Kevin Costner

Kevin Costner
Ilustracja
Kevin Costner (2024)
Imię i nazwisko

Kevin Michael Costner

Data i miejsce urodzenia

18 stycznia 1955
Lynwood

Zawód

aktor, reżyser, producent filmowy, muzyk, piosenkarz

Współmałżonek

Cindy Silva
(1978–1994; rozwód)
Christine Baumgartner
(2004–2024; rozwód)

Lata aktywności

od 1978

Odznaczenia
Oficer Orderu Sztuki i Literatury (Francja)
podpis

Kevin Michael Costner (ur. 18 stycznia 1955 w Lynwood) – amerykański aktor, reżyser, producent filmowy i muzyk[1].

Wielokrotny zdobywca najważniejszych nagród filmowych, w tym: dwóch Oscarów, dwóch Złotych Globów, Nagrody Emmy, dwóch Nagród Gildii Aktorów Ekranowych, Cezara Honorowego, Nagrody Japońskiej Akademii Filmowej i dwóch People’s Choice Award.

11 sierpnia 2003 otrzymał własną gwiazdę w Alei Gwiazd w Los Angeles przy 6801 Hollywood Boulevard[2][3].

Życiorys

Urodził się w Lynwood[4] w Kalifornii jako trzecie dziecko i najmłodszy syn Sharon Tedrick, która pracowała w opiece społecznej[5], i Williama „Billa” Costnera, pracownika firmy telekomunikacyjnej[6]. Ma starszego brata, Daniela Craiga (ur. 1950). W 1953 przy porodzie zmarł drugi syn jego rodziców, Mark Douglas[7]. Rodzina Costnera była pochodzenia irlandzkiego, niemieckiego[8], angielskiego i czirokeskiego[9].

Dorastał w Compton, ale ze względu na pracę ojca często zmieniał miejsce zamieszkania, przez co trudno było mu nawiązać bliższe relacje z rówieśnikami i wzmogło w nim nieśmiałość[10]. W ciągu czterech lat chodził do czterech różnych szkół[11]: McKevette School w Santa Paula, Cabrillo Jr. High School i Buena High w Venturze i Mt. Whitney High School w Visalia. W 1973 ukończył kalifornijską szkołę średnią Villa Park High School w Villa Park[12]. Odnosił przeciętne wyniki w nauce[13]. W młodości miał kompleks drobnej budowy ciała[14], które próbował zwalczyć, trenując baseball, siatkówkę i piłkę nożną[15]. Poza tym pobierał lekcje gry na pianinie, pisał wiersze i śpiewał w Pierwszym Chórze Baptystów[16].

W 1978 otrzymał dyplom ukończenia California State University w Fullerton na wydziale biznesu i marketingu[12]. Po studiach podjął pracę w wyuczonym zawodzie w firmie budowlanej[17]. Wcześniej jako nastolatek pracował jako kucharz na statkach rybackich[18].

Costner (1990)
Costner (2003)

Podczas jednego z lotów spotkał Richarda Burtona, który utwierdził go w planach porzucenia pracy w marketingu i zostania aktorem[19]. W 1978 wstąpił do spółki aktorskiej South Coast Actors Co-op, z którą wystąpił w kilku przedstawieniach teatralnych[20]. Pracował jako kierownik sceny w studiach filmowych Raleigh w Hollywood[21]. Pobierał prywatne lekcje aktorstwa i uczęszczał na warsztaty aktorskie[22]. Zagrał w kilku filmach studenckich[22].

Pierwszą filmową rolę, kowboja zakochanego w dziedziczce fortuny, zagrał w Rozpalonej plaży USA (Sizzle Beach, USA, 1981), niskobudżetowej niezależnej produkcji swojego nauczyciela aktorstwa, Richarda Brandera[23]. Następnie wystąpił w marnej jakości filmach: Chasing Dreams (1982) Therese Conte i Seana Roche’a orazHandlarz bronią (Gunrunner, 1983) Nardo Castillo[24]. Został obsadzony w epizodycznej roli Luthera Adlera w filmie biograficznym Graeme’a Clifforda Frances (1982), ale scena z jego udziałem została wycięta w montażu[25]. Po występie we Frances został członkiem Zrzeszenia Aktorów Filmowych[26]. Następnie zagrał w komedii Nocna zmiana (Night Shift, 1982) Rona Howarda[27] oraz w filmach: Ten od serca (One from the Heart, 1982) Francisa Forda Coppoli i Stolik dla pięciorga (Table for Five, 1983) Roberta Liebermana, z których został wycięty podczas montażu[28].

Pierwszą dużą rolę, hazardzistę Williama, zagrał w filmie Jima Wilsona Rycerze Stacy (Stacy’s Knights, 1983)[29]. Zebrał przychylne recenzje za występ w filmie science-fiction Lynne’a Littmana Testament (1983)[30]. Wcielił się także w Jimmy’ego Scotta, głównego podejrzanego popełnienia serii morderstw, w niskobudżetowych filmie kryminalnym Howarda Hearda Ruchome cienie (Shadows Run Black, 1984)[29]. W tym czasie dorabiał jako budowlaniec i fotomodel[31].

Odrzucił epizodyczną rolę w filmie Johna Badhama Gry wojenne (WarGames, 1983), by zagrać samobójcę Alexa w kasowym dramacie psychologicznym Lawrence’a Kasdana Wielki chłód (The Big Chill, 1983), ale sceny z nim zostały wycięte w montażu[32]. Kosdan, czując się zobowiązany wobec Costnera, napisał specjalnie dla niego rolę odważnego kowboja Jake’a w swoim westernie Silverado (1985)[33]. Costner po roli w tym filmie zaczął być postrzegany przez media i widzów jako symbol seksu[34].

Zagrał główną rolę Gardnera Barnesa w komediodramacie Kevina Reynoldsa Fandango (1985), pokonując ponad 200 kandydatów do tej roli[35]. Zagrał dyskretnego i pruderyjnego lekarza Marcusa w dramacie sportowym Johna Badhama American Flyers (1985)[36] i wystąpił w jednym z odcinków serialu Stevena Spielberga Niesamowite historie (Amazing Stories, 1985)[37]. Odrzucił propozycje zagrania w filmach: Pluton (1986), Missisipi w ogniu (Mississippi Burning, 1988), Zdradzony (Betrayed, 1988), Bożyszcze tłumów (Everybody’s All American, 1988) i Polowanie na Czerwony Październik (The Hunt for Red October, 1990)[38].

Uznanie i status gwiazdora zyskał dzięki kreacji agenta federalnego Eliota Nessa w biograficznym filmie gangsterskim Briana De Palmy Nietykalni (The Untouchables, 1987)[39]. Swoją pozycję w branży aktorskiej umocnił rolą komandora porucznika Toma Farrella w dreszczczowcu Rogera Donaldsona Bez wyjścia (No Way Out, 1987) i baseballistę Crasha Davisa w komedii romantycznej Rona Sheltona Byki z Durham (Bull Durham, 1988)[40].

Dzięki roli marzyciela, farmera Raya Kinsellę, który – wiedziony tajemniczym głosem – buduje stadion do gry w baseball pośrodku pola kukurydzy, w filmie obyczajowym Phila Aldena Robinsona Pole marzeń (Field of Dreams, 1989)[41], Costnera porównywano przede wszystkim do Jimmy’ego Stewarta z produkcji Franka Capry, a także do Gary’ego Coopera[42].

Równolegle do kariery filmowej, w połowie lat 80. został wokalistą i gitarzystą zespołu rockowego, z którym w lipcu 1991 wydał album studyjny pt. The Simple Truth na japońskim rynku[43].

