Stephan Embacher

Stephan Embacher
Ilustracja
Stephan Embacher (2026)
Data i miejsce urodzenia

12 stycznia 2006
St. Johann in Tirol

Klub

Kitzbüheler SC

Debiut w PŚ

3 stycznia 2024 w Innsbrucku (13. miejsce)

Pierwsze punkty w PŚ

3 stycznia 2024 w Innsbrucku (13. miejsce)

Pierwsze podium w PŚ

26 listopada 2025 w Falun (2. miejsce)

Pierwsze zwycięstwo w PŚ

21 marca 2026 w Vikersund

Rekord życiowy

240,5 m na Kulm w Bad Mitterndorf (1 marca 2026)[1]

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Austria
Igrzyska olimpijskie
złoto Mediolan–Cortina 2026 duety
Mistrzostwa świata w lotach
srebro Oberstdorf 2026 drużynowo
Mistrzostwa świata juniorów
złoto Whistler 2023 drużynowo
złoto Planica 2024 indywidualnie
złoto Planica 2024 drużynowo
złoto Planica 2024 druż. miesz.
złoto Lake Placid 2025 indywidualnie
złoto Lake Placid 2025 drużynowo
złoto Lillehammer 2026 indywidualnie
brąz Lake Placid 2025 druż. miesz.
Olimpijski festiwal młodzieży Europy
złoto Planica 2023 indywidualnie
złoto Planica 2023 drużynowo
Inne nagrody
Puchar Świata w lotach narciarskich
2. miejsce
2025/2026
Turniej Czterech Skoczni
brąz 3. miejsce
2025/2026
Alpen Cup
złoto 1. miejsce
2022/2023

Stephan Embacher (ur. 12 stycznia 2006 w St. Johann in Tirol[2]) – austriacki skoczek narciarski, reprezentant klubu Kitzbüheler SC. Złoty medalista olimpijski w duetach z 2026. Drużynowy srebrny medalista mistrzostw świata w lotach narciarskich z 2026. Indywidualny mistrz świata juniorów z 2024, 2025 i 2026, wielokrotny drużynowy medalista mistrzostw świata juniorów (2023–2025). Indywidualny i drużynowy złoty medalista zimowego olimpijskiego festiwalu młodzieży Europy (2023).

Przebieg kariery

Sezon 2021/2022

We wrześniu 2021 zadebiutował w Alpen Cupie, zajmując 22. i 28. miejsce w Libercu[3]. W lutym 2022 zdobył złoty medal drużynowo oraz srebrny indywidualnie w zawodach OPA Games w Predazzo[4]. W tym samym miesiącu w Villach po raz pierwszy wystartował w cyklu FIS Cup, zajmując dwukrotnie lokaty na początku czwartej dziesiątki[3].

Sezon 2022/2023

Pierwsze punkty FIS Cupu zdobył 20 sierpnia 2022 po zajęciu 13. pozycji w Szczyrku. Wystartował na Zimowym Olimpijskim Festiwalu Młodzieży Europy 2023, na którym zdobył złoty medal indywidualnie oraz drużynowo. Wystąpił też na Mistrzostwach Świata Juniorów 2023 w Whistler, na których zajął 6. miejsce indywidualnie, 5. w mikście oraz zdobył złoty medal w drużynie męskiej. W marcu 2023 zadebiutował w Pucharze Kontynentalnym, zajmując 5. i 13. lokatę w Lahti[5]. W Alpen Cupie 2022/2023 siedmiokrotnie stawał na podium, w tym dwa razy na najwyższym stopniu. Zwyciężył w klasyfikacji generalnej cyklu[6].

Sezon 2023/2024

30 września 2023 po raz pierwszy wystartował w Letnim Grand Prix, kończąc zawody w Hinzenbach na 46. pozycji[7].

