Ladytron

Ladytron
Ilustracja
Ladytron w Meksyku w 2011 roku. Od lewej: Mira Aroyo, Helen Marnie, Daniel Hunt i Reuben Wu
Rok założenia

1999

Pochodzenie

 Anglia (Liverpool)

Gatunek

synthpop, electropop, electroclash, new rave, dream pop, post-punk revival[1], rock alternatywny, indietronica, indie pop[2], rock elektroniczny[3]

Aktywność

1999–2011, od 2016

Wydawnictwo

Emperor Norton, Labels, Invicta Hi-Fi, Tricatel, Warner Music, Victor Entertainment, Telstar, Rykodisc, Island, Major, Nettwerk, So Sweet, !K7, Ladytron Music, Cooking Vinyl

Powiązania

Venini, Christina Aguilera

Skład
Helen Marnie
Mira Aroyo
Daniel Hunt
Byli członkowie
Reuben Wu
Współpracownicy
Mickey Petralia, Jim Abbiss, Pop Levi, Keith York, Alessandro Cortini, Vicarious Bliss, Igor Cavalera, Bryan M. Ferguson, Vice Cooler
Strona internetowa

Ladytron – brytyjski zespół muzyki elektronicznej, pochodzący z Liverpoolu w Anglii. Grupę założoną w 1999 roku tworzą: Helen Marnie (wokal prowadzący, syntezator), Mira Aroyo (wokal, syntezator) i Daniel Hunt (syntezator, gitara, wokal), a do 2023 roku także Reuben Wu (syntezator). Do 2026 roku wydali osiem albumów studyjnych: 604 (2001), Light & Magic (2002), Witching Hour (2005), Velocifero (2008), Gravity the Seducer (2011), Ladytron (2019), Time’s Arrow (2023) i Paradises (2026), a także album koncertowy Live at London Astoria 16.07.08 (2009) oraz album kompilacyjny Best of 00–10 (2011).

Nazwa zespołu została zaczerpnięta z piosenki „Ladytron” zespołu Roxy Music. W lipcu 1999 roku Daniel Hunt i Reuben Wu wydali debiutancki singel „He Took Her to a Movie” z gościnnym udziałem Lisy Eriksson. Latem tego samego roku Hunt i Wu poznali szkocką studentkę Helen Marnie podczas jej występów jako DJ-ki, a później także pochodzącą z Bułgarii Mirę Aroyo za pośrednictwem wspólnego znajomego. Obie dołączyły następnie do zespołu jako wokalistki i keyboardzistki. W grudniu 1999 roku premierę miał ich pierwszy minialbum Miss Black and Her Friends, wydany wyłącznie w Japonii.

Brzmienie zespołu Ladytron oparte jest głównie na analogowych syntezatorach i nawiązuje do dźwięków synthpopowych z lat 80. XX wieku, z akcentami shoegaze, disco i industrialu. Każdy z ich albumów wykazuje odmienny nastrój – 604, z popową wrażliwością, kojarzono z pionierami muzyki elektronicznej Kraftwerk, Light & Magic charakteryzowała się mroczniejszym brzmieniem, przełomowy Witching Hour zyskał rockowe dźwięki z udziałem gitar, Velocifero stał się jeszcze ostrzejszy od poprzedniego albumu, natomiast Gravity the Seducer zawierał bardziej eteryczne i melodyjne brzmienia. Kolejne dwa albumy, powstałe po zawieszeniu działalności w latach 2012–2015, łączyły rozkwit synthpopu i jego renesans w XXI wieku.

Znani są z takich utworów, jak „Seventeen”, „Blue Jeans”, „Evil”, „Sugar”, „Destroy Everything You Touch”, „Ghosts” czy „Runaway”. Dwa z nich znalazły się na szczycie brytyjskich list przebojów: „Sugar” na Official Dance Singles Chart, a „Runaway” na Official Independent Singles Chart. Niektóre piosenki zespołu zawierają teksty napisane przez Mirę Aroyo w jej ojczystym języku bułgarskim.

Ladytron stworzył remiksy dla takich artystów, jak m.in.: Dave Gahan, Erasure, Goldfrapp, Apoptygma Berzerk, Placebo, Blondie czy Gang of Four, a także współpracowali z Christiną Aguilerą nad albumem Bionic z 2010 roku.

Grupa przy wyborze miejsc koncertowania kładła większy nacisk na kraje i miasta inne niż ich własne, dzięki czemu wzrosła ich światowa rozpoznawalność. Ich muzyka znalazła się także w kilkudziesięciu produkcjach, w tym serii gier komputerowych The Sims i FIFA (tam też premierę miał ich utwór „Ace of Hz”), a także filmach i serialach, jak m.in.: Big Short, Mamut, Plotkara czy Brzydula Betty.

Historia

Założenie zespołu i debiutancki singel

Początki Ladytron sięgają połowy lat 90. XX wieku i zbiegają się z okresem renesansu muzyki elektronicznej za sprawą rozwoju ruchu electroclash. W tym czasie w brytyjskich klubach nocnych regularnie pojawiały się zespoły grające muzykę elektroniczną i syntezatorową[4]. Wówczas też poznała się dwójka producentów i DJ-ów: Daniel Hunt i Reuben Wu, którzy osiedlili się w Liverpoolu po podróżach i graniu płyt w Japonii[2]. Daniel Hunt był członkiem zespołów Venini i Jules Verne[5], a także założył niezależną wytwórnię płytową Invicta Hi-Fi i klub nocny[6]. Reuben Wu studiował wzornictwo przemysłowe na Sheffield Hallam University, które ukończył w 1997 roku[7]. Pracował jako projektant przemysłowy w Team Consulting w Cambridge aż do 2002 roku, kiedy poświęcił się muzyce na pełen etat[8][9].

Pod pseudonimem zainspirowanym piosenką „Ladytron” zespołu Roxy Music z 1972 roku[10][11], Hunt i Wu nagrali debiutancki singel „He Took Her to a Movie” za 50 funtów, z gościnnym udziałem wokalistki Lisy Eriksson (późniejsza założycielka zespołu Techno Squirrels)[12], który wydali w lipcu 1999 roku[13][14]. Ostry, electropopwy utwór zainspirowany był utworem Kraftwerk „The Model”[2], zdobył uznanie krytyków, otrzymując kilka recenzji w brytyjskiej prasie jako „Singel Tygodnia” (ang. Single Of The Week)[11].

Latem 1999 roku Hunt i Wu poznali szkocką studentkę Helen Marnie podczas jej występów jako DJ-ki[15], a później także Mirę Aroyo za pośrednictwem wspólnego znajomego[16]. Obie dołączyły do zespołu jako wokalistki i keyboardzistki. Pochodząca z Glasgow Marnie studiowała wówczas muzykę na Uniwersytecie w Liverpoolu, gdzie w 1999 roku uzyskała tytuł licencjata sztuk pięknych w dziedzinie muzyki pop[17][18], natomiast pochodząca z Bułgarii[2] Aroyo była badaczką genetyczną na studiach podyplomowych w Katedrze Biochemii Uniwersytetu Oksfordzkiego[19]. Hunt został głównym autorem tekstów i producentem muzycznym zespołu[18].

Pierwsze EP-ki i 604 (1999–2001)

W latach 1999–2001 zespół Ladytron wydał trzy EP-ki: Miss Black and Her Friends w grudniu 1999 roku wyłącznie w Japonii[13][2], Commodore Rock w czerwcu 2000 roku (początkowo dostępny tylko we francuskiej wytwórni Tricatel[11]) i Mu-Tron EP w październiku tego samego roku[13]. 7 listopada 2000 roku nakładem March Records ukazał się album kompilacyjny Reproductions – Songs of The Human League, na którym znalazł się cover utworu The Human League „Open Your Heart” w wykonaniu Ladytron[20].

W 2001 roku wydali dwa single: „Playgirl”[21] oraz „The Way That I Found You”[22]. Wszystkie utwory z tych wydawnictw, oprócz „Miss Black”, „Olivetti Jerk” i remiksów, znalazły się później na ich debiutanckim albumie studyjnym[23]. Single „He Took Her to a Movie”[24] i „The Way That I Found You”[25] oraz minialbum Mu-Tron EP zostały wybrane przez magazyn NME „Singlem Tygodnia”[26].

W 2001 roku zespół Ladytron podpisał kontrakt z amerykańską wytwórnią Emperor Norton Records[27], która 6 lutego tego samego roku wydała ich debiutancki album studyjny pn. 604[28]. 26 marca tego samego roku album ten wydała wytwórnia Labels (Niemcy)[29], a 2 kwietnia Invicta Hi-Fi (Wielka Brytania)[30]. Płyta ta została wydana ponownie 3 maja 2004 roku nakładem Emperor Norton Records (Stany Zjednoczone)[31], a także 18 stycznia 2011 roku nakładem Nettwerk[32]. 604 został w większości napisany przez Hunta. Był także jej współproducentem wraz z Lancem Thomasem, który odpowiadał również za realizację dźwięku i miks albumu[33][34].

Popowa wrażliwość, widoczna w utworach takich jak „Discotraxx” i „The Way That I Found You”, pomogła zespołowi wybić się ponad szereg podobnych zespołów na scenie new new wave i electroclash[11]. Singel „Playgirl” osiągnął 89. miejsce na liście UK Singles Chart, a jego następca, „The Way That I Found You”, osiągnął szczyt na 88. miejscu[2].

W 2001 roku Ladytron wystąpił na różnych festiwalach muzycznych: 4 sierpnia na Festival Internacional de Benicàssim w Hiszpanii[35], 10 sierpnia na La Route du Rock we Francji[36] i 26 sierpnia na Reading Festival w Wielkiej Brytanii[37]. 5 grudnia tego samego roku wykonali cztery piosenki w programie Johna Peela emitowanym w BBC Radio 1[38].

W wywiadzie dla magazynu Chaos Control z 2002 roku Hunt wyjaśnił pochodzenie tytułu albumu 604: „To numer kierunkowy Kolumbii Brytyjskiej… cieszymy się, że nadaliśmy temu numerowi dziwne znaczenie, teraz pojawia się wszędzie. Zauważyliśmy, gdy zatrzymaliśmy się w Hamburgu w Niemczech (w hotelu o nazwie „Commodore” – czysty przypadek), że numer do odbioru sygnału z pokoju to 604. Chwilę później budynek stanął w płomieniach i mieliśmy szczęście, że udało nam się ujść z życiem. Nie żartuję”[39].

Light & Magic (2002–2003)

Ladytron na koncercie w Londynie (2003)

Druga studyjna płyta zespołu Ladytron o nazwie Light & Magic ukazała się 17 września 2002 roku nakładem wytwórni Emperor Norton Records (Stany Zjednoczone)[40] i 2 grudnia tego samego roku nakładem Telstar Records (Wielka Brytania)[41]. 7 kwietnia 2003 roku została ona wydana w Warner Music (Niemcy)[42] i 21 czerwca 2003 roku w Victor Entertainment (Japonia)[43]. Album został ponownie wydany 20 lipca 2004 roku nakładem Emperor Norton Records (Stany Zjednoczone)[44] oraz 18 stycznia 2011 roku przez Nettwerk[45].

Płyta została napisana i wyprodukowana w Liverpoolu i Los Angeles[46][47], a jej współproducentem był Mickey Petralia. Na albumie znalazły się single: „Seventeen”, „Blue Jeans” i „Evil”[48]. Utwór „Seventeen” osiągnął 68. miejsce w notowaniu UK Singles Chart, „Blue Jeans” 43. miejsce, a „Evil” 44. miejsce[2]. W 2003 roku wydali także limitowany, 7-calowy singel „Cracked LCD / USA vs. White Noise”[49][50].

Płyta Light & Magic charakteryzowała się mroczniejszym brzmieniem niż ich poprzedni album[46]. Joshua Ostroff z magazynu Exclaim! napisał, że „Ladytron dostarczył cały album pełen smutnych syntezatorów, ostrych refrenów i harmonicznych harmonii, a do tego nieskończenie pociągający elektroniczny nurt, który z każdym obrotem zabiera słuchacza coraz dalej w morze”. Aroyo wspominała natomiast o albumie: „Nie powiedziałabym, że był mroczny. Został nagrany w słonecznym studiu w Los Angeles. Nagrywano go nad basenem, więc nie widzieliśmy zbyt wiele ciemności. W przerwach między ujęciami staraliśmy się lepiej opalić”[51].

Zespół koncertował od października 2002 roku do października 2004 roku, promując swój album Light & Magic. Wystąpił wówczas m.in. w: Wielkiej Brytanii, Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Holandii, Francji, Bułgarii, Szwecji, Niemczech i Irlandii[52]. 4 grudnia 2002 roku Ladytron powrócił do John Peel Show i wykonał na żywo 11 piosenek ze swoich dwóch pierwszych albumów[53]. W tym samym roku zespół skomponował nową muzykę do filmu Tron z 1982 roku na potrzeby występu na żywo w Londynie[54].

7 października 2003 roku wydali składankę Softcore Jukebox w wytwórni Emperor Norton Records[55], łączącą różne gatunki muzyczne. Pojawiło się na niej 18 utworów takich artystów jak FannyPack, My Bloody Valentine, The Fall czy !!![4]. Kompilacja zawiera również dwa ich własne utwory, singlowy remiks utworu „Blue Jeans” przemianowany na „Blue Jeans 2.0” oraz cover utworu „Oops (Oh My)” piosenkarki Tweet[55].

Do końca 2003 roku członkowie zespołu nosili stroje inspirowane filmem science fiction Tajemnica Andromedy. Hunt powiedział w wywiadzie dla Jound w 2001 roku: „Naprawdę jestem fanem Tajemnicy Andromedy, więc to w pewien sposób wpłynęło na tytuł albumu i mundury, które mamy i tak dalej”[56].

Witching Hour (2004–2007)

Koncert Ladytron w 2006 roku

Zespół Ladytron rozpoczął pracę nad demami do swojego kolejnego albumu zaraz po zakończeniu trasy koncertowej „Light & Magic” koncertem powitalnym w Liverpoolu we wrześniu 2003 roku, gdzie supportował ich szkocki zespół Franz Ferdinand. W ciągu kilku miesięcy zespół Ladytron zaplanował cały album i gdy w kwietniu 2004 roku byli gotowi rozpocząć jego nagrywanie, ich brytyjska wytwórnia Telstar Records ogłosiła upadłość[57]. Ich amerykańskie wydawnictwo Emperor Norton Records w tym czasie również miało problemy – w 2004 roku wytwórnię tę kupiła firma Rykodisc. Jeszcze w tym samym roku wytwórnia Emperor Norton Records została zamknięta, a Rykodisc odziedziczył jej dotychczasowy katalog[58]. 7 grudnia 2004 roku zespół ogłosił podpisanie kontraktu z wytwórnią Island Records[59].

W 2004 roku zespół Ladytron otrzymał zaproszenie na serię koncertów w Chinach w ramach trasy pokazowej zorganizowanej przez British Council. Wystąpili 24 i 25 września w Shenzhen, 28 września w Chongqing oraz 6 i 7 października 2004 roku (set DJ-ski) w Szanghaju[60].

Ladytron wydał swój trzeci album studyjny o nazwie Witching Hour 3 października 2005 roku nakładem Island Records (Wielka Brytania)[61], a dzień później nakładem Rykodisc (Stany Zjednoczone)[62]. Island Records wydało również limitowaną edycję tego albumu w formie dwupłytowego zestawu: CD z albumem i DVD z nagraniem trasy po Chinach („Once Upon a Time in the East: Ladytron in China”), a także trzy teledyski („Destroy Everything You Touch”, „Sugar”, „Seventeen”)[49]. Płyta Witching Hour w wersji bonusowej została ponownie wydana wiosną 2007 roku nakładem wytwórni Major Records (Niemcy)[63], 6 sierpnia 2007 roku przez So Sweet Records (Wielka Brytania)[64] oraz 18 stycznia 2011 roku przez Nettwerk[65].

Koncert Ladytron w Seattle (2006)

Album nagrano w 2004 roku w Elevator Studios w Liverpoolu, a jego producentami byli Ladytron i Jim Abbiss[66]. Na gitarze basowej grał Pop Levi, na perkusji Keith York[67][68], a gitary elektryczne zostały połączone z charakterystycznym brzmieniem zespołu[66].

Album Witching Hour wyłamał się ze schematu ściśle analogowego formatu, zyskując ostrzejsze, rockowe brzmienie z udziałem dźwięków gitarowych, zintegrowane z analogowymi syntezatorami i delikatnym kobiecym wokalem[4]. Łączył charakterystyczny synthpopowy styl grupy z elementami shoegaze i muzyki industrialnej[2]. Wu w 2006 roku w wywiadzie dla magazynu SLUG powiedział: „Na tym albumie jest tyle samo syntezatorów, co na naszych poprzednich płytach. Po prostu mogliśmy eksperymentować z brzmieniem i poszerzyć zakres instrumentów”. Dodał też: „Danny pisał wszystkie piosenki, bo kiedyś musieliśmy utrzymywać podział zadań. Ale teraz robimy to wszyscy. Witching Hour to jak dotąd najbardziej zespołowy album”[4].

