Billietit
 w towarzystwie becquerelitu z DRK | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Ba(UO2)6O4(OH)6·8H2O[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
2–3[2] |
| Przełam |
nierówny/nieregularny[2] |
| Łupliwość |
doskonała[1] |
| Pokrój kryształu |
pseudoheksagonalny, tabliczkowy[1] |
| Przezroczystość |
przezroczysty, przeświecający[1] |
| Układ krystalograficzny |
rombowy[1] |
| Klasa krystalograficzna |
piramidalna[1] |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[1] |
| Gęstość |
5,28–5,36 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
żółta w odcieniach, pomarańczowożółta[1] |
| Rysa |
żółta[2] |
| Połysk |
diamentowy[1] |
| Współczynnik załamania |
1,725–1,829 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,065–0,099[1] dyspersja (optyka): bardzo silna[1] pleochroizm: widoczny; X = bezbarwny do jasnożółtego; Y = Z = zielonożółty do ciemnożółtego[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
4.GB.10[1] |
Właściwości
Krystalizuje w układzie rombowym[1]. Wykształca kryształy o pokroju pseudoheksagonalnym i tabliczkowym[3][1][2]. Jest minerałem przeświecającym do przezroczystego i kruchym[1]. Posiada diamentowy połysk i żółtą rysę[2]. Jest radioaktywny[1].
Występowanie
Jest produktem przemiany uraninitu[3][1]. Towarzyszą mu zwykle becquerelit, fourmarierit, rutherfordyn, soddyit, studtit, uranofan, uraninit, torbernit, skłodowskit, cuproskłodowskit, roubaultit, malachit oraz vandenbrandeit[3][1].
Miejsce występowania
Występuje w Australii, Chinach, Czechach, DRK, we Francji, Niemczech (Badenia-Wirtembergia), we Włoszech, Hiszpanii, Szwajcarii (Valais) i Stanach Zjednoczonych (Pensylwania, Utah)[3][1].