W grudniu 2023 stawał na podium w zawodach FIS Cupu, zajmując 2. i 1. miejsce w Kanderstegu, a następnie w Pucharze Kontynentalnym, gdzie najpierw konkurs w Ruce 15 grudnia ukończył na 3. pozycji, a następnie w Engelbergu 27 i 28 grudnia był kolejno 2. i 1. Po tych występach został powołany na zawody Pucharu Świata. 3 stycznia 2024 w swoim debiucie w tym cyklu zdobył punkty, plasując się na 13. miejscu zawodów w Innsbrucku zaliczanych do Turnieju Czterech Skoczni. 21 stycznia powtórzył ten wynik w konkursie w Zakopanem[7].

W lutym na Mistrzostwach Świata Juniorów 2024 zdobył złote medale we wszystkich trzech występach – indywidualnie, w drużynie męskiej i w zespole mieszanym. W marcu 2024 podczas zawodów Pucharu Świata w Lahti zajął 10. i 13. lokatę w zmaganiach indywidualnych oraz stanął na podium konkursu drużynowego, który Austriacy ukończyli na 2. pozycji. Następnie na tej samej skoczni zajął 3. miejsce w Pucharze Kontynentalnym[7].

Sezon 2024/2025

28 września 2024 zdobył pierwsze punkty Letniego Grand Prix, zajmując 7. pozycję w Hinzenbach. Otwierające sezon 2024/2025 Pucharu Świata zawody w Lillehammer ukończył na 21. miejscu. W kolejnych konkursach cyklu, rozgrywanych od listopada do stycznia, jeszcze sześciokrotnie zdobył punkty, za każdym razem za lokaty w trzeciej dziesiątce[8]. Na Mistrzostwach Świata Juniorów 2025 obronił tytuł mistrzowski w zawodach indywidualnych, zostając drugim w historii, po Janne Ahonenie, skoczkiem z takim osiągnięciem[9]. Złoty medal wywalczył również w drużynie męskiej, a w zespole mieszanym zdobył brąz. W marcu 2025 jeszcze dwukrotnie zdobył punkty Pucharu Świata. 13 marca w konkursie Raw Air 2025 w Oslo zajął najwyższą w sezonie, 11. pozycję[8].

Sezon 2025/2026

14 września 2025 zajął 3. lokatę w zawodach Letniego Grand Prix w Râșnovie. W sezonie 2025/2026 Pucharu Świata regularnie zdobywał punkty, w większości występów kończąc zawody w pierwszej dziesiątce. W listopadzie 2025 poprawiał swój najlepszy wynik w cyklu kolejno 9. miejscem w Lillehammer i 4. w Falun. 26 listopada 2025 po raz pierwszy stanął na podium indywidualnych zawodów Pucharu Świata, zajmując 2. miejsce w Falun. Konkursy 74. Turnieju Czterech Skoczni w Garmisch-Partenkirchen i Innsbrucku ukończył na 3. pozycji. W Oberstdorfie był 7., a w Bischofshofen 5., i w efekcie cały turniej ukończył na 3. miejscu[10].

Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2026. Zajął na nich 5. lokatę indywidualnie, a w zawodach drużynowych zdobył wraz z Stefanem Kraftem, Manuelem Fettnerem i Janem Hörlem srebrny medal. Następnie wystartował na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2026, na których zdobył wspólnie z Hörlem złoty medal w konkursie duetów. W obu konkursach indywidualnych, na skoczni normalnej i dużej, był 7., a w drużynie mieszanej zajął 5. miejsce[10].

Bezpośrednio po igrzyskach dwukrotnie ukończył zawody Pucharu Świata w lotach narciarskich na Kulm na 2. miejscu[10]. Następnie wystąpił na Mistrzostwach Świata Juniorów 2026, na których jako pierwszy w historii skoczek zdobył trzeci z rzędu złoty medal w zawodach indywidualnych. Wyprzedził w nich Kacpra Tomasiaka i Jasona Colby’ego[11]. 21 marca 2026 na mamuciej skoczni w Vikersund odniósł pierwsze w karierze zwycięstwo w zawodach Pucharu Świata[10]. Sezon cyklu zakończył na 6. pozycji z 992 punktami[12]. Zajął też 2. miejsce w Pucharze Świata w lotach narciarskich 2025/2026, w którym zdobył 294 punkty[13].

