Ren Nikaidō

Ren Nikaidō
二階堂蓮
Data i miejsce urodzenia

24 maja 2001
Ebetsu

Klub

NSC Sapporo

Wzrost

164 cm[1]

Debiut w PŚ

1 lutego 2020 w Sapporo (35. miejsce)

Pierwsze punkty w PŚ

5 listopada 2022 w Wiśle (28. miejsce)

Pierwsze podium w PŚ

29 listopada 2025 w Ruce (2. miejsce)

Pierwsze zwycięstwo w PŚ

4 stycznia 2026 w Innsbrucku

Rekord życiowy

237,0 m na Vikersundbakken w Vikersund (21 marca 2026)[2][1]

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Japonia
Igrzyska olimpijskie
srebro Mediolan–Cortina 2026 duża
brąz Mediolan–Cortina 2026 normalna
brąz Mediolan–Cortina 2026 druż. miesz.
Mistrzostwa świata w lotach
złoto Oberstdorf 2026 drużynowo
brąz Oberstdorf 2026 indywidualnie
Inne nagrody
Letnie Grand Prix
brąz 3. miejsce
2023

Ren Nikaidō (jap. 二階堂蓮 Nikaidō Ren; ur. 24 maja 2001 w Ebetsu[1]) – japoński skoczek narciarski. Srebrny medalista olimpijski ze skoczni dużej indywidualnie, a także brązowy medalista ze skoczni normalnej indywidualnie i w drużynie mieszanej z 2026. Brązowy medalista indywidualnie i złoty w drużynie mistrzostw świata w lotach narciarskich z 2026. Trzeci zawodnik klasyfikacji generalnej Letniego Grand Prix 2023. Medalista mistrzostw kraju.

Skoczkiem narciarskim był również jego ojciec, Manabu Nikaidō[3].

Przebieg kariery

Do 2022

W FIS Cupie zadebiutował 17 września 2016 w Hinterzarten, zajmując 62. miejsce. Pierwsze punkty tego cyklu zdobył w styczniu 2017 w Eau Claire, gdzie zajął 17. i 13. pozycję. Wystąpił na Mistrzostwach Świata Juniorów 2017, na których był 29. indywidualnie i 4. w drużynie męskiej[4]. W lipcu 2017 zadebiutował w Letnim Pucharze Kontynentalnym, zajmując 48. miejsce w zawodach w Kranju. W grudniu 2017 w swoim pierwszym starcie w zimowej edycji Pucharu Kontynentalnego został zdyskwalifikowany. Na Mistrzostwach Świata Juniorów 2018 zajął 52. pozycję indywidualnie[5].

We wrześniu 2018 dwukrotnie zwyciężył w konkursach FIS Cupu w Râșnovie. Na Mistrzostwach Świata Juniorów 2019 zajął 4. miejsce w drużynie męskiej i 7. w mieszanej[6]. 25 stycznia 2020 zdobył pierwsze w karierze punkty Pucharu Kontynentalnego dzięki zajęciu 18. miejsca w Sapporo. 1 lutego 2020 w zawodach na tej samej skoczni zadebiutował w Pucharze Świata, zajmując 35. pozycję. Na Mistrzostwach Świata Juniorów 2020 indywidualnie był 14., w drużynie męskiej 5., a w zespole mieszanym zajął 9. miejsce[7], zaś w 2021 był 6. zarówno indywidualnie, jak i w drużynie męskiej[8]. W sezonie 2021/2022 w Pucharze Kontynentalnym najwyżej sklasyfikowany był na 4. miejscu latem i na 9. zimą[9].

Sezon 2022/2023

We wrześniu 2022 po raz pierwszy w karierze stanął na podium zawodów Letniego Pucharu Kontynentalnego, zajmując dwukrotnie 2. pozycję w Lillehammer. 17 września 2022 odniósł zwycięstwo w zawodach indywidualnych Letniego Grand Prix w Râșnovie[10].

5 listopada 2022 zajął 28. miejsce w inaugurujących Puchar Świata 2022/2023 zawodach w Wiśle, zdobywając pierwsze w karierze punkty tego cyklu. W dalszej części sezonu regularnie występował w PŚ, a w najlepszej trzydziestce znalazł się jeszcze sześć razy. Najwyżej klasyfikowany był na 14. pozycji, którą zajął 14 stycznia 2023 w Sapporo. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2023. Indywidualnie był 43. na skoczni normalnej i 32. na dużej, a w drużynie męskiej zajął 7. miejsce[10].

Sezon 2023/2024

Wziął udział we wszystkich konkursach Letniego Grand Prix 2023, sześciokrotnie kończąc je w pierwszej dziesiątce. Raz stanął na podium, konkurs w Râșnovie 23 września kończąc na 2. pozycji[11]. Cały cykl ukończył na 3. miejscu w klasyfikacji generalnej, zdobywając 315 punktów[12].

