Kristoffer Eriksen Sundal

Kristoffer Eriksen Sundal
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

7 lutego 2001
Oslo

Klub

IL Koll

Debiut w PŚ

5 listopada 2022 w Wiśle (18. miejsce)

Pierwsze punkty w PŚ

5 listopada 2022 w Wiśle (18. miejsce)

Pierwsze podium w PŚ

3 lutego 2024 w Willingen (3. miejsce)

Rekord życiowy

230,5 m na Heini-Klopfer-Skiflugschanze w Oberstdorfie (23 lutego 2024)[1]

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Norwegia
Igrzyska olimpijskie
srebro Mediolan–Cortina 2026 druż. miesz.
brąz Mediolan–Cortina 2026 duety
Mistrzostwa świata
srebro Planica 2023 duża druż.
brąz Trondheim 2025 duża druż.
Mistrzostwa świata w lotach
brąz Oberstdorf 2026 drużynowo
Inne nagrody
Letni Puchar Kontynentalny
brąz 3. miejsce
2022

Kristoffer Eriksen Sundal (ur. 7 lutego 2001 w Oslo[2]) – norweski skoczek narciarski. Srebrny medalista olimpijski w drużynie mieszanej oraz brązowy w duetach z 2026. Srebrny medalista mistrzostw świata w narciarstwie klasycznym z 2023 oraz brązowy z 2025 w drużynie męskiej. Drużynowy brązowy medalista mistrzostw świata w lotach narciarskich z 2026. Medalista mistrzostw Norwegii.

Przebieg kariery

Początki

W grudniu 2017 w Notodden zadebiutował w FIS Cupie, zajmując 22. lokatę, tym samym zdobywając pierwsze punkty do klasyfikacji generalnej tego cyklu. W marcu 2018 w Falun po raz pierwszy uplasował się w czołowej dziesiątce zawodów tego cyklu, zajmując 10. pozycję[3]. W styczniu 2019 w Otepää był drugi w mistrzostwach krajów nordyckich juniorów[4]. W sierpniu 2021 w Râșnovie, w ramach letniej edycji cyklu, zadebiutował w Pucharze Kontynentalnym – w pierwszym konkursie był 37., a w drugim zdobył punkty, zajmując 24. lokatę[5].

Sezon 2022/2023

W lipcu 2022 zadebiutował w Letnim Grand Prix, zajmując 34. i 36. miejsce w Wiśle. Czterokrotnie zajmował 3. pozycję w konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego 2022[6]. Na tej samej lokacie ukończył cały ten cykl[7].

5 listopada 2022 w Wiśle w swoim pierwszym starcie w Pucharze Świata zdobył punkty dzięki zajęciu 18. pozycji. W dalszej części sezonu 2022/2023 regularnie występował w tym cyklu. Do końca lutego 2023 najwyżej klasyfikowany był na 15. miejscu. Wystartował na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2023. Indywidualnie zajął 21. pozycję na skoczni normalnej oraz 18. na dużej, a w drużynie męskiej, wraz z Johannem André Forfangiem, Mariusem Lindvikiem i Halvorem Egnerem Granerudem, zdobył srebrny medal. W marcowych zawodach indywidualnych Pucharu Świata trzykrotnie znalazł się w pierwszej dziesiątce. W najlepszym występie, w otwierającym Raw Air 2023 konkursie w Oslo, zajął 7. lokatę[6]. Sezon 2022/2023 Pucharu Świata ukończył na 27. miejscu w klasyfikacji generalnej z 246 punktami[8].

Sezon 2023/2024

Na Igrzyskach Europejskich 2023 zajął 23. pozycję na skoczni normalnej i 28. na dużej indywidualnie. Regularnie występował w zawodach Pucharu Świata 2023/2024, w większości startów zdobywając punkty. Do końca stycznia 2024 najwyżej w cyklu sklasyfikowany był na 7. miejscu[9]. Znalazł się w norweskiej kadrze na Mistrzostwa Świata w Lotach Narciarskich 2024, ale nie wystąpił w żadnym konkursie[10].