Płyta spotkała się z uznaniem krytyków[69]. Osiągnęła 81. miejsce na liście UK Albums Chart i 7. miejsce na liście Billboard’s Top Dance/Electronic Albums[2]. Mark Pytlik z portalu Pitchfork opisał album jako „płytę skoku kwantowego”[70]. Utwory „Sugar”, „Destroy Everything You Touch”, „Weekend” i „Soft Power” zostały wydane jako single[2], a „International Dateline” jako singel promocyjny[71]. Singel „Sugar” 2 lipca 2005 roku znalazł się na szczycie brytyjskiej listy Official Dance Singles Chart, a 15 października cały album Witching Hour osiągną drugą pozycję na liście Official Dance Albums Chart[72] oraz znalazł się na 23. miejscu najlepszych albumów 2005 roku według magazynu Pitchfork[73]. „Destroy Everything You Touch” stał się przełomowym utworem zespołu[2][74], a magazyn Pitchfork umieścił go na 137. miejscu 200 najlepszych piosenek lat dwutysięcznych[75].

11 kwietnia 2006 roku wydano Extended Play, dwupłytową kompilację EP CD/DVD zawierającą ekskluzywne, niepublikowane remiksy i B-side’y utworów, a także DVD o tej samej zawartości, co limitowana edycja Witching Hour[76]. Również w 2006 roku Ladytron nagrał i wydał EP-kę koncertową The Harmonium Sessions zawierającą cztery utwory ze swojego trzeciego albumu[77][78].

Bez żadnego wsparcia ze strony wytwórni, zespół Ladytron koncertował intensywnie przez kolejne dwa lata. Grali w Ameryce Północnej, Europie i Ameryce Południowej[79]. Na początku 2007 roku na zaproszenie Trenta Reznora byli także supportem na europejskich koncertach amerykańskiego zespołu Nine Inch Nails[80].

Velocifero (2007–2010)

Koncert Ladytron w Ottawie (2008)

Zespół Ladytron, wcześniej związany z wytwórniami płytowymi Rykodisc i Emperor Norton Records, w listopadzie 2007 roku podpisał kontrakt z wydawnictwem Nettwerk[81]. W tym też czasie rozpoczęli pracę nad nowym albumem, o czym Hunt mówił w wywiadzie dla magazynu Billboard: „Wyciągnęliśmy wnioski z trzech poprzednich płyt i jak dotąd ta jest najłatwiejsza do nagrania. Jak dotąd, nadal brzmi jak nasze zwykłe, ale się rozwija”[82].

W latach 2007–2008 nagrali oni kontynuację albumu Witching Hour w paryskim Studio de la Grande Armée z pomocą Alessandro Cortiniego (Modwheelmood, Nine Inch Nails, Sonoio) i Vicariousa Blissa (Justice, DJ Mehdi)[83]. Wu mówił o współpracy z nimi przy Velocifero w wywiadzie dla serwisu IGN: „Andy Vicarious jest naprawdę dobry w montażu i pętlach – nadał sporo energii niektórym utworom. […] Wkład Alessandro był naprawdę wzniosły – naprawdę magiczne, nastrojowe rzeczy, których sami nie potrafimy zrobić”[84].

W połowie lutego 2008 roku zespół ujawnił szczegóły na temat swojego nadchodzącego albumu, ujawniając m.in. datę premiery oraz nazwy utworów[85]. Pod koniec marca tego samego roku zapowiedzieli trasę koncertową po Wielkiej Brytanii i Irlandii, a 1 kwietnia udostępnili na swojej stronie internetowej utwór „Black Cat”, dostępny do pobrania za darmo[86].

Czwarty album studyjny o nazwie Velocifero wydany został 3 czerwca 2008 roku za pośrednictwem wytwórni Nettwerk[87]. Nazwa albumu pochodziła od słowa „velocifero”, co dosłownie oznacza „ten, który przynosi prędkość”[88]. Z płyty tej pochodziły trzy single: „Ghosts” (wydany 12 maja 2008 roku), „Runaway” (wydany 22 września 2008 roku)[2] i „Tomorrow” (wydany 2 marca 2009 roku)[89][90]. Velocifero charakteryzował się jeszcze ostrzejszym brzmieniem niż Witching Hour[2]. Scott Plagenhoef z magazynu Pitchfork napisał, że albumem tym zespół kontynuował transformację w stronę rocka teatralnego, a o singlach, że „plasują ich niebezpiecznie blisko terytorium Killersów, ale wokal Helen Marnie schodzi im z drogi”[91].

Album osiągnął 75. miejsce na UK Albums Chart, 3. miejsce na liście Billboard’s Top Dance/Electronic Albums, a także był debiutem grupy na liście Billboard’s 200 Albums, gdzie osiągnął 131. miejsce[2]. Singel „Runaway” 4 października 2008 roku osiągnął 1. miejsce na brytyjskiej liście Official Independent Singles Chart[72].

Koncert zespołu w 2009 roku

W połowie 2008 roku grupa Ladytron skomponowała trzy utwory wykonywane w sztucznym języku simlish na potrzeby ścieżki dźwiękowej do gry The Sims 3: „Rockfalls & Estuaries”, „She Stepped Out of the Car” i „Young Etruscians”[92][93], o czym Marnie wspominała w wywiadzie dla Get Some Magazine w 2019 roku: „Pamiętam, jak pisałam teksty do The Sims, a potem dostawałam je z powrotem w simlish i musiałam nagrywać wokale. Uwielbiałam nie śpiewać w swoim języku i mieć ten sekretny język”[94].

W 2008 roku perkusistą koncertowym i nagraniowym Ladytron został Billy Brown[95], który z zespołem współpracował do 2018 roku[96]. W październiku 2008 roku zespół wyruszył w trasę koncertową po Europie, promując swój album, występując m.in. w Niemczech, Włoszech, Hiszpanii, Portugalii, Wielskiej Brytanii i Szwecji. 17 października byli jedną z gwiazd Free Form Festival 2008 w Warszawie[97][98].

W 2009 roku zespół wykonał piosenkę zatytułowaną „Use Your Mind” w programie Yo Gabba Gabba! dla stacji Nickelodeon[99][100]. W tym samym roku grupa odbyła trasę koncertową po Ameryce Północnej z zespołem The Faint[101] i dała dwa specjalne pokazy z Brianem Eno w Sydney Opera House[102]. W tym samym roku członkowie zespołu ogłosili, że będą supportować Depeche Mode na europejskich koncertach[103] w Bukareszcie, Belgradzie i Zagrzebiu[104], ale zostały one odwołane z powodu choroby Dave’a Gahana[105]. Trasę koncertową promująca album Velocifero zakończyli we wrześniu 2009 roku[106].

Również w 2009 roku zespół Ladytron wydał własnymi siłami swój pierwszy album koncertowy Live at London Astoria 16.07.08[107], nagrany w londyńskiej Astorii 16 lipca 2008 roku. Był to przełożony koncert z 15 maja tego samego roku, który został przerwany z powodu awarii nagłośnienia. Marnie ogłosiła wówczas publiczności, że koncert zostanie przełożony, a pierwotne bilety zachowają ważność[108].

Zespół został współautorem i producentem kilku piosenek dla Christiny Aguilery[109]. Utwory „Birds of Prey” i „Little Dreamer” zostały wydane jako bonusy na wydaniu deluxe jej albumu Bionic z 2010 roku, a piosenka „Birds of Prey” została później określona w magazynie Billboard jednym z „najlepszych głębokich utworów gwiazd popu XXI wieku”[110]. Aguilera o współpracy m.in. z zespołem Ladytron powiedziała w wywiadzie dla magazynu NME w marcu 2010 roku: „Artyści, z którymi zdecydowałam się współpracować, dodali do Bionic tak wiele unikalnych warstw utworów. Moją intencją było zanurzenie się w ich świecie i w tym, co robią, w połączeniu z moją własną wizją i brzmieniem. Rezultaty były magiczne”[111].

Wiosną 2010 roku zespół ponownie wyruszył wspólnie z grupę The Faint w trasę koncertową po Stanach Zjednoczonych, rozpoczynając 1 kwietnia w Milwaukee i kończąc w Denver 5 maja[112]. 6 kwietnia tego samego roku zespół wydał składankę remiksów Velocifero (Remixed & Rare) w wytwórni Nettwerk[49][113].

Best of 00–10 (2010–2011)

Koncert Ladytron w Londynie (2011)

28 września 2010 roku premierę miała gra wideo FIFA 11[114], która zawierała ścieżkę dźwiękową z nową piosenką Ladytron pn. „Ace of Hz”. Została wydana jako singel cyfrowy 30 listopada tego samego roku[115][116]. W tym czasie zespół pracował nad kolejnym albumem studyjnym, a w listopadzie 2010 roku Aroyo i Wu odbyli dwutygodniową trasę DJ-ską po Ameryce Północnej[117]. 11 stycznia 2011 roku zespół wydał dostępny do pobrania minialbum Ace of Hz, który zawierał tytułowy utwór oraz pięć remiksów[118][49] autorstwa Tiësto, Punks Jump Up i Nycpartyinfo. 14 marca tego samego roku ukazał się on w Wielkiej Brytanii[119]. Martin Robinson z magazynu NME napisał o „Ace of Hz”, że „utwór jest równie wzniosły i wpadający w ucho, jak wszystko, co do tej pory nagrali”[120].

Aby uczcić dziesiątą rocznicę zespołu Ladytron[106], 28 marca 2011 roku ukazała się składanka Best of 00–10 zawierająca 17 utworów w wersji standardowej i 16 utworów w wersji deluxe, a także 80-stronicową broszurę ze zdjęciami[121][122][91]. Obie edycje prócz wybranych najlepszych utworów zespołu[106] zawierały dwie nowe piosenki: „Ace of Hz” i cover utworu „Little Black Angel” zespołu Death in June[123][124][91]. Zespół o planach wydania kompilacji informował już w połowie listopada 2009 roku. Wu powiedział wówczas w wywiadzie: „Mamy już kilka pomysłów na nasz następny album, ale myślę, że najpierw wydamy Best of Ladytron” Dodał też, że „skoro nagraliśmy cztery albumy, myślę, że nadszedł czas, żeby stworzyć coś takiego”[125].

Również w 2011 roku wytwórnia Nettwerk wydała ponownie wszystkie swoje poprzednie albumy zespołu Ladytron[2], składankę remiksów Best of Remixes[126] oraz kompilację wideo iTunes Best of 00–10 Videos, która zawierała teledyski do singli: „Playgirl”, „Blue Jeans”, „Seventeen”, „Sugar”, „Destroy Everything You Touch”, „Ghosts”, „Runaway”, „Tomorrow” i „Ace of Hz”[127]. 20 grudnia 2011 roku Nettwerk wydał kompilacje remiksów 604 (Remixed & Rare), Light & Magic (Remixed & Rare) i Witching Hour (Remixed & Rare)[2].

Od końca marca do połowy lipca 2011 roku zespół Ladytron w ramach promocji kompilacji Best of 00–10 wystąpił na żywo w Austrii, Chinach, Rosji, Finlandii, Szwecji, Polsce, Wielkiej Brytanii, Irlandii i Hiszpanii oraz na Węgrzech[52]. Koncert w Polsce miał miejsce 3 czerwca podczas Selector Festivalu 2011 w Krakowie[128].

Gravity the Seducer (2011)

Koncert Ladytron w Helsinkach (2011)

Pod koniec marca 2011 roku zespół ogłosił szczegóły dotyczące swojego kolejnego albumu studyjnego, podając m.in. datę premiery oraz zapowiadając dwa koncerty w Wielkiej Brytanii – 8 czerwca na londyńskim HMV Forum i dzień później w The Arches w Glasgow[129]. W kolejnych dwóch dniach zagrali jeszcze w Liverpoolu i Dublinie[130].

Piąty album studyjny Ladytron, Gravity the Seducer, ukazał się w Wielkiej Brytanii 12 września 2011 roku, a w Stanach Zjednoczonych dzień później, wydany nakładem Nettwerk[131]. Jego premierę poprzedzał zwiastun opublikowany 2 września tego samego roku, przedstawiający ogniste i futurystyczne krajobrazy[132]. Dwunastopiosenkowy album[133] nagrano na wsi w hrabstwie Kent, a jego producentami byli Ladytron i Barny Barnicott (Arctic Monkeys, Kasabian, Editors)[134].

Hunt stwierdził w kwietniu 2011 roku, że „Gravity the Seducer jest większym przeskokiem niż poprzedni album, bardziej eteryczny i melodyjny, miejscami odrobinę bardziej abstrakcyjny niż wcześniej”[134]. Larry Fitzmaurice z magazynu Pitchfork napisał, że członkowie zespołu na piątym albumie „zrezygnowali z żużlowego pustaka, który Velocifero postawił na pedale gazu, stawiając na bardziej ulotne, lekkie brzmienie, które często sprawia wrażenie, jakby stopy twórców ledwo dotykały ziemi”[135]. Chris Todd z magazynu Clash skomentował Gravity the Seducer następująco: „Odrzucając warstwy nachalnej elektronicznej produkcji z przeszłości, nagrali album pełen bogatej i eleganckiej muzyki pop, urzekający i wspaniale filmowy”[136]. Gravity the Seducer osiągnął 72. miejsce na liście UK Albums Chart i 6. miejsce na liście Billboard’s Top Dance/Electronic Albums[2].

Utwór „Ace of Hz”, który pojawił się w nowym albumie, został już wcześniej wydany jako singel z kompilacji największych hitów zespołu Best of 00–10. Pierwszy singel z albumu Gravity the Seducer, „White Elephant”, został wydany 17 maja 2011 roku[137], a towarzyszący mu teledysk opublikowano w serwisie YouTube 26 lipca tego samego roku[138]. Zespół wydał dwa kolejne single: „Ambulances” 21 czerwca 2011 roku[49][139] i „Mirage” 9 sierpnia tego samego roku[140]. Teledysk do utworu „Mirage” nakręcony wśród monolitów Hebrydów Zewnętrznych w Szkocji[141], został opublikowany na YouTube 11 listopada 2011 roku[142].

Od września do grudnia 2011 roku zespół, promując swój album Gravity the Seducer, koncertował po Stanach Zjednoczonych, Meksyku, Kanadzie, Brazylii, Chile, Tajlandii, Indonezji i Singapurze[52]. Wystąpili wówczas m.in. na festiwalach Decibel Festival 2011 w Seattle[143], Djakarta Warehouse Project 2011 w Dżakarcie[52] i ZoukOut 2011 w Singapurze[144]. Podczas koncertów w Ameryce Północnej zespół Ladytron supportowali: Sonoio[145], VHS or Beta i Geographer[146][147].

Przerwa w działalności zespołu (2012–2015)

Po piątym albumie studyjnym i światowej trasie koncertowej zakończonej w grudniu 2011 roku[52] zespół zawiesił działalność – nie odbywał koncertów ani prawie nie wykazywał żadnych aktywności w mediach społecznościowych. Był to czas, kiedy rozproszeni członkowie grupy zajęli się ścieżkami dźwiękowymi do filmów, współpracą z różnymi grupami i projektami solowymi[148]. Troje z czterech członków Ladytron opuściło wówczas Londyn[149]. Daniel Hunt przeprowadził się do São Paulo w Brazylii i skupił się na ścieżkach dźwiękowych do filmów. Reuben Wu zamieszkał w Chicago i skupił się na pracy jako fotograf, współpracując m.in. z Google i Apple. Mira Aroyo została w Londynie i została producentką filmów dokumentalnych[2].

Helen Marnie wróciła do Glasgow[149]. Wokalistka, używająca swojego nazwiska jako pseudonimu scenicznego (Marnie), rozpoczęła w 2012 roku karierę solową[150]. Swój debiutancki solowy album studyjny pn. Crystal World wydała własnym nakładem za pośrednictwem platformy PledgeMusic 11 czerwca 2013 roku[151]. Został on wyprodukowany w Reykjavíku na Islandii przez Hunta, we współpracy z islandzkim muzykiem Barði Jóhannssonem[152]. Swój drugi solowy album zatytułowany Strange Words and Weird Wars wydała 2 czerwca 2017 roku w wytwórni Disco Pinata[153]. Album ten został nagrany w Chem19 Studio w Glasgow i wyprodukowany został przez Jonny’ego Scotta[151].

4 września 2012 roku premierę miała gra wideo The Sims 3: Nie z tego świata, w której zawarto utwór instrumentalny zespołu Ladytron pn. „Tesla”[154][155]. 22 lutego 2013 roku premierę miał teledysk „International Dateline”. Film ten nakręcono w 2006 roku w czasie promocji albumu Witching Hour i nie został ukończony, ale w 2012 roku został ponownie odkryty i zmontowany przez Hunta[156]. 29 listopada 2013 roku zespół Ladytron wydał album Gravity the Seducer Remixed, będący zbiorem remiksów utworów z płyty Gravity the Seducer[157][158]. Zespół pojawił się w filmie dokumentalnym z 2014 roku Beautiful Noise. Znalazło się w nim również kilka krótkich wywiadów z Huntem[159][160].