W sezonie 2023/2024 Pucharu Świata regularnie zdobywał punkty. 21 stycznia 2024 po raz pierwszy w karierze ukończył zawody cyklu w najlepszej dziesiątce, zajmując 10. lokatę w Zakopanem. Wystąpił następnie na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2024, na których indywidualnie był 30. po dyskwalifikacji w drugiej serii, a w zawodach drużynowych zajął 5. miejsce. 18 lutego w Sapporo zajął najwyższą w sezonie, 7. pozycję w zawodach Pucharu Świata[11]. W klasyfikacji generalnej cykl ukończył na 22. miejscu z 449 punktami[13].

Sezon 2024/2025

W Letnim Grand Prix 2024 raz stanął na podium, 22 września zajmując 2. miejsce w Râșnovie[14].

W sezonie 2024/2025 Pucharu Świata osiągał podobne wyniki, co w poprzednim. Łącznie siedmiokrotnie zajmował lokaty w czołowej dziesiątce zawodów indywidualnych. Najwyżej sklasyfikowany był na 6. pozycji, którą zajął 8 grudnia 2024 w Wiśle[14]. Sezon ukończył na 19. miejscu w klasyfikacji generalnej z 444 punktami[13]. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2025. Indywidualny konkurs na skoczni normalnej ukończył na 22., a na skoczni dużej – na 42. lokacie, zaś zarówno w drużynie mieszanej, jak i męskiej zajął 5. pozycję[14].

Sezon 2025/2026

W Letnim Grand Prix 2025 podobnie jak rok wcześniej raz stanął na podium, wrześniowe zawody w Râșnovie kończąc na 3. miejscu[15].

Puchar Świata 2025/2026 Nikaidō rozpoczął 20. pozycją w Lillehammer, która okazała się dla niego najniższą w całym sezonie, w którym regularnie zajmował w cyklu lokaty w pierwszej dziesiątce[15]. 29 listopada 2025 ukończył na 2. miejscu jednoseryjny konkurs Pucharu Świata w Ruce, po raz pierwszy stając na podium indywidualnych zawodów cyklu[16]. 14 grudnia powtórzył ten wynik w dwuseryjnym konkursie w Klingenthal, a 20 grudnia był 3. w Engelbergu[15]. 4 stycznia 2026 w zawodach Turnieju Czterech Skoczni w Innsbrucku odniósł pierwsze w karierze indywidualne zwycięstwo w Pucharze Świata[17]. Po raz kolejny na podium cyklu stanął 17 stycznia w Sapporo, gdzie zajął 3. pozycję. Wystąpił następnie na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2026 w Oberstdorfie. Zdobył tam brązowy medal w zawodach indywidualnych, a także złoty w konkursie drużynowym, w którym wystąpił wraz z Ryōyū Kobayashim, Tomofumim Naitō i Naokim Nakamurą[15].

Na przełomie stycznia i lutego 2026 dwukrotnie zajął 2. lokatę w zawodach Pucharu Świata w Willingen. Wystąpił na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2026. Indywidualnie na skoczni normalnej zdobył brązowy medal ex aequo z Gregorem Deschwandenem, zaś na dużym obiekcie prowadził po pierwszej serii, a ostatecznie zdobył srebro, ze zwycięzcą, Domenem Prevcem, przegrywając o 6,8 punktu. Brązowy medal zdobył też w drużynie mieszanej, w której wystąpił z Kobayashim, Nozomi Maruyamą i Sarą Takanashi, a w drużynie męskiej zajął 6. pozycję[15].

28 lutego 2026, gdy wybuchła wojna na Bliskim Wschodzie, znajdował się w Dubaju, będąc w trakcie podróży z Japonii do Europy. W efekcie na tydzień utknął w tym mieście i nie wystąpił w trzech konkursach Pucharu Świata[18][19]. W marcowych zawodach cyklu raz stanął na podium, zajmując 2. miejsce w pierwszym konkursie w Planicy[15]. Ostatecznie sezon 2025/2026 Pucharu Świata ukończył na 4. pozycji ze 1109 punktami, o 50 za trzecim Danielem Tschofenigiem[13].

Mistrzostwa Japonii

Stawał na podium mistrzostw Japonii. Na dużej skoczni zdobył złoty medal w 2023[20] i 2025[21], srebrny w 2024[22] oraz brązowy w 2022[23], zaś na normalnym obiekcie zdobył złoto w 2022[24].

Igrzyska olimpijskie

Indywidualnie

2026 Włochy Mediolan-Cortina/Predazzo – brązowy medal (K-98), srebrny medal (K-128)

Drużynowo

2026 Włochy Mediolan-Cortina/Predazzo – brązowy medal (drużyna mieszana/K-98)[a], 6. miejsce (duety/K-128)[b]

Starty R. Nikaidō na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
3. 9 lutego 2026 Włochy Predazzo Giuseppe Dal Ben K-98 HS-107 indywid. 101,0 m 106,5 m 266,0 pkt 8,1 pkt Philipp Raimund
3. 10 lutego 2026 Włochy Predazzo Giuseppe Dal Ben K-98 HS-107 druż. miesz.[a] 103,0 m 101,0 m 1034,0 pkt (275,1 pkt) 35,2 pkt Słowenia
2. 14 lutego 2026 Włochy Predazzo Giuseppe Dal Ben K-128 HS-141 indywid. 140,0 m 136,5 m 295,0 pkt 6,8 pkt Domen Prevc
6. 16 lutego 2026 Włochy Predazzo Giuseppe Dal Ben K-128 HS-141 duety[b] 131,5 m 131,0 m 535,2 pkt (267,6 pkt) 33,5 pkt Austria

Mistrzostwa świata

Indywidualnie

2023 Słowenia Planica – 43. miejsce (K-95), 32. miejsce (K-125)
2025 Norwegia Trondheim – 22. miejsce (K-94), 42. miejsce (K-124)

Drużynowo

2023 Słowenia Planica – 7. miejsce (K-125)[c]
2025 Norwegia Trondheim – 5. miejsce (drużyna mieszana/K-124)[d], 5. miejsce (K-124)[e]

Starty R. Nikaidō na mistrzostwach świata – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
43. 25 lutego 2023 Słowenia Planica Srednja skakalnica K-95 HS-102 indywid. 91,5 m – 105,9 pkt 155,9 pkt Piotr Żyła
32. 3 marca 2023 Słowenia Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-138 indywid. 121,5 m – 110,2 pkt 177,3 pkt Timi Zajc
7. 4 marca 2023 Słowenia Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-138 druż.[c] 118,0 m 124,0 m 1011,0 pkt (249,1 pkt) 167,9 pkt Słowenia
22. 2 marca 2025 Norwegia Trondheim Granåsen K-94 HS-102 indywid. 99,5 m 96,5 m 223,8 pkt 41,7 pkt Marius Lindvik
5. 5 marca 2025 Norwegia Trondheim Granåsen K-124 HS-138 druż. miesz.[d] 123,0 m 117,0 m 785,8 pkt (210,8 pkt) 234,6 pkt Norwegia
5. 6 marca 2025 Norwegia Trondheim Granåsen K-124 HS-138 druż.[e] 122,0 m 123,5 m 965,2 pkt (229,3 pkt) 115,6 pkt Słowenia
42. 8 marca 2025 Norwegia Trondheim Granåsen K-124 HS-138 indywid. 113,5 m – 98,0 pkt 203,8 pkt Domen Prevc

Mistrzostwa świata w lotach

Indywidualnie

2024 Austria Tauplitz – 30. miejsce
2026 Niemcy Oberstdorf – brązowy medal

Drużynowo

2024 Austria Tauplitz – 5. miejsce[f]
2026 Niemcy Oberstdorf – złoty medal[g]

Starty R. Nikaidō na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca
30. 26–27 stycznia 2024 Austria Tauplitz Kulm K-200 HS-235 indywid. 194,0 m DSQ 178,5 m –[h] 342,1 pkt 305,3 pkt Stefan Kraft
5. 28 stycznia 2024 Austria Tauplitz Kulm K-200 HS-235 druż.[f] 214,0 m 206,5 m 1493,0 pkt (378,2 pkt) 122,4 pkt Słowenia
3.brąz 23–24 stycznia 2026 Niemcy Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 indywid. 230,5 m 224,5 m 221,5 m 220,0 m 842,4 pkt 63,0 pkt Domen Prevc
1.złoto 25 stycznia 2026 Niemcy Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 druż.[g] 212,5 m 229,0 m 1569,6 pkt (397,2 pkt) –

Mistrzostwa świata juniorów

Indywidualnie

2017 Stany Zjednoczone Park City – 29. miejsce
2018 Szwajcaria Kandersteg – 52. miejsce
2020 Niemcy Oberwiesenthal – 14. miejsce
2021 Finlandia Lahti – 6. miejsce

Drużynowo

2017 Stany Zjednoczone Park City – 4. miejsce[i]
2019 Finlandia Lahti – 4. miejsce[j], 7. miejsce (drużyna mieszana)[k]
2020 Niemcy Oberwiesenthal – 5. miejsce[l], 9. miejsce (drużyna mieszana)[m]
2021 Finlandia Lahti – 6. miejsce[n]

