Wodnik pacyficzny

Wodnik pacyficzny
Hypotaenidia pacifica[1]
(J.F. Gmelin, 1789)
Ilustracja
Ilustracja Georga Forstera z 1773 roku
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

żurawiowe

Rodzina

chruściele

Podrodzina

wodniki

Rodzaj

Hypotaenidia

Gatunek

wodnik pacyficzny

Synonimy
  • Gallirallus pacificus (J.F. Gmelin, 1789)
  • Gallirallus philippensis pacificus (J.F. Gmelin, 1789)[2]
  • Rallus pacificus J.F. Gmelin, 1789[1]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]

Wodnik pacyficzny[2][4] (Hypotaenidia pacifica) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny chruścieli (Rallidae). Był endemiczny dla wyspy Tahiti i przybrzeżnych wysepek z archipelagu Wysp Towarzystwa. Wymarł w XX wieku.

Morfologia

Ilustracja z 1907 roku przedstawiająca wodnika pacyficznego, wymarłą kureczkę hawajską (Zapornia sandwichensis) oraz prawdopodobnie inną odmianę barwną tego gatunku kureczki

W wydanym w 1824 roku 9. tomie serii A General History of Birds John Latham wspomniał, że wodnik pacyficzny był wielkości wodnika zwyczajnego (czyli około 30 cm). Miał krwistoczerwony dziób z jasnobrązowym zakończeniem. Brązowa głowa. Tęczówka czerwona, nad okiem biegnie biały pasek, grzbiet i kuper czarne. Czerwony kark. Skrzydła krótkie, czarne w białe plamki; lotki brązowe. Ogon bardzo krótki, w białe plamy. Brzuch i boki białawe. Nogi mięsistoróżowe[5].

Taksonomia

Niektórzy autorzy zaliczają ten gatunek do rodzaju Gallirallus[6][7], inni umieszczają go w Hypotaenidia[4][8][9]. Nie wyróżnia się podgatunków[6][7][8][9].

Wymarcie

Był to gatunek nielotny, prawdopodobnie wyginął z powodu drapieżników wprowadzonych na wyspę – kotów i szczurów. Od czasów wyprawy Jamesa Cooka w 1773 roku nie było obserwacji aż do 1844 roku. W latach 30. XX w. zgłoszono obserwację na wyspie Mehetia. Brak informacji na temat behawioru i rozrodu[10]. Żaden okaz tego gatunku nie został nigdy złapany, jedyne informacje o morfologii pochodzą z ilustracji sporządzonej przez Georga Forstera, który był ilustratorem w trakcie wypraw Jamesa Cooka[11].

Przypisy

  1. 1 2 Hypotaenidia pacifica, [w:] Integrated Taxonomic Information System [dostęp 2026-06-08] (ang.).
  2. 1 2 P. Mielczarek & W. Cichocki. Polskie nazewnictwo ptaków świata. „Notatki Ornitologiczne”. Tom 40. Zeszyt specjalny, s. 70, 1999.
  3. ↑ Hypotaenidia pacifica, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
  4. 1 2 Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Rodzina: Rallidae Leach, 1820 - chruściele - Rails and coots (wersja: 2026-02-15). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2026-06-08].
  5. ↑ John Latham: A General History of Birds. T. 9. 1824, s. 379.
  6. 1 2 AviList Core Team, AviList: The Global Avian Checklist, v2025, 2025, DOI: 10.2173/avilist.v2025 (ang.).
  7. 1 2 Clements i inni, The eBird/Clements Checklist of Birds of the World: v2025 [online], 2025 [dostęp 2026-06-08] (ang.).
  8. 1 2 F. Gill, D. Donsker, P. Rasmussen (red.), IOC World Bird List (v15.1) [online], 20 lutego 2025 [dostęp 2026-06-08] (ang.).
  9. 1 2 HBW and BirdLife International, Handbook of the Birds of the World and BirdLife International digital checklist of the birds of the world. Version 10 [online], październik 2025 [dostęp 2026-06-08].
  10. ↑ Species factsheet: Tahiti Rail Hypotaenidia pacifica [online], BirdLife International, 2023 [dostęp 2026-06-08] (ang.).
  11. ↑ P.R. Yadav: Vanishing And Endangered Species. Discovery Publishing House, 2004. ISBN 978-81-7141-776-6.
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.