Jakub Baltazarowicz
| Data urodzenia |
1624 lub 1640 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
5 maja 1687 |
| Miejsce spoczynku | |
| Zawód, zajęcie | |
| Tytuł naukowy | |
| Edukacja | |
| Alma Mater |
Akademia Krakowska |
| Wydział | |
| Stanowisko |
rektor Akademii Krakowskiej (1683–1684) |
| Wyznanie |
Jakub Baltazarowicz lub Jakub Baltazarowic[1] (ur. 1624 lub 1640, zm. 5 maja 1687 w Krakowie) – polski teolog, filozof, kanodzieja, wykładowca akademicki, a latach 1683–1684 rektor Akademii Krakowskiej.
Życiorys
Urodził się prawdopodobnie w 1624[2][3][4] bądź 1640 roku[5]. Był potomkiem mieszczan[2]. Edukację uniwersytecką na Akademii Krakowskiej w zakresie sztuk wyzwolonych oraz filozofii rozpoczął przed końcem 1648 roku, uzyskując wówczas pierwsze stopnie akademickie. Dalsze studia sfinalizował formalnym tytułem doktora w listopadzie 1664 roku. Równolegle rozwijał karierę pedagogiczną. W latach 1648–1658 wykładał w Szkołach Nowodworskich, gdzie uczył między innymi poetyki. W maju 1658 roku wszedł w skład Kolegium Mniejszego jako profesor poezji, a jesienią 1661 roku awansował do Kolegium Większego. W tym samym okresie powierzono mu funkcję dziekana Wydziału Filozoficznego. Na uniwersytecie nauczał także jako profesor filozofii oraz profesor królewski[6].
Dalsza ścieżka Baltazarowicza koncentrowała się na teologii, którą studiował od jesieni 1661 roku. Po przeprowadzeniu wymaganych dysput naukowych, we wrześniu 1683 roku uzyskał stopień licencjata, a 27 stycznia 1684 roku obronił doktor]at, zostając profesorem tego wydziału[6].
W latach 1683–1684 piastował godność rektora Akademii Krakowskiej[1]. Ponadto zarządzał Bursą Starnigielską, a od października 1673 roku pracował jako bibliotekarz w Collegium Maius w ramach fundacji biskupa Andrzeja Olszowskiego. Angażował się również w sprawy prawne jako egzekutor testamentów (w latach 1662 i 1664)[6].
Równolegle z aktywnością uniwersytecką Baltazarowicz piastował liczne urzędy kościelne. W 1670 roku mianowano go kaznodzieją, a następnie kanonikiem przy krakowskim kościele św. Anny. W tym samym czasie objął kanonię w kolegiacie św. Floriana na Kleparzu. Sprawował także nadzór duszpasterski nad parafią w Proszowicach jako tamtejszy pleban. Od stycznia 1683 roku do końca życia zarządzał jako prepozyt krakowską kolegiatą Wszystkich Świętych. Wszedł również w skład kapituły katedralnej na Wawelu[6].
Zmarł 5 maja 1687 roku w Krakowie[7][5][4], a jego pochówek w kościele św. Anny odbył się cztery dni później[6][5].
Przypisy
- 1 2 Encyklopedia Krakowa. Tom drugi: N–Ż. Kraków: Biblioteka Kraków, Muzeum Krakowa, 2023, s. 651. ISBN 978-83-66253-46-9. (pol.).
- 1 2 Słownik polskich teologów katolickich. Akademia Teologii Katolickiej, 1981, s. 94. (pol.).
- ↑ Polski Indeks Biograficzny. De Gruyter, 2012, s. 51. ISBN 3-11-094797-8. (niem.).
- 1 2 Leszek Hajdukiewicz, Jan Hulewicz: Studia z dziejów drukarni Uniwersytetu Jagiellońskiego, 1783–1974. Kraków: Drukarnia Uniwersytetu Jagiellońskiego, 1974, s. 275. (pol.).
- 1 2 3 Jakub Baltazarowic. sejm-wielki.pl. [dostęp 2026-07-14]. (pol.).
- 1 2 3 4 5 Jakub Baltazarowicz z Krakowa. Corpus Academicum Cracoviense. [dostęp 2026-07-14]. (pol.).
- ↑ Janina Dobrzyniecka: Drukarnie Uniwersytetu Jagiellońskiego, 1674-1783. Kraków: Państwowe Wydawnictwo Naukowe Oddział w Krakowie, 1975, s. 265. (pol.).