Starty R. Nikaidō na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
29. 1 lutego 2017 Stany Zjednoczone Park City Utah Olympic Park K-90 HS-100 indywid. 85,0 m 87,5 m 224,9 pkt 38,3 pkt Viktor Polášek
4. 3 lutego 2017 Stany Zjednoczone Park City Utah Olympic Park K-90 HS-100 druż.[i] 83,0 m 87,0 m 870,2 pkt (206,3 pkt) 62,1 pkt Słowenia
52. 1 lutego 2018 Szwajcaria Kandersteg Lötschberg-Schanze K-95 HS-106 indywid. 83,5 m – 74,9 pkt 216,5 pkt Marius Lindvik
4. 26 stycznia 2019 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 druż.[j] 89,5 m 86,0 m 908,8 pkt (218,6 pkt) 70,9 pkt Niemcy
7. 28 stycznia 2019 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 druż. miesz.[k] 87,5 m 89,0 m 932,9 pkt (229,0 pkt) 51,5 pkt Rosja
14. 5 marca 2020 Niemcy Oberwiesenthal Fichtelbergschanzen K-95 HS-105 indywid. 96,0 m 98,5 m 195,9 pkt 42,4 pkt Peter Resinger
5. 7 marca 2020 Niemcy Oberwiesenthal Fichtelbergschanzen K-95 HS-105 druż.[l] 95,0 m 97,0 m 759,2 pkt (208,0 pkt) 141,1 pkt Słowenia
9. 8 marca 2020 Niemcy Oberwiesenthal Fichtelbergschanzen K-95 HS-105 druż. miesz.[m] 97,0 m – 407,0 pkt (121,8 pkt) 616,3 pkt Austria
6. 11 lutego 2021 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 indywid. 95,5 m 93,0 m 250,8 pkt 13,1 pkt Niklas Bachlinger
6. 12 lutego 2021 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 druż.[n] 91,5 m 94,5 m 827,4 pkt (247,1 pkt) 158,8 pkt Austria

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[13]
2022/2023 43.
2023/2024 22.
2024/2025 19.
2025/2026 4.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Przypisy
1. 4 stycznia 2026 Austria Innsbruck Bergisel K-120 HS-128 131,0 m 128,0 m 276,5 pkt * TCS 2025/2026

Miejsca na podium

Sezon PŚ1. miejsce2. miejsce3. miejsceRazem
2019/2020––––
2022/2023––––
2023/2024––––
2024/2025––––
2025/20261528
Suma1528

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 29 listopada 2025 Finlandia Ruka Rukatunturi K-120 HS-142 141,0 m –[25] 136,4 pkt 2. 4,6 pkt Anže Lanišek
2. 14 grudnia 2025 Niemcy Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 141,0 m 135,0 m 262,1 pkt 2. 13,0 pkt Domen Prevc
3. 20 grudnia 2025 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 141,5 m 129,5 m 318,1 pkt 3. 12,1 pkt Domen Prevc
4. 4 stycznia 2026 Austria Innsbruck Bergisel K-120 HS-128 131,0 m 128,0 m 276,5 pkt 1. –
5. 17 stycznia 2026 Japonia Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 130,0 m 129,5 m 257,6 pkt 3. 28,1 pkt Domen Prevc
6. 31 stycznia 2026 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-147 145,0 m 147,0 m 242,2 pkt 2. 22,0 pkt Domen Prevc
7. 1 lutego 2026 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-147 142,0 m 152,5 m 261,3 pkt 2. 31,7 pkt Domen Prevc
8. 27 marca 2026 Słowenia Planica Letalnica K-200 HS-240 232,0 m 233,0 m 451,3 pkt 2. 20,1 pkt Domen Prevc

Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych Pucharu Świata

stan po zakończeniu sezonu 2025/2026

Źródło[26][27]
Sezon 2019/2020
Wisła HS134 Ruka HS142 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Klingenthal HS140 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS142 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS142 Predazzo HS104 Predazzo HS104 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Zakopane HS140 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Willingen HS145 Bad Mitterndorf HS235 Bad Mitterndorf HS235 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Lahti HS130 Lahti HS130 Lillehammer HS140 Lillehammer HS140 punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - 35 46 - - - - - - - - - 0
Sezon 2022/2023
Wisła HS134 Wisła HS134 Ruka HS142 Ruka HS142 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS142 Innsbruck HS128 Bischofshofen HS142 Zakopane HS140 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Bad Mitterndorf HS235 Bad Mitterndorf HS235 Willingen HS147 Willingen HS147 Lake Placid HS128 Lake Placid HS128 Râșnov HS97 Oslo HS134 Oslo HS134 Lillehammer HS140 Lillehammer HS140 Vikersund HS240 Vikersund HS240 Lahti HS130 Planica HS240 Planica HS240 punkty
28 38 42 q 45 44 48 47 q 41 49 37 - 32 30 14 35 q 47 27 32 17 - 24 29 - - - - - - - 49
Sezon 2023/2024
Ruka HS142 Ruka HS142 Lillehammer HS98 Lillehammer HS140 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS142 Innsbruck HS128 Bischofshofen HS142 Wisła HS134 Zakopane HS140 Willingen HS147 Willingen HS147 Lake Placid HS128 Lake Placid HS128 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Oberstdorf HS235 Oberstdorf HS235 Lahti HS130 Lahti HS130 Oslo HS134 Oslo HS134 Trondheim HS105 Trondheim HS138 Vikersund HS240 Vikersund HS240 Planica HS240 Planica HS240 punkty
27 41 40 30 21 19 17 18 16 19 12 13 12 10 22 10 20 8 24 7 13 13 25 25 13 9 16 20 36 18 26 19 449
Sezon 2024/2025
Lillehammer HS140 Lillehammer HS140 Ruka HS142 Ruka HS142 Wisła HS134 Wisła HS134 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS142 Innsbruck HS128 Bischofshofen HS142 Zakopane HS140 Oberstdorf HS235 Oberstdorf HS235 Willingen HS147 Willingen HS147 Lake Placid HS128 Lake Placid HS128 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Oslo HS134 Vikersund HS240 Vikersund HS240 Lahti HS130 Planica HS240 Planica HS240 punkty
25 39 14 8 10 6 36 18 19 24 23 13 - 10 16 24 25 30 23 8 10 9 14 15 21 17 13 13 17 444
Sezon 2025/2026
Lillehammer HS140 Lillehammer HS140 Falun HS95 Falun HS132 Ruka HS142 Wisła HS134 Wisła HS134 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS142 Innsbruck HS128 Bischofshofen HS142 Zakopane HS140 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Willingen HS147 Willingen HS147 Bad Mitterndorf HS235 Bad Mitterndorf HS235 Lahti HS130 Lahti HS130 Oslo HS134 Oslo HS134 Vikersund HS240 Planica HS240 Planica HS240 punkty
20 10 11 8 2 13 4 4 2 3 10 13 4 1 8 - 3 6 2 2 - - - 14 5 18 14 2 17 1109
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych Pucharu Świata

stan po zakończeniu sezonu 2025/2026

Źródło[26][27]
Sezon
2023/2024		 Wisła HS134 (duety) Zakopane HS140 Lake Placid HS128 (duety) Oberstdorf HS235 (duety) Lahti HS130 Planica HS240
5 4 4 4 5 4
Sezon
2024/2025		 Lillehammer HS140 (mikst) Titisee-Neustadt HS142 (duety) Zakopane HS140 Willingen HS147 (mikst) Lake Placid HS128 (mikst) Lahti HS130 (duety) Planica HS240
5 5 8 4 8 3 5
Sezon
2025/2026		 Lillehammer HS140 (mikst) Zakopane HS140 (duety) Willingen HS147 (mikst) Lahti HS130 (duety) Planica HS240
1 - 3 dq 2
Legenda
1 2 3 4-8 poniżej 8

(Duety: 1 2 3 4-12 poniżej 12)
 -  – zawodnik nie wystartował

Puchar Świata w lotach

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[13]
2023/2024 21.
2024/2025 18.
2025/2026 12.

Turniej Czterech Skoczni

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[13]
2022/2023 47.
2023/2024 12.
2024/2025 27.
2025/2026 4.

Raw Air

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[13]
2023 57.
2024 13.
2025 18.

Planica 7

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[27]
2024 21.
2025 15.
2026 5.

Letnie Grand Prix

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[12]
2022 5.
2023 3.
2024 9.
2025 10.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 17 września 2022 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-97 93,5 m 96,0 m 253,4 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 17 września 2022 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-97 93,5 m 96,0 m 253,4 pkt 1. –
2. 23 września 2023 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-97 93,0 m 92,0 m 240,5 pkt 2. 3,2 pkt Gregor Deschwanden
3. 22 września 2024 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-97 96,0 m 95,5 m 253,1 pkt 2. 1,1 pkt Paweł Wąsek
4. 13 września 2025 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-97 95,5 m 89,0 m 237,1 pkt 3. 5,2 pkt Dawid Kubacki

Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych LGP

stan po zakończeniu LGP 2025

Źródło[26][27]
2022
Wisła HS134 Wisła HS134 Courchevel HS135 Râșnov HS97 Hinzenbach HS90 Klingenthal HS140 punkty
- - - 1 5 11 169
2023
Courchevel HS132 Courchevel HS132 Szczyrk HS104 Szczyrk HS104 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Hinzenbach HS90 Hinzenbach HS90 Klingenthal HS140 punkty
4 5 6 6 2 4 30 22 37 315
2024
Courchevel HS132 Courchevel HS132 Wisła HS134 Wisła HS134 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Hinzenbach HS90 Hinzenbach HS90 Klingenthal HS140 punkty
- - - - 4 2 30 12 13 173
2025
Courchevel HS132 Courchevel HS132 Wisła HS134 Wisła HS134 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Predazzo HS109 Predazzo HS143 Hinzenbach HS90 Hinzenbach HS90 Klingenthal HS140 punkty
- - - - 3 12 14 4 11 25 4 230
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja
 q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach
 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Miejsca na podium w konkursach drużynowych LGP chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skład Skok 1 Skok 2 Skok 3 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 17 września 2022 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-97 duety[o] 87,0 m 93,0 m 92,0 m 709,3 pkt (353,2 pkt) 3. 30,2 pkt Austria
2. 8 października 2023 Niemcy Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 druż. miesz.[p] 124,5 m 129,5 m – 932,0 pkt (235,8 pkt) 2. 44,2 pkt Niemcy

Miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych LGP

stan po zakończeniu LGP 2025

Źródło[26][27]
2022 Râșnov HS97 (duety) Râșnov HS97 (mikst) Klingenthal HS140 (mikst)
3 9 -
2023 Klingenthal HS140 (mikst)
2
2024 Klingenthal HS140 (mikst)
4
2025 Predazzo HS143 (duety) Klingenthal HS140 (mikst)
2 1
Legenda
1 2 3 4-8 poniżej 8

(Duety: 1 2 3 4-12 poniżej 12)
 -  – brak startu

Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[27]
2019/2020 74.
2021/2022 48.

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego

stan po zakończeniu sezonu 2025/2026

Źródło[26][27]
Sezon 2017/2018
Whistler HS104 Whistler HS104 Ruka HS142 Ruka HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Bischofshofen HS140 Bischofshofen HS140 Erzurum HS140 Erzurum HS140 Sapporo HS100 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Planica HS138 Planica HS138 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Brotterode HS117 Brotterode HS117 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Rena HS139 Rena HS139 Zakopane HS140 Zakopane HS140 Czajkowskij HS140 punkty
- - - - dq 38 46 44 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2019/2020
Vikersund HS117 Vikersund HS117 Ruka HS142 Ruka HS142 Bischofshofen HS142 Bischofshofen HS142 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Planica HS138 Planica HS138 Brotterode HS117 Brotterode HS117 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Predazzo HS104 Predazzo HS104 Rena HS139 Lahti HS130 Lahti HS130 punkty
- - - - - - - - 18 16 - - - - - - 37 43 - - - 28
Sezon 2021/2022
Zhangjiakou HS140 Zhangjiakou HS140 Vikersund HS117 Vikersund HS117 Ruka HS142 Ruka HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Oberstdorf HS137 Innsbruck HS128 Innsbruck HS128 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Brotterode HS117 Brotterode HS117 Rena HS139 Rena HS139 Planica HS138 Planica HS138 Lahti HS130 Lahti HS130 Zakopane HS140 Zakopane HS140 Zakopane HS140 punkty
- - 9 10 24 9 18 23 - - - - - - - - - - - - - - - - - - 112
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  – zawodnik nie wystartował

Letni Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[27]
2021 46.
2022 13.
2024 25.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Letniego Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 3 września 2022 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-140 138,0 m 136,0 m 263,0 pkt 2. 5,3 pkt Sondre Ringen
2. 4 września 2022 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-140 138,0 m 134,5 m 273,6 pkt 2. 1,2 pkt Sondre Ringen

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego

stan po zakończeniu LPK 2025

Źródło[26][27]
2017
Kranj HS109 Kranj HS109 Szczyrk HS106 Wisła HS134 Frenštát HS106 Stams HS115 Stams HS115 Trondheim HS138 Trondheim HS138 Râșnov HS100 Râșnov HS100 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 punkty
48 55 - - - 48 51 - - - - - - 0
2021
Kuopio HS127 Kuopio HS127 Frenštát HS106 Frenštát HS106 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Bischofshofen HS142 Bischofshofen HS142 Oslo HS106 Oslo HS106 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 punkty
- - - - - - - - - - 21 4 60
2022
Lillehammer HS140 Lillehammer HS140 Stams HS115 Stams HS115 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Lake Placid HS100 Lake Placid HS128 Lake Placid HS128 punkty
2 2 - - - - - - - 160
2024
Hinterzarten HS109 Hinterzarten HS109 Trondheim HS138 Trondheim HS138 Stams HS115 Stams HS115 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 punkty
- - 10 5 - - - - 71
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  − zawodnik nie wystartował