W 2018 roku Hunt o przerwie w działalności Ladytron wspominał w wywiadzie dla magazynu Vice: „W latach 1999–2011 sporo koncertowaliśmy, a kiedy zdecydowaliśmy się zakończyć działalność, miała to być po prostu przerwa. Nie sądziliśmy, że będzie to aż tak długa przerwa”[161]. Marnie w czerwcu 2019 roku podczas wywiadu dla czasopisma Billboard mówiła, że życie w zespole było nieprzerwane od momentu ich powstania w 1999 roku i że potrzebowała rozwinąć skrzydła. Dodała też, że „nigdy nie było tak, że zrobimy sobie roczną czy dwuletnią przerwę. To było niewypowiedziane, ale nikt nie przypuszczał, że potrwa to tak długo”[149].

Ladytron (2016–2019)

Koncert Ladytron w Glasgow (2018)

W 2016 roku muzycy spotkali się, by ponownie zacząć tworzyć muzykę[162], a 18 lipca tego samego roku zespół zamieścił na swojej oficjalnej stronie internetowej następujący wpis: „Po pięcioletniej przerwie po wydaniu piątego albumu Gravity the Seducer, rozpoczyna się kolejny rozdział w historii Ladytron”[163]. 26 listopada 2016 roku zamieścili oni na Instagramie zdjęcie konsolety mikserskiej SSL[164].

Na początku 2018 roku ponownie uruchomili swój sklep internetowy oraz odświeżyli wizualnie swoje profile w mediach społecznościowych[165]. 28 lutego 2018 roku grupa potwierdziła, że planują wydanie nowego albumu i rozpoczęła kampanię na platformie PledgeMusic, której celem było dokończenie nagrania i wydanie nowego albumu[166][167]. Tego samego dnia wydali pierwszy singel „The Animals”[168], którego producentem był Jim Abbiss, współpracujący wcześniej z zespołem nad albumem Witching Hour[167]. Na albumie gościnnie zagrał na perkusji Igor Cavalera, związany z zespołami Sepultura, Mixhell i Soulwax[169].

5 kwietnia 2018 roku ukazał się film krótkometrażowy (teledysk) do tego utworu, nakręcony São Paulo w Brazylii i koncentrujący się na jego mieszkańcach, a jego reżyserem był Fernando Nogari[170]. 16 sierpnia 2018 roku premierę miał singel „The Island”[171], któremu towarzyszył krótkometrażowy film wyreżyserowany przez Bryana M. Fergusona i nakręcony w Glasgow[172]. Utrzymany został on w klimacie science fiction, z udziałem nagiej humanoidalnej kobiety (w jej rolę wcieliła się Vari Watt)[173].

10 października 2018 roku zespół ogłosił, że nowy album będzie nosił tytuł Ladytron i zostanie wydany 15 lutego 2019 roku nakładem ich własnej wytwórni Ladytron Music za pośrednictwem wydawnictwa Studio !K7[174]. 16 września 2019 roku zespół zaprezentował teledysk do utworu „Deadzone”, którego akcja rozgrywa się podczas wypadku samochodowego. Jego reżyserem był częsty współpracownik zespołu Bryan M. Ferguson[175][169]. 4 lutego 2020 roku ukazał się teledysk do utworu „Tower of Glass”[176], a także osobny, 10-minutowy film krótkometrażowy. Ich scenarzystą i reżyserem był Manuel Nogueira, a nagrane zostały w północno-wschodniej Brazylii[177].

Album Ladytron charakteryzował się bardziej rockowym, ostrzejszym brzmieniem niż poprzedni Gravity the Seducer. Dalej obecne były popowe chwyty, wzmocnione wysokimi dźwiękami syntezatorów i zdystansowanym wokalem Marnie[178]. Chris Todd w swojej recenzji na łamach magazynu The Line of Best Fit porównywał Ladytron do albumu Velicifero[179], natomiast Katherine St. Asaph z magazynu Pitchfork napisała, że „Ladytron jest dla Gravity the Seducer tym, czym Velocifero było dla Witching Hour: tym samym pomysłem, zaostrzonym jak nóż”[180]. Matt the Raven na łamach Under The Radar napisał o nowym albumie, że „kontynuuje nurt, który zapewnił zespołowi sukces – uwodzicielską i pulsującą mieszankę analogowego synthpopu i melodyjnego indie rocka, która brzmi, jakby The Human League i The Sisters of Mercy spotkały się na nocnym wypadzie”[181]. Marnie o nowym albumie powiedziała we wrześniu 2019 roku: „Dla nas to jak spotkanie ze starym przyjacielem. Oboje się zmieniliście, ale wciąż macie wspólny język. Znajomość przeplata się z ekscytacją”. Hunt dodał: „Jest zróżnicowany i emocjonalny. Jest znacznie cięższy niż Gravity, który był celowo bardziej stonowanym, eterycznym albumem. Atmosfera jest obecna, ale pod spodem kryje się więcej natarczywości”[169].

Zespół, promując swój nowy album, koncertował w latach 2018–2019 w Wielkiej Brytanii, Meksyku, Stanach Zjednoczonych, Szwecji, Rosji, Hiszpanii i Kanadzie[52]. Wystąpił wówczas m.in. na CRSSD Festival 2019 w San Diego[182] i LOW Festival 2019 w Benidorm[183].

30 sierpnia 2019 roku premierę miała płyta z remiksami Far From Home (Night Versions) nakładem Ladytron Music i !K7, zawierający nowe wersje utworu „Far From Home” z albumu Ladytron. Została ona zapowiedziana na początku tego samego miesiąca, udostępniając jednocześnie remiks autorstwa Dave’a The Hustlera do pobrania za darmo[184].

Time’s Arrow (2020–2024)

W połowie marca 2020 roku w studiu nagraniowym Castle of Doom Studios w Glasgow grupa rozpoczęła pracę nad nowym, siódmym już albumem studyjnym, lecz prace te przerwano po trzech dniach z powodu nadejścia pandemii COVID-19. Od tamtej pory zespół pracował sporadycznie i zdalnie. Pracę nad albumem kontynuowano od lata 2021 roku w Liverpoolu[18].

W okresie, gdy Ladytron pracował nad nową płytą, w połowie 2021 roku piosenka „Seventeen” pochodząca z albumu Light & Magic z 2002 roku stała się viralem dzięki TikTokowi, umieszczając ten utwór w pierwszej dziesiątce list przebojów na całym świecie. Pojawił się on na około 200 tys. klipów, z których wiele osiągnęło miliony wyświetleń[185][186]. Prześcignął on w popularności ich poprzedni hit, „Destroy Everything You Touch”[187].

Pod koniec sierpnia 2022 roku zespół ogłosił wydanie reedycji albumu Light & Magic z okazji 20. rocznicy jego premiery, która ukazała się 17 września. W tym samym czasie udostępnili niepublikowany dotąd teledysk do tytułowego utworu[188][189], co muzycy komentowali: „Kiedy wydaliśmy Light & Magic, spodziewaliśmy się, że tytułowy utwór pojawi się na późniejszym singlu i dlatego będzie potrzebował własnego teledysku. Ale byliśmy w trasie koncertowej i nie wiedzieliśmy, jak to zrobić. Mieliśmy mnóstwo pięknych slajdów i wyobrażaliśmy sobie, jak je w jakiś sposób animować, na przykład w czołówce filmu science fiction z lat 70. – Sapphire & Steel czy coś w tym stylu. Zniknęliśmy w trasie, plany się zmieniły, a pomysły poszły w zapomnienie. Dwadzieścia lat później, oto jest”[190].

20 stycznia 2023 roku premierę miał siódmy studyjny album zespołu, Time’s Arrow, wydany nakładem Cooking Vinyl[191]. Jego współproducentami byli Vice Cooler i Jonny Scott[192], a w przygotowaniu tej płyty uczestniczył także m.in. szkocki perkusista Peter Kelly[193]. Pierwszym singlem został utwór „City of Angels”, który został wydany 14 października 2022 roku[194]. Teledysk do niego ukazał się 26 października tego samego roku[195], jego reżyserem był Manuel Nogueira, a wystąpiły w nim Bianca Comparato i Marina Dias[196]. Kolejnymi dwoma singlami albumu były: wydany 11 listopada 2022 roku „Misery Remember Me”[197] oraz 7 grudnia tego samego roku „Faces”[198]. Teledysk do drugiego z tych utworów premierę miał 17 stycznia 2023 roku[199].

Album ten charakteryzował się lżejszym brzmieniem i tekstami, których treść skupiała się na „nieustannym marszu czasu”[200]. Simon Heavisides z magazynu The Line of Best Fit w recenzji albumu scharakteryzował go jako „zbiór naprawdę świetnego synthpopu od Ladytron”, określając go także jako „prawdopodobnie ich najbardziej spójny album”[201]. Elvis Thirlwell z magazynu DIY stwierdził, iż zespół swoim nowym albumem „kontynuuje popychanie swoich nieskazitelnych syntezatorowych pejzaży w coraz bardziej utopijne klimaty”[202].

Wkrótce po zakończeniu trasy koncertowej po Wielkiej Brytanii promującej ich ostatni album[203], 14 marca 2023 roku Reuben Wu ogłosił na Twitterze, że opuścił zespół Ladytron ze względu na swoje zobowiązania związane z karierą artystyczną i fotograficzną w Stanach Zjednoczonych[204]. Wyjaśniał: „Życie w trasie zapoznało mnie z fotografią, cząstką, która poprowadziła mnie w kierunku tego, co nastąpiło później”[203].

W czerwcu 2023 roku zespół udostępnił w serwisie Beatport dwa nowe remiksy utworu „Destroy Everything You Touch” z 2005 roku, autorstwa DJ-a i producenta Space Motion[205]. 1 grudnia tego samego roku premierę miała ich bożonarodzeniowa piosenka „All Over By Xmas”[206]. 25 października 2024 roku zespół wydał album z remiksami Time’s Arrow Remixed[207].

Ladytron, promując swój siódmy album studyjny, koncertował marcu i maju 2023 roku po Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych (po trzy koncerty w każdym z tych państw)[208] oraz we wrześniu i listopadzie tego samego roku ponownie w Stanach Zjednoczonych i na Corona Capital Festival w Meksyku[205]. 8 lipca 2023 roku byli jedną z gwiazd festiwalu Inne Brzmienia w Lublinie[209], a do połowy 2024 roku wystąpili jeszcze m.in. w Serbii, Wielkiej Brytanii[210] i Stanach Zjednoczonych[211].

Paradises (od 2025)

4 września 2025 roku, ponad dwa i pół roku od premiery płyty Time’s Arrow, ukazał się singel „I Believe in You”[212][213] wydany nakładem Nettwerk[214][215], będący zapowiedzią nieogłoszonego jeszcze wówczas ósmego albumu studyjnego[216]. Piosenkę tę po raz pierwszy wyemitowano w audycji prowadzonej przez prezenterkę Jamz Supernovą w BBC Radio 6 Music[217][218], a jej premierze towarzyszył teledysk w reżyserii Daniela Hunta[219]. Dzień później zespół ogłosił serię trzech koncertów w Wielkiej Brytanii które miały miejsce 19–21 marca 2026 roku, najpierw w Arts Club Theatre w Liverpoolu, a następnie w Newcastle i Manchesterze[220]. Na 6 sierpnia tego samego roku zapowiedziano wspólny występ z Garym Numanem[221].

17 października 2025 roku oficjalną premierę miał kolejny singel Ladytron „I See Red”, wydany nakładem Nettwerk, a także teledysk do niego w reżyserii Hunta[222][223]. Utwór ten został ujawniony już dzień wcześniej w serwisie Flood Magazine, gdzie zespół zapowiedział także wydanie 28 listopada tego samego roku z okazji Record Store Day Black Friday kolekcji remiksów pn. Nightlife, zarówno nowych, jak i wcześniej opublikowanych[224].

21 listopada 2025 roku premierę miał trzeci singel „Kingdom Undersea”, któremu towarzyszył teledysk. Zapowiedziano w tym samym dniu także kolejny album studyjny Paradises, którego premiera miała miejsce 20 marca 2026 roku za pośrednictwem wytwórni Nettwerk[225]. 16 grudnia 2025 roku zespół ogłosił serię pięciu koncertów po Stanach Zjednoczonych, które zaplanowano na maj i czerwiec 2026 roku[226]. 26 grudnia 2025 roku ukazał się czwarty singel wraz z teledyskiem „Caught in the Blink of an Eye”[227][228], a 6 lutego 2026 roku piąty – „A Death in London”, wspólnie z czarno-białym teledyskiem do niego[229][230].

Album Paradises składa się z szesnastu utworów[231], został wyprodukowany Hunta, z za miks odpowiadał wieloletni współpracownik zespołu Jim Abbiss. Nagrywano go podczas sesji w Liverpoolu, São Paulo, Montrose i Londynie. O nagrywaniu albumu Hunt powiedział: „Pomimo naszych korzeni w świecie DJ-ów, nigdy nie nagraliśmy płyty w stylu disco, chociaż disco w naszym kontekście ma nieco inne znaczenie”[232]. Abbiss stwierdził natomiast: „Kiedy usłyszałem dema do Paradises, byłem naprawdę zachwycony. Różnorodność tekstów i aranżacji przypominała mi Witching Hour, ale z jego własnym, niepowtarzalnym klimatem, brzmieniem i charakterem”[231].

Projekty poboczne

Budynek przy 32 Hope Street w Liverpoolu, w którym znajdował się klub Korova (2018)

Zespół Ladytron wyprodukował remiksy dla wielu zespołów i artystów, w tym m.in.: Dave’a Gahana (utwór „I Need You”)[233], Erasure („Love You to the Sky”)[234], Goldfrapp („Fly Me Away”)[235], Apoptygma Berzerk („Until the End of the World”)[236], Placebo („Because I Want You”)[237][238][239], Blondie („Fade Away and Radiate” i „Hanging On the Telephone”)[49], Gang of Four („Natural’s Not in It”)[240][241], Nine Inch Nails („The Beginning of the End”)[242], Bloc Party („Like Eating Grass”)[243][244], Kings of Convenience („Little Kids”)[245], Soulwax („Conversation Intercom”)[246], Róisín Murphy („I’m Every Woman”)[247], Bang Gang („Out Of Horizon”)[248][249], Dirty Vegas („Little White Doves”)[250], Electrocute („I Need a Freak”)[49], Erasure („Love You to the Sky”)[251], Felixa da Housecata („Silver Screen Shower Scene”), Indochine („Pink Water”), Looper[49], Natalii Kills („Wonderland”)[252], Paula Wellera („That Dangerous Age”), Polysics („Wild One”), She Wants Revenge („Tear You Apart”), Simian („La Breeze”), Soft Cell („Say Hello Wave Goodbye”), The Faint („Mirror Error”) czy Venini („Carnival Star”)[49]. Jest także współautorem i producentem dodatkowych utworów „Birds of Prey” i „Little Dreamer” z albumu Bionic Christiny Aguilery z 2010 roku[253].

Wszyscy członkowie zespołu prócz działalności w Ladytron byli bądź są zaangażowani w różne projekty poboczne[19]. Helen Marnie, posługując się swoim nazwiskiem jako pseudonimem artystycznym (Marnie), wydała dwa solowe albumy: Crystal World 11 czerwca 2013 roku[151] oraz Strange Words and Weird Wars 2 czerwca 2017 roku[153]. W 2015 roku współpracowała z islandzką grupą Bang Gang, występując gościnnie w utworze „Silent Bite” z albumu The Wolves Are Whispering[254]. W listopadzie 2024 roku w Montrose w Szkocji założyła kawiarnię „Tomorrow is Another Day”, której nazwa nawiązuje do tytułu jednej z piosenek zespołu Ladytron[255].

Mira Aroyo współpracowała z Johnem Foxxem w projekcie John Foxx and the Maths przy piosence „Watching a Building on Fire”[256]. Działa także jako producentka i reżyserka[257]. Była producentką filmu dokumentalnego z 2018 roku pn. Can You Feel It – How Dance Music Conquered the World oraz reżyserką serialu dokumentalnego Historia w pytaniach i odpowiedziach z 2020 roku[258].

Daniel Hunt pracował nad muzyką do kilku filmów, w tym nad ścieżką dźwiękową do filmu Would You Rather, współpracując z islandzkim muzykiem Barði Jóhannssonem. Był również producentem albumu Marnie, Crystal World[5]. W 2014 roku w São Paulo w Brazylii założył zespół Tamoios wraz z Luisą Maitą i Fernando Rischbieterem[259].

