Maurycy Madurowicz

Maurycy Antoni Madurowicz
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

16 września 1831
Kołomyja

Data i miejsce śmierci

12 stycznia 1894
Kraków

profesor nauk medycznych
Specjalność: ginekologia
Doktorat

1856
Uniwersytet Wiedeński

Habilitacja

1862

Profesura

1863

Uczelnia

Uniwersytet Wiedeński
Uniwersytet Jagielloński

Rektor UJ
Odznaczenia
Order Korony Żelaznej III klasy (Austro-Węgry)

Maurycy Antoni Walenty Madurowicz herbu Jelita[1], niem. Moritz Ritter von Madurowicz (ur. 16 września 1831 w Kołomyi, zm. 12 stycznia 1894 w Krakowie) – polski lekarz ginekolog i położnik, profesor położnictwa na Uniwersytecie Jagiellońskim od 1862, rektor tej uczelni, członek Akademii Umiejętności od 1872.

Życiorys

Pochodził z rodziny ukraińskiej. Był synem Walentego i Józefy z Hamplów, urzędnika w austriackiej służbie państwowej, późniejszego radcy ministerialnego i naczelnika dyrekcji skarbowej we Lwowie. Studiował medycynę w Uniwersytecie Jagiellońskim (u Antoniego Kozubowskiego, Józefa Majera, Fryderyka Skobla i Ludwika Zejsznera) oraz na Uniwersytecie Wiedeńskim). W 1855 roku został doktorem medycyny, w roku następnym uzyskał doktorat chirurgii i położnictwa i został asystentem w klinice położniczej u Karola Brauna i jego brata Gustava, gdzie pracował aż do 1862 r. Tegoż roku habilitował się w Krakowie na podstawie pracy O powstawaniu i rozpoznaniu przepukliny krwawej, a następnego mianowano go (po ustąpieniu Józefa Kwaśniewskiego) na stanowiska profesora zwyczajnego ginekologii oraz ordynatora kliniki w Szpitalu św. Łazarza.

Był członkiem honorowym Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk[2].

Był odznaczony Orderem Korony Żelaznej III klasy[3].

Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kwatera Ga, rząd zach.)[4][5]. W tym samym miejscu spoczął później ppłk Henryk Madurowicz (1868-1921)[5].

Grób prof. Maurycego Madurowicza na cmentarzu Rakowickim

Przypisy

  1. ↑ † Madurowicz Maurycy. „Głos Narodu”. Nr 10, s. 8, 14 stycznia 1894.
  2. ↑ Bolesław Erzepki, Spis członków Towarzystwa Przyjaciół Nauk w Poznaniu, Poznań 1896, s. 3.
  3. ↑ Kleine Chronik. „Wiener Zeitung”. Nr 10, s. 2., 13 stycznia 1894. (niem.).
  4. ↑ Jan Wiktor Tkaczyński (red.), Pro Memoria III. Profesorowie Uniwersytetu Jagiellońskiego spoczywający na cmentarzach Krakowa 1803-2017, Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2018, s. 178, ISBN 978-83-233-4527-5.
  5. 1 2 Zarząd Cmentarzy Komunalnych w Krakowie. Internetowy lokalizator grobów. Maurycy Madurowicz. rakowice.eu. [dostęp 2021-07-20].

Bibliografia

  • Jerzy Lisiewicz: Madurowicz Maurycy Antoni Walenty. W: Polski Słownik Biograficzny. T. XIX. Wrocław – Warszawa — Kraków – Gdańsk, 1974, s. 126–127.
  • Pagel JL: Biographisches Lexikon hervorragender Ärzte des neunzehnten Jahrhunderts. Berlin-Wiedeń: 1901, s. 1075.
  • www.zeno.org (niem.)