FIS Cup

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[27]
2016/2017 37.
2018/2019 19.
2019/2020 30.
2020/2021 39.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych FIS Cupu chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 15 września 2018 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-97 96,5 m 92,5 m 232,9 pkt
2. 16 września 2018 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-97 96,0 m 92,5 m 241,7 pkt
3. 18 sierpnia 2019 Korea Południowa Pjongczang Alpensia Jumping Park K-98 HS-109 107,0 m 108,0 m 228,3 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych FIS Cupu chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 15 września 2018 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-97 96,5 m 92,5 m 232,9 pkt 1. –
2. 16 września 2018 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-97 96,0 m 92,5 m 241,7 pkt 1. –
3. 18 sierpnia 2019 Korea Południowa Pjongczang Alpensia Jumping Park K-98 HS-109 107,0 m 108,0 m 228,3 pkt 1. –

Miejsca w poszczególnych konkursach FIS Cupu

stan po zakończeniu sezonu 2025/2026

Źródło[26][27]
Sezon 2016/2017
Villach HS98 Villach HS98 Szczyrk HS106 Szczyrk HS106 Kuopio HS127 Kuopio HS127 Einsiedeln HS117 Einsiedeln HS117 Hinterzarten HS108 Hinterzarten HS108 Râșnov HS100 Râșnov HS100 Notodden HS100 Notodden HS100 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Eau Claire HS95 Eau Claire HS95 Sapporo HS100 Sapporo HS134 punkty
- - - - - - - - 62 42 - - - - 50 68 17 13 5 6 119
Sezon 2017/2018
Villach HS98 Villach HS98 Kuopio HS127 Kuopio HS127 Kandersteg HS106 Kandersteg HS106 Râșnov HS100 Râșnov HS100 Whistler HS104 Whistler HS104 Notodden HS100 Notodden HS100 Zakopane HS140 Zakopane HS140 Planica HS102 Planica HS102 Rastbüchl HS78 Rastbüchl HS78 Villach HS98 Villach HS98 Falun HS100 punkty
46 dq - - 41 32 - - - - - - - - - - - - - - - 0
Sezon 2018/2019
Villach HS98 Villach HS98 Szczyrk HS106 Szczyrk HS106 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Notodden HS98 Notodden HS98 Park City HS100 Park City HS100 Zakopane HS140 Zakopane HS140 Planica HS102 Planica HS102 Rastbüchl HS78 Rastbüchl HS78 Villach HS98 Villach HS98 punkty
- - - - 1 1 - - - - - - - - - - - - 200
Sezon 2019/2020
Szczyrk HS104 Szczyrk HS104 Szczuczyńsk HS99 Szczuczyńsk HS99 Ljubno HS94 Ljubno HS94 Pjongczang HS109 Pjongczang HS109 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Villach HS98 Villach HS98 Notodden HS98 Notodden HS98 Oberwiesenthal HS105 Oberwiesenthal HS105 Zakopane HS140 Zakopane HS140 Rastbüchl HS78 Rastbüchl HS78 Villach HS98 Villach HS98 punkty
- - - - - - 4 1 - - - - - - - - - - - - - - 150
Sezon 2020/2021
Râșnov HS97 Râșnov HS97 Kandersteg HS106 Kandersteg HS106 Zakopane HS140 Zakopane HS140 Szczyrk HS104 Szczyrk HS104 Lahti HS100 Lahti HS100 Villach HS98 Villach HS98 Oberhof HS100 Oberhof HS100 punkty
- - - - - - - - 7 6 - - - - 76
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  − zawodnik nie wystartował

Uwagi

  1. 1 2 Skład zespołu: Nozomi Maruyama, Ryōyū Kobayashi, Sara Takanashi i Ren Nikaidō
  2. 1 2 Skład zespołu: Ren Nikaidō i Ryōyū Kobayashi
  3. 1 2 Skład zespołu: Naoki Nakamura, Junshirō Kobayashi, Ren Nikaidō i Ryōyū Kobayashi
  4. 1 2 Skład zespołu: Yūki Itō, Ren Nikaidō, Sara Takanashi i Ryōyū Kobayashi
  5. 1 2 Skład zespołu: Ren Nikaidō, Yukiya Satō, Naoki Nakamura i Ryōyū Kobayashi
  6. 1 2 Skład zespołu: Ren Nikaidō, Naoki Nakamura, Junshirō Kobayashi i Ryōyū Kobayashi
  7. 1 2 Skład zespołu: Ryōyū Kobayashi, Tomofumi Naitō, Naoki Nakamura i Ren Nikaidō
  8. ↑ Seria konkursowa została odwołana.
  9. 1 2 Skład zespołu: Masamitsu Itō, Riki Kurita, Ren Nikaidō i Yūken Iwasa
  10. 1 2 Skład zespołu: Tatsunao Kobayashi, Ren Nikaidō, Kaito Nishimori i Yūken Iwasa
  11. 1 2 Skład zespołu: Rio Setō, Ren Nikaidō, Shihori Ōi i Yūken Iwasa
  12. 1 2 Skład zespołu: Ryūsei Ikeda, Sōta Kudō, Ren Nikaidō i Shinnosuke Fujita
  13. 1 2 Skład zespołu: Rio Setō, Ryūsei Ikeda, Ayuka Kamoda i Ren Nikaidō
  14. 1 2 Skład zespołu: Sōta Kudō, Tatsunao Kobayashi, Daimatsu Takehana i Ren Nikaidō
  15. ↑ Skład zespołu: Reruhi Shimizu i Ren Nikaidō
  16. ↑ Skład zespołu: Sara Takanashi, Ren Nikaidō, Yūki Itō i Ryōyū Kobayashi