3 lutego 2024 po raz pierwszy w karierze stanął na podium konkursu indywidualnego Pucharu Świata, zajmując 3. miejsce w zawodach w Willingen. Wynik ten powtórzył 18 lutego w Sapporo, a 9 marca zawody Raw Air 2024 w Oslo ukończył na 2. pozycji[9]. Dzień później po upadku w prologu do kolejnego konkursu doznał kontuzji łąkotki, w wyniku czego zakończył sezon[11][12]. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata 2023/2024 znalazł się na 21. lokacie z 458 punktami[8].

Sezon 2024/2025

Do treningów na skoczni powrócił w lipcu 2024[13]. 14 września 2024 zdobył pierwsze punkty Letniego Grand Prix, kończąc zawody w Wiśle na 7. miejscu. W Letnim Grand Prix 2024 najwyżej sklasyfikowany był na 5. pozycji, którą zajął w ostatnim konkursie cyklu w Klingenthal. W sezonie 2024/2025 Pucharu Świata zdobył punkty we wszystkich zawodach indywidualnych, w których wystąpił, najczęściej kończąc je w pierwszej dziesiątce. Raz stanął na podium – 15 grudnia 2024 zajął 3. lokatę w Titisee-Neustadt[14]. Cykl ukończył na 12. pozycji w klasyfikacji generalnej z 678 punktami[8].

Na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2025 w Trondheim zdobył brązowy medal w konkursie drużynowym mężczyzn, w którym wystąpił wraz z Johannem André Forfangiem, Robinem Pedersenem i Mariusem Lindvikiem. Indywidualnie na skoczni normalnej zajął 33. miejsce, a na dużej został zdyskwalifikowany za nieregulaminowy kombinezon[14]. Po zakończeniu mistrzostw, w związku z wykryciem manipulacji sprzętowych w używanych na nich strojach, Sundal został wraz z pozostałymi norweskimi skoczkami zawieszony do końca sezonu w uczestnictwie w zawodach FIS[15][16]. W sierpniu 2025 został oczyszczony z zarzutów manipulacji przy kombinezonach[17].

Sezon 2025/2026

W sezonie 2025/2026 Pucharu Świata najczęściej zajmował lokaty w drugiej dziesiątce. Najwyżej sklasyfikowany był na 5. miejscu, które zajął 14 grudnia 2025 w Klingenthal[18]. Cykl ukończył na 15. pozycji w klasyfikacji generalnej z 462 punktami[8].

Wystartował na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2026. W konkursie indywidualnym zajął 14. miejsce, a w zawodach drużynowych zdobył wraz z Johannem André Forfangiem, Benjaminem Østvoldem i Mariusem Lindvikiem brązowy medal. Wystąpił też na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2026. Indywidualnie zajął 10. pozycję na skoczni normalnej i 4. na dużej. W obu tych konkursach plasował się na 3. lokacie po pierwszej serii. W zawodach drużyn mieszanych, w których wystąpił wspólnie z Anną Odine Strøm, Eirin Marią Kvandal i Forfangiem, zdobył srebrny medal, zaś w konkursie duetów wywalczył wraz z Forfangiem brąz[18].

Mistrzostwa Norwegii

Sundal stawał na podium mistrzostw Norwegii. Indywidualnie na dużej skoczni zdobył złoty medal latem 2025[19], srebrny zimą 2025[20] oraz brązowy latem 2022[21], zaś na obiekcie normalnym zdobył srebro latem 2024[22] oraz brąz latem 2022[23] i latem 2025[24]. W drużynie męskiej, reprezentując Oslo, zdobył brąz zimą 2019[25] i latem 2024[26], a w zespole mieszanym – srebro latem 2025[27] i brąz latem 2024[22].

Igrzyska olimpijskie

Indywidualnie

2026 Włochy Mediolan-Cortina/Predazzo – 10. miejsce (K-98), 4. miejsce (K-128)

Drużynowo

2026 Włochy Mediolan-Cortina/Predazzo – srebrny medal (drużyna mieszana/K-98)[a], brązowy medal (duety/K-128)[b]

Starty K. E. Sundala na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
10. 9 lutego 2026 Włochy Predazzo Giuseppe Dal Ben K-98 HS-107 indywid. 103,5 m 105,0 m 259,6 pkt 14,5 pkt Philipp Raimund
2. 10 lutego 2026 Włochy Predazzo Giuseppe Dal Ben K-98 HS-107 druż. miesz.[a] 104,0 m 97,0 m 1038,3 pkt (266,5 pkt) 30,9 pkt Słowenia
4. 14 lutego 2026 Włochy Predazzo Giuseppe Dal Ben K-128 HS-141 indywid. 136,0 m 135,5 m 288,0 pkt 13,8 pkt Domen Prevc
3. 16 lutego 2026 Włochy Predazzo Giuseppe Dal Ben K-128 HS-141 duety[b] 134,0 m 137,0 m 538,0 pkt (274,3 pkt) 30,7 pkt Austria