Reuben Wu, członek zespołu Ladytron do 2023 roku[204], jest fotografem i artystą wizualnym związanym z National Geographic[260]. Opublikował serię zdjęć na swojej stronie internetowej, a w 2011 roku wydał książkę zawierającą zbiór fotografii z wyprawy na Svalbard, którą odbył z przyjacielem w tym samym roku[261]. Jego zdjęcie przedstawiające Stonehenge wykonane w 2022 roku wygrało w kategorii „Projekt opowiadania historii online roku” w konkursie Pictures of the Year International Competition[262][263].

Hunt, Wu i DJ Revo we wrześniu 2003 roku otworzyli w Liverpoolu klub nocny Evol[264]. Dwa lata później Hunt i Wu przy wsparciu kilku współpracowników otworzyli w Liverpoolu bar z restauracją i miejscem koncertowym Korova[265][266]. Klub ten zbankrutował przed 2012 rokiem[267].

Styl muzyczny

Mira Aroyo i Helen Marnie na Park Live Festival w Moskwie (2013)

Styl muzyczny zespołu Ladytron jest grupowany w takich gatunkach, jak m.in.: electropop[268][269][270], synthpop[271][131][272][11], rock elektroniczny[3][273][274][62], post-punk revival[275], nowa fala[271], shoegaze[276][277], witch house[278], art pop[279] czy art rock[280], a baza danych o muzyce AllMusic określa ich styl muzyczny w gatunkach: rock alternatywny, indietronica, indie pop, synthpop i dream pop[2]. Członkowie zespołu natomiast sami określili swoje brzmienie jako „elektroniczny pop”[281].

Podczas gdy niektórzy dziennikarze muzyczni określają Ladytron mianem zespołu electroclashowego[282][15][283][74], to sami członkowie Ladytron wielokrotnie odrzucali siebie jako zespół tego gatunku[15]. Helen Marnie w wywiadzie z sierpnia 2011 roku dla serwisu Rocksucker powiedziała: „Zawsze byliśmy wrzucani do jednego worka z zespołami, których brzmienie nie przypominało niczego, z którymi często nie mieliśmy wiele wspólnego. To sprawiało, że czuliśmy się niekomfortowo. Z tego powodu staraliśmy się unikać jakiegokolwiek związku z tym terminem”[284]. Daniel Hunt powiedział natomiast w wywiadzie dla magazynu CMJ New Music Monthly w 2002 roku: „Zostaliśmy wrzuceni do jednego worka z electroclashem, przynajmniej w Anglii. Nie wiem, jak jest u nas, ale skreślono nas jako część electroclashu, choć tak naprawdę nie czujemy się częścią. To znaczy, każdy to powie – w każdym wywiadzie, jaki czytam, ktoś mówi, że nie jest częścią tego nurtu. Ale uważam, że to przykre”[285].

Brzmienie zespołu Ladytron oparte jest głównie na analogowych syntezatorach[27] i nawiązuje do dźwięków synthpopowych z lat 80. XX wieku[286][18], dodając co do nich własne, nastrojowe brzmienia[287].

Ladytron porównywamy jest do takich artystów i zespołów, jak m.in.: Depeche Mode[288], Chvrches[74], Client[289], Röyksopp, Metric, Fever Ray, Grimes, VNV Nation, Covenant, Assemblage 23, Mesh, Shiny Toy Guns, Cut Copy, Miss Kittin, Camouflage, Yellow Magic Orchestra[290], The Knife[291], Goldfrapp[292], Crystal Castles[293], The Human League[294], La Roux[295], OMD, Wolfsheim[296], Pet Shop Boys[297], Daft Punk[298] czy Marsheaux[299]. Pierwszy studyjny album Ladytron, 604, często kojarzono z niemieckimi pionierami muzyki elektronicznej Kraftwerk[300][301], a ponadto brzmienie zespołu porównywano także electroclashowej grupy Fischerspooner czy do mroczniejszych dokonań zespołu New Order[302].

Muzycy, dla których zespół Ladytron jest jednym z ich ulubionych, to m.in.: Andy McCluskey[303][304], Courtney Love[305], Brian Eno[306], Trent Reznor[307], Little Boots[308], Christina Aguilera[309], Tegan i Sara Quin[310], Emma Anderson[311], Sarah Blackwood[312], Shirley Manson[313], Brian Molko[314], Andy Bell[315] czy Tycho[290].

Były członek grupy Roxy Music Brian Eno powiedział w 2009 roku: „Ladytron to dla mnie najlepsza angielska muzyka pop. To taki zespół, który naprawdę pojawia się tylko w Anglii, z tą zabawną mieszanką ekscentrycznych szkolnych wygłupów i przebieranek, z pełną świadomością tego, co dzieje się wszędzie muzycznie, co jest w pewien sposób splecione i utkane w coś zupełnie nowego”[306].

Mira Aroyo w utworach i na koncertach Ladytron wykonuje swój charakterystyczny, pozbawiony emocji wokal, a Helen Marnie stanowi mocny, „stosunkowo dziewczęcy kontrapunkt”[301]. Zespół oprócz języka angielskiego posługuje się w tekstach piosenek także językiem bułgarskim. Aroyo, która ma pochodzenie bułgarskie i dorastała znając język bułgarski jako swój język ojczysty[316][317], wyjaśniła, że zespół po raz pierwszy eksperymentował z językiem bułgarskim w utworze „Commodore Rock” z albumu 604, ponieważ ten język ma rytm, który tak bardzo różni się od języka angielskiego[318]. Użycie języka innego niż angielski również wyróżnia Ladytron na tle innych grup i stanowi swego rodzaju znak rozpoznawczy zespołu[318][317]. Tylko do 2008 roku Aroyo zaśpiewała dziesięć piosenek po bułgarsku na trzech albumach studyjnych[316]. Ponadto w utworach Ladytron obecny jest także męski wokal, m.in. w piosence „International Dateline” z albumu Witching Hour[4] czy „Versus” z albumu Velocifero[270].

Proces twórczy

O tworzeniu tekstów piosenek Helen Marnie powiedziała w 2019 roku dla magazynu Billboard, że „tak naprawdę nigdy nie rozmawialiśmy o tekstach, chyba że jakiś utwór nie miał tekstu. Wtedy weszliśmy do studia i tam je dokończyliśmy, ale to bardzo rzadkie. Nigdy wcześniej nie omawiamy tematów. Wszystko po prostu się układa i zaskakuje. Dziwnie byłoby, gdybyśmy rozmawiali o takich rzeczach”. Dodała też: „Dla mnie liczy się bardziej interpretacja brzmienia słów. To, jak akcentujesz poszczególne słowa, jest dla mnie ważne. […] Nie chodzi o to, że to piosenka o miłości, musi tak brzmieć. Bardziej interesuje mnie kształt słów, jak mój głos i ton do nich pasują”[149].

O procesie tworzenia albumu Daniel Hunt w 2019 roku dla magazynu Vice wyjaśniał, że utwory tworzone były zdalnie: „Dzielimy się pomysłami i plikami, a potem spotykamy się w Wielkiej Brytanii, aby wszystko nagrać i sfinalizować. Tak wyglądała większość naszej kariery. Było inaczej tylko na początku istnienia zespołu; komponowaliśmy wtedy twarzą w twarz na próbach. Ale jeszcze łatwiej jest tak pracować [zdalnie]. Jesteśmy przyzwyczajeni do produkcji w ten sposób”[161].

Koncerty

Koncert Ladytron w Glasgow (2018)

Zespół Ladytron koncertował promując każdy ze swoich najważniejszych albumów, w tym: 604 (2001), Light & Magic (2002–2004), Witching Hour (2005–2007), Velocifero (2008–2009), Best of 00–10 (2011), Gravity the Seducer (2011) czy Ladytron (2019–2020). Na przestrzeni lat występowali w Europie, Ameryce Północnej i Południowej, Azji i Australii[52]. Grupa przy wyborze miejsc występów kładła większy nacisk na kraje i miasta inne niż ich własne, dzięki czemu wzrosła ich światowa rozpoznawalność, występując m.in. w państwach, gdzie nie docierało wielu zagranicznych zespołów, jak Chiny w 2004 roku czy Kolumbia[148] w 2006 roku[52], a o występach w drugim z tych krajów Daniel Hunt mówił dla magazynu Electronic Sound w 2019 roku: „W Kolumbii byliśmy niemal królikami doświadczalnymi, bo wszyscy uważali, że występy tam są zbyt niebezpieczne, ale my się tego nie baliśmy. Mieliśmy świetne doświadczenie. To pomogło otworzyć drzwi i znacznie więcej ludzi zaczęło tam koncertować, agenci pytali nas, jak było”[178].

Grupa grała na różnych festiwalach muzycznych na całym świecie, takich jak m.in.: La Route du Rock 2001[36], Reading Festival 2001[37], Koneisto 2001[319], Festival Internacional de Benicàssim 2001 i 2005, Coachella Festival 2003 i 2006, Hultsfred Festival 2003, Arvikafestivalen 2003 i 2006[52], Lowlands 2003[320], Dot-to-Dot Festival 2005[321], Pukkelpop 2005[322], Exit Festival 2005[323], Creamfields 2007[324], Electric Picnic 2007[325], Bonnaroo 2008[326], Traffic 2009[327], Standon Calling 2009[328], Electrosonic Festival 2009[329], Ping Gu Valley Festival 2011[330], Donaufestival 2011[331], Hegyalja Fesztivál 2011[332], Decibel Festival 2011[143], DeLuna Fest 2011[333], ZoukOut 2011[144], CRSSD Festival 2019[182] i 2023[334], LOW Festival 2019[183], Tomavistas 2023[335], Release Athens Festival 2023[336], Corona Capital Festival 2023[337], Sideways Festival 2024[338], Bumbershoot 2024[339] czy Subkult Festival 2026[340].

Zespół kilkukrotnie występował także w Polsce. 7 lipca 2006 roku koncertował w Gdyni na Open’er Festival 2006[341], 17 października 2008 roku w warszawskiej Fabryce Trzciny w ramach Free Form Festival 2008 i dzień później w krakowskim klubie „Studio”[342], 3 czerwca 2011 roku na Selector Festival w Krakowie[52], 1 czerwca 2012 roku w klubie „1500m2 Do Wynajęcia” i dzień później w sopockim „Sfinks 700”[343] oraz 8 lipca 2023 roku na festiwalu Inne Brzmienia w Lublinie[209][344].

Od czasu wydania albumu Light & Magic zespół Ladytron zaczął intensywnie koncertować i zapraszać do współpracy członków, którzy grali na żywo na gitarze basowej i perkusji. W trasach koncertowych uczestniczyli m.in.: Pop Levi (gitara basowa podczas trasy Light & Magic), Andrea Goldsworthy (gitara basowa podczas trasy Witching Hour) i Keith York (perkusja podczas tras Light & Magic i Witching Hour)[67].

W początkowej fazie trasy koncertowej Witching Hour zespół nadawał swoim czterem syntezatorom Korg MS2000B nazwy, które ułatwiały ich rozróżnianie: Cleopatra (Helen Marnie), Babylon (Mira Aroyo), Ulysses (Daniel Hunt) i Gloria (Reuben Wu)[345]. Nieodłącznym elementem wszystkich występów zespołu Ladytron jest instrument Korg MS-20, na którym gra Aroyo[67].

Zespoły, które supportowały Ladytron podczas ich tras koncertowych to m.in.: Simian[346], The Presets[347], Client, Cansei de Ser Sexy[348], Asobi Seksu[349][350], Mount Sims[33], Crocodiles[351], Franz Ferdinand[57], Sonoio[145], VHS or Beta, Geographer[146][147], The Ghost[352] czy Black Wire[353].

Zespół Ladytron supportował takich artystów, jak: Soulwax podczas ich trasy po Wielkiej Brytanii w 2001 roku[354], Björk w 2003 roku[355][356] czy Goldfrapp w 2006 roku[357]. Na początku 2007 roku, na zaproszenie Trenta Reznora, zespół Ladytron supportował Nine Inch Nails podczas ich europejskiej trasy koncertowej[80][358]. Wiosną i latem 2008 roku wyruszyli we wspólną trasę koncertową zespołem Datarock[359], a latem tego samego roku grupa supportowała amerykański zespół Interpol[360]. W 2009 roku Ladytron i The Faint wspólnie wyruszyli na trasę koncertową po Ameryce Północnej[101][104].

Członkowie zespołu prócz wspólnych występów grają także jako DJ-e[106][361].

Członkowie zespołu

Helen Marnie (2011)
Mira Aroyo (2011)
Daniel Hunt (2011)
Reuben Wu (2009)

Obecni członkowie

Byli członkowie

Dyskografia

Nagrody i wyróżnienia

Rok Nominowany utwór Kategoria Nagroda Nota Źr.
2003 „Seventeen” Najlepszy brytyjski singel popowy Popjustice £20 Music Prize Nominacja [362]
2006 „Destroy Everything You Touch” Najlepszy debiut reżyserski MVPA Awards Nominacja [363]
2006 „Destroy Everything You Touch” Piosenka roku PLUG Independent Music Awards Nominacja [364]
2006 „Destroy Everything You Touch” Najlepszy brytyjski singel popowy Popjustice £20 Music Prize Nominacja [362]
2019 „The Island” Wideo roku Classic Pop Reader Awards Nominacja [365]

Wykorzystanie w mediach

Piosenka Dzieło Typ Rok Źr.
„Ace of Hz” FIFA 11 gra wideo 2010 [366]
Plotkara serial TV 2011 [367]
„Burning Up” Fringe: Na granicy światów serial TV 2009 [368]
The Big Short film 2015 [369]
„Deep Blue” Loki serial TV 2023 [370]
„Destroy Everything You Touch” FIFA World Cup 2006 gra wideo 2006 [371]
Ciastko z niespodzianką film 2007 [372]
Nieodebrane połączenie film 2008 [373]
Mamut film 2009 [374]
Wrześniowy numer film 2009 [375]
Pożegnanie z niewinnością film 2010 [376]
Série noire serial TV 2014 [377]
Saltburn film 2023 [378]
The Boulet Brothers’ Dragula serial TV 2024 [379]
„Discotraxx” Plague Town film 2008 [380]
Tie a Yellow Ribbon film 2009 [381]
„Fighting in Built Up Areas” Need For Speed: Carbon gra wideo 2006 [382]
„Ghosts” Powrót do życia serial TV 2007 [383]
Need For Speed: Undercover gra wideo 2008 [384]
The Sims 2: Osiedlowe życie gra wideo 2008 [385]
Ty będziesz następna film 2009 [383]
The Sims 3 gra wideo 2009 [386]
LittleBigPlanet 2 gra wideo 2011 [387]
Potwór z szafy film 2016 [383]
„International Dateline” Mamut film 2009 [374]
„Mirage” Plotkara serial TV 2007 [388]
„Mu-Tron” August film 2008 [389]
„Playgirl” Niebezpieczne miasto film 2001 [390]
Słowo na L serial TV 2005 [391]
Łup film 2011 [392]
„Rockfalls & Estuaries” The Sims 3 gra wideo 2009 [93]
„Runaway” FIFA 09 gra wideo 2009 [84]
„Seventeen” Party Monster film 2003 [393]
Korporacje przyszłości serial 2016 [394]
„She Stepped Out of the Car” The Sims 3 gra wideo 2009 [93]
„Sugar” Życie na fali serial TV 2003 [395]
Wzgórza Hollywood program TV 2006 [395]
„Sugar (Jagz Kooner Remix)” Need For Speed: Carbon gra wideo 2006 [382]
Bogowie Egiptu film 2016 [396]
„Tesla” The Sims 3: Nie z tego świata gra wideo 2012 [154]
„Tommorow” Brzydula Betty serial TV 2006 [397]
„This Is Our Sound” Queer as Folk serial TV 2002 [398]
„Use Your Mind” Yo Gabba Gabba! serial TV 2011 [99]
„Versus” Mamut film 2009 [374]
„Weekend” Kaboom film 2010 [399]
„Young Etruscians” The Sims 3 gra wideo 2009 [93]

