Flufenazyna

Flufenazyna
Ogólne informacje
Charakterystyka fizyczna
ciemnobrązowa, oleista ciecz[1]
Wzór Hilla

C22H26F3N3OS

Masa molowa

437,52 g/mol

Identyfikacja
Numer CAS

69-23-8
2746-81-8 (enantan)
146-56-5 (dichlorowodorek)
5002-47-1 (dekanonian)

PubChem

3372

DrugBank

DB00623

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja medyczna
ATC

N05AB02

Flufenazyna (łac. fluphenazinum) – organiczny związek chemiczny, lek psychotropowy z grupy neuroleptyków. Należy do grupy piperazynowych pochodnych fenotiazyny. Lek przeciwpsychotyczny. Działa na wybrane ośrodki w mózgu, blokuje receptory dopaminergiczne D1 oraz D2. Biologiczny okres półtrwania wynosi 14–33 godziny.

Wykazuje działanie stymulujące w atymicznych formach schizofrenii, także w stanach osłupieniowych różnej etiologii[4]. Wykazuje silne działanie antywytwórcze, antyautystyczne, aktywizujące. Wykazuje podczas stosowania umiarkowane ryzyko objawów niepożądanych ze strony układu pozapiramidowego, niewielkie ze strony układu wegetatywnego[5].

Wskazania

Przeciwwskazania

Działania niepożądane

Preparaty w Polsce

Dawniej w Polsce były zarejestrowane preparaty:

  • Mirenil (zawierający dwuchlorowodorek flufenazyny)
  • Mirenil prolongatum (zawierający heksanian flufenazyny)

Preparaty Mirenil były produkowane przez ówczesne Jeleniogórskie Zakłady Farmaceutyczne Polfa (obecną Jelfę). Produkcja krajowa drażetek została zakończona w 2004 roku. Obecnie w Polsce nie jest zarejestrowany żaden preparat flufenazyny.

Preparaty dostępne na świecie

  • Apo-Flufenazine
  • Lyogen

Dawkowanie

Dawkę i częstotliwość stosowania leku ustala lekarz w zależności od stanu chorego. Zwykle u osób dorosłych 2,5–5 mg 3 razy na dobę, następnie dawkę należy stopniowo zwiększać do optymalnej dawki terapeutycznej wynoszącej 10–20 mg.

Uwagi

Leku nie wolno stosować u kobiet karmiących piersią. W czasie przyjmowania flufenazyny nie należy prowadzić pojazdów mechanicznych oraz obsługiwać maszyn.

Przypisy

  1. 1 2 3 4220. Fluphenazine, [w:] Merck Index. An Encyclopedia of Chemicals, Drugs, and Biologicals, Maryadele J. O’Neil (red. nacz.), wyd. 15, Cambridge: Royal Society of Chemistry, 2013, s. 769, ISBN 978-1-84973-670-1, OCLC 825559753 (ang.).
  2. 1 2 3 Fluphenazine, [w:] DrugBank [online], University of Alberta, DB00623 (ang.).
  3. 1 2 Flufenazyna, dichlorowodorek [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, 13 listopada 2025, numer katalogowy: F4765 [dostęp 2026-04-22].
  4. ↑ L. Korzeniowski, S. Pużyński, Encyklopedyczny słownik psychiatrii, wyd. 2, Warszawa: Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, 1978, s. 130, OCLC 1424074222.
  5. ↑ Leszek Welbel, Leki neuroleptyczne, [w:] Problemy diagnostyki i terapii. Wybrane zagadnienia terapii zaburzeń psychicznych, Warszawa: Wydawnictwo „Prasa ZSL”, 1982, OCLC 750495420.

Bibliografia

  • Indeks leków Medycyny Praktycznej, Kraków: Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, 2005, ISBN 83-7430-006-X.
  • Stephen M. Stahl, Podstawy psychofarmakologii. Leki przyciwpsychotyczne i normotymiczne, Gdańsk: Via Medica, 2007, ISBN 978-83-60945-42-1.

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.