Roman Bochenek

Był synem Stanisława Bochenka ps. „Michał”, mistrza rzemieślniczego i właściciela warsztatu mechanicznego w Moderówce-Budziszu, oraz Ludwiki Anieli Bochenek ps. „Michasia”. Miał czterech braci: Stanisława, Tadeusza Edmunda, Józefa oraz Radosława. Rodzice i wszystkich pięciu synów byli w okresie okupacji niemieckiej zaangażowani w działalność konspiracyjną Armii Krajowej^[1].

Rodzinny dom i warsztat Bochenków w Moderówce stanowiły zaplecze konspiracyjne Inspektoratu AK Jasło oraz struktur Kedywu. Udzielano tam schronienia osobom związanym z konspiracją i ukrywającym się przed Gestapo, przechowywano broń, materiały wybuchowe i dokumenty, przyjmowano kurierów i łączników, a w warsztacie naprawiano broń oraz sprzęt wykorzystywany przez konspiratorów^[3][1].

W domu Bochenków rozpoczęto również przygotowania do akcji „Pensjonat”, przeprowadzonej w nocy z 5 na 6 sierpnia 1943 roku w celu uwolnienia więźniów z niemieckiego więzienia w Jaśle^[1][3].

Podczas okupacji niemieckiej działał w Armii Krajowej, używając pseudonimu „Chmura”. Według Stanisława Pomprowicza brał udział w akcjach bojowych i dowodził drużyną Placówki AK Tarnowiec o kryptonimie „Turkawka”, pozostającej pod dowództwem por. Władysława Dąbka ps. „Łado”^[1].

Placówka AK Tarnowiec „Turkawka”, w której działał Roman Bochenek, prowadziła na terenie Moderówki i okolic działalność wywiadowczą oraz dywersyjną. Obejmowała ona m.in. rozpoznanie niemieckiego lotniska w Moderówce oraz działania związane z transportem kolejowym^[4].

Bochenek był żołnierzem oddziału dywersyjnego dowodzonego przez ppor. Eugeniusza Tomaszewskiego ps. „Korzeń”. W oddziale służyli także m.in. Ludwik Ligar ps. „Mały”, Tadeusz Dubiel ps. „Orzech”, Franciszek Wójtowicz ps. „Jesion” oraz Edward Bigos ps. „Sierp”^[5].

Około 10 lipca 1944 roku oddział ten stoczył potyczkę z żołnierzami Wehrmachtu w Bieździadce^[5][4].

29 lipca 1944 roku drużyna Armii Krajowej dowodzona przez kpr. Romana Bochenka ps. „Chmura” przeprowadziła akcję w Bieździedzy, atakując żołnierzy niemieckich kwaterujących w budynku miejscowej szkoły. Partyzanci nie wiedzieli, że poprzedniej nocy do miejscowości przybyła większa jednostka niemiecka. Wobec przewagi przeciwnika drużyna została zmuszona do wycofania się^[2].

Podczas walki ranny został żołnierz AK Włodzimierz Lenart ps. „Florek”. Po wycofaniu się drużyny w rejon lasu Bochenek wraz z pozostałymi żołnierzami obserwował sytuację i oczekiwał na możliwość udzielenia pomocy rannemu. Zanim było to możliwe, do Lenarta dotarli żołnierze niemieccy i zabili go. Ranny został również Władysław Filus ps. „Ważny”, który następnie zmarł w szpitalu w Jaśle^[2].

Dowodził także plutonem partyzanckim. Pełnił funkcję łącznika, przemieszczając się zdobycznym niemieckim motocyklem. Ubrany w mundur niemieckiej policji drogowej i uzbrojony, pokonywał trasy liczące nawet około 100 km^[6].

W opublikowanym później opisie wydarzeń zachowała się relacja Romana Bochenka dotycząca przebiegu akcji i próby udzielenia pomocy rannemu Lenartowi^[2].

Po zakończeniu II wojny światowej mieszkał w Moderówce.

Zmarł 13 stycznia 1989 roku^[1] w Jaśle i został pochowany na cmentarzu w Szebniach.