Kapellasyt
 okaz z Grecji | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Cu3Zn(OH)6Cl2[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
4[1] |
| Przełam |
nierówny/nieregularny[1] |
| Łupliwość |
wyraźna/dobra[1] |
| Pokrój kryształu |
tabliczkowy, płytkowy, igiełkowy[1] |
| Przezroczystość |
przezroczysty[1] |
| Układ krystalograficzny |
trygonalny[1], heksagonalny |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[1] |
| Gęstość |
3,55 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
zielononiebieska[1] |
| Rysa |
jasnozielononiebieska[1] |
| Połysk |
diamentowy[1] |
| Współczynnik załamania |
1,76–1,80 (jednoosiowy)[1] |
| Inne |
pleochroizm: silny; E = bladozielony; O = zielononiebieski[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
3.DA.10c[1] |
Kapellasyt – bardzo rzadki minerał z rodziny halogenków[1].
Właściwości
Krystalizuje w układzie trygonalnym lub heksagonalnym[1][2]. Wykształca kryształy o pokroju tabliczkowym, płytkowym i igiełkowym[1][2]. Jest minerałem kruchym i przezroczystym[1][2]. Posiada jasnozielononiebieską rysę oraz diamentowy połysk[1][2]. Jest izostrukturalny z haydeeitem i polimorficzny z herbertsmithitem[1].
Występowanie
Powstaje w wyniku wietrzenia rud bogatych w miedź i cynk, w obecności jonów chlorkowych[1][2]. Towarzyszą mu głównie anglezyt, atakamit, bianchit, kalcyt, diaboleit, cumengeit, fehrit, galena, gordait, gips, glaukocerinit, beaveryt-(Cu), hydrocynkit, ktenasyt, paratakamit, plumbojarosyt, piryt, kwarc, serpieryt, smithsonit, herbertsmithit, hemimorfit, laurionit, pseudoboleit, woodruffit[1][2]. Spotykany jedynie we Francji (Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże), Niemczech (Dolna Saksonia), Grecji (Attyka), we Włoszech (Sardynia) i Hiszpanii (Andaluzja)[1][2].