Mistrzostwa świata

Indywidualnie

2023 Słowenia Planica – 21. miejsce (K-95), 18. miejsce (K-125)
2025 Norwegia Trondheim – 33. miejsce (K-94), dyskwalifikacja (K-124)

Drużynowo

2023 Słowenia Planica – srebrny medal (K-125)[c]
2025 Norwegia Trondheim – brązowy medal (K-124)[d]

Starty K. E. Sundala na mistrzostwach świata – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
21. 25 lutego 2023 Słowenia Planica Srednja skakalnica K-95 HS-102 indywid. 97,5 m 91,0 m 233,9 pkt 27,9 pkt Piotr Żyła
18. 3 marca 2023 Słowenia Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-138 indywid. 125,0 m 130,0 m 249,8 pkt 37,7 pkt Timi Zajc
2.srebro 4 marca 2023 Słowenia Planica Bloudkova velikanka K-125 HS-138 druż.[c] 133,5 m 133,5 m 1166,0 pkt (281,0 pkt) 12,9 pkt Słowenia
33. 2 marca 2025 Norwegia Trondheim Granåsen K-94 HS-102 indywid. 93,5 m – 107,0 pkt 158,5 pkt Marius Lindvik
3.brąz 6 marca 2025 Norwegia Trondheim Granåsen K-124 HS-138 druż.[d] 124,5 m 134,5 m 1065,3 pkt (253,7 pkt) 15,5 pkt Słowenia
— 8 marca 2025 Norwegia Trondheim Granåsen K-124 HS-138 indywid. DSQ Domen Prevc

Mistrzostwa świata w lotach

Indywidualnie

2026 Niemcy Oberstdorf – 14. miejsce

Drużynowo

2026 Niemcy Oberstdorf – brązowy medal[e]

Starty K. E. Sundala na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca
14. 23–24 stycznia 2026 Niemcy Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 indywid. 216,0 m 193,0 m 192,0 m 214,0 m 769,2 pkt 136,2 pkt Domen Prevc
3.brąz 25 stycznia 2026 Niemcy Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 druż.[e] 189,0 m 197,5 m 1483,7 pkt (317,7 pkt) 85,9 pkt Japonia

Igrzyska europejskie

Indywidualnie

2023 Polska Kraków/Zakopane[f] – 23. miejsce (K-95), 28. miejsce (K-125)

Starty K. E. Sundala na igrzyskach europejskich – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
23. 29 czerwca 2023 Polska Zakopane Średnia Krokiew K-95 HS-105 indywid. 96,0 m 98,0 m 221,6 pkt 48,7 pkt Daniel Tschofenig
28. 1 lipca 2023 Polska Zakopane Wielka Krokiew K-125 HS-140 indywid. 129,0 m 126,5 m 228,5 pkt 50,6 pkt Dawid Kubacki

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[8]
2022/2023 27.
2023/2024 21.
2024/2025 12.
2025/2026 15.

Miejsca na podium

Sezon PŚ1. miejsce2. miejsce3. miejsceRazem
2022/2023––––
2023/2024–123
2024/2025––11
2025/2026––––
Suma0134

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 3 lutego 2024 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-147 138,0 m 150,0 m 219,9 pkt 3. 32,8 pkt Johann André Forfang
2. 18 lutego 2024 Japonia Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 139,5 m 138,0 m 261,7 pkt 3. 11,9 pkt Domen Prevc
3. 9 marca 2024 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 127,5 m 131,0 m 246,2 pkt 2. 8,8 pkt Stefan Kraft
4. 15 grudnia 2024 Niemcy Titisee-Neustadt Hochfirstschanze K-125 HS-142 143,0 m 140,0 m 284,7 pkt 3. 5,7 pkt Pius Paschke

Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych Pucharu Świata

stan po zakończeniu sezonu 2025/2026

Źródło[28][29]
Sezon 2022/2023
Wisła HS134 Wisła HS134 Ruka HS142 Ruka HS142 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS142 Innsbruck HS128 Bischofshofen HS142 Zakopane HS140 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Bad Mitterndorf HS235 Bad Mitterndorf HS235 Willingen HS147 Willingen HS147 Lake Placid HS128 Lake Placid HS128 Râșnov HS97 Oslo HS134 Oslo HS134 Lillehammer HS140 Lillehammer HS140 Vikersund HS240 Vikersund HS240 Lahti HS130 Planica HS240 Planica HS240 punkty
18 29 27 48 25 18 29 25 24 27 42 29 42 31 32 15 q 22 40 24 24 20 15 7 22 dq 9 20 26 10 36 26 246
Sezon 2023/2024
Ruka HS142 Ruka HS142 Lillehammer HS98 Lillehammer HS140 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS142 Innsbruck HS128 Bischofshofen HS142 Wisła HS134 Zakopane HS140 Willingen HS147 Willingen HS147 Lake Placid HS128 Lake Placid HS128 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Oberstdorf HS235 Oberstdorf HS235 Lahti HS130 Lahti HS130 Oslo HS134 Oslo HS134 Trondheim HS105 Trondheim HS138 Vikersund HS240 Vikersund HS240 Planica HS240 Planica HS240 punkty
40 20 16 19 23 37 7 16 41 39 21 36 22 32 3 38 14 9 7 3 24 17 9 22 2 32 - - - - - - 458
Sezon 2024/2025
Lillehammer HS140 Lillehammer HS140 Ruka HS142 Ruka HS142 Wisła HS134 Wisła HS134 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS142 Innsbruck HS128 Bischofshofen HS142 Zakopane HS140 Oberstdorf HS235 Oberstdorf HS235 Willingen HS147 Willingen HS147 Lake Placid HS128 Lake Placid HS128 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Oslo HS134 Vikersund HS240 Vikersund HS240 Lahti HS130 Planica HS240 Planica HS240 punkty
7 6 4 27 5 8 7 3 15 7 7 11 14 16 18 30 8 7 6 21 6 7 12 q - - - - - 678
Sezon 2025/2026
Lillehammer HS140 Lillehammer HS140 Falun HS95 Falun HS132 Ruka HS142 Wisła HS134 Wisła HS134 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS142 Innsbruck HS128 Bischofshofen HS142 Zakopane HS140 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Willingen HS147 Willingen HS147 Bad Mitterndorf HS235 Bad Mitterndorf HS235 Lahti HS130 Lahti HS130 Oslo HS134 Oslo HS134 Vikersund HS240 Planica HS240 Planica HS240 punkty
36 19 - 13 14 7 - 8 5 23 12 10 16 15 37 16 11 21 7 6 18 26 28 19 24 7 28 34 23 462
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych Pucharu Świata

stan po zakończeniu sezonu 2025/2026

Źródło[28][29]
Sezon
2022/2023		 Titisee-Neustadt HS142 (mikst) Zakopane HS140 Willingen HS147 (mikst) Lake Placid HS128 (duety) Râșnov HS97 (duety) Lahti HS130 Planica HS240
- 5 - - 4 - -
Sezon
2023/2024		 Wisła HS134 (duety) Zakopane HS140 Lake Placid HS128 (duety) Oberstdorf HS235 (duety) Lahti HS130 Planica HS240
- 5 - 2 1 -
Sezon
2024/2025		 Lillehammer HS140 (mikst) Titisee-Neustadt HS142 (duety) Zakopane HS140 Willingen HS147 (mikst) Lake Placid HS128 (mikst) Lahti HS130 (duety) Planica HS240
2 3 3 1 2 - -
Sezon
2025/2026		 Lillehammer HS140 (mikst) Zakopane HS140 (duety) Willingen HS147 (mikst) Lahti HS130 (duety) Planica HS240
5 4 5 - -
Legenda
1 2 3 4-8 poniżej 8

(Duety: 1 2 3 4-12 poniżej 12)
 -  – zawodnik nie wystartował

Puchar Świata w lotach

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[8]
2022/2023 28.
2023/2024 33.
2024/2025 29.
2025/2026 27.

