Jodek ołowiu

Jodek ołowiu(II)
Struktura krystaliczna
Ilustracja
Próbka strąconego związku
Ogólne informacje
Charakterystyka fizyczna
żółte, krystaliczne ciało stałe lub heksagonalne kryształy[1]
Wzór chemiczny

PbI2

• zapis Hilla

I2Pb

Masa molowa

461,01 g/mol

Identyfikacja
Numer CAS

10101-63-0

PubChem

24931

Podobne związki
Inne aniony

siarczek ołowiu(II), chlorek ołowiu(II)

Inne kationy

jodek litu, jodek sodu, jodek magnezu, jodek miedzi

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Jodek ołowiu(II), PbI2 – nieorganiczny związek chemiczny, sól ołowiu na II stopniu utlenienia i kwasu jodowodorowego. W temperaturze pokojowej jest żółtym ciałem stałym, słabo rozpuszczalnym w wodzie. W podwyższonej temperaturze zmienia swój kolor na ceglastoczerwony.

Zastosowanie

Otrzymywanie[3]

Reakcje te są reakcjami charakterystycznymi wykorzystywanymi do jakościowego wykrywania zarówno jonów Pb2+, jak i jonów I−.

Jodek ołowiu rozpuszcza się w nadmiarze jodku potasu:

Pb(NO3)2 + 2KI → PbI2↓ + 2KNO3
PbI2 + 2KI → K2[PbI4]

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 Lead iodide, [w:] PubChem [online], United States National Library of Medicine, CID: 24931 (ang.).
  2. ↑ Jodek ołowiu(II) (nr 203602) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Polski.
  3. ↑ Florian Domka: Chemiczne metody analizy jakościowej. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 2000, s. 79–81; 161–165. ISBN 83-232-1006-3.