Przypisy

  1. ↑ Rate Your Music, Ladytron [online], rateyourmusic.com [dostęp 2025-08-15] (ang.).
  2. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 Ladytron, [w:] AllMusic [online], allmusic.com [dostęp 2025-05-02] (ang.).
  3. 1 2 Alex Young, Who’s Who at Bonnaroo: Ladytron [online], consequence.net, 4 czerwca 2008 [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  4. 1 2 3 4 5 Lynne Scott, Emerging from the past, suited for the future: an interview with Ladytron, „SLUG” (214), Salt Lake City, październik 2016, s. 25 [dostęp 2025-08-15] (ang.).
  5. 1 2 Ladytron members [online], ladytronmusic.blogspot.com [dostęp 2025-05-01] (ang.).
  6. ↑ Carmel Hagen, Ladytron Format Magazine Urban Art Fashion [online], formatmag.com, 14 grudnia 2008 [dostęp 2025-05-03] [zarchiwizowane z adresu 2008-12-18] (ang.).
  7. ↑ Blurb, Reuben Wu [online], blurb.com [dostęp 2025-05-03] [zarchiwizowane z adresu 2015-07-02] (ang.).
  8. ↑ Reuben Wu [online], uk.linkedin.com [dostęp 2011-06-13] [zarchiwizowane z adresu 2012-06-15] (ang.).
  9. ↑ Designer Downtime [online], core77.com [dostęp 2025-05-02] (ang.).
  10. ↑ Paris Pompor, Ladytron, „The Sydney Morning Herald”, archive.ph, 26 września 2008 [dostęp 2025-05-04] (ang.).
  11. 1 2 3 4 5 Colin Larkin (red.), The encyclopedia of popular music, wyd. 4, New York: Muze; Oxford University Press, 2006, s. 63, ISBN 978-0-19-531373-4 (ang.).
  12. ↑ Techno Squirrels, Bio [online], technosquirrels.com [dostęp 2025-05-03] [zarchiwizowane z adresu 2011-06-23] (ang.).
  13. 1 2 3 Home of Ladytronix [online], invictahifi.co.uk [dostęp 2025-05-03] [zarchiwizowane z adresu 2001-03-06] (ang.).
  14. ↑ AllMusic, He Took Her to a Movie. Ladytron [online], allmusic.com [dostęp 2025-08-13] (ang.).
  15. 1 2 3 3/29 – Ladytron – 'Best Of: 00 – 10', „Nettwerk Press Blog”, nettskinny.com, 14 listopada 2011 [dostęp 2025-05-03] [zarchiwizowane z adresu 2013-12-24] (ang.).
  16. ↑ Cato Salsa Experience Interview, „Videovision”, videovision.org, 7 marca 2003 [dostęp 2025-05-03] [zarchiwizowane z adresu 2003-06-05] (ang.).
  17. ↑ From ringtones to Pet Shop Boys to classical scores, „Insight”, Liverpool: The University of Liverpool, 2006, s. 9 [dostęp 2025-05-03] [zarchiwizowane 2014-09-09] (ang.).
  18. 1 2 3 4 Andy Von Pip, First Issue Revisited: Ladytron on “604”, „Under the Radar Magazine”, undertheradarmag.com, 18 sierpnia 2022 [dostęp 2025-08-20] (ang.).
  19. 1 2 60-second interview: Ladytron’s Mira Aroyo – The Daily Record, „Sunday Mail”, dailyrecord.co.uk, 1 czerwca 2008 [dostęp 2025-05-03] [zarchiwizowane z adresu 2011-03-03] (ang.).
  20. ↑ AllMusic, Reproductions: Songs of the Human League. Various Artists [online], allmusic.com [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  21. ↑ AllMusic, Playgirl (Germany). Ladytron [online], allmusic.com [dostęp 2025-08-13] (ang.).
  22. ↑ Official Charts, The Way That I Found You / Holiday 601 [online], officialcharts.com [dostęp 2025-08-13] (ang.).
  23. ↑ AllMusic, 604. Ladytron [online], allmusic.com [dostęp 2025-08-13] (ang.).
  24. ↑ NME, Rocklist.net… NME End of Year Lists 1999 [online], rocklistmusic.co.uk [dostęp 2011-06-23] [zarchiwizowane z adresu 2020-01-18] (ang.).
  25. ↑ NME, NME End of Year Lists 2001 [online], rocklistmusic.co.uk [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  26. ↑ NME, NME End of Year Lists 2000 [online], rocklistmusic.co.uk [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  27. 1 2 Ladytron, [w:] Polskie Radio [online], polskieradio.pl, 16 października 2008 [dostęp 2025-05-04] (pol.).
  28. ↑ AllMusic, 604 – Ladytron. CD – Emperor Norton #7037 [online], allmusic.com [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  29. ↑ Amazon, 604: Amazon.de: CDs & Vinyl [online], amazon.de [dostęp 2025-05-03] [zarchiwizowane z adresu 2024-11-26] (niem.).
  30. ↑ AllMusic, 604 – Ladytron. Release Info [online], allmusic.com [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  31. ↑ AllMusic, 604 [Bonus Tracks] - Ladytron. Release Info [online], allmusic.com [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  32. ↑ AllMusic, 604 – Ladytron. Release Info [online], allmusic.com [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  33. 1 2 Ladytron biography [online], ladytronmusic.blogspot.com, 26 marca 2011 [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  34. ↑ AllMusic, Lance Thomas [online], allmusic.com [dostęp 2025-08-14] (ang.).
  35. ↑ Festival Internacional de Benicassim 2001 [online], popchild.com [dostęp 2025-08-21] (hiszp.).
  36. 1 2 Festival La Route du Rock, Historique [online], laroutedurock.com [dostęp 2025-08-21] (fr.).
  37. 1 2 Reading Festival, Reading 2001 [online], readingfestival.com [dostęp 2025-08-21] (ang.).
  38. ↑ BBC – Radio 1", Keeping It Peel – 05/12/2001 Ladytron [online], bbc.co.uk, 5 grudnia 2001 [dostęp 2025-05-03] [zarchiwizowane z adresu 2008-03-26] (ang.).
  39. ↑ Bob Gourley, Ladytron, „Chaos Control Digizine”, chaoscontrol.com, 2002 [dostęp 2025-05-03] [zarchiwizowane z adresu 2012-04-09] (ang.).
  40. ↑ AllMusic, Light & Magic. Ladytron (CD – Emperor Norton #EMN 7058CD) [online], allmusic.com [dostęp 2025-08-14] (ang.).
  41. ↑ AllMusic, Light & Magic Ladytron (CD – Telstar #TCD 3296) [online], allmusic.com [dostęp 2025-08-14] (ang.).
  42. ↑ Amazon, Light & Magic [online], amazon.de [dostęp 2025-05-03] [zarchiwizowane z adresu 2024-11-27] (niem.).
  43. ↑ Amazon, ライト&マジック [online], amazon.co.jp [dostęp 2025-08-14] (jap.).
  44. ↑ AllMusic, Light & Magic (Bonus Tracks). Ladytron (CD – Emperor Norton #7058) [online], allmusic.com [dostęp 2025-08-14] (ang.).
  45. ↑ AllMusic, Light & Magic. Ladytron (Digital Download – Nettwerk #) [online], allmusic.com [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  46. 1 2 AllMusic, Light & Magic. Ladytron [online], allmusic.com [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  47. ↑ Will Hodgkinson, Interview by Will Hodgkinson, Home entertainment, „The Guardian”, theguardian.com, 29 listopada 2002 [dostęp 2025-08-20] (ang.).
  48. ↑ Genius, Light & Magic by Ladytron [online], genius.com [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  49. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Ladytron discography [online], ladytronmusic.blogspot.com, 23 maja 2011 [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  50. ↑ Rate Your Music, Cracked LCD / USA Vs White Noise [online], rateyourmusic.com [dostęp 2025-08-14] (ang.).
  51. ↑ Joshua Ostroff, Ladytron. Light&Magic, „Exclaim!”, exclaim.ca, 1 września 2002 [dostęp 2025-08-20] (ang.).
  52. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Ladytron tour dates [online], ladytronmusic.blogspot.com, 20 lipca 2013 [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  53. ↑ BBC – Radio 1", Keeping It Peel – 04/12/2002 Ladytron [online], bbc.co.uk, 4 grudnia 2002 [dostęp 2025-05-03] [zarchiwizowane z adresu 2008-03-27] (ang.).
  54. ↑ Christophe Labussière, Premonition Magazine [online], premonition.org, sierpień 2002 [dostęp 2025-05-03] [zarchiwizowane z adresu 2015-07-07] (ang.).
  55. 1 2 AllMusic, Softcore Jukebox. Ladytron [online], allmusic.com [dostęp 2025-08-14] (ang.).
  56. ↑ Will, Ladytron [online], jound.com, 26 lipca 2001 [dostęp 2025-05-03] [zarchiwizowane z adresu 2001-07-26] (ang.).
  57. 1 2 Mark Pytlik, Ladytron: Spell Bound – XLR8R [online], xlr8r.com, 22 listopada 2005 [dostęp 2025-05-03] [zarchiwizowane z adresu 2018-09-29] (ang.).
  58. ↑ Rykodisc Nearing Emperor Norton Deal, „Billboard”, billboard.com, 3 maja 2004 [dostęp 2025-08-14] (ang.).
  59. ↑ Ladytron, Important announcement: Ladytron sign to Island Records [online], ladytron.com, 7 grudnia 2004 [dostęp 2025-05-03] [zarchiwizowane z adresu 2005-12-17] (ang.).
  60. ↑ Ladytron, Ladytron tour China [online], ladytron.com, 6 grudnia 2004 [dostęp 2025-05-03] [zarchiwizowane z adresu 2004-12-06] (ang.).
  61. ↑ AllMusic, Witching Hour. Ladytron (CD – Island #CID 8163) [online], allmusic.com [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  62. 1 2 Ladytron’s ‘Witching Hour’ Lands At Ryko, „Billboard”, billboard.com, 19 sierpnia 2005 [dostęp 2025-08-16] (ang.).
  63. ↑ AllMusic, Witching Hour (Bonus CD). Ladytron (CD – Major Musik #230023) [online], allmusic.com [dostęp 2025-08-14] (ang.).
  64. ↑ AllMusic, Witching Hour (Bonus Tracks). Ladytron (CD – So Sweet #SWEET 0028CD) [online], allmusic.com [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  65. ↑ AllMusic, Witching Hour (2011 Bonus Tracks). Ladytron (CD – Nettwerk / Nettwerk Productions #30914) [online], allmusic.com [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  66. 1 2 AllMusic, Witching Hour. Ladytron [online], allmusic.com [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  67. 1 2 3 Ladytron equipment [online], ladytronmusic.blogspot.com, 13 kwietnia 2011 [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  68. ↑ Genius, Witching Hour by Ladytron [online], genius.com [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  69. ↑ Metacritic, Witching Hour by Ladytron [online], metacritic.com [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  70. ↑ Mark Pytlik, Pitchfork: Ladytron: The Witching Hour [online], pitchfork.com, 4 października 2005 [dostęp 2025-05-03] [zarchiwizowane z adresu 2009-03-18] (ang.).
  71. ↑ Rate Your Music, International Dateline [online], rateyourmusic.com [dostęp 2025-08-14] (ang.).
  72. 1 2 Official Charts, Ladytron [online], officialcharts.com [dostęp 2025-05-04] (ang.).
  73. ↑ Top 50 Albums of 2005, „Pitchfork”, pitchfork.com, 31 grudnia 2005 [dostęp 2025-08-16] (ang.).
  74. 1 2 3 Kate Hutchinson, Ladytron: Ladytron review – electroclash stomp of intent, „The Guardian”, theguardian.com, 15 lutego 2019 [dostęp 2025-08-20] (ang.).
  75. ↑ The 200 Best Songs of the 2000s, „Pitchfork”, pitchfork.com, 21 sierpnia 2009 [dostęp 2025-08-16] (ang.).
  76. ↑ AllMusic, Extended Play. Ladytron [online], allmusic.com [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  77. ↑ AllMusic, The Harmonium Session. Ladytron [online], allmusic.com [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  78. ↑ The Weekly LP & Singles Platter, Please!, „The Synthesizer Book”, synthesizerbook.wordpress.com, 31 marca 2011 [dostęp 2025-08-14] (ang.).
  79. ↑ Jude Rogers, Ladytron tell Jude Rogers about their tussles with lady luck., „The Guardian”, theguardian.com, 29 maja 2008 [dostęp 2025-05-03] [zarchiwizowane z adresu 2014-07-13] (ang.).
  80. 1 2 Side Line, Ladytron joins Major Records and Nine Inch Nails on tour [online], side-line.com, 28 lutego 2007 [dostęp 2025-05-03] [zarchiwizowane z adresu 2013-06-14] (ang.).
  81. ↑ Ladytron Land New Label, „IGN Music”, ign.com, 12 listopada 2007 [dostęp 2025-05-03] [zarchiwizowane z adresu 2019-11-28] (ang.).
  82. ↑ Cortney Harding, Exclusive: Ladytron Signs With Nettwerk, „Billboard”, billboard.com, 12 listopada 2007 [dostęp 2025-08-16] (ang.).
  83. ↑ David Weiss, Ladytron. Layer Cake [online], emusician.com, 1 czerwca 2008 [dostęp 2025-05-03] [zarchiwizowane z adresu 2012-09-28] (ang.).
  84. 1 2 Chris Carle, Ladytron Interview, „IGN”, ign.com, 15 sierpnia 2008 [dostęp 2025-08-20] (ang.).
  85. ↑ Ladytron reveal new album details, „NME”, nme.com, 14 lutego 2008 [dostęp 2025-08-16] (ang.).
  86. ↑ Ladytron to release first album in three years, „NME”, nme.com, 27 marca 2008 [dostęp 2025-08-16] (ang.).
  87. ↑ AllMusic, Velocifero. Ladytron [online], allmusic.com [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  88. ↑ New Ladytron record brings fans up to speed, „Blast Magazine”, blastmagazine.com, 19 stycznia 2019 [dostęp 2025-08-14] [zarchiwizowane z adresu 2019-01-12] (ang.).
  89. ↑ Rate Your Music, Tomorrow [online], rateyourmusic.com [dostęp 2025-08-14] (ang.).
  90. ↑ AllMusic, Tomorrow. Ladytron [online], allmusic.com [dostęp 2025-08-14] (ang.).
  91. 1 2 3 Scott Plagenhoef, Ladytron: Best of 00-10, „Pitchfork”, pitchfork.com, 29 kwietnia 2011 [dostęp 2025-08-16] (ang.).
  92. ↑ The Game Reviews, Interview: Ladytron [online], thegamereviews.com, 27 lutego 2009 [dostęp 2025-05-03] [zarchiwizowane z adresu 2019-09-09] (ang.).
  93. 1 2 3 4 Ladytron’s The Sims 3 tracks [online], ladytronmusic.blogspot.com, 9 września 2012 [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  94. ↑ Brenton Woodrow, Interview: Helen Marnie of Ladytron, „Get Some Magazine”, getsomemagazine.com, 27 lutego 2019 [dostęp 2025-08-20] [zarchiwizowane z adresu 2019-03-10] (ang.).
  95. ↑ As told to Henry Barnes, Drummer Billy Brown on Whiplash: they don’t beat it into you like that, „The Guardian”, theguardian.com, 16 stycznia 2015 [dostęp 2025-08-20] (ang.).
  96. ↑ Drumming Teacher Network, Billy Brown – Drum Lessons in Catford, London [online], drummingteacher.net [dostęp 2025-08-20] [zarchiwizowane z adresu 2024-05-20] (ang.).
  97. ↑ Ladytron Back on the Road, „Pitchfork”, pitchfork.com, 14 października 2008 [dostęp 2025-08-16] (ang.).
  98. ↑ Krzysiek Stęplowski, Młodzi twórcy na Free Form Festival [online], nowamuzyka.pl, 11 października 2008 [dostęp 2025-08-16] (pol.).
  99. 1 2 Ladytron – Mysteries. Yo Gabba Gabba! 2010-09-02. [dostęp 2025-08-14].
  100. ↑ 3 rare Ladytron songs [online], ladytronmusic.blogspot.com, 23 września 2012 [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  101. 1 2 Nick Neyland, Ladytron and the Faint Co-Headlining North American Tour, „Prefixmag”, prefixmag.com, 6 lutego 2009 [dostęp 2025-05-03] [zarchiwizowane z adresu 2009-02-09] (ang.).
  102. ↑ Synthtopia, Brian Eno Curating Sydney Music Fest [online], synthtopia.com, 26 marca 2009 [dostęp 2025-05-03] [zarchiwizowane z adresu 2019-04-08] (ang.).
  103. ↑ Ned Raggett, Ladytron May Be Dark and Moody, But Don’t Call Them Goth [online], ocweekly.com, 23 kwietnia 2009 [dostęp 2025-05-03] [zarchiwizowane z adresu 2010-02-22] (ang.).
