Gordait
 okaz z Niemiec | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
NaZn4(SO4)(OH)6Cl·6H2O[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
2,5[1] |
| Łupliwość |
doskonała[1] |
| Pokrój kryształu |
płytkowy, cienkotabliczkowy[1] |
| Przezroczystość |
przezroczysty, przeświecający[1] |
| Układ krystalograficzny |
trygonalny, heksagonalny[1] |
| Klasa krystalograficzna |
romboedralna[1] |
| Właściwości mechaniczne |
elastyczny[1] |
| Gęstość |
2,627 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
bladoniebieska, bladozielona; bezbarwny[1] |
| Rysa |
biała[1] |
| Połysk |
szklisty, perłowy[1] |
| Współczynnik załamania |
1,5382–1,5608 (jednoosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,023[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
7.DF.50[1] |
Gordait – rzadki minerał z klasy siarczanów[1].
Właściwości
Krystalizuje w układzie trygonalnym lub heksagonalnym[1][2]. Wykształca kryształy o pokroju cienkotabliczkowym i płytkowym[1][2]. Występuje w skupieniach rozetowych[1][2]. Jest minerałem przezroczystym do przeświecającego i elastycznym[1][2]. Posiada białą rysę oraz szklisty bądź perłowy połysk[1][2].
Występowanie
Występuje w utlenionych częściach złóż siarczków miedzi i cynku[1][2]. Towarzyszą mu głównie herbertsmithit, ktenasyt, gips, paralaurionit, chalkomenit, cerusyt, koronadyt, anglezyt, kapellasyt, christelit, fehrit, hemimorfit, connellit, bromargyryt, sfaleryt, baryt, piryt, pirotyn, paratakamit oraz kwarc[1][2]. Spotykany w Australii, Chile, Chinach, Czechach, we Francji, Niemczech (Saksonia-Anhalt), Grecji (Attyka), we Włoszech, Namibii (Tsumeb), Norwegii, Hiszpanii i Stanach Zjednoczonych[1][2].