Ali MacGraw

Ali MacGraw

Ali MacGraw (1972)
Imię i nazwisko	Elizabeth Alice MacGraw
Data i miejsce urodzenia	1 kwietnia 1939 Pound Ridge
Zawód	aktorka, fotografka, pisarka, działaczka na rzecz praw zwierząt, modelka
Współmałżonek	Robin Hoen ​(1961-1962; rozwód) Robert Evans ​(1969-1973; rozwód) Steve McQueen ​(1973-1978; rozwód)
Lata aktywności	1960–2009

Elizabeth Alice MacGraw (ur. 1 kwietnia 1939 w Pound Ridge) – amerykańska aktorka filmowa i telewizyjna, fotografka, pisarka, działaczka na rzecz praw zwierząt i modelka^[1].

12 lutego 2021 otrzymała własną gwiazdę w Alei Gwiazd w Los Angeles znajdującą się przy 7057 Hollywood Boulevard^[2][3][4].

Wczesne lata życia

Urodziła się w Pound Ridge^[5] w stanie Nowy Jork, jako córka Frances (z domu Klein; 1901–1980), artystki komercyjnej, i Richarda MacGrawa^[6]. Jej brat, Dick, został także artystą. Jej matka była Żydówką, córką emigrantów z Budapesztu na Węgrzech^[7], a ojciec był pochodzenia irlandzkiego. Uczęszczała do szkoły średniej Rosemary Hall w Greenwich, w stanie Connecticut. W 1960 ukończyła studia na wydziale historii sztuki w prestiżowym Wellesley College w Wellesley, w stanie Massachusetts.

Kariera

W 1958 była redaktorką magazynu „Mademoiselle”. Dorabiała także jako fotograf czasopisma „Harper’s Bazaar”^[8]. W 1963 Salvador Dalí chciał by mu pozowała do aktu, ale obraz nie powstał^[9]. Pracowała jako asystentka redakcji magazynu „Vogue” i modelka, zanim trafiła na duży ekran w dramacie kryminalnym Przyjemny sposób na umieranie (A Lovely Way to Die, 1968) u boku Kirka Douglasa. Rola Brendy Patimkin w ekranizacji powieści Philipa Rotha Goodbye, Columbus (1969) została uhonorowana nagrodą Złotym Globem.

Wielkim sukcesem okazała się kreacja Jenny Cavalleri, umierającej na białaczkę córki włoskiego emigranta zakochanej w synu starej arystokratycznej rodziny w głośnym melodramacie Arthura Hillera Love Story (1970), która przyniosła jej nagrodę Złotego Globu i nominację do Oscara dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej^[10]. Po sukcesie Love Story MacGraw trafiła na okładkę magazynu „Time” (z 11 stycznia 1971). Była też na okładkach magazynów takich jak „Redbook” (w październiku 1967), „Mademoiselle” (w marcu 1968), „Vogue” (w marcu 1970 i edycji francuskiej w maju 1971), „Look” (w sierpniu 1970), „Harper’s Bazaar” (w październiku 1972), „Good Housekeeping” (w listopadzie 1972), „Bravo” (w lutym 1973), „Esquire” (w lutym 1973 ze Steve’em McQueenem), „High Society” (w grudniu 1980), „Interview” (w listopadzie 1982), „Ekran” (we wrześniu 1985, w marcu 1987 i w czerwcu 1989)^[11].

W 1972, po występie w zaledwie trzech filmach, jako 158 osoba wygrawerowała odciski stóp i autograf w Grauman’s Chinese Theatre^[12]. Zagrała potem w dwóch filmach Sama Peckinpaha: Ucieczka gangstera (The Getaway, 1972) u boku Steve’a McQueena oraz Konwój (Convoy, 1978) z Krisem Kristoffersonem.

W miniserialu ABC Wichry wojny (The Winds of War, 1983) z udziałem Roberta Mitchuma została zaangażowana do roli Natalii Jastrow^[13]. Uznanie zdobyła także jako Lady Ashley Mitchell w operze mydlanej ABC Dynastia (Dynasty, 1985).

W 1991 znalazła się w magazynie „People” jako jedna z 50. najpiękniejszych ludzi świata^[14].

W 2006 zadebiutowała na Broadwayu jako dysfunkcyjna matriarcha Else w dramacie Festen^[15] z Larrym Bryggmanem, Julianną Margulies i Jeremym Sisto.

W lipcu 2006 nakręciła film dokumentalny o działalności People for the Ethical Treatment of Animals (PETA)^[14].

Życie prywatne

Była trzykrotnie mężatką. Podczas studiów MacGraw poznała Roberta „Robina” Martina Hoena, Kanadyjczyka pochodzenia niemieckiego, bankiera z wykształceniem na Harvardzie. Para pobrała się 29 października 1960^[16]. Rozwiedli się po 18 miesięcach, 4 lipca 1962. 24 października 1969 zawarła związek małżeński z producentem filmowym Robertem Evansem, z którym ma syna Joshuę (ur. 16 stycznia 1971). 7 czerwca 1973 doszło do rozwodu. 12 lipca 1973 poślubiła aktora Steve’a McQueena, z którym się rozwiodła 9 sierpnia 1978.

Od 1994 MacGraw zamieszkała w Tesuque w Nowym Meksyku, odkąd wynajęty przez nią dom w Malibu został zniszczony przez pożar^[17].

• Portret na życzenie: Ali MacGraw. „Film”. nr 21 (2081/XLIV), s. 22, 21 maja 1989. Warszawa: RSW „Prasa-Książka- Ruch”. ISSN 0137-463X. 
• Maniewski Maciej. Jak meteor. „Film”. nr 8 (2223/XLVII), s. 8–10, 23 lutego 1992. Warszawa: Film Polski. ISSN 0137-463X. 

• Ali MacGraw w bazie IMDb (ang.)
• Ali MacGraw w bazie Filmweb
• Ali MacGraw w bazie Notable Names Database (ang.)