Benedykt Hesse

Benedykt Hesse
Data i miejsce urodzenia

1389
Kraków

Data śmierci

1456

Zawód, zajęcie

uczony

Benedykt Hesse (ur. 1389 w Krakowie, zm. 1456) – polski[1] uczony, filozof i teolog.

Życiorys

Pochodził z mieszczańskiej rodziny osiadłej w Krakowie w XIV wieku. Był synem Jana, który prawdopodobnie był kupcem. Od 1407 studiował sztuki wyzwolone, ukończył również teologię. Był uczniem Andrzeja z Kokorzyna oraz Franciszka z Brzegu[1]. W 1411 został bakałarzem, w 1415 – magistrem. Po ukończeniu studiów wykładał w Krakowie, m.in. prawo kanoniczne. Kilkukrotnie sprawował funkcję rektora Uniwersytetu Krakowskiego[2.1]. W 1448 został wicekanclerzem uniwersytetu i był nim do 1449[3].

Benedykt Hesse podobnie jak Paweł z Worczyna głosił, że filozofia i teologia powinny być od siebie oddzielone, gdyż różnią się od siebie zarówno przedmiotowo, jak i metodologicznie[2.2]. Postulował również rozgraniczenie między fizyką a metafizyką[2.3]. Był nominalistą, ostro krytykował realizm pojęciowy[2.4]. Był przedstawicielem koncyliaryzmu i zwolennikiem poglądów Jana Buridana[4][2.5].

Hesse był pierwszym wybitnym polskim logikiem[1]. Jego śmierć była symbolicznym końcem okresu via moderna w Krakowie. Jego uczniami byli m.in. Piotr z Sienna oraz Jan Kanty[2.1].

Na podstawie pism Hessego habilitował się arcybiskup Stanisław Wielgus[5].

Przypisy

  1. 1 2 3 Stanisław Wielgus: BENEDYKT HESSE. [dostęp 2012-05-02]. (pol.).
  2. Jan Skoczyński, Jan Woleński: Historia filozofii polskiej. Kraków: Wydawnictwo WAM, 2010.
    1. 1 2 S. 30.
    2. ↑ S. 37.
    3. ↑ S. 42.
    4. ↑ S. 39.
    5. ↑ S. 45.
  3. ↑ Teresa Michałowska, Literatura polskiego Średniowiecza: leksykon, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2011, s. 127, ISBN 978-83-01-16675-5 [dostęp 2023-09-29].
  4. ↑ Benedykt Hesse. encyklopedia.wp.pl. [dostęp 2012-05-02]. (pol.).
  5. ↑ abp Stanisław Wielgus: Quaestiones super octo libros "Physicorum" Aristotelis. Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, 1984. [dostęp 2012-05-02]. (pol.).

Bibliografia

Linki zewnętrzne