  104. 1 2 Ladytron Co-Headline, „IGN”, ign.com, 6 lutego 2009 [dostęp 2025-08-20] (ang.).
  105. ↑ Andre Paine, Depeche Mode Cancels More Dates As Singer Recovers From Surgery [online], billboard.com, 28 maja 2009 [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  106. 1 2 3 4 Melody Lau, „In our search for perfection, we want to create something that is aurally exciting and will touch people’s hearts”: TLOBF talks to Ladytron, „The Line of Best Fit”, thelineofbestfit.com, 3 października 2011 [dostęp 2025-08-15] (ang.).
  107. ↑ AllMusic, Live at London Astoria 16.07.08. Ladytron [online], allmusic.com [dostęp 2025-08-14] (ang.).
  108. ↑ Ladytron reschedule London gig after soundsystem blows, „NME”, nme.com, 19 maja 2008 [dostęp 2025-08-16] (ang.).
  109. ↑ Christina album has Ladytron feel, „Metro News”, metro.co.uk, 3 sierpnia 2009 [dostęp 2025-05-03] [zarchiwizowane z adresu 2015-06-30] (ang.).
  110. ↑ The 100 Best Deep Cuts by 21st Century Pop Stars: Critics’ Picks, „Billboard”, billboard.com, 21 listopada 2017 [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  111. ↑ Paul Stokes, Christina Aguilera debuts track from Le Tigre/Ladytron featuring album, „NME”, nme.com, 25 marca 2010 [dostęp 2025-08-16] (ang.).
  112. ↑ Ladytron enter studio with Christina Aguilera, „NME”, nme.com, 7 lutego 2009 [dostęp 2025-08-16] (ang.).
  113. ↑ AllMusic, Velocifero: Remixed & Rare. Ladytron [online], allmusic.com [dostęp 2025-08-14] (ang.).
  114. ↑ Webedia Polska, FIFA 11 [online], GRY-Online.pl [dostęp 2025-05-03] (pol.).
  115. ↑ Tom Breihan, New Ladytron: „Ace of Hz” [online], pitchfork.com, 3 listopada 2010 [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  116. ↑ FIFPlay, FIFA 11 Soundtrack [online], fifplay.com [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  117. ↑ Tom Breihan, New Ladytron: „Ace of Hz”, „Pitchfork”, pitchfork.com, 3 listopada 2010 [dostęp 2025-08-16] (ang.).
  118. ↑ AllMusic, Ace of Hz. Ladytron. Digital Download – Nettwerk [online], allmusic.com [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  119. ↑ Rebecca Schiller, Punks Jump Up Remix Ladytron – Free MP3, „NME”, nme.com, 7 stycznia 2011 [dostęp 2025-08-16] (ang.).
  120. ↑ 10 Tracks You Have To Hear This Week – Beth Ditto, PJ Harvey, Ladytron, „NME”, nme.com, 24 stycznia 2011 [dostęp 2025-08-16] (ang.).
  121. ↑ Nettwerk Press Blog, 'Best Of Ladytron: 00-10' Available Now [online], nettskinny.com, 29 marca 2011 [dostęp 2025-05-03] [zarchiwizowane z adresu 2011-04-04] (ang.).
  122. ↑ Brainwashed – Ladytron, „Best of 00-10" [online], brainwashed.com, 17 kwietnia 2011 [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  123. ↑ Tom Breihan, Ladytron Ready Career Retrospective, „Pitchfork”, pitchfork.com, 1 lutego 2011 [dostęp 2025-08-02] (ang.).
  124. ↑ Greg Duncan, Ladytron Give Death in June’s „Little Black Angel” a Synthpop Makeover, „Cover Me”, covermesongs.com, 11 kwietnia 2011 [dostęp 2025-08-14] (ang.).
  125. ↑ Adam Adshead, Ladytron reveal ‘Best Of’ plans, „NME”, nme.com, 12 listopada 2009 [dostęp 2025-08-16] (ang.).
  126. ↑ AllMusic, The Best of Remixes. Ladytron (Digital Download – Nettwerk #) [online], allmusic.com [dostęp 2025-08-14] (ang.).
  127. ↑ Apple Music, Best of 00-10 Videos [online], music.apple.com [dostęp 2025-05-02] (ang.).
  128. ↑ Selector Festival 2011: prawdziwe szaleństwo na krakowskich Błoniach, „Kultura Onet”, kultura.onet.pl, 4 czerwca 2011 [dostęp 2025-08-16] (pol.).
  129. ↑ Tom Goodwyn, Ladytron name fifth album and announce two UK gigs – ticket details, „NME”, nme.com, 31 marca 2011 [dostęp 2025-08-16] (ang.).
  130. ↑ Jamie Fullerton, Ladytron announce June UK and Ireland tour – ticket details, „NME”, nme.com, 5 maja 2011 [dostęp 2025-08-16] (ang.).
  131. 1 2 Tom Breihan, Ladytron’s New Album: Gravity the Seducer [online], pitchfork.com, 31 marca 2011 [dostęp 2025-08-16] (ang.).
  132. ↑ Laura Studarus, Watch: Ladytron’s “Gravity the Seducer” Album Trailer, „Under the Radar Magazine”, undertheradarmag.com, 2 września 2011 [dostęp 2025-08-20] (ang.).
  133. ↑ Sarah Murphy, Ladytron. ‘Gravity the Seducer’ (album stream), „Exclaim!”, exclaim.ca, 12 września 2011 [dostęp 2025-08-20] (ang.).
  134. 1 2 Nettwerk Press Blog, Ladytron Announces Studio Album, ‘Gravity The Seducer’; Set For Release Sept. 13th [online], nettskinny.com, 4 kwietnia 2011 [dostęp 2025-05-03] [zarchiwizowane z adresu 2012-04-19] (ang.).
  135. ↑ Larry Fitzmaurice, Ladytron: Gravity the Seducer, „Pitchfork”, pitchfork.com, 14 września 2011 [dostęp 2025-08-16] (ang.).
  136. ↑ Chris Todd, Ladytron – Gravity The Seducer, „Clash”, clashmusic.com, 9 września 2011 [dostęp 2025-08-20] (ang.).
  137. ↑ AllMusic, White Elephant. Ladytron (Digital Download – Nettwerk #N00105-25-DIG) [online], allmusic.com [dostęp 2025-08-14] (ang.).
  138. ↑ Ladytron – White Elephant (Official Music Video). Nettwerk Music 2011-07-26. [dostęp 2025-05-03].
  139. ↑ AllMusic, Ambulances. Ladytron [online], allmusic.com [dostęp 2025-08-14] (ang.).
  140. ↑ AllMusic, Mirage. Ladytron (Digital Download – Nettwerk #N00105-28-DIG) [online], allmusic.com [dostęp 2025-08-14] (ang.).
  141. ↑ Laura Studarus, Watch: Ladytron – “Mirage” Video, „Under the Radar Magazine”, undertheradarmag.com, 30 listopada 2011 [dostęp 2025-08-20] (ang.).
  142. ↑ Ladytron – Mirage (Official Music Video). Nettwerk Music 2011-11-11. [dostęp 2025-05-03].
  143. 1 2 Decibel Festival 2011 [online], musicfestivalwizard.com [dostęp 2025-08-21] (ang.).
  144. 1 2 Resident Advisor, Zoukout 2011 w Siloso Beach, Sentosa, Singapur (2011) [online], pl.ra.co [dostęp 2025-08-21] (ang.).
  145. 1 2 Gregory Adams, Ladytron Reveal North American Dates in Support of ‘Gravity the Seducer’, „Exclaim!”, exclaim.ca, 7 lipca 2011 [dostęp 2025-08-20] (ang.).
  146. 1 2 Steph, Live Review: Ladytron w/ SONOIO and Geographer. The Wiltern 9/24 [online], archive.rabbitsblack.com, 28 września 2011 [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  147. 1 2 The Panic Manual, Concert Review: Ladytron with VHS or Beta, October 4, The Vic Theatre, Chicago [online], panicmanual.com, 7 października 2011 [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  148. 1 2 Ladytron, Biography [online], ladytron.com [dostęp 2025-05-04] (ang.).
  149. 1 2 3 4 Bryan Reesman, Ladytron on Returning After Lengthy Hiatus: ‘Nobody Thought It Would Take This Long’, „Billboard”, billboard.com, 6 marca 2019 [dostęp 2025-08-16] (ang.).
  150. ↑ Les Disques du Crépuscule, Marnie. Biography [online], lesdisquesducrepuscule.com [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  151. 1 2 3 Marnie discography [online], ladytronmusic.blogspot.com [dostęp 2025-08-14] (ang.).
  152. ↑ Marnie, [w:] AllMusic [online], allmusic.com [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  153. 1 2 AllMusic, Strange Words and Weird Wars. Marnie [online], allmusic.com [dostęp 2025-08-14] (ang.).
  154. 1 2 SimsVIP, Sims 3 Supernatural Soundtrack [online], simsvip.com, 7 sierpnia 2012 [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  155. ↑ Webedia Polska, The Sims 3: Nie z tego świata, The Sims 3: Supernatural [online], gry-online.pl [dostęp 2025-05-03] (pol.).
  156. ↑ Ladytron, Shot in 2006, rediscovered in 2012. XXXX [online], facebook.com, 22 lutego 2013 [dostęp 2025-05-03] [zarchiwizowane z adresu 2022-02-26] (ang.).
  157. ↑ Record Store Day, Ladytron. Gravity The Seducer Remixed [online], recordstoreday.com, 13 listopada 2013 [dostęp 2025-05-03] [zarchiwizowane z adresu 2013-11-13] (ang.).
  158. ↑ AllMusic, Gravity the Seducer Remixed. Ladytron [online], allmusic.com [dostęp 2025-08-14] (ang.).
  159. ↑ Rate Your Music, Beautiful Noise (Film, Rockumentary): Reviews, Ratings, Cast and Crew [online], rateyourmusic.com [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  160. ↑ Frank Yang, Beautiful Noise [online], spaceecho.chromewaves.net, 15 grudnia 2021 [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  161. 1 2 Eduardo Ribeiro, Electronic Veterans Ladytron Return After Seven Years with a Kickass New Video, „Vice”, vice.com, 5 kwietnia 2018 [dostęp 2025-08-20] (ang.).
  162. ↑ Allison McLellan, mxdwn Interview: Ladytron’s Daniel Hunt Describes the Making of Hopeful New Self-Titled Album After an Eight Year Hiatus -, „mxdwn Music”, music.mxdwn.com, 25 marca 2019 [dostęp 2025-08-20] (ang.).
  163. ↑ Ladytron, After a five year… [online], ladytron.com, 26 czerwca 2016 [dostęp 2025-05-03] [zarchiwizowane z adresu 2016-07-28] (ang.).
  164. ↑ Instagram – Ladytron [online], instagram.com, 25 października 2016 [dostęp 2025-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2020-01-27] (ang.).
  165. ↑ Laurence Day, Ladytron hinting at new album?, „The Line of Best Fit”, thelineofbestfit.com, 27 lutego 2018 [dostęp 2025-08-15] (ang.).
  166. ↑ Ladytron: New Album on PledgeMusic [online], pledgemusic.com, 7 marca 2018 [dostęp 2025-05-03] [zarchiwizowane z adresu 2018-03-07] (ang.).
  167. 1 2 Laurence Day, Ladytron confirm new album, share first new music since 2011, „The Line of Best Fit”, thelineofbestfit.com, 28 lutego 2018 [dostęp 2025-08-15] (ang.).
  168. ↑ Ladytron, Ladytron return in 2018 with their first new music in seven years [online], ladytron.com, 28 lutego 2018 [dostęp 2025-05-03] [zarchiwizowane z adresu 2018-10-11] (ang.).
  169. 1 2 3 Christopher Roberts, Ladytron Are in a Car Crash in the Video for “Deadzone”, „Under the Radar Magazine”, undertheradarmag.com, 16 września 2019 [dostęp 2025-08-20] (ang.).
  170. ↑ Christopher Roberts, Ladytron Share Video/Short Film for “The Animals” Filmed in São Paulo, Brazil, „Under the Radar Magazine”, undertheradarmag.com, 5 kwietnia 2018 [dostęp 2025-08-20] (ang.).
  171. ↑ Jhoni Jackson, Ladytron Channels Our Confusing Reality on ‘The Island’, „Paper”, papermag.com, 16 sierpnia 2018 [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  172. ↑ Robin Murray, Ladytron’s ‘The Island’ Is A Magnificent Short Film, „Clash”, clashmusic.com, 5 września 2018 [dostęp 2025-08-20] (ang.).
  173. ↑ Christopher Roberts, Ladytron Share Disturbing Science Fiction-Themed Video for “The Island”, „Under the Radar Magazine”, undertheradarmag.com, 6 września 2018 [dostęp 2025-08-20] (ang.).
  174. ↑ Ladytron, Album announcement… [online], web.facebook.com [dostęp 2025-05-03] [zarchiwizowane z adresu 2022-02-26] (ang.).
  175. ↑ Mike Lesuer, Jeaneen Lund, Premiere: Ladytron Choreographs a Car Crash in “Deadzone” Video [online], floodmagazine.com, 16 września 2019 [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  176. ↑ Ladytron – Tower of Glass (Official Music Video). Ladytron 2020-02-04. [dostęp 2025-05-03].
  177. ↑ Christopher Roberts, Ladytron Share Video and Short Film for “Tower of Glass”, „Under the Radar Magazine”, undertheradarmag.com, 5 lutego 2020 [dostęp 2025-08-20] (ang.).
  178. 1 2 James Thornhill, Life On Their Own, „Electronic Sound” (50), Norwich: Pam Communications Limited, 2019, s. 66–69 [dostęp 2025-08-15] (ang.).
  179. ↑ Chris Todd, Ladytron make a welcome return to familiar ground on their self-titled new album, „The Line of Best Fit”, thelineofbestfit.com, 14 lutego 2019 [dostęp 2025-08-15] (ang.).
  180. ↑ Katherine St Asaph, Ladytron: Ladytron, „Pitchfork”, pitchfork.com, 15 lutego 2019 [dostęp 2025-08-16] (ang.).
  181. ↑ Matt the Raven, Ladytron [online], undertheradarmag.com, 14 lutego 2019 [dostęp 2025-08-20] (ang.).
  182. 1 2 Kat Bein, ODESZA, Phantogram, Lane 8 Headline CRSSD Spring 2019 Phase 1 Lineup, „Billboard”, billboard.com, 6 grudnia 2018 [dostęp 2025-08-21] (ang.).
  183. 1 2 Low Festival 2019 anuncia el cartel por días de su 11ª edición, „MondoSonoro”, mondosonoro.com, 23 kwietnia 2019 [dostęp 2025-08-21] (hiszp.).
  184. ↑ Christopher Roberts, Ladytron Announce Remix EP, Share Free Download of “Far From Home (Dave the Hustler Remix)”, „Under the Radar Magazine”, undertheradarmag.com, 7 sierpnia 2019 [dostęp 2025-08-20] (ang.).
  185. ↑ Mark Redfern, 10 Best Songs of the Week: Paramore, Caroline Polachek, H. Hawkline, Young Fathers, and More, „Under the Radar Magazine”, undertheradarmag.com, 9 grudnia 2022 [dostęp 2025-08-15] (ang.).
  186. ↑ Diego Flores, Ladytron Release Single “City Of Angels”, „Ghettoblaster Magazine”, ghettoblastermagazine.com, 14 października 2022 [dostęp 2025-08-15] (ang.).
  187. ↑ Dorian Lynskey, ‘We’re on TikTok? What’s TikTok?’ The forgotten bands going supersonic thanks to gen Z, „The Guardian”, theguardian.com, 11 grudnia 2023 [dostęp 2025-08-20] (ang.).
  188. ↑ Ali Shutler, Ladytron announce 20th anniversary edition of ‘Light & Magic’, „NME”, nme.com, 23 sierpnia 2022 [dostęp 2025-08-16] (ang.).
  189. ↑ Caleb Campbell, Premiere: Ladytron Share Unreleased Video for “Light & Magic” [online], undertheradarmag.com, 22 sierpnia 2022 [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  190. ↑ Robin Murray, Ladytron Toast 20th Anniversary Of ‘Light & Magic’, „Clash”, clashmusic.com, 23 sierpnia 2022 [dostęp 2025-08-20] (ang.).
  191. ↑ AllMusic, Time’s Arrow. Ladytron [online], allmusic.com [dostęp 2025-08-14] (ang.).
  192. ↑ Allison Hussey, 8 Albums Out This Week You Should Listen to Now, „Pitchfork”, pitchfork.com, 20 stycznia 2023 [dostęp 2025-08-16] (ang.).
  193. ↑ AllMusic, Peter Kelly [online], allmusic.com [dostęp 2025-05-04] (ang.).
  194. ↑ Jonathan Cohen, Ladytron Returns With ‘City of Angels,’ New Album Due in January, „Spin”, spin.com, 14 października 2022 [dostęp 2025-08-14] (ang.).
  195. ↑ Ladytron – City of Angels (Official Video). Ladytron 2022-10-26. [dostęp 2025-05-03].
  196. ↑ Mark Redfern, Ladytron Share Cinematic Video for “City of Angels”, „Under the Radar Magazine”, undertheradarmag.com, 26 października 2022 [dostęp 2025-08-20] (ang.).
