |
2024 |
Râșnov |
Trambulina Valea Cărbunării |
K-90 |
HS-97 |
88,5 m |
86,5 m |
202,1 pkt |
3. |
17,2 pkt |
Lara Malsiner |
| 5. |
22 września |
2024 |
Râșnov |
Trambulina Valea Cărbunării |
K-90 |
HS-97 |
92,5 m |
91,0 m |
225,7 pkt |
2. |
1,7 pkt |
Lara Malsiner |
| 6. |
10 sierpnia |
2025 |
Courchevel |
Tremplin du Praz |
K-125 |
HS-132 |
126,0 m[l] |
122,0 m |
105,5 pkt |
3. |
3,3 pkt |
Abigail Strate |
| 7. |
16 sierpnia |
2025 |
Wisła |
im. Adama Małysza |
K-120 |
HS-134 |
125,0 m |
127,5 m |
240,5 pkt |
2. |
7,4 pkt |
Nika Prevc |
| 8. |
17 sierpnia |
2025 |
Wisła |
im. Adama Małysza |
K-120 |
HS-134 |
128,5 m[l] |
124,0 m |
117,5 pkt |
2. |
8,7 pkt |
Nika Prevc |
| 9. |
13 września |
2025 |
Râșnov |
Trambulina Valea Cărbunării |
K-90 |
HS-97 |
91,5 m |
96,5 m |
231,3 pkt |
2. |
0,7 pkt |
Yuzuki Satō |
| 10. |
14 września |
2025 |
Râșnov |
Trambulina Valea Cărbunării |
K-90 |
HS-97 |
88,0 m |
86,5 m |
214,6 pkt |
2. |
0,7 pkt |
Kurumi Ichinohe |
| 11. |
20 września |
2025 |
Predazzo |
Trampolino Dal Ben |
K-128 |
HS-143 |
118,0 m |
127,0 m |
202,7 pkt |
3. |
28,1 pkt |
Anna Odine Strøm |
| 12. |
25 października |
2025 |
Klingenthal |
Vogtland Arena |
K-125 |
HS-140 |
141,0 m |
140,0 m |
249,2 pkt |
1. |
– |
Miejsca w poszczególnych konkursach LGP
stan po zakończeniu LGP 2025
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LPK chronologicznie
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca na podium w konkursach indywidualnych FIS Cupu chronologicznie
| Źródło[4][5] |
| Nr |
Dzień |
Rok |
Miejscowość |
Skocznia |
Punkt K |
HS |
Skok 1 |
Skok 2 |
Nota |
Lok. |
Strata |
Zwyciężczyni |
Uwagi |
| 1. |
27 stycznia |
2017 |
Eau Claire |
Silver Mine Hill |
K-85 |
HS-95 |
80,5 m |
80,5 m |
198,0 pkt |
3. |
9,5 pkt |
Fumika Segawa |
[m] |
| 2. |
28 stycznia |
2017 |
Eau Claire |
Silver Mine Hill |
K-85 |
HS-95 |
77,0 m |
77,5 m |
186,5 pkt |
3. |
13,0 pkt |
Rio Setō |
[m] |
| 3. |
15 lutego |
2020 |
Villach |
Villacher Alpenarena |
K-90 |
HS-98 |
95,5 m |
97,5 m |
214,7 pkt |
2. |
5,1 pkt |
Yūka Setō |
– |
Miejsca w poszczególnych konkursach FIS Cup
Uwagi
- ↑ Skład zespołu: Nozomi Maruyama, Ryōyū Kobayashi, Sara Takanashi i Ren Nikaidō
- 1 2 Skład zespołu: Yūki Itō, Kaori Iwabuchi, Nozomi Maruyama i Sara Takanashi.
- 1 2 Skład zespołu: Yūki Itō, Nozomi Maruyama, Yūka Setō i Sara Takanashi.
- 1 2 Skład zespołu: Yūki Itō, Nozomi Maruyama, Ringo Miyajima i Yūka Setō.
- 1 2 Skład zespołu: Yūki Itō, Ryōyū Kobayashi, Nozomi Maruyama i Naoki Nakamura.
- ↑ Skład zespołu: Nozomi Maruyama, Yūka Setō Yūki Itō i Sara Takanashi
- 1 2 Skład zespołu: Nozomi Maruyama, Shihori Ōi, Yūka Setō i Yurina Yamada.
- 1 2 Skład zespołu: Nozomi Maruyama, Fumika Segawa, Rio Setō i Minami Watanabe.
- 1 2 Skład zespołu: Ayuka Kamoda, Nozomi Maruyama, Ren Mikase i Shihori Ōi.
- 1 2 Skład zespołu: Yūken Iwasa, Riki Kurita, Nozomi Maruyama i Shihori Ōi.
- ↑ Ex aequo z Emą Klinec
- 1 2 Zawody rozgrywane w formacie grupowym. Nota zawodniczki uzyskana w 1. serii nie była brana pod uwagę do końcowego wyniku.
- 1 2 Konkurs nie wliczany do klasyfikacji generalnej z powodu startu wyłącznie reprezentantek trzech państw.
Bibliografia
| Złoty medal |
|
|---|
| Srebrny medal |
|
|---|
| Brązowy medal |
|
|---|
| Złoty medal |
|
|---|
| Srebrny medal |
|
|---|
| Brązowy medal |
|
|---|
Identyfikatory zewnętrzne (osoba):