Turniej Czterech Skoczni

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[29]
2022/2023 24.
2023/2024 34.
2024/2025 12.
2025/2026 18.

Raw Air

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[8]
2023 21.
2024 50.

Planica 7

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[29]
2023 28.
2026 30.

Letnie Grand Prix

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[30]
2024 20.
2025 54.

Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych LGP

stan po zakończeniu LGP 2025

Źródło[28][29]
2022
Wisła HS134 Wisła HS134 Courchevel HS135 Râșnov HS97 Hinzenbach HS90 Klingenthal HS140 punkty
34 36 - - - - 0
2023
Courchevel HS132 Courchevel HS132 Szczyrk HS104 Szczyrk HS104 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Hinzenbach HS90 Hinzenbach HS90 Klingenthal HS140 punkty
- - - - - - - - 40 0
2024
Courchevel HS132 Courchevel HS132 Wisła HS134 Wisła HS134 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Hinzenbach HS90 Hinzenbach HS90 Klingenthal HS140 punkty
- - 7 6 - - - - 5 121
2025
Courchevel HS132 Courchevel HS132 Wisła HS134 Wisła HS134 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Predazzo HS109 Predazzo HS143 Hinzenbach HS90 Hinzenbach HS90 Klingenthal HS140 punkty
q 26 - - - - 20 39 - - 14 34
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja
 q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach
 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych LGP

stan po zakończeniu LGP 2025

Źródło[28][29]
2025 Predazzo HS143 (duety) Klingenthal HS140 (mikst)
9 3
Legenda
1 2 3 4-8 poniżej 8

(Duety: 1 2 3 4-12 poniżej 12)
 -  – brak startu

Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[7]
2021/2022 92.

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego

stan po zakończeniu sezonu 2025/2026

Źródło[28][29]
Sezon 2021/2022
Zhangjiakou HS140 Zhangjiakou HS140 Vikersund HS117 Vikersund HS117 Ruka HS142 Ruka HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Oberstdorf HS137 Innsbruck HS128 Innsbruck HS128 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Brotterode HS117 Brotterode HS117 Rena HS139 Rena HS139 Planica HS138 Planica HS138 Lahti HS130 Lahti HS130 Zakopane HS140 Zakopane HS140 Zakopane HS140 punkty
- - - - - - - - - - 28 dq - - - - - - - - - 18 32 - - - 16
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  – zawodnik nie wystartował

Letni Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[7]
2021 87.
2022 3.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Letniego Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 3 września 2022 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-140 136,5 m 132,5 m 250,6 pkt 3. 17,7 pkt Sondre Ringen
2. 4 września 2022 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-140 140,0 m 138,5 m 273,4 pkt 3. 1,4 pkt Sondre Ringen
3. 24 września 2022 Niemcy Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 133,0 m 130,0 m 246,0 pkt 3. 12,5 pkt Sondre Ringen
4. 8 października 2022 Stany Zjednoczone Lake Placid MacKenzie Intervale K-115 HS-128 127,0 m 123,0 m 273,6 pkt 3. 20,2 pkt Michael Hayböck

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego

stan po zakończeniu LPK 2025

Źródło[28][29]
2021
Kuopio HS127 Kuopio HS127 Frenštát HS106 Frenštát HS106 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Bischofshofen HS142 Bischofshofen HS142 Oslo HS106 Oslo HS106 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 punkty
- - - - 37 24 - - - - - - 7
2022
Lillehammer HS140 Lillehammer HS140 Stams HS115 Stams HS115 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Lake Placid HS100 Lake Placid HS128 Lake Placid HS128 punkty
3 3 13 11 3 5 5 3 6 414
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  − zawodnik nie wystartował

FIS Cup

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[31]
2017/2018 93.
2018/2019 157.
2019/2020 77.
2021/2022 81.

