Tebaina
| |||||||||||||
| |||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||
| Charakterystyka fizyczna | |||||||||||||
| biały lub jasnożółty, krystaliczny proszek[1] | |||||||||||||
| Wzór Hilla |
C19H21NO3 | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Inne wzory |
C17H15(OCH3)2NO | ||||||||||||
| Masa molowa |
311,36 g/mol | ||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||
| Numer CAS | |||||||||||||
| PubChem | |||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | |||||||||||||
Tebaina – organiczny związek chemiczny, eter dimetylowy morfiny, alkaloid znajdujący się w opium w ilości około 1%.
W stanie czystym jest białą substancją stałą, nierozpuszczalną w wodzie, rozpuszczalną w eterze i alkoholu. Wykazuje słabe działanie narkotyczne, w przeciwieństwie do innych opiatów bardziej stymulujące niż depresyjne. Nie ma szerszego zastosowania w medycynie, lecz jest wykorzystywana do otrzymywania innych opioidów, m.in. kodeiny, buprenorfiny, etorfiny i naloksonu.
Legalność
W Polsce tebaina została uznana za substancję odurzającą w 1937 roku[3]. Od 1985 roku jest sklasyfikowana jako substancja odurzająca grupy I-N[4][5].
Przypisy
- 1 2 3 Farmakopea Polska X, Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne, Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2014, s. 4276, ISBN 978-83-63724-47-4, OCLC 903979769.
- ↑ Thebaine [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, 13 listopada 2025, numer katalogowy: Y0000723 [dostęp 2026-06-08].
- ↑ Rozporządzenie Ministra Opieki Społecznej z dnia 19 czerwca 1937 r. wydane w porozumieniu z Ministrem Przemysłu i Handlu o uznaniu niektórych substancyj i przetworów odurzających za wywołujące szkodliwe skutki dla zdrowia, „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”, Nr 49, 1 lipca 1937, Dz. U. z 1937 r. Nr 49, poz. 379 (ISAP).
- ↑ Rozporządzenie Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 21 września 1985 r. w sprawie środków odurzających i psychotropowych oraz nadzoru nad tymi środkami, „Dziennik Ustaw Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej”, Nr 53, 21 listopada 1985, zał. 1, Dz. U. z 1985 r. Nr 53, poz. 275 (ISAP).
- ↑ Obwieszczenie Ministra Zdrowia z dnia 17 czerwca 2024 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie wykazu substancji psychotropowych, środków odurzających oraz nowych substancji psychoaktywnych, „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”, 30 lipca 2024, zał. 2 tab. 1 lp. 179, Dz. U. z 2024 r. poz. 1139 (ISAP).
Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.