Igrzyska olimpijskie

Indywidualnie

2026 Włochy Mediolan-Cortina/Predazzo – 7. miejsce (K-98), 7. miejsce (K-128)

Drużynowo

2026 Włochy Mediolan-Cortina/Predazzo – 5. miejsce (drużyna mieszana/K-98)[a], złoty medal (duety/K-128)[b]

Starty S. Embachera na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
7. 9 lutego 2026 Włochy Predazzo Giuseppe Dal Ben K-98 HS-107 indywid. 100,5 m 105,5 m 261,2 pkt 12,9 pkt Philipp Raimund
5. 10 lutego 2026 Włochy Predazzo Giuseppe Dal Ben K-98 HS-107 druż. miesz[a]. 100,0 m 102,0 m 1027,8 pkt (279,7 pkt) 41,4 pkt Słowenia
7. 14 lutego 2026 Włochy Predazzo Giuseppe Dal Ben K-128 HS-141 indywid. 133,0 m 136,0 m 284,1 pkt 17,7 pkt Domen Prevc
1. 16 lutego 2026 Włochy Predazzo Giuseppe Dal Ben K-128 HS-141 duety[b] 132,0 m 139,0 m 568,7 pkt (288,5 pkt) –

Mistrzostwa świata w lotach

Indywidualnie

2026 Niemcy Oberstdorf – 5. miejsce

Drużynowo

2026 Niemcy Oberstdorf – srebrny medal[c]

Starty S. Embachera na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca
5. 23–24 stycznia 2026 Niemcy Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 indywid. 209,0 m 204,5 m 212,5 m 227,5 m 811,5 pkt 93,9 pkt Domen Prevc
2.srebro 25 stycznia 2026 Niemcy Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 druż.[c] 233,5 m 217,5 m 1560,0 pkt (413,0 pkt) 9,6 pkt Japonia

Mistrzostwa świata juniorów

Indywidualnie

2023 Kanada Whistler – 6. miejsce
2024 Słowenia Planica – złoty medal
2025 Stany Zjednoczone Lake Placid – złoty medal
2026 Norwegia Lillehammer – złoty medal

Drużynowo

2023 Kanada Whistler – złoty medal[d], 5. miejsce (drużyna mieszana)[e]
2024 Słowenia Planica – złoty medal[f], złoty medal (drużyna mieszana)[g]
2025 Stany Zjednoczone Lake Placid – złoty medal[h], brązowy medal (drużyna mieszana)[i]

Starty S. Embachera na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
6. 2 lutego 2023 Kanada Whistler Whistler Olympic Park K-95 HS-104 indywid. 94,0 m 97,0 m 249,8 pkt 8,1 pkt Vilho Palosaari
1.złoto 4 lutego 2023 Kanada Whistler Whistler Olympic Park K-95 HS-104 druż.[d] 102,0 m 98,0 m 972,5 pkt (253,0 pkt) –
5. 5 lutego 2023 Kanada Whistler Whistler Olympic Park K-95 HS-104 druż. miesz.[e] 93,5 m 101,5 m 857,4 pkt (234,5 pkt) 62,8 pkt Słowenia
1.złoto 8 lutego 2024 Słowenia Planica Srednja skakalnica K-95 HS-102 indywid. 97,0 m 103,5 m 266,7 pkt –
1.złoto 10 lutego 2024 Słowenia Planica Srednja skakalnica K-95 HS-102 druż.[f] 93,0 m 98,0 m 934,3 pkt (237,3 pkt) –
1.złoto 11 lutego 2024 Słowenia Planica Srednja skakalnica K-95 HS-102 druż. miesz.[g] 99,0 m 97,5 m 930,2 pkt (267,4 pkt) –
1.złoto 12 lutego 2025 Stany Zjednoczone Lake Placid MacKenzie Intervale K-90 HS-100 indywid. 95,5 m 96,0 m 258,1 pkt –
1.złoto 14 lutego 2025 Stany Zjednoczone Lake Placid MacKenzie Intervale K-90 HS-100 druż.[h] 92,0 m 97,5 m 932,5 pkt (262,0 pkt) –
3.brąz 15 lutego 2025 Stany Zjednoczone Lake Placid MacKenzie Intervale K-90 HS-100 druż. miesz.[i] 95,0 m 100,0 m 834,7 pkt (239,3 pkt) 85,1 pkt Słowenia
1.złoto 5 marca 2026 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 HS-98 indywid. 98,0 m 98,5 m 296,5 pkt –

