Pirobelonit

Pirobelonit

Okaz z Walii
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	PbMn2+(VO4)(OH)[1]
Twardość w skali Mohsa	3,5[1]
Przełam	muszlowy[1]
Łupliwość	brak[1]
Pokrój kryształu	bryłowaty, igiełkowy, piramidalny, pryzmatyczny, masywny, wydłużony, anhedralny[2][1]
Przezroczystość	przezroczysty[2][1]
Układ krystalograficzny	rombowy[1]
Klasa krystalograficzna	dwupiramidalna[1]
Właściwości mechaniczne	kruchy[2][1]
Gęstość	5,58–5,79 g/cm3[1]
Właściwości optyczne
Barwa	czerwona, ciemnoczerwona[2][1]
Rysa	pomarańczowożółta, czerwonopomarańczowa, czerwonawa[2][1]
Połysk	diamentowy, półdiamentowy, półmetaliczny[2][1]
Współczynnik załamania	2,32–2,37 (dwuosiowy)[1]
Inne	dwójłomność: 0,050[1] anizotropia: silna[1] pleochroizm; widoczny; czerwonobrązowy[1]
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	8.BH.40[1]

Pirobelonit – bardzo rzadki minerał z klasy wanadanów^[1].

Krystalizuje w układzie rombowym^[1][2]. Wykształca kryształy o pokroju bryłowatym, igiełkowym, pryzmatycznym, piramidalnym, masywnym, wydłużonym oraz anhedralnym^[1][2]. Występuje także w formie żył^[2]. Jest minerałem kruchym i przezroczystym^[1][2]. Posiada pomarańczowożółtą bądź czerwonopomarańczową rysę oraz diamentowy, półdiamentowy bądź półmetaliczny połysk^[1][2].

Występuje w metamorficznych złożach minerałów żelaza i manganu^[2]. Towarzyszą mu głównie barysilit, baryt, kalcyt, hausmanit, manganit, ołów rodzimy, pirochroit, rodochrozyt, beudantyt, fosgenit, shigait, adelit, wanadynit, kwarc, medait, palenzonait, saneroit, fianelit, parsettensyt, kutnahoryt, romanèchit, egiryn, miedź rodzima, braunit, willemit oraz andradyt^[1][2]. Spotykany w Australii, Austrii (Salzburg, Tyrol), Kanadzie, Niemczech (Turyngia), we Włoszech (Lombardia, Piemont), Japonii, Kazachstanie, Namibii, Norwegii, Hiszpanii, Szwajcarii, Szwecji (Värmland), Walii i Stanach Zjednoczonych (New Jersey)^[1][2].