Stefan Grzybowski

Stefan Grzybowski

Państwo działania	Polska
Data i miejsce urodzenia	16 listopada 1902 Zator
Data i miejsce śmierci	25 listopada 2003 Rabka-Zdrój
Profesor nauk prawnych
Specjalność: prawo cywilne
Alma Mater	Uniwersytet Jagielloński
Doktorat	1927 Uniwersytet Jagielloński
Habilitacja	1937
Profesura	1949
Rektor Akademii Handlowej i Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Krakowie
Uczelnia	Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie
Okres spraw.	1949–1952
Poprzednik	Zygmunt Sarna
Następca	Mieczysław Mysona
Rektor Uniwersytetu Jagiellońskiego
Uczelnia	Uniwersytet Jagielloński
Okres spraw.	1958–1962
Poprzednik	Zygmunt Grodziński
Następca	Kazimierz Lepszy
Odznaczenia

Stefan Mieczysław Grzybowski (ur. 16 listopada 1902 w Zatorze, zm. 25 listopada 2003 w Rabce-Zdroju^[1]) – polski prawnik, specjalista z zakresu prawa cywilnego, rektor Akademii Handlowej i Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Krakowie (1948–1952) oraz Uniwersytetu Jagiellońskiego (1958–1962).

Urodził się w rodzinie Stefana Mariana (1867–1930), lekarza, i Zofii z domu Korczyńskiej^[2]. Brat Konstantego, Anny Mieczysławy, nauczycielki, Zofii Połtowicz (zm. 2007), Stefana oraz Małgorzaty, artystki malarki, nauczycielki. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej^[3]. Absolwent III Gimnazjum im. Króla Jana Sobieskiego w Krakowie. Studia prawnicze ukończył na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego w 1926 roku, gdzie doktoryzował się rok później. Od 1926 roku pracował jako sędzia w Sądzie Okręgowym w Nowym Sączu, a od 1930 do 1937 roku w Sądzie Apelacyjnym w Krakowie. Równocześnie, w latach 1930–1936 był pracownikiem naukowo-dydaktycznym UJ (asystentem). W 1937 roku habilitował się^[4], i objął kierownictwo Zakładu Prawa Pracy^[2].

Zmobilizowany w 1939 roku w Korpusie Ochrony Pogranicza, brał udział w kampanii wrześniowej, wzięty do niewoli, w latach 1939–1945 przebywał w obozach jenieckich na terenie Austrii i Niemiec^[2].

Po powrocie do Krakowa był w latach 1946–1949 wykładowcą Studium Spółdzielczego Wydziału Rolniczo-Leśnego UJ oraz pracował w Wyższej Szkole Nauk Społecznych. Od 1948 roku kierował Katedrą Prawa Cywilnego na Wydziale Prawa UJ. W 1949 roku uzyskał tytuł profesora zwyczajnego. W latach 1949–1972 kierował Katedrą i Zakładem Prawa Cywilnego. Na UJ pełnił także funkcje: dziekana Wydziału Prawa (1956), prorektora (1956–1958), rektora (1958–1962). Pełnił funkcję rektora Akademii Handlowej (następnie Wyższej Szkoły Ekonomicznej) w Krakowie (1948–1952). Profesor emeryt (1972)^[2].

Założyciel i redaktor naczelny „Studiów Cywilistycznych” (1961– ), redaktor naczelny „Krakowskich Studiów Prawniczych” (1968–1978); twórca Międzyuczelnianego Instytutu Wynalazczości i Ochrony Własności Intelektualnej (przewodniczący Rady Naukowej). Uczestniczył w pracach Społecznej Rady Legislacyjnej – agendy/jednostki COIU^[5]. W 1990 roku został członkiem Polskiej Akademii Umiejętności^[6].

Zmarł w Rabce-Zdroju, pochowany na cmentarzu w Orawce k. Nowego Targu, pod lipą znajdującą się po lewej stronie od kościoła, przy alejce^[3].

• Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski (1991)^[7]
• Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski
• Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
• Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921
• Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel PRL”
• Medal im. Mikołaja Kopernika PAN
• Medal Merentibus^[3]
• Medal 600-lecia odnowienia Akademii Krakowskiej (2001)^[8]
• Złota Odznaka „Za Pracę Społeczną dla Miasta Krakowa”
• Komandor Orderu Krzyża Południa (Brazylia)

Źródło:^[2][6].

• Nagroda Indywidualna I stopnia Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego za szczególne osiągnięcia w dziedzinie badań naukowych (1967)^[9]
• tytuł doktor honoris causa Uniwersytetu Warszawskiego (1989)^[4]
• tytuł Małopolanina Roku (2001)

• Poczet Rektorów Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie