Hydromorfon

Hydromorfon
Nazewnictwo
	Nomenklatura systematyczna (IUPAC)
	(4R,4aR,7aR,12bS)-9-hydroksy-3-metylo-1,2,4,4a,5,6,7a,13-oktahydro-4,12-metanobenzofuro[3,2-e]izochinolin-7-on
	Inne nazwy i oznaczenia
farm.	łac. hydromorphoni hydrochloridum
inne	4,5α-epoksy-3-hydroksy-17-metylomorfinan-6-on
	Ogólne informacje
Wzór Hilla	C17H19NO3
Masa molowa	285,34 g/mol
	Identyfikacja
Numer CAS	466-99-9; 71-68-1 (chlorowodorek)
PubChem	5284570
DrugBank	DB00327
SMILES
	CN1CC[C@]23[C@@H]4[C@H]1CC5=C2C(=C(C=C5)O)O[C@H]3C(=O)CC4
InChI
	InChI=1S/C17H19NO3/c1-18-7-6-17-10-3-5-13(20)16(17)21-15-12(19)4-2-9(14(15)17)8-11(10)18/h2,4,10-11,16,19H,3,5-8H2,1H3/t10-,11+,16-,17-/m0/s1
	InChIKey
	WVLOADHCBXTIJK-YNHQPCIGSA-N
Właściwości
	Rozpuszczalność w wodzie
	łatwo rozpuszczalny
Temperatura topnienia	266–267 °C
Temperatura rozkładu	305–315 °C (chlorowodorek, zamknięta rurka próżniowa)
logP	1,06
Wartość pK	pKBH+ 8,2
Skręcalność właściwa [α]D	−194° (25 °C, 0,98 g/100 ml, dioksan)
Niebezpieczeństwa
	Globalnie zharmonizowany system; klasyfikacji i oznakowania chemikaliów
	chlorowodorek hydromorfonu
	Uwaga
Zwroty H	H302, H336
Zwroty P	P301+P312+P330
	NFPA 704
	0 1 0
Numer RTECS	QD2500000
Dawka śmiertelna	LD50 335 mg/kg (szczur, drogą pokarmową)
	Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą; stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
	Klasyfikacja medyczna
ATC	N02AA03, N02AA53, N02AG04
Farmakokinetyka
Działanie	przeciwbólowe
Biodostępność	30–35% (doustnie); 52–58% (donosowo)
Okres półtrwania	2,3–2,8 h
Wiązanie z białkami osocza i tkanek	8–27%
Metabolizm	wątrobowy
Wydalanie	z kałem i moczem
Uwagi terapeutyczne
Stosowanie w ciąży	kategoria C
Drogi podawania	doustnie, dożylnie, domięśniowo, podskórnie, podtwardówkowo, doodbytniczo

Hydromorfon (łac. hydromorphonum) – organiczny związek chemiczny, silny środek odurzający mający krótsze działanie przeciwbólowe od morfiny. Łatwo wywołuje euforię, jego zażywanie prowadzi do nałogu, tolerancji farmakologicznej oraz objawów abstynencji.

Od 1985 roku jest w Polsce sklasyfikowany jako substancja odurzająca grupy I-N^[5].

Przypisy

1 2 3 Hydromorphone, [w:] DrugBank [online], University of Alberta, DB00327 [dostęp 2026-05-21] (ang.).
1 2 3 4840. Hydromorphone, [w:] Merck Index. An Encyclopedia of Chemicals, Drugs, and Biologicals, Maryadele J. O’Neil (red. nacz.), wyd. 15, Cambridge: Royal Society of Chemistry, 2013, s. 890, ISBN 978-1-84973-670-1, OCLC 825559753 (ang.).
1 2 Hydromorfon, chlorowodorek [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, 27 września 2025, numer katalogowy: H5136 [dostęp 2026-05-21] .
↑ Hydromorphone hydrochloride [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, numer katalogowy: H5136 [dostęp 2013-02-03] (ang.). (przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki)
↑ Rozporządzenie Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 21 września 1985 r. w sprawie środków odurzających i psychotropowych oraz nadzoru nad tymi środkami, „Dziennik Ustaw Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej”, Nr 53, 21 listopada 1985, Dz. U. z 1985 r. Nr 53, poz. 275 (ISAP) .

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

[DB-1] 1 2 3 Hydromorphone, [w:] DrugBank [online], University of Alberta, DB00327 [dostęp 2026-05-21] (ang.).

[Merck-2] 1 2 3 4840. Hydromorphone, [w:] Merck Index. An Encyclopedia of Chemicals, Drugs, and Biologicals, Maryadele J. O’Neil (red. nacz.), wyd. 15, Cambridge: Royal Society of Chemistry, 2013, s. 890, ISBN 978-1-84973-670-1, OCLC 825559753 (ang.).

[SA-3] 1 2 Hydromorfon, chlorowodorek [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, 27 września 2025, numer katalogowy: H5136 [dostęp 2026-05-21] .

[Sigma-US-4] Hydromorphone hydrochloride [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, numer katalogowy: H5136 [dostęp 2013-02-03] (ang.). (przeczytaj, jeśli nie wyświetla się prawidłowa wersja karty charakterystyki)

[5] Rozporządzenie Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 21 września 1985 r. w sprawie środków odurzających i psychotropowych oraz nadzoru nad tymi środkami, „Dziennik Ustaw Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej”, Nr 53, 21 listopada 1985, Dz. U. z 1985 r. Nr 53, poz. 275 (ISAP) .

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

Opiaty i pochodne	acetylodihydrokodeina benzylomorfina dihydrokodeina dihydromorfina etylomorfina heroina hydrokodon hydromorfon kodeina laudanum metopon monoacetylomorfina morfina nalbufina nalmefen nalorfina nalokson naltrekson nikokodyna nikomorfina omnopon opium oripawina oksykodon oksymorfon tebakon tebaina
Morfiniany	butorfanol dekstrorfan fenomorfan leworfanol lewometorfan racemetorfan
Benzomorfany	cyklazocyna dezocyna fenazocyna metazocyna pentazocyna
4-Fenylopiperydyny	prodyna alfameprodyna betameprodyna alliloprodyna anilerydyna fenoperydyna hydroksypetydyna ketobemidon loperamid MPPP petydyna piminodyna properydyna trimeperydyna
Opioidy z otwartym łańcuchem	alfacetylometadol dekstropropoksyfen diampromid dimenoksadol dipipanon fenadokson fenampromid lefetamina metadon propoksyfen
Anilidopiperydyny	3-metylofentanyl alfentanyl butyrofentanyl fentanyl karfentanyl lofentanyl remifentanyl sufentanyl tiofentanyl
Pochodne oripawiny	7-PET acetorfina buprenorfina dihydroetorfina etorfina
Inne	bezytramid etoheptazyna etonitazen meptazynol meteptazyna narkotyna proheptazyna tramadol