Andrzej Dominik Lipiewicz

Andrzej Dominik Lipiewicz
Data i miejsce urodzenia

1724
Kraków

Data i miejsce śmierci

24 października 1778
Palczowice

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Prezbiterat

1740

Andrzej Dominik Lipiewicz (ur. ok. 1724 w Krakowie, zm. 24 października 1778 w Palczowicach) – polski ksiądz, nauczyciel, pisarz, rektor Akademii Krakowskiej, cenzor książek drukowanych w diecezji krakowskiej w 1767 roku, sędzia prosynodalny w latach 1777–1778, egzaminator prosynodalny w latach 1776–1778, doktor filozofii i obojga praw[1].

Życiorys

Syn mieszczanina Józefa Lipiewicza. Był studentem w latach 1739–1740 Wydziału Filozoficznego Akademii Krakowskiej, na której otrzymał stopień magistra sztuk wyzwolonych[2]. Od 1741 do 1743 uczył w rodzinnym mieście w Szkołach Nowodworskich. Do 1746 będąc doktorem sztuk wyzwolonych i filozofii był w Akademii Poznańskiej (Lubranscianum) profesorem poetyki i matematyki. Był także geometrą przysięgłym i prefektem poznańskiej Drukarni Akademickiej[2]. Profesor matematyki i retoryki od 1746 do 1748 w Krakowie, a w 1755 wykładał na Wydziale Prawa Akademii Krakowskiej. Był postulatorem i promotorem kanonizacji Jana Kantego i do około 1760 zamieszkiwał w Rzymie. Został w 1762 doktorem obojga praw[2]. Rektor Akademii Poznańskiej od listopada 1763 do grudnia 1764[3] oraz cenzor ksiąg na diecezję poznańską[2]. Reprezentując Akademię Krakowską, Poznańską i Zamojską wystąpił w 1764 z pismem przeciwko niektórym opiniom J. Bielskiego (Widok Królestwa Polskiego, P. 1763). Pod koniec 1764 znalazł się z powrotem w Krakowie, a rok później został dziekanem i następnie podkanclerzym Wydziału Prawa. W diecezji krakowskiej wykonywał także urząd egzaminatora synodalnego, asesora oraz cenzora ksiąg[2]. Delegat na sejm 1766 z ramienia Akademii Krakowskiej[4][2]. W 1768 powołano go w skład Komisji dotyczącej reformy Szkół Nowodworskich, a rok później do opracowania projektu statutu organizacyjnego kolonii akademickich. W 1773 przedstawiał królowi i Komisji Edukacji Narodowej projekt na podstawie którego Akademia miałaby współpracować z nowymi władzami oświatowymi, a szczególnie na polu kształcenia nauczycieli[2]. Rektor Akademii Krakowskiej w latach 1775–1777[5], a następnie prefekt Szkół Nowodworskich[2] (gdzie nie do końca się sprawdził)[6].

W latach 1762–1772 proboszcz kościoła w Luborzycy[7], zaś we wrześniu 1777 otrzymał kanonię katedralną krakowską[2][5].

W jego dorobku autorskim figurują panegiryki, tezy prawnicze i matematyczne, polemiki, mowy sejmowe, kazania[8] i kalendarze[9].

Wybrane prace

  • Accrescens In Plenilunio Ætatis, Virtutum, & Meritorum, Łukomsciana Luna: dum [...] D. Nicolaus Antonius Łukomski Abbas Landensis [...], secundas Sacerdotii Primitias Deo Omnipotenti offerret In vim tantæ felicitatis et applausus, 1747[10]
  • Compendium Albo Krotkie Zebranie Chronologii Miasta Krakowa, J. K. Mci Stołecznego, z opisaniem nie ktorych Godności, Praw y Prerogatyw, 1749[11]
  • Dissertatio ex processu juris de judice delegato[12]
  • Dissertatio ex processu juris de rescriptis[13]
  • Jason in Colchide Aurei Velleris alias in Fastigio Supremae Majoris Poloniae Praefecturae [...][14]

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.