  197. ↑ Ladytron’s new single “Misery Remember Me” i a bold step towards the future, „Get Some Magazine”, getsomemagazine.com, 11 listopada 2023 [dostęp 2025-08-01] (ang.).
  198. ↑ Mark Redfern, Ladytron Share New Song “Faces”, „Under the Radar Magazine”, undertheradarmag.com, 7 grudnia 2022 [dostęp 2025-08-14] (ang.).
  199. ↑ Ladytron – Faces (Official Video). Ladytron 2023-01-17. [dostęp 2025-08-20].
  200. ↑ Eric Torres, Ladytron: Time’s Arrow, „Pitchfork”, pitchfork.com, 23 stycznia 2023 [dostęp 2025-08-16] (ang.).
  201. ↑ Simon Heavisides, Ladytron: Time’s Arrow Review – revitalised collection defying years | Indie, „The Line of Best Fit”, thelineofbestfit.com, 18 stycznia 2023 [dostęp 2025-08-15] (ang.).
  202. ↑ Elvis Thirlwell, Ladytron – Time’s Arrow, „DIY”, diymag.com, 20 stycznia 2023 [dostęp 2025-08-16] (ang.).
  203. 1 2 Sydney Brasil, Ladytron Part Ways with Keyboardist Reuben Wu, „Exclaim!”, exclaim.ca, 14 marca 2023 [dostęp 2025-08-20] (ang.).
  204. 1 2 Sydney Brasil, Ladytron Part Ways with Keyboardist Reuben Wu [online], exclaim.ca, 14 marca 2023 [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  205. 1 2 Kat Ramkumar, Ladytron Announce Fall Tour Dates and Share New Remixes of “Destroy Everything You Touch”, „Under the Radar Magazine”, undertheradarmag.com, 20 czerwca 2023 [dostęp 2025-08-20] (ang.).
  206. ↑ Mark Redfern, Ladytron Share New Christmas Song “All Over By Xmas”, „Under the Radar Magazine”, undertheradarmag.com, 1 grudnia 2023 [dostęp 2025-08-20] (ang.).
  207. ↑ Bandcamp, Time’s Arrow Remixed [online], ladytron.bandcamp.com [dostęp 2025-05-04] (ang.).
  208. ↑ Mark Redfern, Ladytron Share New Song “Misery Remember Me” and Announce New U.S. Tour Dates, „Under the Radar Magazine”, undertheradarmag.com, 11 listopada 2022 [dostęp 2025-08-20] (ang.).
  209. 1 2 Małgorzata Genca, Za nami 3. dzień Festiwalu Inne Brzmienia. Gwiazdą wieczoru był brytyjski zespół Ladytron [online], kurierlubelski.pl, 9 lipca 2023 [dostęp 2025-05-03] (pol.).
  210. ↑ Ladytron, January 2024 Shows [online], ladytron.com, 5 stycznia 2024 [dostęp 2025-08-20] (ang.).
  211. ↑ Ladytron, New 2024 US dates [online], ladytron.com, 30 stycznia 2024 [dostęp 2025-08-20] (ang.).
  212. ↑ Ladytron, Whatever you are… Out today [online], facebook.com, 4 września 2025 [dostęp 2025-09-04] (ang.).
  213. ↑ Un nouveau single pour Ladytron, „Sound Of Violence”, soundofviolence.net, 4 września 2025 [dostęp 2025-09-04] (fr.).
  214. ↑ Ladytron Return With New Single/Video „I Believe in You”, „Kool Rock Radio”, koolrockradio.com, 4 września 2025 [dostęp 2025-09-04] (ang.).
  215. ↑ Mark Redfern, 12 Best Songs of the Week: Saint Etienne, Suede, The Last Dinner Party, Ladytron, and More, „Under the Radar Magazine”, undertheradarmag.com, 5 września 2025 [dostęp 2025-09-06] (ang.).
  216. ↑ Tom Breihan, Ladytron Share New Single „I Believe in You”: Listen, „Stereogum”, stereogum.com, 5 września 2025 [dostęp 2025-09-06] (ang.).
  217. ↑ BBC Radio 6 Music – Lauren Laverne, Jamz Supernova sits in [online], BBC [dostęp 2025-09-04] (ang.).
  218. ↑ Ladytron, 4th September, 10am UK, BBC 6Music… [online], facebook.com, 1 września 2025 [dostęp 2025-09-04] (ang.).
  219. ↑ Ladytron – I Believe in You (Official Video). Ladytron 2025-09-04. [dostęp 2025-09-04].
  220. ↑ Bill Cummings, News: Ladytron Return With Insidious New Single ‘I Believe In You’ – God Is In The TV, „God Is in the TV”, godisinthetvzine.co.uk, 5 września 2025 [dostęp 2025-09-06] (ang.).
  221. ↑ Liberty Dunworth, Gary Numan announces huge summer 2026 show at London’s Crystal Palace Park, „NME”, nme.com, 16 lutego 2026 [dostęp 2026-02-22] (ang.).
  222. ↑ Sound Of Violence, Un nouveau single de Ladytron en écoute [online], www.soundofviolence.net, 17 października 2025 [dostęp 2025-10-17] (fr.).
  223. ↑ Kool Rock Radio, Ladytron Reveal New Single/Video "I See Red" [online], koolrockradio.com, 16 października 2025 [dostęp 2025-10-17] (ang.).
  224. ↑ Mike LeSuer, Mark McNulty, Ladytron Look to the Future on New Single “I See Red”, „Flood Magazine”, floodmagazine.com, 16 października 2025 [dostęp 2025-10-17] (ang.).
  225. ↑ Danielle Chelosky, Ladytron Announce New Album 'Paradises': Hear "Kingdom Undersea", „Stereogum”, stereogum.com, 21 listopada 2025 [dostęp 2025-11-22] (ang.).
  226. ↑ Ladytron, US Shows [online], www.ladytron.com, 16 grudnia 2025 [dostęp 2026-01-06] (ang.).
  227. ↑ Mark Redfern, Ladytron Share Video for New Song “Caught in the Blink of an Eye”, „Under The Radar Magazine”, www.undertheradarmag.com, 30 grudnia 2025 [dostęp 2026-01-06] (ang.).
  228. ↑ Ladytron, New single Caught in the Blink of an Eye [online], www.ladytron.com, 26 grudnia 2025 [dostęp 2026-01-06] (ang.).
  229. ↑ Hear a new song from Ladytron, "A Death in London", „Treble Magazine”, treblezine.com, 6 lutego 2026 [dostęp 2026-02-22] (ang.).
  230. ↑ Mark Redfern, Ladytron Share Video for New Song “A Death in London”, „Under the Radar Magazine”, undertheradarmag.com, 6 lutego 2026 [dostęp 2026-02-22] (ang.).
  231. 1 2 Bill Cummings, Ladytron Share Details Of Their Eighth Album 'Paradises' & 'Kingdom Undersea' Video, „God Is In The TV”, www.godisinthetvzine.co.uk, 21 listopada 2025 [dostęp 2025-11-22] (ang.).
  232. ↑ Bill Pearis, Ladytron announce new album, share "Kingdom Undersea", „Brooklyn Vegan”, www.brooklynvegan.com, 21 listopada 2025 [dostęp 2025-11-22] (ang.).
  233. ↑ AllMusic, I Need You. Dave Gahan (CD – Reprise / Warner Bros. #42643) [online], allmusic.com [dostęp 2025-08-14] (ang.).
  234. ↑ AllMusic, Love You to the Sky. Erasure (Digital Download – Mute #) [online], allmusic.com [dostęp 2025-08-14] (ang.).
  235. ↑ AllMusic, Fly Me Away [Remixes]. Goldfrapp (Digital Download - BMG / EMI / Mute #) [online], allmusic.com [dostęp 2025-08-14] (ang.).
  236. ↑ AllMusic, Until the End of the World, Pt. 2. Apoptygma Berzerk [online], allmusic.com [dostęp 2025-08-14] (ang.).
  237. ↑ Placebo – Because I Want You (MCD), „AlterNation Magazine”, alternation.pl [dostęp 2025-08-14] (pol.).
  238. ↑ Placebo City, Song To Say Goodbye de Placebo [online], placebocity.com [dostęp 2025-08-14] (fr.).
  239. ↑ Michael Stipe to guest on new Placebo album, „NME”, nme.com, 27 stycznia 2006 [dostęp 2025-08-14] (ang.).
  240. ↑ AllMusic, Return the Gift (Japan). Gang of Four (CD – V2 #22389) [online], allmusic.com [dostęp 2025-08-14] (ang.).
  241. ↑ Yeah Yeah Yeahs join Gang Of Four, „NME”, nme.com, 18 sierpnia 2005 [dostęp 2025-08-16] (ang.).
  242. ↑ AllMusic, Y34RZ3R0R3M1X3D. Nine Inch Nails [online], allmusic.com [dostęp 2025-08-14] (ang.).
  243. ↑ AllMusic, Silent Alarm Remixed. Bloc Party [online], allmusic.com [dostęp 2025-08-14] (ang.).
  244. ↑ New Releases For The Week Of October 10th, 2005, „IGN”, ign.com, 10 października 2005 [dostęp 2025-08-20] (ang.).
  245. ↑ AllMusic, Versus. Kings of Convenience [online], allmusic.com [dostęp 2025-08-14] (ang.).
  246. ↑ AllMusic, Conversation Intercom. Soulwax (Digital Download – Play It Again Sam #PIASB 046CDX) [online], allmusic.com [dostęp 2025-08-14] (ang.).
  247. ↑ Raj Rudolph, Free Download – Ladytron’s Remix of „I’m Every Woman” by Action Aid/Roisin Murphy, „EQ Music Blog”, eqmusicblog.com, 28 września 2009 [dostęp 2025-08-14] (ang.).
  248. ↑ Laurence Day, Listen: Bang Gang – „Out Of Horizon (Ladytron remix)”, „The Line of Best Fit”, thelineofbestfit.com, 20 marca 2015 [dostęp 2025-08-15] (ang.).
  249. ↑ Premiere: Bang Gang - ‘Out Of Horizon’ (Daniel Hunt [Ladytron] Remix), „Clash”, clashmusic.mtcserver.com, 17 marca 2015 [dostęp 2025-08-20] (ang.).
  250. ↑ AllMusic, Little White Doves. Dirty Vegas [online], allmusic.com [dostęp 2025-08-21] (ang.).
  251. ↑ AllMusic, Love You to the Sky. Erasure (Digital Download – Mute #) [online], allmusic.com [dostęp 2025-08-21] (ang.).
  252. ↑ AllMusic, Wonderland. Natalia Kills (Digital Download – Universal #) [online], allmusic.com [dostęp 2025-08-21] (ang.).
  253. ↑ AllMusic, Bionic (Deluxe Edition). Christina Aguilera (CD – RCA #71491) [online], allmusic.com [dostęp 2025-08-14] (ang.).
  254. ↑ Christopher Roberts, Listen: Bang Gang: “Silent Bite” (Featuring Helen Marnie of Ladytron), „Under the Radar Magazine”, undertheradarmag.com, 11 maja 2015 [dostęp 2025-08-20] (ang.).
  255. ↑ Rob McLaren, Pop star who tours the world opens Angus coffee shop, [w:] The Courier [online], thecourier.co.uk, 22 listopada 2024 [dostęp 2025-05-04] (ang.).
  256. ↑ Post-Punk Monk, Record Review: John Foxx + The Maths – Analog Circuit [online], postpunkmonk.com, 29 listopada 2012 [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  257. ↑ The Talent Manager, Mira Aroyo [online], thetalentmanager.com [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  258. ↑ MUBI, Mira Aroyo [online], mubi.com [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  259. ↑ Tamoios, a new side project of Daniel Hunt [online], ladytronmusic.blogspot.com, 4 czerwca 2014 [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  260. ↑ Mike Knispel, Reuben Wu. The Visionary Combining Art, Design, and Technology [online], carryology.com, 29 sierpnia 2024 [dostęp 2025-05-02] (ang.).
  261. ↑ Arno Eichhorn, Reuben Wu. Great Britain [online], arnoeichhorn.com [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  262. ↑ Arab Bank Switzerland, Reuben Wu [online], arabbank.ch [dostęp 2025-05-02] (ang.).
  263. ↑ Pictures of the Year, Pictures of the Year. 80th Annual Competition. Winners List [online], poy.org [dostęp 2025-05-02] (ang.).
  264. ↑ Revo DJ Electro, Punk, Techno Liverpool [online], outlar.com [dostęp 2025-05-03] [zarchiwizowane z adresu 2006-08-13] (ang.).
  265. ↑ Profile: Liverpool Korova. Urban Undiscovered, „The Guardian”, theguardian.com, 2 marca 2009 [dostęp 2025-05-03] [zarchiwizowane z adresu 2015-02-20] (ang.).
  266. ↑ Benji Lanyado, This is our sound, „The Guardian”, theguardian.com, 26 maja 2007 [dostęp 2025-08-20] (ang.).
  267. ↑ Patric Baird i inni, Clubs picks of the week, „The Guardian”, theguardian.com, 5 października 2012 [dostęp 2025-08-20] (ang.).
  268. ↑ AllMusic, Best of 00-10. Ladytron [online], allmusic.com [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  269. ↑ Eric Steuer, Ladytron DJ Tour + MP3 [online], wired.com, 9 maja 2007 [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  270. 1 2 Future Music, Classic album: Daniel Hunt on Ladytron’s Velocifero [online], musicradar.com, 2 stycznia 2019 [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  271. 1 2 Doug Levy, Ladytron ride the new New Wave, „MTV”, mtv.com, 7 marca 2001 [dostęp 2025-05-03] [zarchiwizowane z adresu 2017-10-16] (ang.).
  272. ↑ Will Lynch, Ladytron prep Gravity the Seducer [online], pl.ra.co [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  273. ↑ Emily Sweeney, Ladytron. The British electronica band talks bathroom doors and rock ’n’ roll ice cream at the Barking Crab [online], archive.boston.com, 18 lipca 2008 [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  274. ↑ John Payne, DNA Mutation! [online], laweekly.com, 2 sierpnia 2006 [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  275. ↑ Neil Strauss, The Pop Life; Punk Meets Disco, Again, „The New York Times”, nytimes.com, 24 października 2002 [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  276. ↑ Nick Smith, Ladytron – Ladytron. Album Reviews, „OMH”, musicomh.com, 15 lutego 2019 [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  277. ↑ John Burgess, Ladytron, The Witching Hour, „The Guardian”, theguardian.com, 9 września 2005 [dostęp 2025-08-20] (ang.).
  278. ↑ Kyle Levine, Midnight Cafe [online], books.google.pl, 25 lutego 2017 [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  279. ↑ Arielle Gordon, Ladytron – “The Animals”, „Spin”, spin.com, 1 marca 2018 [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  280. ↑ Ian Gittins, Ladytron – review, „The Guardian”, theguardian.com, 9 czerwca 2011 [dostęp 2025-08-20] (ang.).
  281. ↑ Dom Gourlay, DiS meets Ladytron, „Drowned In Sound”, drownedinsound.com, 8 marca 2011 [dostęp 2025-05-03] [zarchiwizowane z adresu 2018-10-02] (ang.).
  282. ↑ 10 Essential Electroclash Tracks, „Treble”, treblezine.com, 18 maja 2018 [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  283. ↑ Alexander Laurence, Ladytron Interview 2008 [online], portable-infinite.blogspot.com, 19 czerwca 2008 [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  284. ↑ Jonny Abrams, Interview: Ladytron, „Rocksucker”, rocksucker.co.uk, 19 sierpnia 2011 [dostęp 2025-05-04] (ang.).
  285. ↑ Doug Levy, Scene stealers, „CMJ New Music Monthly” (106), CMJ Network, Inc., październik 2002, s. 27, ISSN 1074-6978 [dostęp 2025-08-15] (ang.).
  286. ↑ Pop CD releases. Rhythms of the knife, „The Guardian”, theguardian.com [dostęp 2025-08-20] (ang.).
  287. ↑ Gregory Adams, Ladytron Unveil Best-Of Compilation, „Exclaim!”, exclaim.ca, 7 lutego 2011 [dostęp 2025-08-20] (ang.).
  288. ↑ Daniel Sylvester, Ladytron, „Exclaim!”, exclaim.ca, 13 września 2011 [dostęp 2025-08-20] (ang.).
  289. ↑ Client – Lights Go Out, „Clash”, clashmusic.com, 18 stycznia 2008 [dostęp 2025-08-20] (ang.).
  290. 1 2 Ladytron trivia [online], ladytronmusic.blogspot.com, 11 lutego 2012 [dostęp 2025-05-04] (ang.).
  291. ↑ Dominika Janik, Ladytron – Velocifero [online], nowamuzyka.pl, 1 marca 2007 [dostęp 2025-08-21] (pol.).
  292. ↑ Tomasz Tomporowski, Recenzja: Ladytron – Witching Hour [online], screenagers.pl, 9 grudnia 2005 [dostęp 2025-08-21] (pol.).
  293. ↑ Michael Hann, Crystal Castles: Crystal Castles, „The Guardian”, theguardian.com, 20 maja 2010 [dostęp 2025-08-21] (ang.).
  294. ↑ Andrew Perry, In a league of their own, „The Telegraph”, telegraph.co.uk, 5 grudnia 2002 [dostęp 2025-08-21] (ang.).
  295. ↑ Robin Murray, Ladytron Confirm New Single, „Clash”, clashmusic.mtcserver.com, 16 maja 2011 [dostęp 2025-08-21] (ang.).