Latem 1989 razem z Jimem Wilsonem utworzył firmę Tig Production Company, pod której szyldem w 1990 podpisał umowę na wyłączność z wytwórnią Orion Pictures[44]. Wyprodukował film Tony’ego Scotta Odwet (Revenge, 1990), w którym zagrał także główną rolę Michaela J. „Jaya” Cochrana, pilota amerykańskich sił powietrznych, który po zakończeniu służby wojskowej wdaje się w romans z żoną swojego przyjaciela[45]. Planował także wyprodukować i zagrać tytułową rolę w filmie biograficznym Mick o życiu irlandzkiego rewolucjonisty Michaela Collinsa[46], ale film nigdy się nie ukazał. Jako reżyser zadebiutował westernem Tańczący z wilkami (1991), który także wyprodukował i w którym zagrał główną rolę porucznika Johna J. Dunbara, uczestnika wojny secesyjnej[47]. Za ten film zdobył wiele nagród, w tym Oscary za reżyserię i najlepszy film oraz Złote Globy za najlepszy film dramatyczny i reżyserię[48]. W 1991 premierę miały jeszcze dwa filmy z Costnerem w roli głównej: przygodowy Robin Hood: Książę złodziei (Robin Hood: Prince of Thieves) Kevina Reynoldsa, w którym zagrał tytułową rolę[49] i historyczny JFK, w którym wcielił się w Jima Garrisona, prokuratora okręgowego Nowego Orleanu pracującego przy sprawie zamachu na Johna F. Kennedy’ego[50].

Zagrał tytułową rolę ochroniarza piosenkarki żyjącej w niebezpieczeństwie (Whitney Houston) w melodramacie Micka Jacksona Bodyguard (1992), którego był także współproducentem[51]. Wyprodukował film Wodny świat (1995), który do 1997 był najdroższym filmem w historii kina, przynosząc zyski w wysokości 175 mln dol.[52].

W 2007 założył zespół muzyczny z pogranicza rocka i country Kevin Costner & Modern West, w którym śpiewa i gra na gitarze[53]. Wraz z grupą wydał albumy: Untold Truths (2008)[54], Turn It On (2010), From Where I Stand (2011) oraz Famous for Killing Each Other: Music from and Inspired By Hatfields & McCoys (2012).

Zagrał postać Johna Duttona, właściciela największego rancza w USA, w serialu Paramount Network Yellowstone (2018), którego był także producentem wykonawczym.

Życie prywatne

Od 5 marca 1978 do 12 grudnia 1994 był żonaty ze swoją szkolną miłością, Cindy Silvą[55], z którą ma troje dzieci: Annie (ur. 15 kwietnia 1984), Lily (ur. 4 sierpnia 1986) i Joego (ur. 31 stycznia 1988). Z nieformalnego związku z Bridget Rooney, ma syna, Liama (ur. 1996).

25 września 2004 poślubił projektantkę mody Christine Baumgartner (ur. 1974), z która ma troje dzieci: Caydena Wyatta (ur. 5 maja 2007) i Hayesa Logana (ur. 12 lutego 2009) i Grace Avery (ur. 2 czerwca 2010). Baumgartner w 2023 złożyła pozew o rozwód.

