Pierre Abelin

Pierre Abelin

Data i miejsce urodzenia	16 maja 1909 Poitiers
Data i miejsce śmierci	23 maja 1977 Poitiers
Zawód, zajęcie	polityk, przedsiębiorca

Pierre Louis Ernest Armand Abelin (ur. 16 maja 1909 w Poitiers, zm. 23 maja 1977 tamże^[1]) – francuski polityk, samorządowiec i przedsiębiorca, deputowany, w latach 1974–1976 minister.

Kształcił się na uniwersytetach w Poitiers i Paryżu, uzyskał doktorat z prawa; został też absolwentem École libre des sciences politiques. Na początku lat 30. był sekretarzem marszałka Huberta Lyauteya. Zarządzał następnie przedsiębiorstwami zajmującymi się handlem kolonialnym. W trakcie II wojny światowej podlegał mobilizacji. W 1940 powrócił do działalności menedżerskiej, obejmował też funkcje kierownicze w organizacjach gospodarczych. Był aktywny w ruchu oporu, należał do podziemnej chadeckiej grupy wydawniczej^[1].

Dołączył do Ludowego Ruchu Republikańskiego. W 1945 został radnym miejskim w Poitiers. W tym samym roku i w 1946 wybierany do konstytuanty. Następnie w 1946, 1951 i 1956 uzyskiwał mandat posła do Zgromadzenia Narodowego I, II i III kadencji. Był sekretarzem stanu przy premierze (1947–1948, 1948), sekretarzem stanu ds. finansów (1952–1953) oraz ds. gospodarki (1955–1956). Od połowy lat 50. był prezesem zrzeszenia francuskiego przemysłu i rolnictwa^[1].

W 1958 utracił mandat deputowanego. W 1959 został członkiem Rady Gospodarczej i Społecznej. Kontynuował jednocześnie działalność biznesową, wchodził w skład kierownictwa francusko-etiopskiej spółki kolejowej, a także pełnił funkcję dyrektora generalnego sieci supermarketów^[1]. Od 1959 był merem Châtellerault, a od 1967 przewodniczącym rady departamentu Vienne. Po przekształceniach politycznych działał w Centre démocrate^[1].

W 1962 ponownie został wybrany do Zgromadzenia Narodowego (II kadencji w V Republice). Mandat utrzymywał w wyborach w 1967, 1968 i 1973 oraz w wyborach uzupełniających w 1975 (rozpisanych po śmierci jego zastępcy poselskiego Roberta Gouraulta)^[1]. Od maja 1974 do stycznia 1976 sprawował urząd ministra ds. współpracy w rządzie Jacques’a Chiraca^[2].

W 1932 zawarł związek małżeńskie z Geneviève Terrat-Branly, z którą miał pięcioro dzieci^[1], w tym syna Jeana-Pierre’a^[3].