Adam Sandler

Urodził się w nowojorskim Brooklynie w żydowskiej rodzinie jako syn Judith „Judy” (z domu Levine), nauczycielki w przedszkolu i Stanleya Sandlera (1935–2003), inżyniera elektryka^[5]. Dorastał z trójką starszego rodzeństwa: bratem Scottem oraz siostrami - Liz i Val w Manchester w New Hampshire, po przeprowadzce tam w wieku sześciu lat^[6]. Uczęszczał do szkoły średniej Manchester Central High School. W 1988 ukończył Tisch School of the Arts przy Uniwersytecie Nowojorskim^[7]. Gdy miał 17 lat, po raz pierwszy pojawił się na scenie podczas apelu swojego brata.

Pracował w hotelu jako boy i zmywając naczynia, a także był pracownikiem stacji benzynowej^[8].

W 1987 roku zadebiutował na szklanym ekranie w roli kolegi Theo Huxtable w sitcomie NBC Bill Cosby Show. Uczestniczył także w teleturnieju Remote Control, nadawanym przez MTV^[9]. W 1989 roku trafił po raz pierwszy na kinowy ekran jako Schecky Moskowitz w komedii Ahoj dziewczyny (Going Overboard).

Rozpoczął występy komika w klubie komediowym w Bostonie. Został odkryty przez komika Dennisa Millera, który zobaczył Sandlera w Los Angeles i polecił go Lorne Michaelsowi, producentowi Saturday Night Live. W 1990 roku został wynajęty jako autor scenariusza Saturday Night Live, a w 1991 roku stał się uznanym komikiem, wykonując zabawne oryginalne piosenki w serialu, w tym „The Thanksgiving Song” i „The Chanukah Song”. Powiedział Conanowi O’Brienowi w The Tonight Show, że NBC zwolniło jego i Chrisa Farleya z programu w 1995 roku.

W 1993 roku wystąpił w komedii fantastycznonaukowej Steve’a Barrona Stożkogłowi (Coneheads) u boku Chrisa Farleya, Davida Spade, Dana Aykroyda, Phila Hartmana i Jane Curtin. W 1994 roku znalazł się w obsadzie komedii Odlotowcy (Airheads) z Brendanem Fraserem i Steve’em Buscemi. W komedii Billy Madison (1995), której był współscenarzystą, zagrał postać dorosłego mężczyzny powtarzającego klasy 1–12, aby móc odziedziczyć wielomilionowe imperium hotelowe swojego ojca oraz co najważniejsze jego szacunek. W komedii sensacyjnej Kuloodporni (Bulletproof, 1996) jako złodziej samochodów zaprzyjaźnia się z policjantem (Damon Wayans). Początkowo był obsadzany w czarnej komedii Petera Berga Gorzej być nie może (Very Bad Things, 1998), ale musiał wycofać się ze względu na pracę w tym samym czasie nad komedią Kariera frajera (The Waterboy, 1998)^[10].

Chociaż większość jego wcześniejszych filmów było negatywnie ocenionych przez krytyków filmowych, wiele jego kolejnych ról, zaczynając od komediodramatu Paula Thomasa Andersona Lewy sercowy (Punch-Drunk Love, 2002), otrzymało prawie same pozytywy, przekonując krytyków, że posiada znaczne umiejętności aktorskie, które uważali za zmarnowane we wcześniejszych, słabych produkcjach, a za rolę początkującego przedsiębiorcy, który bezskutecznie szuka drugiej połówki został nominowany do Złotego Globu. Zagrał także kilka poważnych ról, nienależących do gatunku prezentującego „głupkowaty” humor, takich jak Trudne słówka (Spanglish, 2004)^[11].

Był nawet rozważany do roli w filmie Zakładnik (Collateral, 2004) jako partner Jamie Foxxa. Był także głównym kandydatem, oprócz Jima Carreya i Johnny’ego Deppa do roli w filmie Tima Burtona Charlie i fabryka czekolady (Charlie and the Chocolate Factory, 2005), którą jednak zdobył Depp.

W 2006 roku zagrał w filmie Klik: I robisz, co chcesz (Click), gdzie zaprezentował zarówno humor typowy dla swoich wcześniejszych ról, jak i poważny przekaz dotyczący codziennego życia. Do poważniejszej roli powrócił w 2007 roku w dramacie Mike Bindera Zabić wspomnienia (Reign Over Me), gdzie zagrał człowieka tracącego całą rodzinę w tragedii z 11 września 2001, który odnawia przyjaźń ze starym kolegą z college’u, granego przez Dona Cheadle.

W 1999 założył firmę produkcyjną – Happy Madison Productions^[12], jej pierwszym filmem był Boski żigolo (Deuce Bigalow: Male Gigolo, 1999). Firma wyprodukowała do tej pory większość filmów z Sandlerem, jej siedziba znajduje się na działce Sony/Columbia Pictures w Culver City w Kalifornii. Większość filmów wytwórni otrzymało negatywne recenzje wśród krytyków i widzów, trzy z nich uważane są za najgorsze filmy wszech czasów^[13], chociaż większość z nich dobrze wypadło w kasie.

Inni, którzy często pojawiają się w filmach z Sandlerem, to m.in. David Spade, Kevin James, Steve Buscemi, Chris Rock, John Turturro, Peter Dant, Allen Covert, Jonathan Loughran i Jon Lovitz.

Zagrał u boku Kevina Jamesa w filmie Państwo młodzi: Chuck i Larry (I Now Pronounce You Chuck and Larry, 2007), którego został także producentem. Zagrał i wyprodukował też film Nie zadzieraj z fryzjerem (You Don’t Mess with the Zohan, 2008), scenariusz do filmu został napisany przez Sandlera, Judda Apatowa i Roberta Smigela, film wyreżyserował Dennis Dugan.

Wystąpił wraz z Keri Russell i angielskim komikiem Russellem Brandem w filmie fantasy Adama Shankmana Opowieści na dobranoc (Bedtime Stories, 2008) jako zestresowany pracownik hotelowy, którego bajki na dobranoc czyta swojej siostrzenicy i siostrzeńcowi. Był to pierwszy film rodzinny z Sandlerem pod szyldem Disneya^[14].

W październiku 2014 Netflix ogłosił kontrakt na cztery filmy z Sandlerem i Happy Madison Productions^[15]. W styczniu 2020 Netflix podpisał nową umowę na cztery filmy z Happy Madison Productions o wartości 275 mln dolarów^[16].