Robertsyt
![]() w towarzystwie beraunitu z Bawarii | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Ca2Mn3+3(PO4)3O2·3H2O[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
3,5[1] |
| Przełam |
blaszkowy[1] |
| Łupliwość |
bardzo dobra[1] |
| Pokrój kryształu |
płaski, klinowy, łuskowaty, pseudorombowy, beczkowaty, włóknisty[1] |
| Przezroczystość |
przeświecający[1] |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny[1] |
| Gęstość |
3,13 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
czerwona w odcieniach, brązowa, czarna[1] |
| Rysa |
czerwonobrązowa[1] |
| Połysk |
woskowy, tłusty, perłowy, żywiczny, jedwabisty[1] |
| Współczynnik załamania |
1,775–1,820 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,045[1] dyspersja (optyka): stosunkowo słaba[1] pleochroizm: silny; X jasnoczerwony do różowego Y, Z ciemnoczerwony[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
8.DH.30[1] |
Robertsyt – bardzo rzadki minerał z gromady fosforanów[1].
Właściwości
Krystalizuje w układzie jednoskośnym[1][2]. Wykształca kryształy o pokroju płaskim, klinowym, łuskowatym, pseudorombowym, beczkowatym oraz włóknistym[1][2]. Występuje w skupieniach ziemistych, botryoidalnych, pierzastych i w formie powłok[1][2]. Jest minerałem przeświecającym o bardzo dobrej łupliwości[1][2]. Posiada czerwonobrązową rysę oraz woskowy, tłusty, żywiczny, jedwabisty bądź perłowy połysk[1][2]. Jest polimorficzny z pararobertsytem i izostrukturalny z arseniosyderytem[1].
Występowanie
Występuje w pegmatytach granitowych[1][2]. Spotykany także w złożach fosforanów w wapieniu, pochodzącym z guana nietoperzy[1][2]. Towarzyszą mu najczęściej hureaulit, fluorapatyt, kalcyt, beraunit, dolomit, kwarc, jahnsyt, leukofosfit, mitridatyt, ferrisickleryt, whitlockit, montgomeryit, collinsyt, rockbridgeit, fosfosyderyt, englishit, bermanit[1][2].
Miejsce występowania
Występuje w Argentynie, Australii, Brazylii (Minas Gerais), Etiopii, we Francji, Niemczech (Bawaria, Nadrenia Północna-Westfalia), we Włoszech (Sardynia, Sycylia), Japonii, Maroku (Marrakesz-Safi, Dara-Tafilalt), Namibii (Erongo), na Filipinach, Portugalii, Rumunii, Hiszpanii, Tajlandii i Stanach Zjednoczonych (Dakota Południowa)[1][2]. W Polsce spotykany na Dolnym Śląsku w okolicach Piławy i Szklar[1].
