Pas ruchu dla rowerów

Pasy ruchu dla rowerów w Utrechcie w Holandii
Pasy ruchu dla rowerów w Łodzi
Dwukierunkowe pasy ruchu dla rowerów w Waszyngtonie w Stanach Zjednoczonych

Pas ruchu dla rowerów – część jezdni przeznaczona do ruchu rowerów oznaczona odpowiednimi znakami drogowymi.

Szczególnym przypadkiem pasa rowerowego jest kontrapas rowerowy.

Stosowanie

W 2014 roku w Holandii znajdowało się około 5,5 tys. km pasów ruchu dla rowerów (wydzielonych dróg dla rowerów było wówczas 37 tys. km)[1].

Jednymi z pierwszych pasów ruchu dla rowerów w Polsce były pasy ruchu dla rowerów przy ul. Reymonta w Krakowie, które powstały w 1992 roku[2].

Zalety i wady

Pasy ruchu dla rowerów są najtańszą i najszybszą w realizacji formą infrastruktury rowerowej w przypadku istniejącej jezdni. Istotną zaletą tego rozwiązania jest dobre skomunikowanie z układem drogowym oraz brak konfliktów z pieszymi. Rozwiązanie to jest przede wszystkim zalecane dla obszarów śródmiejskich. Rozwiązanie to bywa jednak krytykowane ze względu na niższe niż w przypadku drogi dla rowerów subiektywne odczucie bezpieczeństwa i wyższe ryzyko nielegalnego parkowania[3][4].

Według badań z 2019 roku miasta z wydzielonymi pasami ruchu dla rowerów miały 44% mniej ofiar śmiertelnych wypadków drogowych i 50% mniej poważnych obrażeń w wyniku kolizji. Zależność ta była szczególnie silna w miastach, w których pasy ruchu dla rowerów były oddzielone fizycznymi barierami od pasów ruchu dla samochodów[5][6].

Oznakowanie i uwarunkowania prawne w Polsce

Znak F-19 „pas ruchu dla określonych pojazdów”
Kontrapas – szczególny przypadek pasa ruchu dla rowerów

W Polsce formalnie możliwość wyznaczania pasów ruchu dla rowerów wprowadzono w 2011 roku na podstawie Ustawy z dnia 1 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz ustawy o kierujących pojazdami[7]. Tworzone wcześniej wydzielone z jezdni pasy dla rowerów nie były formalnie „pasami ruchu dla rowerów”, a wydzielonymi fragmentami jezdni z ruchem ograniczonym dla rowerów tworzonymi na podstawie przepisów o znakach drogowych – w Rozporządzeniu Ministrów Komunikacji i Spraw Wewnętrznych z dnia 9 sierpnia 1983 r. w sprawie znaków i sygnałów drogowych wprowadzono znak drogowy poziomy „N-21 symbol roweru oznaczający drogę lub pas jezdni tylko dla rowerów” oznaczający, że droga lub pas jezdni są przeznaczone tylko do ruchu rowerów jednośladowych[8].

Pasy ruchu dla rowerów można stosować na drogach klasy G, Z, L i D na terenie zabudowy. Jego szerokość wynosi pomiędzy 1,5 m a 2 m z wyjątkiem skrzyżowań, gdzie może zostać zwiększona do 3 m[9], a jego powierzchnia może być w całości lub częściowo oznaczona barwą czerwoną[10].

Pas ruchu dla rowerów wyznacza się na jezdni, oznaczając je znakiem P-23 „rower” i oddzielając od sąsiedniego pasa ruchu odpowiednią linią segregacyjną: P-1c „linia pojedyncza przerywana-wydzielająca”, P-1e „linia pojedyncza przerywana-prowadząca szeroko”, P-2b „linia pojedyncza ciągła-szeroka”, P-3b „linia jednostronnie przekraczalna-krótka” lub P-4 „linia podwójna ciągła”. Dopuszcza się dodatkowo stosowanie znaków P-8 (strzałek) w wersji mini[11]. Pas ruchu dla rowerów od pozostałych pasów ruchu może być oddzielony również za pomocą wyspy dzielącej[9].

Do oznakowania pionowego pasów ruchu dla rowerów służy znak F-19 „pas ruchu dla określonych pojazdów”[11].

Szczególnym przypadkiem pasu ruchu dla rowerów jest kontrapas, czyli pas ruchu dla rowerów służący do jazdy w kierunku przeciwnym do pozostałych pojazdów[10].

Przypisy

  1. ↑ David Hembrow: On-road cycle-lanes. The Good, The Bad and the Ugly (mostly bad and ugly). [dostęp 2020-02-02].
  2. ↑ Rowerowe kalendarium Krakowa. I bike Kraków. [dostęp 2020-02-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-02-01)].
  3. ↑ Standardy projektowe i wykonawcze dla systemu rowerowego m. st. Warszawie. Urząd Miasta Stołecznego Warszawa, 2009.
  4. ↑ Standardy i wytyczne kształtowania infrastruktury rowerowej. Górnośląsko-Zagłębiowska Metropolia, 12/2018.
  5. ↑ Separated Bike Lanes Means Safer Streets, Study Says. Streetsblog USA, 2019-05-29. [dostęp 2020-03-07]. (ang.).
  6. ↑ Wesley E. Marshall, Nicholas N. Ferenchak, Why cities with high bicycling rates are safer for all road users, „Journal of Transport & Health”, 13, 2019, s. 100539, DOI: 10.1016/j.jth.2019.03.004, ISSN 2214-1405 [dostęp 2020-03-07] (ang.).
  7. ↑ Ustawa z dnia 1 kwietnia 2011 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz ustawy o kierujących pojazdami Dz. U. z 2011 r. Nr 92, poz. 530 (ISAP)
  8. ↑ Rozporządzenie Ministrów Komunikacji i Spraw Wewnętrznych z dnia 9 sierpnia 1983 r. w sprawie znaków i sygnałów drogowych Dz. U. z 1983 r. Nr 50, poz. 224 (ISAP)
  9. 1 2 Rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz. U. z 1999 r. Nr 43, poz. 430 (ISAP))
  10. 1 2 Wytyczne organizacji bezpiecznego ruchu rowerowego - Podręcznik. Ministerstwo Infrastruktury - Sekretariat Krajowej Rady Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego, listopada 2018.
  11. 1 2 Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego i warunków ich umieszczania na drogach (Dz. U. z 2019 r. poz. 2311 (ISAP))

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.