Zimowy olimpijski festiwal młodzieży Europy

Indywidualnie

2023 Włochy Friuli-Wenecja Julijska/Słowenia Planica[j] – złoty medal

Drużynowo

2023 Włochy Friuli-Wenecja Julijska/Słowenia Planica[j] – złoty medal[k]

Starty S. Embachera na zimowym olimpijskim festiwalu młodzieży Europy – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
1. 23 stycznia 2023 Słowenia Planica Srednja skakalnica K-95 HS-102 indywid. 99,0 m 101,0 m 268,8 pkt –
1. 25 stycznia 2023 Słowenia Planica Srednja skakalnica K-95 HS-102 druż.[k] 97,0 m 96,5 m 976,5 pkt (253,5 pkt) –

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[12]
2023/2024 39.
2024/2025 42.
2025/2026 6.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie

Źródło[14][4]
Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Przypisy
1. 21 marca 2026 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-240 232,0 m 225,0 m 459,1 pkt *Loty 2025/2026

Miejsca na podium

Sezon PŚ1. miejsce2. miejsce3. miejsceRazem
2023/2024––––
2024/2025––––
2025/20261326
Suma1326

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 26 listopada 2025 Szwecja Falun Lugnet K-120 HS-134 128,5 m 129,0 m 259,9 pkt 2. 3,0 pkt Anže Lanišek
2. 1 stycznia 2026 Niemcy Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-125 HS-142 134,0 m 141,5 m 287,1 pkt 3. 16,0 pkt Domen Prevc
3. 4 stycznia 2026 Austria Innsbruck Bergisel K-120 HS-128 130,0 m 127,5 m 275,8 pkt 3. 0,7 pkt Ren Nikaidō
4. 28 lutego 2026 Austria Bad Mitterndorf Kulm K-200 HS-235 223,0 m 219,5 m 431,9 pkt 2. 1,1 pkt Domen Prevc
5. 1 marca 2026 Austria Bad Mitterndorf Kulm K-200 HS-235 240,5 m 225,0 m 438,4 pkt 2. 24,8 pkt Domen Prevc
6. 21 marca 2026 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-240 232,0 m 225,0 m 459,1 pkt 1. –

Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych Pucharu Świata

stan po zakończeniu sezonu 2025/2026

Źródło[14][4]
Sezon 2023/2024
Ruka HS142 Ruka HS142 Lillehammer HS98 Lillehammer HS140 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS142 Innsbruck HS128 Bischofshofen HS142 Wisła HS134 Zakopane HS140 Willingen HS147 Willingen HS147 Lake Placid HS128 Lake Placid HS128 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Oberstdorf HS235 Oberstdorf HS235 Lahti HS130 Lahti HS130 Oslo HS134 Oslo HS134 Trondheim HS105 Trondheim HS138 Vikersund HS240 Vikersund HS240 Planica HS240 Planica HS240 punkty
- - - - - - - - - - 13 - 34 13 - - - - - - - - 10 13 - - - - - - - - 86
Sezon 2024/2025
Lillehammer HS140 Lillehammer HS140 Ruka HS142 Ruka HS142 Wisła HS134 Wisła HS134 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS142 Innsbruck HS128 Bischofshofen HS142 Zakopane HS140 Oberstdorf HS235 Oberstdorf HS235 Willingen HS147 Willingen HS147 Lake Placid HS128 Lake Placid HS128 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Oslo HS134 Vikersund HS240 Vikersund HS240 Lahti HS130 Planica HS240 Planica HS240 punkty
21 27 44 29 28 46 - - 23 40 39 33 36 22 29 q q - - - - - - 11 31 32 21 37 - 72
Sezon 2025/2026
Lillehammer HS140 Lillehammer HS140 Falun HS95 Falun HS132 Ruka HS142 Wisła HS134 Wisła HS134 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS142 Innsbruck HS128 Bischofshofen HS142 Zakopane HS140 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Willingen HS147 Willingen HS147 Bad Mitterndorf HS235 Bad Mitterndorf HS235 Lahti HS130 Lahti HS130 Oslo HS134 Oslo HS134 Vikersund HS240 Planica HS240 Planica HS240 punkty
11 9 4 2 25 8 32 19 8 46 8 7 3 3 5 5 6 8 - - 2 2 27 18 10 6 1 11 21 992
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych Pucharu Świata