Filmografia

RokTytułRolaReżyser
1981 Rozpalona plaża USA (Sizzle Beach, U.S.A.) John Logan Richard Brander
1982 Frances Luther Graeme Clifford
Nocna zmiana (Night Shift) student na przyjęciu Ron Howard
Chasing Dreams Ed Therese Conte, Sean Roche
1983 Testament Phil Pitkin Lynne Littman
Rycerze Stacy (Stacy’s Knights) Will Bonner Jim Wilson
Table for Five Newlywed Husband Robert Lieberman
Wielki chłód (The Big Chill) Alex Marshall Lawrence Kasdan
1984 Ruchome cienie (Shadows Run Black) Jimmy Scott Howard Heard
1985 Fandango Gardner Barnes Kevin Reynolds
Silverado Jake Lawrence Kasdan
Kolarze (American Flyers) Marcus Sommers John Badham
Niesamowite historie (Amazing Stories: Book One, serial TV) kapitan Steven Spielberg (odc. The Mission)
1987 Nietykalni (The Untouchables) Eliot Ness Brian De Palma
Bez wyjścia (No Way Out) porucznik komandor Tom Farrell Roger Donaldson
1988 Byki z Durham (Bull Durham) Crash Davis Ron Shelton
1989 Handlarz bronią (The Gunrunner) Ted Nardo Castillo
Pole marzeń (Field of Dreams) Ray Kinsella Phil Alden Robinson
1990 Odwet (Revenge) Michael J. ‘Jay’ Cochran Tony Scott
Gwiazdy i ochrona środowiska (The Earth Day Special, ABC) barman
Tańczący z wilkami (Dances with Wolves) porucznik John Dunbar Kevin Costner
1991 JFK Jim Garrison Oliver Stone
Robin Hood: Książę złodziei (Robin Hood: Prince of Thieves) Robin Hood Kevin Reynolds
1992 Bodyguard Frank Farmer Mick Jackson
1993 Doskonały świat (A Perfect World) Robert „Butch” Haynes Clint Eastwood
1994 Wojna (The War) Stephen Simmons Jon Avnet
Wyatt Earp Wyatt Earp Lawrence Kasdan
Wiek kina (A Century of Cinema) w roli samego siebie Caroline Thomas
1995 Wodny świat (Waterworld) Mariner Kevin Reynolds
1996 Tin Cup Roy ‘Tin Cup’ McAvoy Ron Shelton
1997 Wysłannik przyszłości (The Postman) Listonosz Kevin Costner
1999 Gra o miłość (For Love of the Game) Billy Chapel Sam Raimi
List w butelce (Message in a Bottle) Garret Blake Luis Mandoki
Kumpel do bicia (Play It to the Bone) fan w pierwszym rzędzie (cameo) Ron Shelton
2000 Trzynaście dni (Thirteen Days) Kenny O’Donnell Roger Donaldson
2001 3000 mil do Graceland (3000 Miles to Graceland) Thomas J. Murphy Demian Lichtenstein
2002 Sean Connery: An Intimate Portrait w roli samego siebie Louise Krakower, Michael Tobias
Znamię (Dragonfly) Joe Darrow Tom Shadyac
2003 Bezprawie (Open Range) Charley Waite Kevin Costner
2005 Z ust do ust (Rumor Has It...) Beau Burroughs Rob Reiner
Ostre słówka (The Upside of Anger) Denny Davies Mike Binder
2006 Patrol (The Guardian) Ben Randall Andrew Davis
2007 Mr. Brooks (Mr. Brooks) Pan Earl Brooks Bruce A. Evans
2008 Najważniejszy głos (Swing Vote) Bud Johnson Joshua Michael Stern
2009 Córka (The New Daughter) John James Luis Berdejo
2010 W firmie (The Company Men) Jack Dolan John Wells
2012 Hatfields & McCoys (miniserial TV) William Anderson „Devil Anse” Hatfield Kevin Reynolds
2013 Człowiek ze stali (Man of Steel) Jonathan Kent Zack Snyder
2014 72 godziny (3 Days To Kill) Ethan Renner McG
Jack Ryan: Teoria chaosu (Jack Ryan: Shadow Recruit) Thomas Harper Kenneth Branagh
Ostatni gwizdek (Draft Day) Sonny Weaver Jr. Ivan Reitman
The Man Who Saved the World w roli samego siebie Peter Anthony
2015 Czarne i białe (Black or White) Elliot Anderson Mike Binder
McFarland, USA Jim White Niki Caro
2016 Batman v Superman: Świt sprawiedliwości (Batman v Superman: Dawn of Justice) Jonathan Kent (Cameo) Zack Snyder
Umysł przestępcy (Criminal) Jericho Stewart Ariel Vromen
Ukryte działania (Hidden Figures) Al Harrison Theodore Melfi
2017 Gra o wszystko (Molly’s Game) Larry Bloom Aaron Sorkin
2019 The Highwaymen Frank Hamer John Lee Hancock
Sztuka ścigania się w deszczu (The Art of Racing in the Rain) Enzo (głos) Simon Curtis
Yellowstone (serial) John Dutton Taylor Sheridan, John Linson
2020 Prawo krwi (Let Him Go) George Blackledge Thomas Bezucha
2021 Liga Sprawiedliwości Zacka Snydera (Zack Snyder’s Justice League) Jonathan Kent Zack Snyder