Miejsca w poszczególnych konkursach FIS Cupu

stan po zakończeniu sezonu 2025/2026

Źródło[28][29]
Sezon 2017/2018
Villach HS98 Villach HS98 Kuopio HS127 Kuopio HS127 Kandersteg HS106 Kandersteg HS106 Râșnov HS100 Râșnov HS100 Whistler HS104 Whistler HS104 Notodden HS100 Notodden HS100 Zakopane HS140 Zakopane HS140 Planica HS102 Planica HS102 Rastbüchl HS78 Rastbüchl HS78 Villach HS98 Villach HS98 Falun HS100 punkty
- - - - - - - - - - 22 dq - - - - - - - - 10 35
Sezon 2018/2019
Villach HS98 Villach HS98 Szczyrk HS106 Szczyrk HS106 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Notodden HS98 Notodden HS98 Park City HS100 Park City HS100 Zakopane HS140 Zakopane HS140 Planica HS102 Planica HS102 Rastbüchl HS78 Rastbüchl HS78 Villach HS98 Villach HS98 punkty
- - - - - - 29 29 - - - - - - - - - - 4
Sezon 2019/2020
Szczyrk HS104 Szczyrk HS104 Szczuczyńsk HS99 Szczuczyńsk HS99 Ljubno HS94 Ljubno HS94 Pjongczang HS109 Pjongczang HS109 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Villach HS98 Villach HS98 Notodden HS98 Notodden HS98 Oberwiesenthal HS105 Oberwiesenthal HS105 Zakopane HS140 Zakopane HS140 Rastbüchl HS78 Rastbüchl HS78 Villach HS98 Villach HS98 punkty
- - - - - - - - - - - - 13 23 - - - - - - 21 15 54
Sezon 2021/2022
Otepää HS97 Otepää HS97 Kuopio HS100 Kuopio HS127 Einsiedeln HS117 Einsiedeln HS117 Ljubno HS94 Ljubno HS94 Villach HS98 Villach HS98 Lahti HS100 Lahti HS100 Falun HS100 Falun HS100 Kandersteg HS106 Kandersteg HS106 Notodden HS98 Notodden HS98 Zakopane HS105 Villach HS98 Villach HS98 Oberhof HS100 Oberhof HS100 punkty
20 17 - - - - - - - - - - 36 17 - - - - - - - - - 39
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  − zawodnik nie wystartował

Uwagi

  1. 1 2 Skład zespołu: Anna Odine Strøm, Kristoffer Eriksen Sundal, Eirin Maria Kvandal i Marius Lindvik
  2. 1 2 Skład zespołu: Johann André Forfang i Kristoffer Eriksen Sundal
  3. 1 2 Skład zespołu: Johann André Forfang, Kristoffer Eriksen Sundal, Marius Lindvik i Halvor Egner Granerud
  4. 1 2 Skład zespołu: Johann André Forfang, Robin Pedersen, Kristoffer Eriksen Sundal i Marius Lindvik
  5. 1 2 Skład zespołu: Johann André Forfang, Kristoffer Eriksen Sundal, Benjamin Østvold i Marius Lindvik
  6. ↑ Gospodarzem Igrzyskach Europejskich 2023 był Kraków, jednak konkursy skoków narciarskich rozegrano w Zakopanem.

