Yvon Bourges

Yvon Bourges

Data i miejsce urodzenia	29 czerwca 1921 Pau
Data i miejsce śmierci	18 kwietnia 2009 Paryż
Zawód, zajęcie	polityk, urzędnik

Yvon Bourges (ur. 29 czerwca 1921 w Pau, zm. 18 kwietnia 2009 w Paryżu^[1]) – francuski polityk, urzędnik administracji kolonialnej i samorządowiec, poseł do Zgromadzenia Narodowego, senator, w latach 1972–1973 minister handlu i rzemiosła, w latach 1975–1980 minister obrony.

Studiował prawo na Université de Rennes, uzyskał licencjat z tej dziedziny^[2]. Od 1940 dołączył do ruchu oporu, wspierał jego działalność również po podjęciu w 1942 pracy w prefekturze departamentu Ille-et-Vilaine^[1]. Po wyzwoleniu kontynuował działalność jako urzędnik państwowy^[1]. Był dyrektorem gabinetów prefektów, a także zastępcą prefekta w Erstein. Od 1948 związany z administracją kolonialną, kierował gabinetami Bernarda Cornut-Gentille, gdy ten pełnił funkcję komisarza we Francuskiej Afryce Równikowej i następnie we Francuskiej Afryce Zachodniej. Później sam obejmował stanowiska komisarza: w Górnej Wolcie (1956) i we Francuskiej Afryce Równikowej (1958). W 1961 został dyrektorem gabinetu ministra spraw wewnętrznych Rogera Freya^[3][2].

W 1962 po raz pierwszy uzyskał mandat deputowanego do Zgromadzenia Narodowego. Z powodzeniem ubiegał się o reelekcję w wyborach w 1967, 1968, 1973 i 1978^[1]. Był związany z ugrupowaniami gaullistowskimi – Unią Demokratów na rzecz Republiki i Zgromadzeniem na rzecz Republiki^[1]. W latach 1965–1967 i 1973–1975 był członkiem Parlamentu Europejskiego, w drugim z tych okresów przewodniczył Grupie Europejskich Postępowych Demokratów^[2]. W latach 1962–1967 i 1971–1989 zajmował stanowisko mera miejscowości Dinard, od 1964 do 1988 wchodził w skład rady departamentu Ille-et-Vilaine^[3].

Obejmował różne funkcje rządowe; był sekretarzem stanu przy premierze ds. badań naukowych, zagadnień atomowych i kosmicznych (1965–1966) oraz ds. informacji (1966–1967), sekretarzem stanu przy ministrze spraw zagranicznych (1967–1968), a także ministrem handlu i rzemiosła w pierwszym rządzie Pierre’a Messmera (1972–1973)^[3][4]. Od stycznia 1975 do października 1980 sprawował urząd ministra obrony w rządzie Jacques’a Chiraca i trzech gabinetach Raymonda Barre^[4].

W 1980 i 1989 wybierany w skład Senatu, w którym zasiadał do 1998^[3]. W latach 1986–1998 pełnił funkcję przewodniczącego rady regionalnej Bretanii^[2].

• Legia Honorowa II klasy^[2]