Reżyser

Producent

Nagrody

Rok Nagroda Kategoria Film
1991 Nagroda „Bravo” Złota statuetka Bravo Otto dla najlepszego aktora[56] –
Nagroda Akademii Filmowej Najlepszy reżyser[57] Tańczący z wilkami (1990)
Najlepszy film[57]
Złoty Glob Najlepszy reżyser[57]
41. MFFilmowy w Berlinie Najlepszy reżyser[58]
1992 Nagroda Japońskiej Akademii Filmowej Najlepszy film zagraniczny[58]
Nagroda „Bravo” Złota statuetka Bravo Otto dla najlepszego aktora[59] –
Złota Malina Najgorszy aktor[58] Robin Hood: Książę złodziei (1991)
People’s Choice Award Ulubiony dramatyczny aktor filmowy[58] –
1993 –
Ulubiony aktor filmowy[58] –
Nagroda „Bravo” Srebrna statuetka Bravo Otto dla najlepszego aktora[60] –
1994 Brązowa statuetka Bravo Otto dla najlepszego aktora[61] –
1995 Złota Malina Najgorszy aktor[58] Wyatt Earp (1994)
Najgorszy remake lub sequel[58]
1998 Złota Malina Najgorszy film[58] Wysłannik przyszłości (1997)
Najgorsza reżyseria[58]
Najgorszy aktor[58]
2012 Nagroda Emmy Najlepszego główny aktor w serialu lub filmie telewizyjnym[58] Hatfields & McCoys (2012)
2013 Złoty Glob Ulubiony aktor w miniserialu lub filmie telewizyjnym[58]
Nagroda Gildii Aktorów Ekranowych Wybitny występ aktora w filmie telewizyjnym lub miniserialu[58]
César Cezar Honorowy[58] –
2017 Nagroda Gildii Aktorów Ekranowych Wybitny występ obsady[58] Ukryte działania (2016)
2023 Złoty Glob Najlepszy aktor w serialu dramatycznym[58] Yellowstone (2022)

Odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ Kevin Costner. Rotten Tomatoes. [dostęp 2016-07-22]. (ang.).
  2. ↑ Kevin Costner. Walk of Fame. [dostęp 2026-08-02]. (ang.).
  3. ↑ Emily Christianson, Hollywood Star Walk: Kevin Costner, „Los Angeles Times”, 1 marca 2010 [dostęp 2026-08-02] (ang.).
  4. ↑ Kevin Costner Biography & TV / Movie Credits. TVRage.Com. [dostęp 2016-07-22]. (ang.).
  5. ↑ Keith 1992 ↓, s. 11–12, 17.
  6. ↑ Kevin Costner Biography (1955–). Film Reference. [dostęp 2026-08-02]. (ang.).
  7. ↑ Keith 1992 ↓, s. 17.
  8. ↑ Keith 1992 ↓, s. 11.
  9. ↑ Kevin Costner – What Nationality Ancestry Race. Ethnicity of Celebs. [dostęp 2017-11-23]. (ang.).
  10. ↑ Keith 1992 ↓, s. 11–13.
  11. ↑ Keigh 1992 ↓, s. 12.
  12. 1 2 Keith 1991 ↓, s. 21.
  13. ↑ Keith 1992 ↓, s. 12, 30.
  14. ↑ Keith 1992 ↓, s. 7, 12, 15.
  15. ↑ Keith 1992 ↓, s. 11–12.
  16. ↑ Keith 1992 ↓, s. 16.
  17. ↑ Keith 1992 ↓, s. 11, 28.
  18. ↑ Keith 1992 ↓, s. 201.
  19. ↑ Keith 1992 ↓, s. 22, 24, 27.
  20. ↑ Keith 1991 ↓, s. 21, 28.
  21. ↑ Keith 1992 ↓, s. 25, 31.
  22. 1 2 Keith 1992 ↓, s. 31.
  23. ↑ Keith 1992 ↓, s. 39–40.
  24. ↑ Keith 1992 ↓, s. 39.
  25. ↑ Keith 1992 ↓, s. 31–34.
  26. ↑ Keith 1992 ↓, s. 32, 34.
  27. ↑ Keith 1992 ↓, s. 35.
  28. ↑ Keith 1992 ↓, s. 34–35.
  29. 1 2 Keith 1992 ↓, s. 34.
  30. ↑ Keith 1992 ↓, s. 41.
  31. ↑ Keith 1992 ↓, s. 37.
  32. ↑ Keith 1992 ↓, s. 34–36, 44. 46.
  33. ↑ Keith 1992 ↓, s. 37, 44, 53.
  34. ↑ Keith 1992 ↓, s. 54, 57.
  35. ↑ Keith 1992 ↓, s. 41, 45.
  36. ↑ Keith 1992 ↓, s. 41, 46–47.
  37. ↑ Keith 1992 ↓, s. 42.
  38. ↑ Keith 1992 ↓, s. 42–43.
  39. ↑ Keith 1992 ↓, s. 65.
  40. ↑ Keith 1992 ↓, s. 77–78, 81, 84.
  41. ↑ Keith 1992 ↓, s. 95, 98–99.
  42. ↑ Costner, Kevin (1955–). Encyclopedia.com. [dostęp 2026-08-02]. (ang.).
  43. ↑ Keith 1992 ↓, s. 192–193.
  44. ↑ Keith 1992 ↓, s. 152.
  45. ↑ Keith 1992 ↓, s. 158, 160.
  46. ↑ Keith 1992 ↓, s. 153.
  47. ↑ Keith 1992 ↓, s. 98, 107–108, 113.
  48. ↑ Keith 1992 ↓, s. 116.
  49. ↑ Keith 1992 ↓, s. 134, 147.
  50. ↑ Keith 1992 ↓, s. 200.
  51. ↑ Keith 1992 ↓, s. 208–210.
  52. ↑ Waterworld (1995). Rotten Tomatoes. [dostęp 2016-07-22]. (ang.).
  53. ↑ Steve Leggett: Artist Biography: Kevin Costner. AllMusic. [dostęp 2019-01-17]. (ang.).
  54. ↑ Kevin Costner & Modern West – Untold Truths. Amazon. [dostęp 2012-02-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-02-20)]. (ang.).
  55. ↑ Keith 1992 ↓, s. 11, 23.
  56. ↑ Bravo Otto 1991. Bravo Archiv. [dostęp 2025-08-07]. (niem.).
  57. 1 2 3 Kevin Costner Awards. AllMovie. [dostęp 2022-07-10]. (ang.).
  58. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 Kevin Costner Awards. FamousFix.com. [dostęp 2022-07-10]. (ang.).
  59. ↑ Bravo Otto 1992. Bravo Archiv. [dostęp 2025-08-07]. (niem.).
  60. ↑ Bravo Otto 1993. Bravo Archiv. [dostęp 2025-08-07]. (niem.).
  61. ↑ Bravo Otto 1994. Bravo Archiv. [dostęp 2025-08-07]. (niem.).
  62. ↑ Kevin Costner décoré par Rachida Dati: "Un rêve que je chérirai pour le reste de ma vie". tf1info.fr, 19 maja 2024. [dostęp 2025-06-13]. (fr.).

Bibliografia

  • Todd Keith, Kevin Costner. Nieautoryzowana biografia, Marek Jedliński (tłum.), Łódź: Wydawnictwo Opus, 1992, ISBN 83-7089-003-2.

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.