Sulfaguanidyna

Sulfaguanidyna
Nazewnictwo
	Nomenklatura systematyczna (IUPAC)
	2-(4-aminofenylo)sulfonyloguanidyna
	Inne nazwy i oznaczenia
	4-amino-N-karbamimidoilobenzenosulfonamid, p-aminobenzenosulfonamidoguanidyna
	Ogólne informacje
	Charakterystyka fizyczna
	bezbarwny proszek o gorzkim smaku
Wzór Hilla	C7H10N4O2S
Masa molowa	214,05 g/mol
	Identyfikacja
Numer CAS	57-67-0
PubChem	5324
DrugBank	DB13726
SMILES
	O=S(NC(N)=N)(c(cc1)ccc1N)=O
InChI
	InChI=1S/C7H10N4O2S/c8-5-1-3-6(4-2-5)14(12,13)11-7(9)10/h1-4H,8H2,(H4,9,10,11)
	InChIKey
	BRBKOPJOKNSWSG-UHFFFAOYSA-N
Właściwości
	Rozpuszczalność w wodzie
	1 g/l (25 °C); 100 g/l (100 °C);
	w innych rozpuszczalnikach
	1 M HCl: 50 mg/ml, słabo rozpuszczalna w etanolu i acetonie, praktycznie nierozpuszczalna w zasadzie sodowej
Temperatura topnienia	191,5 °C
Wartości pK	pKa 6,2–7,3; pKBH+ 7,9–8,4;
Niebezpieczeństwa
	Globalnie zharmonizowany system; klasyfikacji i oznakowania chemikaliów
	Uwaga
Zwroty H	H315, H319, H335
Zwroty P	P261, P264, P271, P280, P302+P352, P305+P351+P338
Numer RTECS	WO8575000
	Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą; stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Sulfaguanidyna (łac. sulfaguanidinum) – organiczny związek chemiczny, amid kwasu sulfanilowego i guanidyny. Stosowana jako lek z grupy sulfonamidów.

Obecnie bardzo rzadko stosowany w zakażeniach bakteryjnych przewodu pokarmowego, nieżycie żołądka, zapaleniu jelit. Działa bakteriostatycznie na bakterie przewodu pokarmowego. Dawniej dostępna w Polsce w gotowych formach leków, obecnie jedynie jako substancja do receptury aptecznej i wykorzystywana w niej najczęściej jako składnik globulek dopochwowych. Nadal stosowana w weterynarii^[6].

Przypisy

1 2 3 Sulfaguanidin, [w:] CliniPharm Wirkstoffdatenbank [online], Institut für Veterinärpharmakologie und -toxikologie, Universität Zürich [dostęp 2023-08-30] (niem.).
↑ Sulfaguanidyna, [w:] katalog produktów Sigma-Aldrich [online], numer katalogowy: S8751 [dostęp 2023-08-30] .
↑ David R.D.R. Lide David R.D.R. (red.), CRC Handbook of Chemistry and Physics, wyd. 90, Boca Raton: CRC Press, 2009, s. 3-464, ISBN 978-1-4200-9084-0 (ang.).
1 2 C.T.C.T. Supuran C.T.C.T., A.A. Scozzafava A.A., F.F. Briganti F.F., B.W.B.W. Clare B.W.B.W., Protease inhibitors: synthesis and QSAR study of novel classes of nonbasic thrombin inhibitors incorporating sulfonylguanidine and O-methylsulfonylisourea moieties at P1, „Journal of Medicinal Chemistry”, 43 (9), 2000, s. 1793–806, DOI: 10.1021/jm9903693, PMID: 10794696 (ang.).
↑ Sulfaguanidyna [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, 8 czerwca 2023, numer katalogowy: S8751 [dostęp 2023-08-30] .
↑ DariuszD. Bednarek DariuszD., MonikaM. Szymańska-Czerwińska MonikaM., Antybiotyki i inne substancje antybakteryjne stosowane w paszach leczniczych, „Życie Weterynaryjne”, 81 (8), 2006, s. 558–561 [zarchiwizowane 2017-07-30] .

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

[Vetpharm-1] 1 2 3 Sulfaguanidin, [w:] CliniPharm Wirkstoffdatenbank [online], Institut für Veterinärpharmakologie und -toxikologie, Universität Zürich [dostęp 2023-08-30] (niem.).

[SA-katalog-2] Sulfaguanidyna, [w:] katalog produktów Sigma-Aldrich [online], numer katalogowy: S8751 [dostęp 2023-08-30] .

[CRC-3] David R.D.R. Lide David R.D.R. (red.), CRC Handbook of Chemistry and Physics, wyd. 90, Boca Raton: CRC Press, 2009, s. 3-464, ISBN 978-1-4200-9084-0 (ang.).

[Supuran-4] 1 2 C.T.C.T. Supuran C.T.C.T., A.A. Scozzafava A.A., F.F. Briganti F.F., B.W.B.W. Clare B.W.B.W., Protease inhibitors: synthesis and QSAR study of novel classes of nonbasic thrombin inhibitors incorporating sulfonylguanidine and O-methylsulfonylisourea moieties at P1, „Journal of Medicinal Chemistry”, 43 (9), 2000, s. 1793–806, DOI: 10.1021/jm9903693, PMID: 10794696 (ang.).

[SA-5] Sulfaguanidyna [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, 8 czerwca 2023, numer katalogowy: S8751 [dostęp 2023-08-30] .

[6] DariuszD. Bednarek DariuszD., MonikaM. Szymańska-Czerwińska MonikaM., Antybiotyki i inne substancje antybakteryjne stosowane w paszach leczniczych, „Życie Weterynaryjne”, 81 (8), 2006, s. 558–561 [zarchiwizowane 2017-07-30] .

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]