stan po zakończeniu sezonu 2025/2026

Źródło[14][4]
Sezon
2023/2024		 Wisła HS134 (duety) Zakopane HS140 Lake Placid HS128 (duety) Oberstdorf HS235 (duety) Lahti HS130 Planica HS240
- - - - 2 -
Sezon
2025/2026		 Lillehammer HS140 (mikst) Zakopane HS140 (duety) Willingen HS147 (mikst) Lahti HS130 (duety) Planica HS240
- 1 - - 1
Legenda
1 2 3 4-8 poniżej 8

(Duety: 1 2 3 4-12 poniżej 12)
 -  – zawodnik nie wystartował

Puchar Świata w lotach

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[4]
2025/2026 2.

Turniej Czterech Skoczni

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[4]
2023/2024 50.
2024/2025 31.
2025/2026 3.

Raw Air

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[12]
2025 32.

Planica 7

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[4]
2025 46.
2026 7.

Letnie Grand Prix

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[15]
2024 42.
2025 17.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 14 września 2025 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-97 95,5 m 91,0 m 235,6 pkt 3. 1,9 pkt Sakutarō Kobayashi

Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych LGP

stan na 9 sierpnia 2026

Źródło[14][4]
2023
Courchevel HS132 Courchevel HS132 Szczyrk HS104 Szczyrk HS104 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Hinzenbach HS90 Hinzenbach HS90 Klingenthal HS140 punkty
- - - - - - 46 - - 0
2024
Courchevel HS132 Courchevel HS132 Wisła HS134 Wisła HS134 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Hinzenbach HS90 Hinzenbach HS90 Klingenthal HS140 punkty
41 45 - - - - 7 19 44 48
2025
Courchevel HS132 Courchevel HS132 Wisła HS134 Wisła HS134 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Predazzo HS109 Predazzo HS143 Hinzenbach HS90 Hinzenbach HS90 Klingenthal HS140 punkty
- - - - 21 3 41 24 8 5 - 154
2026
Wisła HS134 Wisła HS134 Courchevel HS132 Courchevel HS132 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Klingenthal HS140 punkty
- - 5 9 74
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja
 q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach
 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[4]
2022/2023 54.
2023/2024 19.
2024/2025 45.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

Źródło[14][4]
Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 28 grudnia 2023 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 141,0 m 136,0 m 280,6 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Kontynentalnego chronologicznie

Źródło[14][4]
Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 15 grudnia 2023 Finlandia Ruka Rukatunturi K-120 HS-142 137,5 m 145,5 m 297,5 pkt 3. 5,1 pkt Benjamin Østvold
2. 27 grudnia 2023 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 140,0 m 134,0 m 309,5 pkt 2. 1,9 pkt Anders Håre
3. 28 grudnia 2023 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 141,0 m 136,0 m 280,6 pkt 1. –
4. 10 marca 2024 Finlandia Lahti Salpausselkä K-116 HS-130 128,0 m 125,5 m 273,3 pkt 3. 17,1 pkt Markus Eisenbichler

