Bromizowal

Bromizowal
Nazewnictwo
	Nomenklatura systematyczna (IUPAC)
	(RS)-2-bromo-N-karbamoilo-3-metylobutanoamid
	Inne nazwy i oznaczenia
farm.	Bromisovalum, Bromuralum, Carbamidum bromisovalerylicum
inne	(2-bromo-3-metylobutyrylo)mocznik, α-bromoizowalerylomocznik, Bromural
	Ogólne informacje
	Charakterystyka fizyczna
	biały krystaliczny proszek o słabym zapachu
Wzór Hilla	C6H11BrN2O2
Masa molowa	223,07 g/mol
	Identyfikacja
Numer CAS	496-67-3
PubChem	2447
DrugBank	DB13370
SMILES
	CC(C)C(C(=O)NC(=O)N)Br
InChI
	InChI=1S/C6H11BrN2O2/c1-3(2)4(7)5(10)9-6(8)11/h3-4H,1-2H3,(H3,8,9,10,11)
	InChIKey
	CMCCHHWTTBEZNM-UHFFFAOYSA-N
Właściwości
	Gęstość
	1,56 g/cm³ (15 °C); ciało stałe
	Rozpuszczalność
	bardzo dobrze w etanolu, eterze dietylowym, benzenie, acetonie
Temperatura topnienia	154 °C
Temperatura sublimacji	sublimuje
logP	1,14
Wartość pK	pKa 10,54
Niebezpieczeństwa
	Globalnie zharmonizowany system; klasyfikacji i oznakowania chemikaliów
	Wiarygodne źródła oznakowania tej substancji; według kryteriów GHS są niedostępne.
Numer RTECS	YS3150000
Dawka śmiertelna	LD50 450 mg/kg (kot, doustnie)
	Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą; stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
	Klasyfikacja medyczna
ATC	N05CM03
Farmakokinetyka
Działanie	uspokajające, nasenne
Uwagi terapeutyczne
Drogi podawania	doustnie

Bromizowal (łac. bromisovalum) – organiczny związek chemiczny, ureid kwasu α-bromoizowalerianowego. Wprowadzony do lecznictwa w 1906 roku przez niemiecką firmę Knoll pod nazwą handlową Bromural. Działanie farmakologiczne związku zależy od dawki – silnie uspokajające (dawki 0,2–0,3 g) lub nasenne (dawki 0,6–0,9 g)^[1]. W działaniu podobny do karbromalu.

Był składnikiem wielu złożonych środków przeciwbólowych. Obecnie jego znaczenie lecznicze, ze względu na wysoką toksyczność, jest bardzo ograniczone. Podobnie jak karbromal, jako środek uspokajający stosowany jest rzadko, a jako środek nasenny praktycznie już nieużywany.

Preparaty

Polska

Dawniej bromural był w Polsce dostępny w postaci tabletek oraz substancji do receptury aptecznej – wytwórcą były ówczesne Starogardzkie Zakłady Farmaceutyczne Polfa. Wchodził także w skład wielu preparatów złożonych, np. Brominalu (bromural + teobromina + fenobarbital) i Bromidonu (bromural 0+ fenacetyna + kofeina + fenobarbital).

Po zaprzestaniu produkcji leku Milocardin w 2018 roku w Polsce nie jest dostępny żaden preparat zawierający bromural^[4].

Dostępne na świecie

Bromisovalum – subst. do receptury aptecznej / Tamda A.S. Olomouc – Czechy

Przypisy

1 2 Farmakopea Polska IV, Ministerstwo Zdrowia, t. 1, Warszawa: Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, 1965, s. 1393, OCLC 603050816 .
1 2 3 4 CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M.W.M. Haynes (red.), wyd. 95, Boca Raton: CRC Press, 2014, s. 3-16, ISBN 978-1-4822-0867-2, OCLC 911557441 (ang.).
1 2 3 Bromisoval, [w:] ChemIDplus [online], United States National Library of Medicine (ang.).
↑ Zaprzestanie produkcji leku Milocardin [online], Polpharma, 29 sierpnia 2018 [dostęp 2026-07-22] .

Bibliografia

J. Chodkowski: Mały Słownik Chemiczny. 1967.
Leki Współczesnej Terapii. Wyd. XII, 1996.
Piotr Kubikowski (red.): Poradnik Terapeutyczny. Wyd. II. PZWL, 1969.
Piotr Kubikowski (red.): Poradnik Terapeutyczny. Wyd. III. PZWL, 1975.
Tadeusz Lesław Chruściel, Kornel Gibiński: Leksykon Leków. PZWL, 1991.
Świadectwo Rejestracji MZiOS Nr- R/0447 (Milocardin)
Charakterystyka Produktu Leczniczego (Milocardin)

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.

[FP4-1] 1 2 Farmakopea Polska IV, Ministerstwo Zdrowia, t. 1, Warszawa: Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, 1965, s. 1393, OCLC 603050816 .

[Haynes-2] 1 2 3 4 CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M.W.M. Haynes (red.), wyd. 95, Boca Raton: CRC Press, 2014, s. 3-16, ISBN 978-1-4822-0867-2, OCLC 911557441 (ang.).

[ChemIDplus-3] 1 2 3 Bromisoval, [w:] ChemIDplus [online], United States National Library of Medicine (ang.).

[4] Zaprzestanie produkcji leku Milocardin [online], Polpharma, 29 sierpnia 2018 [dostęp 2026-07-22] .

[1]

[2]

[3]

[4]