  296. ↑ Andrzej Korasiewicz, Ladytron – Time’s Arrow [online], alternativepop.pl, 8 listopada 2023 [dostęp 2025-08-21].
  297. ↑ Matthiasz Huss, Ladytron: Light & Magic, „Release Music Magazine”, releasemagazine.net, 30 grudnia 2002 [dostęp 2025-08-21] (ang.).
  298. ↑ GearTalk: Ladytron, „IGN”, ign.com, 8 czerwca 2001 [dostęp 2025-08-20] (ang.).
  299. ↑ Sebastian, The return of the Greek Godesses: A Q&A with Marsheaux [online], synthreviews.wordpress.com, 25 września 2018 [dostęp 2025-08-21] (ang.).
  300. ↑ Andy Von Pip, First Issue Revisited: Ladytron on “604”, „Under The Radar Magazine”, undertheradarmag.com, 18 sierpnia 2022 [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  301. 1 2 Lorraine Carpenter, Ladytron. Mythical Beasts and Masterful Beats, „Under the Radar Magazine”, undertheradarmag.com, 2 kwietnia 2008 [dostęp 2025-08-20] (ang.).
  302. ↑ Christian Hoard, Ladytron: Song For The Cylon, „NPR”, npr.org, 15 września 2008 [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  303. ↑ John O’Rourke, OMD Interview. Features, „Clash”, clashmusic.com, 12 marca 2008 [dostęp 2025-08-20] (ang.).
  304. ↑ Wojciech Przylipiak, Zabawa retro z OMD [online], muzyka.dziennik.pl, 4 listopada 2010 [dostęp 2025-08-21] (pol.).
  305. ↑ Jolie Lash, Enduring Love, „The Guardian”, theguardian.com, 18 listopada 2005 [dostęp 2025-08-20] (ang.).
  306. 1 2 Mystic Sons, Ladytron [online], mysticsons.com, 20 maja 2019 [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  307. ↑ Dom Gourlay, DiS meets Ladytron, „Drowned In Sound”, drownedinsound.com, 8 marca 2011 [dostęp 2025-08-21] (ang.).
  308. ↑ Backstage With Little Boots – „I Was Built To Entertain”, „NME”, nme.com, 19 maja 2009 [dostęp 2025-08-21] (ang.).
  309. ↑ Christina Aguilera’s ‘Bionic’ messed up by record company?, „Elle Canada Magazine”, ellecanada.com, 28 marca 2011 [dostęp 2025-08-21] (ang.).
  310. ↑ Erin Lyndal Martin, Shock To Your System: Tegan Of Tegan & Sara Interviewed, „The Quietus”, thequietus.com, 18 lutego 2013 [dostęp 2025-08-21] (ang.).
  311. ↑ Mark Redfern, Emma Anderson Announces New Remix Album, Shares “Willow and Mallow (Daniel Hunt Mix)”, „Under the Radar Magazine”, undertheradarmag.com, 5 września 2024 [dostęp 2025-08-21] (ang.).
  312. ↑ Chi Ming Lai, Sarah Blackwood Interview [online], electricityclub.co.uk, 29 maja 2010 [dostęp 2025-08-21] (ang.).
  313. ↑ Bradley Stern, Shirley Manson & Peaches Discuss ‘Fuck the Pain Away’, „MuuMuse”, muumuse.com, 12 sierpnia 2020 [dostęp 2025-08-21] (ang.).
  314. ↑ Ladytron: London King’s Cross Scala, „NME”, nme.com, 12 września 2005 [dostęp 2025-08-21] (ang.).
  315. ↑ Erasure’s Andy Bell Selects 13 Favourite Records. 8. Ladytron 604, „The Quietus”, thequietus.com, 26 kwietnia 2011 [dostęp 2025-08-21] (ang.).
  316. 1 2 Ladytron’s Mira Aroyo on Bulgarian chalga music [online], beastnation.com, 4 maja 2009 [dostęp 2025-05-03] [zarchiwizowane z adresu 2009-05-04] (ang.).
  317. 1 2 Katherine Gilliam, Ladytron Debut New Black-And-White Music Video For „True Mathematics” - [online], music.mxdwn.com, 11 września 2022 [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  318. 1 2 Terrance Pryor, Ladytron release „True Mathematics” visual [online], mp3sandnpcs.com, 7 września 2022 [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  319. ↑ Aku-Tuomas Mattila, Koneisto 2001 [online], geocities.ws [dostęp 2025-05-03] (fiń.).
  320. ↑ Lowlove, Lowlands 2003 [online], lowlove.nl [dostęp 2025-08-21] (niderl.).
  321. ↑ Anwyn Williams, 15 years of D2D – 2005 [online], dottodotfestival.co.uk, 15 czerwca 2020 [dostęp 2025-08-21] (ang.).
  322. ↑ Pukkelpop 2005 [online], pukkelpop.be [dostęp 2025-08-21] (ang.).
  323. ↑ Resident Advisor, Exit Festival 2005 – Set Times [online], pl.ra.co, 4 lipca 2005 [dostęp 2025-08-21] (ang.).
  324. ↑ Creamfields 2007 line-up revealed, „NME”, nme.com, 29 marca 2007 [dostęp 2025-08-21] (ang.).
  325. ↑ Niall Byrne, Electric Picnic 07 initial line-up [online], nialler9.com, 2 kwietnia 2007 [dostęp 2025-08-21] (ang.).
  326. ↑ Justin Ward, Bonnaroo 2008 Lineup Announced, [w:] Live Music Blog [online], livemusicblog.com, 6 lutego 2008 [dostęp 2025-08-21] (ang.).
  327. ↑ Piero Merola, Traffic Festival 2009 (Venaria – TO) (9-11 luglio 2009), [w:] Kalporz [online], kalporz.com, 20 lipca 2009 [dostęp 2025-08-21] (wł.).
  328. ↑ Akin Ojumu, Festival watch, „The Guardian”, theguardian.com, 8 sierpnia 2009 [dostęp 2025-08-21] (ang.).
  329. ↑ Resident Advisor, Electrosonic Festival 2009 [online], pl.ra.co [dostęp 2025-08-21] (ang.).
  330. ↑ China Music Valley lineup released in full, „China Music Radar”, chinamusicradar.com, 19 kwietnia 2012 [dostęp 2025-08-21] (ang.).
  331. ↑ Donaufestival 2011 – Festival Outlook [online], consequence.net, 17 lutego 2011 [dostęp 2025-08-21] (ang.).
  332. ↑ Hegyalja Fesztivál 2011 – Koncertbeszámoló, „Kronos Mortus”, kronosmortus.com, 7 sierpnia 2011 [dostęp 2025-08-21] (węg.).
  333. ↑ Sarah Pittman, DeLuna Fest Announces 2011 Lineup, „Pollstar News”, news.pollstar.com, 1 czerwca 2011 [dostęp 2025-08-21] (ang.).
  334. ↑ Electric Family, CRSSD Announces Lineups for its Fall 2023 Edition [online], electricfamily.com [dostęp 2025-08-21] (ang.).
  335. ↑ Tomavistas Festival Madrid, Tomavistas 2023 Schedule [online], tomavistasfestival.com [dostęp 2025-08-21] (ang.).
  336. ↑ Release Athens, Release Athens X SNF Nostos welcomes Ladytron and The Haunted Youth [online], releaseathens.gr, 20 marca 2023 [dostęp 2025-08-21] (ang.).
  337. ↑ David Brendan Hall, Corona Capital Brought Some Of Music’s Brightest Stars Back To Mexico, „UPROXX”, uproxx.com, 22 listopada 2023 [dostęp 2025-08-21] (ang.).
  338. ↑ JamBase, Sideways 2024 Lineup – Jun 13 – 15, 2024 [online], jambase.com [dostęp 2025-08-21] (ang.).
  339. ↑ Jim Jensen, Bumbershoot 2024 lineup, tickets, more, „FOX 13 Seattle”, fox13seattle.com, 8 marca 2024 [dostęp 2025-08-21] (ang.).
  340. ↑ Festivalhopper, Subkult Festival 2026 [online], festivalhopper.de [dostęp 2026-07-01] (niem.).
  341. ↑ Krzysiek Stęplowski, Przyjedzie Ladytron [online], nowamuzyka.pl, 7 kwietnia 2006 [dostęp 2025-08-20] (pol.).
  342. ↑ Onet Wiadomości, Ladytron na dwóch koncertach w Polsce [online], wiadomosci.onet.pl, 9 lipca 2008 [dostęp 2025-05-03] (pol.).
  343. ↑ Kultura Onet, Ladytron dwa razy w Polsce [online], kultura.onet.pl, 30 marca 2012 [dostęp 2025-05-03] (pol.).
  344. ↑ Narodowe Centrum Kultury, Wschód Kultury – Inne Brzmienia 6–9 lipca 2023 [online], nck.pl, 29 marca 2023 [dostęp 2025-05-03] (pol.).
  345. ↑ Korg, Artist Details [online], korg.com, 2 stycznia 2010 [dostęp 2025-08-14] [zarchiwizowane z adresu 2010-01-02] (ang.).
  346. ↑ Ladytron and Simian. Wexner Center for the Arts [online], wexarts.org [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  347. ↑ Ladytron / The Presets [online], tinymixtapes.com, 30 listopada 2006 [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  348. ↑ Erica Russell, CSS’ Anniversary Tour Is Peak Nostalgia [online], papermag.com, 1 marca 2024 [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  349. ↑ The List, Asobi Seksu [online], list.co.uk [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  350. ↑ Matthew Solarski, Asobi Sesku Reveal New Album Details, „Pitchfork”, pitchfork.com, 11 listopada 2008 [dostęp 2025-08-16] (ang.).
  351. ↑ Lance Lester, The Faint, Ladytron, The Crocodiles, DJ Figo [online], dallasobserver.com [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  352. ↑ G! Festival – The Clash Review, „Clash”, clashmusic.com, 28 lipca 2009 [dostęp 2025-08-20] (ang.).
  353. ↑ Emma Warren, Flash-Forward: Black Wire, „The Guardian”, theguardian.com, 17 października 2004 [dostęp 2025-08-20] (ang.).
  354. ↑ James Moore, Ladytron Support Soulwax [online], drownedinsound.com, 21 stycznia 2001 [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  355. ↑ Björk i Underworld encapçalen el cartell del Sónar 2003, que es farà del 12 al 14 de juny, „324cat”, 3cat.cat, 6 marca 2003 [dostęp 2025-08-14] (kat.).
  356. ↑ Sónar 2003 [online], sonar.es [dostęp 2025-08-14] (ang.).
  357. ↑ Laura Joint, Muse headline at Eden [online], bbc.co.uk, 6 lipca 2006 [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  358. ↑ Ania Pietrzak, „Nie uważam, że tworzę awangardę” – Alessandro Cortini w wywiadzie Ani Pietrzak [online], nowamuzyka.pl, 6 września 2019 [dostęp 2025-08-20] (pol.).
  359. ↑ Ladytron En Velocifero, „IGN”, ign.com, 14 lutego 2008 [dostęp 2025-08-20] (ang.).
  360. ↑ Interpol Tour Support Revealed, „Clash”, clashmusic.mtcserver.com, 19 czerwca 2008 [dostęp 2025-08-20] (ang.).
  361. ↑ Ladytron Interview, „Clash”, clashmusic.com, 6 czerwca 2011 [dostęp 2025-08-20] (ang.).
  362. 1 2 Popjustice, The 2013 Popjustice Twenty Quid Music Prize [online], popjustice.com, 14 września 2013 [dostęp 2025-05-04] [zarchiwizowane z adresu 2013-09-14] (ang.).
  363. ↑ MVPA, Events [online], mvpa.com, 10 stycznia 2007 [dostęp 2025-05-04] [zarchiwizowane z adresu 2007-01-10] (ang.).
  364. ↑ PLUG: Independent Music Awards, PLUG 2006 Nominees/Winners [online], plugawards.com, 7 lutego 2007 [dostęp 2025-05-04] [zarchiwizowane z adresu 2007-02-07] (ang.).
  365. ↑ Classic Pop, There’s still time to vote in our 2018 Reader Awards! [online], classicpopmag.com, 2 stycznia 2019 [dostęp 2025-05-04] (ang.).
  366. ↑ Michael Hann, Ladytron: Gravity the Seducer – review, „The Guardian”, theguardian.com, 8 września 2011 [dostęp 2025-08-20] (ang.).
  367. ↑ WhatSong, Gossip Girl – Season 5 Soundtrack & List of Songs [online], what-song.com [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  368. ↑ WhatSong, Fringe – Season 1 Soundtrack & List of Songs [online], what-song.com [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  369. ↑ WhatSong, The Big Short Soundtrack (2015). List of Songs [online], what-song.com [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  370. ↑ WhatSong, Loki – Season 1 Soundtrack & List of Songs [online], what-song.com [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  371. ↑ Daniel Kazek, Ścieżka dźwiękowa Mistrzostw Świata FIFA 2006 [online], gry-online.pl, 12 kwietnia 2006 [dostęp 2025-05-03] (pol.).
  372. ↑ The Best Stoner Comedy: Smiley Face (2007), „Oddments”, oddmentsmagazine.com [dostęp 2025-08-14] (ang.).
  373. ↑ WhatSong, One Missed Call Soundtrack (2008). List of Songs [online], what-song.com [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  374. 1 2 3 Josh Youngerman, Track of the Day: ‘Destroy Everything You Touch’ by Ladytron, „Sound On Sight”, soundonsight.org, 22 czerwca 2011 [dostęp 2025-08-14] [zarchiwizowane z adresu 2012-11-17] (ang.).
  375. ↑ Jeff Reichert, The September Issue [online], reverseshot.org, 20 sierpnia 2009 [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  376. ↑ RingosTrack, Trust (2010) Soundtrack [online], ringostrack.com [dostęp 2025-08-15] (ang.).
  377. ↑ Greg, Série noire [saison 1] (Québec, 2014) [online], tantdesaisons.wordpress.com, 25 września 2015 [dostęp 2025-05-03] (fr.).
  378. ↑ Piosenki z „Saltburn”. Ścieżka dźwiękowa filmu Emerald Fennell [online], party.pl, 25 maja 2024 [dostęp 2025-05-03] (pol.).
  379. ↑ The Boulet Brothers’ Dragula (Season 5) [online], rupaulsdragrace.fandom.com [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  380. ↑ RingosTrack, Plague Town (2008) Soundtrack [online], ringostrack.com [dostęp 2025-08-14] (ang.).
  381. ↑ RingosTrack, Tie a Yellow Ribbon (2007) Soundtrack [online], ringostrack.com [dostęp 2025-08-15] (ang.).
  382. 1 2 Need For Speed Carbon Soundtrack Burns Rubber, „IGN”, ign.com, 20 września 2006 [dostęp 2025-08-20] (ang.).
  383. 1 2 3 WhatSong, „Ghosts” by Ladytron. List of Movies & TV Shows [online], what-song.com [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  384. ↑ Need for Speed Undercover – Soundtrack [online], nfspolska.pl, 19 października 2016 [dostęp 2025-05-03] (pol.).
  385. ↑ I.G.N. Music, Sims 2 Apartment Life Soundtrack [online], ign.com, 7 sierpnia 2008 [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  386. ↑ List of songs in The Sims 3 [online], sims.fandom.com [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  387. ↑ Kenny Young, LittleBigPlanet 2 Soundtrack 10th Anniversary [online], kennyyoung.com, 29 stycznia 2021 [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  388. ↑ WhatSong, „Mirage” by Ladytron Lyrics. List of Movies & TV Shows [online], what-song.com [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  389. ↑ RingosTrack, August (2008) Soundtrack [online], ringostrack.com [dostęp 2025-08-14] (ang.).
  390. ↑ RingosTrack, Picture Claire (2001) Soundtrack [online], ringostrack.com [dostęp 2025-08-14] (ang.).
  391. ↑ The L Word Season 2 Soundtrack by Various Artists [online], mrazek.bandcamp.com [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  392. ↑ RingosTrack, La proie (2011) Soundtrack [online], ringostrack.com [dostęp 2025-08-15] (ang.).
  393. ↑ RingosTrack, Party Monster (2003) Soundtrack [online], ringostrack.com [dostęp 2025-08-14] (ang.).
  394. ↑ RingosTrack, Incorporated (2016) Soundtrack [online], ringostrack.com [dostęp 2025-08-15] (ang.).
  395. 1 2 WhatSong, „Sugar” by Ladytron Lyrics. List of Movies & TV Shows [online], what-song.com [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  396. ↑ RingosTrack, Gods of Egypt (2016) Soundtrack [online], ringostrack.com [dostęp 2025-08-15] (ang.).
  397. ↑ WhatSong, „Tomorrow” by Ladytron Lyrics. List of Movies & TV Shows [online], what-song.com [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  398. ↑ Queer as Folk (2000). Tunefind [online], tunefind.com [dostęp 2025-05-03] (ang.).
  399. ↑ RingosTrack, Kaboom (2010) Soundtrack [online], ringostrack.com [dostęp 2025-08-15] (ang.).

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.