Przypisy

  1. 1 2 3 Ren NIKAIDO - sylwetka. skijumping.pl. [dostęp 2024-07-02].
  2. ↑ Rekordy życiowe skoczków narciarskich. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2024-07-02].
  3. ↑ ノルディック・ジャンプ二階堂蓮「チャンスをもらった」下克上Ｖ照準. nikkansports.com, 2021-10-30. [dostęp 2022-11-26]. (jap.).
  4. ↑ Ren NIKAIDO - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2017. fis-ski.com. [dostęp 2022-09-03]. (ang.).
  5. ↑ Ren NIKAIDO - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2018. fis-ski.com. [dostęp 2022-09-03]. (ang.).
  6. ↑ Ren NIKAIDO - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2019. fis-ski.com. [dostęp 2022-09-03]. (ang.).
  7. ↑ Ren NIKAIDO - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2020. fis-ski.com. [dostęp 2022-09-03]. (ang.).
  8. ↑ Ren NIKAIDO - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2021. fis-ski.com. [dostęp 2022-09-03]. (ang.).
  9. ↑ Ren NIKAIDO - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2022. fis-ski.com. [dostęp 2022-09-03]. (ang.).
  10. 1 2 Ren NIKAIDO - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2023. fis-ski.com. [dostęp 2023-06-12]. (ang.).
  11. 1 2 Ren NIKAIDO - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2024. fis-ski.com. [dostęp 2024-05-02]. (ang.).
  12. 1 2 Ren NIKAIDO - Athlete Biography - Ski Jumping; Grand Prix Standings. fis-ski.com. [dostęp 2024-05-02]. (ang.).
  13. 1 2 3 4 5 6 7 Ren NIKAIDO - Athlete Biography - Ski Jumping; World Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2026-07-01]. (ang.).
  14. 1 2 3 Ren NIKAIDO - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2025. fis-ski.com. [dostęp 2025-06-18]. (ang.).
  15. 1 2 3 4 5 6 Ren NIKAIDO - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2026. fis-ski.com. [dostęp 2026-07-01]. (ang.).
  16. ↑ Adam Bucholz: PŚ w Ruce: Lanisek zwycięzcą jednoseryjnego konkursu, Tomasiak jedynym Polakiem z punktami. skijumping.pl, 2025-11-19. [dostęp 2026-07-01].
  17. ↑ Adam Bucholz: TCS w Innsbrucku: Premierowy triumf Nikaido, Tomasiak ósmy. skijumping.pl, 2026-01-04. [dostęp 2026-07-01].
  18. ↑ Dominik Formela: Nikaido utknął w Dubaju, Naito bez nart w Austrii. skijumping.pl, 2026-02-28. [dostęp 2026-07-01].
  19. ↑ Dominik Formela: Ren Nikaido dotarł do Lahti! Kluczowa pomoc żony. skijumping.pl, 2026-03-07. [dostęp 2026-07-01].
  20. ↑ Dominik Formela: Ren Nikaido mistrzem Japonii z letnim rekordem Okurayamy. skijumping.pl, 2023-10-29. [dostęp 2024-05-02].
  21. ↑ Adam Bucholz: Mistrzostwa Japonii: Maruyama i Nikaido triumfują na Okurayamie. skijumping.pl, 2025-11-02. [dostęp 2026-07-01].
  22. ↑ Dominik Formela: R. Kobayashi oraz Y. Ito mistrzami Japonii na dużej skoczni. skijumping.pl, 2024-10-20. [dostęp 2025-06-18].
  23. ↑ Adam Bucholz: Mistrzostwa Japonii w Hakubie: Takanashi i R. Kobayashi górą na dużej skoczni. skijumping.pl, 2022-10-23. [dostęp 2023-06-12].
  24. ↑ Adam Bucholz: Mistrzostwa Japonii w Hakubie: Takanashi i Nikaido najlepsi na normalnej skoczni. skijumping.pl, 2022-10-21. [dostęp 2023-06-12].
  25. ↑ Druga seria została odwołana.
  26. 1 2 3 4 5 6 7 Ren NIKAIDO - Athlete Biography - Ski Jumping. fis-ski.com. [dostęp 2024-07-02]. (ang.).
  27. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 NIKAIDO Ren 2001.05.24 JPN. wyniki-skoki.pl. [dostęp 2026-02-14].

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.