Penfieldyt
![]() okaz z Chile | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Pb2Cl3(OH)[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
3–4[1] |
| Łupliwość |
wyraźna/dobra[1] |
| Pokrój kryształu |
pryzmatyczny, tabliczkowy, piramidalny[1] |
| Przezroczystość |
przezroczysty[1] |
| Układ krystalograficzny |
heksagonalny[1] |
| Gęstość |
5,82–6,61 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
biała, żółtawa, niebieskawa; bezbarwny[1] |
| Rysa |
biała[1] |
| Połysk |
diamentowy, tłusty[1] |
| Współczynnik załamania |
2,13–2,21 (jednoosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,080[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
3.DC.15[1] |
Penfieldyt – bardzo rzadki minerał z gromady halogenków[1].
Właściwości
Krystalizuje w układzie heksagonalnym[1][2]. Wykształca kryształy o pokroju pryzmatycznym, tabliczkowym oraz piramidalnym[1][3]. Jest minerałem przezroczystym[1][2]. Posiada białą rysę i diamentowy bądź tłusty połysk[1][2].
Występowanie

Występuje w żużlach przemysłowych przeobrażonych przez działanie wody morskiej oraz w utlenionych hydrotermalnych złożach ołowiu[3][2][1]. Towarzyszą mu głównie paralauronit, fosgenit, boleit, pseudoboleit, diaboleit, cotunnit, fiedleryt, laurionit, hydrocerusyt, kupryt, cumengeit[1][2]. Spotykany w Afganistanie, Austrii, Chile (Antofagasta), Czechach, Grecji (Attyka), we Włoszech, Polsce (Lubin i okolice Polkowic), RPA, Hiszpanii, Tunezji, Wietnamie, Anglii i Stanach Zjednoczonych (Idaho)[1][2].
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 Penfieldite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2026-05-31] (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 https://www.handbookofmineralogy.org/pdfs/penfieldite.pdf
- 1 2 BORNET Rémi, Penfieldite - Encyclopedia [online], Le Comptoir Geologique - Minerals, Fossils and Gemstones for sale [dostęp 2026-05-31] (ang.).