Przypisy

  1. ↑ Rekordy życiowe skoczków narciarskich. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2023-03-24].
  2. ↑ Kristoffer Eriksen SUNDAL - sylwetka. skijumping.pl. [dostęp 2024-07-18].
  3. ↑ Kristoffer Eriksen SUNDAL - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2018. fis-ski.com. [dostęp 2023-08-25]. (ang.).
  4. ↑ Otepää EST 2019.01.25 MiKS The NORDIC JUNIOR SKI COMPETITION 2019. wyniki-skoki.pl. [dostęp 2021-11-14].
  5. ↑ Kristoffer Eriksen SUNDAL - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2022. fis-ski.com. [dostęp 2023-08-25]. (ang.).
  6. 1 2 Kristoffer Eriksen SUNDAL - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2023. fis-ski.com. [dostęp 2023-08-25]. (ang.).
  7. 1 2 3 Kristoffer Eriksen SUNDAL - Athlete Biography - Ski Jumping; Continental Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2023-08-25]. (ang.).
  8. 1 2 3 4 5 6 7 Kristoffer Eriksen SUNDAL - Athlete Biography - Ski Jumping; World Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2025-07-17]. (ang.).
  9. 1 2 Kristoffer Eriksen SUNDAL - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2024. fis-ski.com. [dostęp 2024-06-22]. (ang.).
  10. ↑ Kulm Bad Mitterndorf/Tauplitz (AUT) FIS Ski Flying World Championships. fis-ski.com. [dostęp 2024-06-22]. (ang.).
  11. ↑ Dominik Formela: Ból pokonał Norwega. Sundal kończy sezon po upadku w Oslo. skijumping.pl, 2024-03-11. [dostęp 2024-06-22].
  12. ↑ Adam Bucholz: Dłuższa przerwa Sundala od skoków. Norwega czeka operacja. skijumping.pl, 2024-03-15. [dostęp 2024-06-22].
  13. ↑ Dominik Formela: Sundal wrócił na skocznię. skijumping.pl, 2024-07-10. [dostęp 2024-07-11].
  14. 1 2 Kristoffer Eriksen SUNDAL - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2025. fis-ski.com. [dostęp 2025-07-17]. (ang.).
  15. ↑ Adam Bucholz: FIS wykrywa kolejne manipulacje. Johansson, Pedersen i Sundal zawieszeni!. skijumping.pl, 2025-03-13. [dostęp 2025-07-17].
  16. ↑ Adam Bucholz: FIS odwiesza norweskich skoczków!. skijumping.pl, 2025-04-01. [dostęp 2025-07-17].
  17. ↑ Dominik Formela: Norwegowie oskarżeni. Aalbu nie zgadza się z oceną FIS. skijumping.pl, 2025-08-12. [dostęp 2025-08-23].
  18. 1 2 Kristoffer Eriksen SUNDAL - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2026. fis-ski.com. [dostęp 2026-08-19]. (ang.).
  19. ↑ Adam Bucholz: K. E. Sundal i Westvold Hansen letnimi mistrzami Norwegii na dużej skoczni. skijumping.pl, 2025-08-24. [dostęp 2026-08-19].
  20. ↑ Adam Bucholz: Mistrzostwa Norwegii: Kvandal i Forfang najlepsi w Trondheim. skijumping.pl, 2025-01-12. [dostęp 2026-08-19].
  21. ↑ Dominik Formela: Ringen i Midtsundstad letnimi mistrzami Norwegii na dużej skoczni. skijumping.pl, 2022-09-11. [dostęp 2026-08-19].
  22. 1 2 Adam Bucholz: Kvandal i Lindvik nokautują rywali na Mistrzostwach Norwegii. skijumping.pl, 2024-10-19. [dostęp 2026-08-19].
  23. ↑ Adam Bucholz: Mistrzostwa Norwegii w Oslo: Bjoerseth i Tande górą na Midtstubakken. skijumping.pl, 2022-10-29. [dostęp 2026-08-19].
  24. ↑ Adam Bucholz: Stroem i Granerud mistrzami Norwegii. skijumping.pl, 2025-10-11. [dostęp 2026-08-19].
  25. ↑ NM Laghopp 2018 Resultatliste 2. omgang Midtstubakken lør. 30 mar 2019 Kollenhopp. skiforbundet.no, 2019-03-30. [dostęp 2021-11-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-03-31)].
  26. ↑ Adam Bucholz: Mistrzostwa Norwegii: Drużyna Graneruda ze złotym medalem. skijumping.pl, 2024-10-20. [dostęp 2025-07-17].
  27. ↑ Dominik Formela: Buskerud z najlepszym mikstem w Norwegii. skijumping.pl, 2025-10-10. [dostęp 2026-08-19].
  28. 1 2 3 4 5 6 7 Kristoffer Eriksen SUNDAL - Athlete Biography - Ski Jumping. fis-ski.com. [dostęp 2024-07-18]. (ang.).
  29. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 SUNDAL Kristoffer Eriksen 2001.02.07 NOR. wyniki-skoki.pl. [dostęp 2026-02-16].
  30. ↑ Kristoffer Eriksen SUNDAL - Athlete Biography - Ski Jumping; Grand Prix Standings. fis-ski.com. [dostęp 2025-07-11]. (ang.).
  31. ↑ Kristoffer Eriksen SUNDAL - Athlete Biography - Ski Jumping; FIS Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2025-07-11]. (ang.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.