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego

stan po zakończeniu sezonu 2025/2026

Źródło[14][4]
Sezon 2022/2023
Vikersund HS117 Vikersund HS117 Ruka HS142 Ruka HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Planica HS138 Planica HS138 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Eisenerz HS109 Eisenerz HS109 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Rena HS139 Rena HS139 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Zakopane HS140 Zakopane HS140 Lahti HS130 Lahti HS130 punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 5 13 65
Sezon 2023/2024
Lillehammer HS140 Lillehammer HS140 Ruka HS142 Ruka HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Garmisch-Partenkirchen HS142 Garmisch-Partenkirchen HS142 Innsbruck HS128 Innsbruck HS128 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Willingen HS147 Willingen HS147 Lillehammer HS140 Lillehammer HS140 Brotterode HS117 Brotterode HS117 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Planica HS138 Planica HS138 Lahti HS130 Lahti HS130 Zakopane HS140 Zakopane HS140 punkty
- - 3 16 2 1 14 26 - - - - - - - - - - - - - - - 10 3 - - 364
Sezon 2024/2025
Zhangjiakou HS106 Zhangjiakou HS106 Ruka HS142 Ruka HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Bischofshofen HS142 Bischofshofen HS142 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Lillehammer HS140 Lillehammer HS140 Kranj HS109 Kranj HS109 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Lahti HS130 Lahti HS130 Zakopane HS140 Zakopane HS140 punkty
- - - - - - - - - - - - - - - 16 9 20 8 - - - - 87
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  – zawodnik nie wystartował

Letni Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[4]
2023 26.

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego

stan po zakończeniu LPK 2025

Źródło[14][4]
2023
Oslo HS106 Oslo HS106 Stams HS115 Stams HS115 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Lake Placid HS128 Lake Placid HS128 Lake Placid HS128 punkty
31 19 15 7 - - - - - 64
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja
 -  − zawodnik nie wystartował

FIS Cup

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[16]
2022/2023 104.
2023/2024 22.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych FIS Cupu chronologicznie

Źródło[14][4]
Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 10 grudnia 2023 Szwajcaria Kandersteg Lötschberg-Schanze K-95 HS-106 101,0 m 106,0 m 309,8 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych FIS Cupu chronologicznie

Źródło[14][4]
Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 9 grudnia 2023 Szwajcaria Kandersteg Lötschberg-Schanze K-95 HS-106 96,0 m – 138,4 pkt 2. 1,7 pkt Marco Wörgötter
2. 10 grudnia 2023 Szwajcaria Kandersteg Lötschberg-Schanze K-95 HS-106 101,0 m 106,0 m 309,8 pkt 1. –

Miejsca w poszczególnych konkursach FIS Cupu

stan po zakończeniu sezonu 2025/2026

Źródło[14][4]
Sezon 2021/2022
Otepää HS97 Otepää HS97 Kuopio HS100 Kuopio HS127 Einsiedeln HS117 Einsiedeln HS117 Ljubno HS94 Ljubno HS94 Villach HS98 Villach HS98 Lahti HS100 Lahti HS100 Falun HS100 Falun HS100 Kandersteg HS106 Kandersteg HS106 Notodden HS98 Notodden HS98 Zakopane HS105 Villach HS98 Villach HS98 Oberhof HS100 Oberhof HS100 punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - 32 31 - - 0
Sezon 2022/2023
Frenštát HS106 Frenštát HS106 Szczyrk HS104 Szczyrk HS104 Einsiedeln HS117 Einsiedeln HS117 Kranj HS109 Kranj HS109 Villach HS98 Villach HS98 Notodden HS98 Notodden HS98 Szczyrk HS104 Szczyrk HS104 Villach HS98 Villach HS98 Oberhof HS100 Oberhof HS100 Zakopane HS140 Zakopane HS140 punkty
- - 13 44 - - - - - - - - - - - - - - - - 20
Sezon 2023/2024
Szczyrk HS104 Szczyrk HS104 Einsiedeln HS117 Einsiedeln HS117 Villach HS98 Villach HS98 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Kandersteg HS106 Kandersteg HS106 Notodden HS98 Notodden HS98 Falun HS100 Falun HS100 Szczyrk HS104 Szczyrk HS104 Oberhof HS100 Oberhof HS100 Zakopane HS140 Zakopane HS140 punkty
- - - - - - - - 2 1 - - - - - - - - - - 180
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  -  − zawodnik nie wystartował

Uwagi

  1. 1 2 Skład zespołu: Lisa Eder, Jan Hörl, Julia Mühlbacher i Stephan Embacher
  2. 1 2 Skład zespołu: Jan Hörl i Stephan Embacher
  3. 1 2 Skład zespołu: Stephan Embacher, Stefan Kraft, Manuel Fettner i Jan Hörl
  4. 1 2 Skład zespołu: Julijan Smid, Louis Obersteiner, Stephan Embacher i Jonas Schuster
  5. 1 2 Skład zespołu: Julia Mühlbacher, Stephan Embacher, Meghann Wadsak i Jonas Schuster
  6. 1 2 Skład zespołu: Simon Steinberger, Fabian Held, Johannes Pölz i Stephan Embacher
  7. 1 2 Skład zespołu: Julia Mühlbacher, Johannes Pölz, Sahra Schuller i Stephan Embacher
  8. 1 2 Skład zespołu: Simon Steinberger, Lukas Haagen, Nikolaus Humml i Stephan Embacher
  9. 1 2 Skład zespołu: Sara Pokorny, Stephan Embacher, Meghann Wadsak i Simon Steinberger
  10. 1 2 Gospodarzem Zimowego Olimpijskiego Festiwalu Młodzieży Europy 2023 był region Friuli-Wenecja Julijska, jednak konkursy skoków narciarskich rozegrano w Planicy.
  11. 1 2 Skład zespołu: Johannes Pölz, Simon Steinberger, Jakob Steinberger i Stephan Embacher

Przypisy

  1. ↑ Rekordy życiowe skoczków narciarskich. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2026-02-28].
  2. ↑ Stephan Embacher [online], olympedia.org [dostęp 2026-02-28] (ang.).
  3. 1 2 Stephan EMBACHER - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2022. fis-ski.com. [dostęp 2023-01-23]. (ang.).
  4. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 EMBACHER Stephan 2006.01.12 AUT. wyniki-skoki.pl. [dostęp 2026-08-14].
  5. ↑ Stephan EMBACHER - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2023. fis-ski.com. [dostęp 2023-10-01]. (ang.).
  6. ↑ OPA Alpen Cup Ski Jumping 2022/2023 - CUP Standings Men. opa-alpencup.com. [dostęp 2024-07-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-03-12)]. (ang.).
  7. 1 2 3 Stephan EMBACHER - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2024. fis-ski.com. [dostęp 2024-07-15]. (ang.).
  8. 1 2 Stephan EMBACHER - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2025. fis-ski.com. [dostęp 2025-08-06]. (ang.).
  9. ↑ Adam Bucholz: MŚJ w Lake Placid: Embacher obronił tytuł, Joniak i Tomasiak w dziesiątce. skijumping.pl, 2025-02-13. [dostęp 2025-08-06].
  10. 1 2 3 4 Stephan EMBACHER - Athlete Biography - Ski Jumping; Season 2026. fis-ski.com. [dostęp 2026-08-14]. (ang.).
  11. ↑ Adam Bucholz: MŚJ w Lillehammer: Trzeci z rzędu triumf Embachera, srebro Tomasiaka!. skijumping.pl, 2026-03-05. [dostęp 2026-08-14].
  12. 1 2 3 Stephan EMBACHER - Athlete Biography - Ski Jumping; World Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2026-08-14]. (ang.).
  13. ↑ Adam Bucholz: PŚ w Planicy: Finał sezonu dla Lindvika, pożegnanie Stocha. skijumping.pl, 2026-03-29. [dostęp 2026-08-14].
  14. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Stephan EMBACHER - Athlete Biography - Ski Jumping. fis-ski.com. [dostęp 2025-01-10]. (ang.).
  15. ↑ Stephan EMBACHER - Athlete Biography - Ski Jumping; Grand Prix Standings. fis-ski.com. [dostęp 2025-08-06]. (ang.).
  16. ↑ Stephan EMBACHER - Athlete Biography - Ski Jumping; FIS Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2025-08-06]. (ang.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.